Atos 13

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe teɗya mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ Aŋtiyos ɓaka. Yo ɓa̧ nɛ̀ Barnabas nɛ̀ Simeyɔŋ te yi ɓo ɗikima jeɓa nde Nijɛr kɔ. Yo ɓa̧ sendi nɛ̀ Likiyus, mɔ Sirɛn nɛ̀ Manahɛn te yi ɓo ɗɔkwa nyɛ ɓenɛ Herod kɔ nje ɓu̧ Sol.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Wɛtɛ yesɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kanɔ Baba Mbokɔ kiyɔ mɛɗye kɛ́, ɛ Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nde: «Ndana wunɛ tɔ̂ka Barnabas ɓenɛ Sol soŋɛ kɛ njoka yun, nɛ́ ɓo kel mɛsay mɛte yi mi kpoma nde, ɓo ta kelɔ kɛ́.»
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Kɛ kiyna mɛɗye nɛ̀ mɛŋgwɛta ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓo kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu Barnabas ɓenɛ Sol. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tikɛ ɓo nde, ɓo kwâŋ.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Kimɔ Sisiŋ tomma Barnabas ɓenɛ Sol, ɛ ɓo kwa̧ kumɔ kɛ Selesi. Ɓo nja̧ tɛmɛ womɛte nyiŋɛ kuka kumɔ kɛ wɛtɛ kiriŋgira nde Siprɛ.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ Salami kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Jaŋ te yi ɓo jeɓa nde Mark kɔ ɗikima kamɛ ɓo.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Ɓo nja̧ saɓiyɛ kiriŋgira hɛnɛ kumɔ kɛ Pafos. Kumɔ mate, ɛ ɓo dolɛ wɛtɛ mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi, a ɓa̧ mɔ Ɓeyudɛn, ɗinɔ ɗyenɛ nde Baryesus. A ɓa̧ mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 A ɓa̧ kɛ joŋna ɓenɛ Sɛrgus Polos te kum kiriŋgira. Sɛrgus Polos ɓa̧ nɛ ɗyanɔ. A tomma ɓomɔ kɛ̀ jeɓa nɛ Barnabas ɓenɛ Sol, kɛto a kwaɗya wokɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Yasi wɛtɛ, Elimas te mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi kɔ ɗikima petɔ Barnabas ɓenɛ Sol, ma kum kiriŋgira mɛ nje tikɔ temɔ kɛ yasi te yi ɓo ta lɛpɔ nyɛ nyɛ kɛ́. Elimas, yo ɗinɔ Baryesus kɛ numbu Grɛk.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Ndana, ɛ Kimɔ Sisiŋ tondɛ nɛ ŋgbɛŋ kɛ yotu Sol te yi ɓo jeɓa sendi nde Pol kɔ. Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ Elimas te mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi kɔ nɛ ŋgoŋ
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 lɛpɔ nde: «Wɛ mɔ mɛseɓila nɛ̀ ɓeya mɛkele hɛnɛ! Wɛ mɔnɔ *Kum ɓeya mɛkele, wɛ kɛ lu̧ ɗyambi nɛ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓɛ nɛ ŋgbeŋ! ’Wɛ ta ndulɔ yaŋgila yasi te yi Baba Mbokɔ si kpo kɛ́ ndenɛn?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Ɓɛŋa ndana, Baba Mbokɔ ta teɗye wɛ mɛbɔnɛ, misi mɔ ta ɗiɓina. Wɛ tí ɓɛŋɛ se mɛjasi mɛ yesɔ na kumɔ kɛ yiŋa ŋgimɔ.» Ndana ndana, ɛ misi mɛnɛ ɗiɓina nɛ kpikip, ɛ nyɛ kandɛ ɓoɓila yasi, sa̧ mɔ te ɛ ta ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ teɗye nyɛ nje.
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Kɛ kum kiriŋgira ma ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́, ɛ nyɛ tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, kɛto yasi te yi ɓo lɛpima nyɛ nyɛ kɛ kasi Kumande Yesus kɛ́ loŋma nyɛ kɛ temɔ.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Pol ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ nyiŋma kuka kɛ Pafos kwa̧ kumɔ kɛ Pɛrgɛ kɛ Pamfili. Kumɔ mate, ɛ Jaŋ li̧ ɓo yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Yerusalɛm.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pol ɓenɛ Barnabas nja̧ tɛmɛ kɛ Pɛrgɛ kumɔ kɛ Aŋtiyos kɛ Pisidi. Kɛ yesɔ *Saba ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓo nyiŋɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Kɛ tɔlna mɛkana mɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ nɛ̀ tɔlna mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ nɛ mbanjɔ mɛwesiɗya ɓaka tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ kɛ yi Pol ɓenɛ Barnabas kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ njɔŋ, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ nɛ yiŋa yasi te yi wunɛ kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ nyɛ ɓomɔ yí nyɛ nɛ ɓo mɛŋgitɛ, wunɛ lɛ̂pi.»
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Ndana, ɛ Pol tɛmɛ kaŋɛ ɓɔ nyɛ ɓomɔ lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nɛ̀ wunɛ ɓotu ɓete ɓe kambɛ sendi Njambiyɛ ɓaka, wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ!
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Njambiyɛ te ɛ kandɔ Isarayɛl tɔkuma ɓesaŋmbambɔ ɓusu. Ɛ nyɛ kelɛ nde, ɓo nyɛ̂ɓi ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ mɛnɛti mɛ Ejipt kɛ́. Ɛ nyɛ soŋɛ ɓo kɛ Ejipt nɛ nyaŋgwɛ ɗeti nɛ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 A disimama ɓo kɛ mɛsew nda kamɔni kɛ mɔy koŋgor.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Ɛ nyɛ girise mɛkandɔ yitan jɔ yiɓa kɛ mɛnɛti mɛ Kanan nje ɓu̧ mɛnɛti man nyɛ kandɔ ɗyenɛ Isarayɛl nde, ɓo nâm. Mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kwaŋnama kɛ mɛsew gɔmay yini jɔ kamɔtan.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tɛmbiɗye ɓotu ɓe pɛsina jɔsi kɛ njoka yan nyɛ ɓo kumɔ kɛ ŋgimɔ Samiyɛl te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Ɗiyɔ kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kwaɗyɛ ɓɛ nɛ kumande te ɛ ta ɗiyɔ nɛ ɓo. Ɛ Njambiyɛ tɛmbiɗye Sayul te mɔnɔ Kis, mɔ kandɔ Bɛŋjamɛ̧ nyɛ ɓo. Ɛ nyɛ ɗiyɛ nɛ ɓo yaka mɛsew kamɔni.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Kɛ Njambiyɛ ma soŋɛ Sayul kɛ́, ɛ nyɛ nje tɛmbiɗye Davit nde, a ɓɛ̂ki kumande wan. Njambiyɛ lɛpima kɛ kasi Davit nde: ‹Mi Njambiyɛ tɔkuma Davit te mɔnɔ Isay, temɔ mbɛ ɓiyma nyɛ. A ta kelɔ mɛyasi hɛnɛ te yi mi kwaɗyɛ kɛ́.›
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 Yo kɛ kandɔ Davit yi Njambiyɛ nya Isarayɛl Mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓo nda yi nyɛ kpoma kɛ́. Mɔ te, yo Yesus.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Piŋɔ te yi Yesus tì pa nje na, Jaŋ ɗikima pelɛ kasi tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nyɛ kandɔ Isarayɛl hɛnɛ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ, nɛ́ ɓo tɔpi ɓo kɛ mɔrɔku.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Kɛ ŋgimɔ te yi mɛsay mɛ Jaŋ ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ siynate kɛ́, a ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: ‹Wunɛ táka nde, mi nda? Mi yeti mɔ te yi wunɛ laɗye kɔ na. Wunɛ dûkwɛ nde, a ta nje kɛ kɔŋ mbɛ. Mi tí yaka wunjɛ kɔl mɛnakala kɛ kol nɛ na.›
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɓenday ɓe Abaraham nɛ̀ wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, Kimɔ Tom te yi Njambiyɛ njesa nde, a ta joŋgwɛ ɓomɔ kɛ́, a njésikwɛ tom te kɛto su.
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Kɛto, ɓotu ɓe Yerusalɛm nɛ̀ ɓekum ɓan tì duwɛ nde, Yesus ɓa̧ mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓo na. Ɓo tì ɓɛ sendi kɛ wokɔ to mɛlɛpi mɛte yi ɓomɔ ɗikima tɔlɔ kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mɛtu hɛnɛ kɛ yesɔ *Saba kɛ́ na. Ɓo pɛsima nde, Yesus sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ. Ɗete, ɓo kelma yasi te yi mɛlɛpi mɛte lɛpima kɛ́.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Ko ɓɛkɔ nde, ɓo tì ɓɛ nɛ to lɛpi te yi wo nɛ nyɛ, ɓo lɛpima nyɛ Pilat nde, a wôku nyɛ.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Kɛ ɓo ma si kelɔ yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kasi nɛ kɛ́, ɛ ɓo piɗyɛ muŋ nɛ kɛ kroa ɓu̧ kɛ̀ pumbɔ.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Ko ɗete, Njambiyɛ womiya nyɛ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ɓotu ɓete ɓe wulma Galile ɓenɛ ɓe Yesus nje kɛ Yerusalɛm ɓaka ɓɛŋma nyɛ mɛtu ɓuɗyate kɛ kɔŋ womiya nɛ. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛte ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ kɛ lɛpɔ yo ndana nɛ ŋgbak ŋgbak nyɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 Wusɛ nɛ ŋguru wusu kɛ nje lɛpɔ Kimɔ Tom te nyɛ wunɛ nde, yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́,
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 a ma si tonjɛ yo nyɛ wusɛ ɓenday ɓan kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ womiya nɛ Yesus nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ Ɓesom yiɓa nde: ‹Wɛ mɔnmbɛ, kandɛ ndana mi mɛ sɔŋgwɛ.›
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Njambiyɛ kandima si lɛpɔ nde, a ta womiyɛ Yesus soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ, ɗete ko a tí ɓɔ na. Njambiyɛ lɛpima kasi te nde: ‹Mi ta nyɛ wunɛ kpasa mɛkombila mɛte yi mi kpoma nyɛ Davit kɛ́. Ɓomɔ ɓɛ̂ki nɛ ɓiɓina temɔ nde, mɛkombila mɛte ta ɓɛŋna gbate.›
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Njambiyɛ kɛ lɛpɔ sendi kɛ wɛtɛ mbɛy kɛ mɔy mɛkana mɛnɛ nde: ‹Wɛ tí jayɛ nde, muŋ kimɔ mɔ mɛsay wɔ ɓɔ̂ku kɛ mɔy mɛnɛti na.›
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Yasi wɛtɛ, kɛ Davit ma si kelɔ mɛsay kɛ ŋgimɔ te yenɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kombila kɛ́, ɛ nyɛ nje gwe. Ɛ ɓo pumbɛ nyɛ nda yi ɓo pumbuma sendi nɛ ɓesaŋmbambɔ kɛ́. Ɛ muŋ nɛ ɓɔ kɛ mɔy mɛnɛti.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Ndi nde, yɔkɔ yi Njambiyɛ womiya nyɛ kɔ tì ɓɔ nɛ na.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 Ɗete, wunɛ njɔŋ, wunɛ dûkwɛ nde, yo kɛ ɗinɔ ɗyenɛ yi ɓo lɛpɛ nyɛ wunɛ nde, Njambiyɛ ta tikɔ mɛɓeyɔ mun nɛ ŋgwɛtɛ.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Yo sendi kɛ ɗinɔ ɗyenɛ, mumɔ te ɛ tikɛ temɔ nɛ nyɛ, Njambiyɛ kɛ pɛsɔ nde, mɔ te mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Yo yasi te yi mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ na.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Ɗete, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma wunɛ mɛ nje saŋgwa nɛ mɛyasi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́. Ɓo lɛpima nde:
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‹Wunɛ ɓotu ɓe yɛliya, wunɛ ɓɛ̂ŋa, wunɛ ŋgbâkimaŋgwɛ ɓuɗyate kwa̧ yambile, kɛto mi ta kelɔ yiŋa mɛkele kɛ ŋgimɔ te yun, ko ɓo lɛ̂pi yo nyɛ wunɛ, wunɛ tí jayɛ na.› »
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Kɛ Pol ɓenɛ Barnabas ma pundɔ kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya kɛ́, ɛ ɓomɔ ŋgwɛta nɛ ɓo nde, ɓo kâlaŋgwɛ nje kɛ yesɔ *Saba te ɛ kɔŋte, nje lɛpina sendi kɛ kiya to lɛpi te.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Kɛ mɛwesiɗya ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓuɗya Ɓeyudɛn nɛ̀ ɓaŋa gbɛla ɓomɔ ɓuɗyate ɓe nja̧ nyiŋɛ misɔn Ɓeyudɛn ɓaka ɓeŋgwɛ Pol ɓenɛ Barnabas. Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓo kitɛ ɓo nde, ɓo kɛ̂n mbɔmbu tikɔ temɔ nde, Njambiyɛ nɛ ŋgikwa.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Kɛ yesɔ Saba te ɛ kɔŋte ma ɗya̧ kɛ́, ɛ sulɔ ɓotu ɓe Aŋtiyos wesiɗya nje wokɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Kɛ Ɓeyudɛn ma ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɗete kɛ́, ɛ ɓo kelɛ ɓeya temɔ, ɓiye mɛso nɛ Pol kɛ yasi te yi nyɛ ɗikima lɛpɔ kɛ́ toyɛ sendi nyɛ.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas lɛpɛ misi nɛ misi nyɛ ɓo nde: «Yo ɓa̧ nde, wusɛ kânda lɛpɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ wunɛ. Yasi wɛtɛ, nda yi wunɛ sɛŋma yo, pɛsɔ sendi jɔsi yun nɛ ŋguru wun nde, wunɛ ti yaka ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo na, ndana wusɛ kɛ tumɔ kɔŋ nɛ wunɛ kɛ̀ kɛ yi ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka,
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 kɛto Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ wusɛ nde: ‹Mi tɛmbiɗya wɛ nda mɛjasi kɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka, nɛ́ wɛ joŋgwɛ ɓomɔ kumɔ kɛ njena mɛnɛti.› »
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Kɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka ma wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri kɛ́, ɛ ɓo ɓɛ nɛ mɛsosa lɛpɔ nde, mɛlɛpi mɛ Baba Mbokɔ kimɔte ɓuɗyate. Ɓomɔ hɛnɛ te yi Njambiyɛ kpoma nde, ɓo ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo ɓaka yeŋsama temɔ tikɔ kɛ yi Kumande Yesus.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Kimɔ Tom Kumande Yesus ka̧ kɛndɔ mbɔmbu kɛ mɛnɛti mɛte hɛnɛ.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Yasi wɛtɛ, ɛ Ɓeyudɛn ɗesɛ to ɓoma ɓete ɓe ɓa̧ nɛ kusuku ɓe ɗikima ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe ɗya suŋgwɛ nɛ Pol ɓenɛ Barnabas. Ɛ ɓo teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɗuɗye ɓo kɛ ɗya ɗyan.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas kutɛ mɛkol man soŋɛ ŋgbutu ɗya te yi teɗye ɓo nde, ɓo yeti nɛ mɛsosa nɛ ɓo na. Ɛ ɓo nje kwa̧ kɛ̀ kɛ Ikɔn.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Yasi wɛtɛ, jɔnja ɓotu ɓete ɓe nja̧ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Aŋtiyos ɓaka ɓa̧ yan nɛ nyaŋgwɛ mɛsosa. Sendi, Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu yan.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.