Atos 13
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe teɗya mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ Aŋtiyos ɓaka. Yo ɓa̧ nɛ̀ Barnabas nɛ̀ Simeyɔŋ te yi ɓo ɗikima jeɓa nde Nijɛr kɔ. Yo ɓa̧ sendi nɛ̀ Likiyus, mɔ Sirɛn nɛ̀ Manahɛn te yi ɓo ɗɔkwa nyɛ ɓenɛ Herod kɔ nje ɓu̧ Sol.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Wɛtɛ yesɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kanɔ Baba Mbokɔ kiyɔ mɛɗye kɛ́, ɛ Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nde: «Ndana wunɛ tɔ̂ka Barnabas ɓenɛ Sol soŋɛ kɛ njoka yun, nɛ́ ɓo kel mɛsay mɛte yi mi kpoma nde, ɓo ta kelɔ kɛ́.»
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Kɛ kiyna mɛɗye nɛ̀ mɛŋgwɛta ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓo kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu Barnabas ɓenɛ Sol. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tikɛ ɓo nde, ɓo kwâŋ.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Kimɔ Sisiŋ tomma Barnabas ɓenɛ Sol, ɛ ɓo kwa̧ kumɔ kɛ Selesi. Ɓo nja̧ tɛmɛ womɛte nyiŋɛ kuka kumɔ kɛ wɛtɛ kiriŋgira nde Siprɛ.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ Salami kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Jaŋ te yi ɓo jeɓa nde Mark kɔ ɗikima kamɛ ɓo.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Ɓo nja̧ saɓiyɛ kiriŋgira hɛnɛ kumɔ kɛ Pafos. Kumɔ mate, ɛ ɓo dolɛ wɛtɛ mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi, a ɓa̧ mɔ Ɓeyudɛn, ɗinɔ ɗyenɛ nde Baryesus. A ɓa̧ mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 A ɓa̧ kɛ joŋna ɓenɛ Sɛrgus Polos te kum kiriŋgira. Sɛrgus Polos ɓa̧ nɛ ɗyanɔ. A tomma ɓomɔ kɛ̀ jeɓa nɛ Barnabas ɓenɛ Sol, kɛto a kwaɗya wokɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Yasi wɛtɛ, Elimas te mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi kɔ ɗikima petɔ Barnabas ɓenɛ Sol, ma kum kiriŋgira mɛ nje tikɔ temɔ kɛ yasi te yi ɓo ta lɛpɔ nyɛ nyɛ kɛ́. Elimas, yo ɗinɔ Baryesus kɛ numbu Grɛk.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Ndana, ɛ Kimɔ Sisiŋ tondɛ nɛ ŋgbɛŋ kɛ yotu Sol te yi ɓo jeɓa sendi nde Pol kɔ. Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ Elimas te mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi kɔ nɛ ŋgoŋ
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 lɛpɔ nde: «Wɛ mɔ mɛseɓila nɛ̀ ɓeya mɛkele hɛnɛ! Wɛ mɔnɔ *Kum ɓeya mɛkele, wɛ kɛ lu̧ ɗyambi nɛ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓɛ nɛ ŋgbeŋ! ’Wɛ ta ndulɔ yaŋgila yasi te yi Baba Mbokɔ si kpo kɛ́ ndenɛn?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ɓɛŋa ndana, Baba Mbokɔ ta teɗye wɛ mɛbɔnɛ, misi mɔ ta ɗiɓina. Wɛ tí ɓɛŋɛ se mɛjasi mɛ yesɔ na kumɔ kɛ yiŋa ŋgimɔ.» Ndana ndana, ɛ misi mɛnɛ ɗiɓina nɛ kpikip, ɛ nyɛ kandɛ ɓoɓila yasi, sa̧ mɔ te ɛ ta ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ teɗye nyɛ nje.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Kɛ kum kiriŋgira ma ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́, ɛ nyɛ tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, kɛto yasi te yi ɓo lɛpima nyɛ nyɛ kɛ kasi Kumande Yesus kɛ́ loŋma nyɛ kɛ temɔ.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pol ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ nyiŋma kuka kɛ Pafos kwa̧ kumɔ kɛ Pɛrgɛ kɛ Pamfili. Kumɔ mate, ɛ Jaŋ li̧ ɓo yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Yerusalɛm.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Pol ɓenɛ Barnabas nja̧ tɛmɛ kɛ Pɛrgɛ kumɔ kɛ Aŋtiyos kɛ Pisidi. Kɛ yesɔ *Saba ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓo nyiŋɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Kɛ tɔlna mɛkana mɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ nɛ̀ tɔlna mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ nɛ mbanjɔ mɛwesiɗya ɓaka tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ kɛ yi Pol ɓenɛ Barnabas kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ njɔŋ, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ nɛ yiŋa yasi te yi wunɛ kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ nyɛ ɓomɔ yí nyɛ nɛ ɓo mɛŋgitɛ, wunɛ lɛ̂pi.»
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Ndana, ɛ Pol tɛmɛ kaŋɛ ɓɔ nyɛ ɓomɔ lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nɛ̀ wunɛ ɓotu ɓete ɓe kambɛ sendi Njambiyɛ ɓaka, wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Njambiyɛ te ɛ kandɔ Isarayɛl tɔkuma ɓesaŋmbambɔ ɓusu. Ɛ nyɛ kelɛ nde, ɓo nyɛ̂ɓi ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ mɛnɛti mɛ Ejipt kɛ́. Ɛ nyɛ soŋɛ ɓo kɛ Ejipt nɛ nyaŋgwɛ ɗeti nɛ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 A disimama ɓo kɛ mɛsew nda kamɔni kɛ mɔy koŋgor.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Ɛ nyɛ girise mɛkandɔ yitan jɔ yiɓa kɛ mɛnɛti mɛ Kanan nje ɓu̧ mɛnɛti man nyɛ kandɔ ɗyenɛ Isarayɛl nde, ɓo nâm. Mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kwaŋnama kɛ mɛsew gɔmay yini jɔ kamɔtan.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tɛmbiɗye ɓotu ɓe pɛsina jɔsi kɛ njoka yan nyɛ ɓo kumɔ kɛ ŋgimɔ Samiyɛl te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Ɗiyɔ kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kwaɗyɛ ɓɛ nɛ kumande te ɛ ta ɗiyɔ nɛ ɓo. Ɛ Njambiyɛ tɛmbiɗye Sayul te mɔnɔ Kis, mɔ kandɔ Bɛŋjamɛ̧ nyɛ ɓo. Ɛ nyɛ ɗiyɛ nɛ ɓo yaka mɛsew kamɔni.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Kɛ Njambiyɛ ma soŋɛ Sayul kɛ́, ɛ nyɛ nje tɛmbiɗye Davit nde, a ɓɛ̂ki kumande wan. Njambiyɛ lɛpima kɛ kasi Davit nde: ‹Mi Njambiyɛ tɔkuma Davit te mɔnɔ Isay, temɔ mbɛ ɓiyma nyɛ. A ta kelɔ mɛyasi hɛnɛ te yi mi kwaɗyɛ kɛ́.›
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Yo kɛ kandɔ Davit yi Njambiyɛ nya Isarayɛl Mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓo nda yi nyɛ kpoma kɛ́. Mɔ te, yo Yesus.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Piŋɔ te yi Yesus tì pa nje na, Jaŋ ɗikima pelɛ kasi tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nyɛ kandɔ Isarayɛl hɛnɛ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ, nɛ́ ɓo tɔpi ɓo kɛ mɔrɔku.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Kɛ ŋgimɔ te yi mɛsay mɛ Jaŋ ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ siynate kɛ́, a ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: ‹Wunɛ táka nde, mi nda? Mi yeti mɔ te yi wunɛ laɗye kɔ na. Wunɛ dûkwɛ nde, a ta nje kɛ kɔŋ mbɛ. Mi tí yaka wunjɛ kɔl mɛnakala kɛ kol nɛ na.›
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɓenday ɓe Abaraham nɛ̀ wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, Kimɔ Tom te yi Njambiyɛ njesa nde, a ta joŋgwɛ ɓomɔ kɛ́, a njésikwɛ tom te kɛto su.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Kɛto, ɓotu ɓe Yerusalɛm nɛ̀ ɓekum ɓan tì duwɛ nde, Yesus ɓa̧ mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓo na. Ɓo tì ɓɛ sendi kɛ wokɔ to mɛlɛpi mɛte yi ɓomɔ ɗikima tɔlɔ kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mɛtu hɛnɛ kɛ yesɔ *Saba kɛ́ na. Ɓo pɛsima nde, Yesus sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ. Ɗete, ɓo kelma yasi te yi mɛlɛpi mɛte lɛpima kɛ́.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Ko ɓɛkɔ nde, ɓo tì ɓɛ nɛ to lɛpi te yi wo nɛ nyɛ, ɓo lɛpima nyɛ Pilat nde, a wôku nyɛ.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Kɛ ɓo ma si kelɔ yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kasi nɛ kɛ́, ɛ ɓo piɗyɛ muŋ nɛ kɛ kroa ɓu̧ kɛ̀ pumbɔ.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Ko ɗete, Njambiyɛ womiya nyɛ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Ɓotu ɓete ɓe wulma Galile ɓenɛ ɓe Yesus nje kɛ Yerusalɛm ɓaka ɓɛŋma nyɛ mɛtu ɓuɗyate kɛ kɔŋ womiya nɛ. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛte ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ kɛ lɛpɔ yo ndana nɛ ŋgbak ŋgbak nyɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Wusɛ nɛ ŋguru wusu kɛ nje lɛpɔ Kimɔ Tom te nyɛ wunɛ nde, yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́,
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 a ma si tonjɛ yo nyɛ wusɛ ɓenday ɓan kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ womiya nɛ Yesus nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ Ɓesom yiɓa nde: ‹Wɛ mɔnmbɛ, kandɛ ndana mi mɛ sɔŋgwɛ.›
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Njambiyɛ kandima si lɛpɔ nde, a ta womiyɛ Yesus soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ, ɗete ko a tí ɓɔ na. Njambiyɛ lɛpima kasi te nde: ‹Mi ta nyɛ wunɛ kpasa mɛkombila mɛte yi mi kpoma nyɛ Davit kɛ́. Ɓomɔ ɓɛ̂ki nɛ ɓiɓina temɔ nde, mɛkombila mɛte ta ɓɛŋna gbate.›
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Njambiyɛ kɛ lɛpɔ sendi kɛ wɛtɛ mbɛy kɛ mɔy mɛkana mɛnɛ nde: ‹Wɛ tí jayɛ nde, muŋ kimɔ mɔ mɛsay wɔ ɓɔ̂ku kɛ mɔy mɛnɛti na.›
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Yasi wɛtɛ, kɛ Davit ma si kelɔ mɛsay kɛ ŋgimɔ te yenɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kombila kɛ́, ɛ nyɛ nje gwe. Ɛ ɓo pumbɛ nyɛ nda yi ɓo pumbuma sendi nɛ ɓesaŋmbambɔ kɛ́. Ɛ muŋ nɛ ɓɔ kɛ mɔy mɛnɛti.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Ndi nde, yɔkɔ yi Njambiyɛ womiya nyɛ kɔ tì ɓɔ nɛ na.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Ɗete, wunɛ njɔŋ, wunɛ dûkwɛ nde, yo kɛ ɗinɔ ɗyenɛ yi ɓo lɛpɛ nyɛ wunɛ nde, Njambiyɛ ta tikɔ mɛɓeyɔ mun nɛ ŋgwɛtɛ.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Yo sendi kɛ ɗinɔ ɗyenɛ, mumɔ te ɛ tikɛ temɔ nɛ nyɛ, Njambiyɛ kɛ pɛsɔ nde, mɔ te mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Yo yasi te yi mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ na.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Ɗete, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma wunɛ mɛ nje saŋgwa nɛ mɛyasi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́. Ɓo lɛpima nde:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 ‹Wunɛ ɓotu ɓe yɛliya, wunɛ ɓɛ̂ŋa, wunɛ ŋgbâkimaŋgwɛ ɓuɗyate kwa̧ yambile, kɛto mi ta kelɔ yiŋa mɛkele kɛ ŋgimɔ te yun, ko ɓo lɛ̂pi yo nyɛ wunɛ, wunɛ tí jayɛ na.› »
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Kɛ Pol ɓenɛ Barnabas ma pundɔ kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya kɛ́, ɛ ɓomɔ ŋgwɛta nɛ ɓo nde, ɓo kâlaŋgwɛ nje kɛ yesɔ *Saba te ɛ kɔŋte, nje lɛpina sendi kɛ kiya to lɛpi te.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Kɛ mɛwesiɗya ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓuɗya Ɓeyudɛn nɛ̀ ɓaŋa gbɛla ɓomɔ ɓuɗyate ɓe nja̧ nyiŋɛ misɔn Ɓeyudɛn ɓaka ɓeŋgwɛ Pol ɓenɛ Barnabas. Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓo kitɛ ɓo nde, ɓo kɛ̂n mbɔmbu tikɔ temɔ nde, Njambiyɛ nɛ ŋgikwa.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Kɛ yesɔ Saba te ɛ kɔŋte ma ɗya̧ kɛ́, ɛ sulɔ ɓotu ɓe Aŋtiyos wesiɗya nje wokɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Kɛ Ɓeyudɛn ma ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɗete kɛ́, ɛ ɓo kelɛ ɓeya temɔ, ɓiye mɛso nɛ Pol kɛ yasi te yi nyɛ ɗikima lɛpɔ kɛ́ toyɛ sendi nyɛ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas lɛpɛ misi nɛ misi nyɛ ɓo nde: «Yo ɓa̧ nde, wusɛ kânda lɛpɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ wunɛ. Yasi wɛtɛ, nda yi wunɛ sɛŋma yo, pɛsɔ sendi jɔsi yun nɛ ŋguru wun nde, wunɛ ti yaka ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo na, ndana wusɛ kɛ tumɔ kɔŋ nɛ wunɛ kɛ̀ kɛ yi ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka,
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 kɛto Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ wusɛ nde: ‹Mi tɛmbiɗya wɛ nda mɛjasi kɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka, nɛ́ wɛ joŋgwɛ ɓomɔ kumɔ kɛ njena mɛnɛti.› »
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Kɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka ma wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri kɛ́, ɛ ɓo ɓɛ nɛ mɛsosa lɛpɔ nde, mɛlɛpi mɛ Baba Mbokɔ kimɔte ɓuɗyate. Ɓomɔ hɛnɛ te yi Njambiyɛ kpoma nde, ɓo ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo ɓaka yeŋsama temɔ tikɔ kɛ yi Kumande Yesus.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Kimɔ Tom Kumande Yesus ka̧ kɛndɔ mbɔmbu kɛ mɛnɛti mɛte hɛnɛ.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Yasi wɛtɛ, ɛ Ɓeyudɛn ɗesɛ to ɓoma ɓete ɓe ɓa̧ nɛ kusuku ɓe ɗikima ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe ɗya suŋgwɛ nɛ Pol ɓenɛ Barnabas. Ɛ ɓo teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɗuɗye ɓo kɛ ɗya ɗyan.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas kutɛ mɛkol man soŋɛ ŋgbutu ɗya te yi teɗye ɓo nde, ɓo yeti nɛ mɛsosa nɛ ɓo na. Ɛ ɓo nje kwa̧ kɛ̀ kɛ Ikɔn.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Yasi wɛtɛ, jɔnja ɓotu ɓete ɓe nja̧ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Aŋtiyos ɓaka ɓa̧ yan nɛ nyaŋgwɛ mɛsosa. Sendi, Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu yan.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.