Atos 12
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVI
1 Kɛ pɔku mɛtu te yite ɛ kumande Herod nyɛ ɓɔ kɛ teɗya mɛbɔnɛ nyɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 A nya ɗeti nde, ɓo wôku Jak te maŋ nɛ Jaŋ nɛ kafa.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ nde, mɛkele mɛte kimɔte kɛ misi mɛ Ɓeyudɛn kɛ́, ɛ nyɛ nyɛ sendi ɗeti nde, ɓo ɓîya Piyɛr. Yo ɓa̧ kɛ ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Kɛ ɓo ma si ɓiye nyɛ ɗete kɛ́, ɛ Herod kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ lɛpɔ nde, njɔŋ ɓesɔja yini ɗîki pɛmɔ Piyɛr. Njɔŋ ɓesɔja wɛtɛ ɓa̧ nɛ ɓesɔja yini. Herod kwaɗya jɔse Piyɛr kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ kɔŋ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ɗete, ɓo ɓa̧ kɛ pɛmɔ Piyɛr kɛ tu̧ jɔɓɔ. Yasi wɛtɛ, njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka ɗikima ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ ɓuɗyate kɛto nɛ.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Kɛ tu te yi ɓa̧ nde, misi pupɛ te Herod ta jɔse Piyɛr kɛte kɛ́, Piyɛr ɓa̧ wotunate nɛ mɛkɔl sumba yiɓa. A yama kɛ njoka ɓesɔja yiɓa. Ɓesanjele ɓa̧ sendi kɛ pɛm kɛ numɛy tu̧ jɔɓɔ.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Semɔ semɔ, ɛ wɛtɛ jaki Baba Mbokɔ ɗya̧, ɛ mɛjasi panɛ kɛ mɔy tu̧ jɔɓɔ. Ɛ nyɛ kpokɛ Piyɛr kɛ mbanjɔ jemɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Tɛma nɛdɔ.» Ɛ mɛkɔl mɛ sumba te yi ɓo wotuma nɛ mɛɓɔ mɛnɛ kɛ́ si sɔriyɛ ɓalɔ kɛ mɛnɛti.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Kɛ kɔŋte, ɛ jaki te lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Susula kanda yɔ, lɛŋa mɛnakala mɔ.» Ɛ Piyɛr si kelɔ ɗete. Ɛ jaki nje lɛpɔ sendi nyɛ nyɛ nde: «Petɔ yotu yɔ nɛ lambɔ ɗuku yɔ, nɔ̀ ɓêŋgwɛ mi.»
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Ndana, ɛ Piyɛr pundɛ, ɓeŋgwɛ nyɛ. A tì ɓɛ kɛ duwɛ nde, yasi te yi jaki ɓa̧ kɛ kelɔ kɛ́ ɓa̧ gbakasi na, a takima nde, yo nyɛnɔ.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Ɓo kɛndima kwa̧ bosa njɔŋ ɓotu ɓe pɛmna yasi, kɛndɔ kwa̧ sendi ɓe kɔŋte. Ɛ ɓo nje kɛndɔ kumɔ kɛ numɛy te yi ɓo kelma nɛ sumba kɔ. Wɛ kwáŋ numɛy te mbɛte nje pundɔ sɛ̧. Kɛ ɓo ma kumɔ womɛte kɛ́, ɛ numɛy ɓutuna nɛ ŋguru wenɛ kɛ mbɔmbu yan, ɛ ɓo pundɛ ɓu̧ wɛtɛ nyaŋgwɛ nje. Ndana ndana, ɛ jaki ɗimbiyɛ kɛ misi mɛnɛ.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ ɗyanɔ ɗyenɛ yɔkwɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Mi kɛ ɓɛŋɛ ndana nde, yo gbakasi nde, Baba Mbokɔ tomma jaki wenɛ nde, a njâki joŋgwɛ mi soŋɛ kɛ mɛɓɔ mɛ Herod nɛ̀ kɛ ɓeya mɛyasi hɛnɛ te yi Ɓeyudɛn kwaɗya kelɔ nɛ mi kɛ́.»
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Kɛ ɗyanɔ ɗyenɛ ma si yɔkwɛ kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ tɔkɛ nje tu̧ Mariya te nyaŋgwɛ nɛ Jaŋ te yi ɓo jeɓa sendi nde Mark kɔ. Ɓaŋa ɓenjɔŋ ɓusu ɓuɗyate ɓa̧ womɛte kɛ mɛwesiɗya kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Ɛ Piyɛr ɗya̧ ɗuŋgwɛ nyaŋgwɛ numɛy, ɛ wɛtɛ nyari nde Roda ɛ ɗikima kelɔ mɛsay womɛte kɔ kɛ̀ lɛŋgwɛ tɔ.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Ɛ nyɛ wokɛ mɛn wɛtɛ mumɔ duwɛ nde, yo mɛn Piyɛr, ɛ mɛsosa kwa̧ nyɛ. Ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ sokɔ kinɛ ɓutɛ numɛy na. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ lɛpɔ nde, Piyɛr kɛ numɛy tu̧.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kɛ kɔnɔ ka nɛ to?» Ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ nyɛ kombile lɛpɔ nyɛ ɓo nde, yo gbakasi. Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Yo yâkaŋgwɛ ɓɛ sisiŋ nɛ.»
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Ko ɗete, Piyɛr ka̧ ndi mbɔmbu yí ɗuŋgwɛ numɛy. Ɓo nja̧ ɓutɛ numɛy, ɛ ɓo ŋgbakima yí ɓɛŋɛ nyɛ.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Ɛ nyɛ pɛpiɗye ɓɔ nyɛ ɓo nde, ɓo ɗîy nɛ sɛm. Ɛ nyɛ yekiɗye nda yi Baba Mbokɔ punja nɛ nyɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ kɛ́. Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ yekiɗye ɗete nyɛ Jak, yekiɗye sendi ɗete nyɛ ɓemaŋ ɓusu ɓari.» Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pundɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Kɛ misi ma pupɔ, ɛ lɛpi ɓanɛ ɓesɔja yí duwɛ nɛ mbɛy te yi Piyɛr ka̧ te kɛ́.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Ɛ Herod lɛpɛ nde, ɓo sâŋ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo sáŋ nyɛ kinɛ dolɔ na. Ɛ Herod ɓeŋgwɛ ɓotu ɓe pɛmna ɓotu ɓe jɔɓɔ nɛ lɛpi te. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, ɓo ɓôŋ ɓo kɛ̀ wo. Ɛ nyɛ nje tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Yuda kɛ̀ kwaŋɗye ɓuɗya mɛtu kɛ Sesare.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Herod ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓotu ɓe Tir nɛ̀ Sidɔn. Ɛ ɓotu ɓaka saŋgwɛ mɛn tɛmɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ nyɛ, yite ɓo sima kombile ŋgiŋ ɓenɛ ɓe wɛtɛ mbam nde Blat te ajiya kumande Herod. Ɓo ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ Herod, nɛ́ ɓenɛ ɓo kel mbon, nɛ́ ɓo ɗiy nɛ tɛ, kɛto mɛyasi man hɛnɛ ɗikima wulɛ kɛ mɛnɛti mɛ kumande Herod.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Kɛ yesɔ te yi ɓo kpoma nde, ɓo ta saŋgwa kɛte kɛ́ ma ɗya̧, ɛ Herod lɛŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ ɓekumande ɗiyɔ nɔ kɛ mbanjɔ lɛpina nyɛ ɓomɔ.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Ɛ ɓo lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Yikɛ yeti mɛn mumɔ na, yikɛ mɛn wɛtɛ njambiyɛ!»
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Ɛ wɛtɛ jaki Baba Mbokɔ ɗiɓɛ numbu nɛ kɛ kiya mbɛy, kɛto a tikima Njambiyɛ lukse yotu nɛ. Ɛ ɓekon nyiŋɛ nyɛ kɛ yotu hɛnɛ wo nyɛ.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ndana mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ka̧ ndi kɛndɔ mbɔmbu.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Kɛ Barnabas ɓenɛ Sol ma si siɗyɛ mɛsay man kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ Jaŋ te yi ɓo jeɓa nde Mark kɔ yɔkwɛ nɔ kɛ̀ Aŋtiyos.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.