Atos 12

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛ pɔku mɛtu te yite ɛ kumande Herod nyɛ ɓɔ kɛ teɗya mɛbɔnɛ nyɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 A nya ɗeti nde, ɓo wôku Jak te maŋ nɛ Jaŋ nɛ kafa.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ nde, mɛkele mɛte kimɔte kɛ misi mɛ Ɓeyudɛn kɛ́, ɛ nyɛ nyɛ sendi ɗeti nde, ɓo ɓîya Piyɛr. Yo ɓa̧ kɛ ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Kɛ ɓo ma si ɓiye nyɛ ɗete kɛ́, ɛ Herod kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ lɛpɔ nde, njɔŋ ɓesɔja yini ɗîki pɛmɔ Piyɛr. Njɔŋ ɓesɔja wɛtɛ ɓa̧ nɛ ɓesɔja yini. Herod kwaɗya jɔse Piyɛr kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ kɔŋ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ɗete, ɓo ɓa̧ kɛ pɛmɔ Piyɛr kɛ tu̧ jɔɓɔ. Yasi wɛtɛ, njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka ɗikima ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ ɓuɗyate kɛto nɛ.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Kɛ tu te yi ɓa̧ nde, misi pupɛ te Herod ta jɔse Piyɛr kɛte kɛ́, Piyɛr ɓa̧ wotunate nɛ mɛkɔl sumba yiɓa. A yama kɛ njoka ɓesɔja yiɓa. Ɓesanjele ɓa̧ sendi kɛ pɛm kɛ numɛy tu̧ jɔɓɔ.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Semɔ semɔ, ɛ wɛtɛ jaki Baba Mbokɔ ɗya̧, ɛ mɛjasi panɛ kɛ mɔy tu̧ jɔɓɔ. Ɛ nyɛ kpokɛ Piyɛr kɛ mbanjɔ jemɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Tɛma nɛdɔ.» Ɛ mɛkɔl mɛ sumba te yi ɓo wotuma nɛ mɛɓɔ mɛnɛ kɛ́ si sɔriyɛ ɓalɔ kɛ mɛnɛti.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Kɛ kɔŋte, ɛ jaki te lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Susula kanda yɔ, lɛŋa mɛnakala mɔ.» Ɛ Piyɛr si kelɔ ɗete. Ɛ jaki nje lɛpɔ sendi nyɛ nyɛ nde: «Petɔ yotu yɔ nɛ lambɔ ɗuku yɔ, nɔ̀ ɓêŋgwɛ mi.»
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Ndana, ɛ Piyɛr pundɛ, ɓeŋgwɛ nyɛ. A tì ɓɛ kɛ duwɛ nde, yasi te yi jaki ɓa̧ kɛ kelɔ kɛ́ ɓa̧ gbakasi na, a takima nde, yo nyɛnɔ.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Ɓo kɛndima kwa̧ bosa njɔŋ ɓotu ɓe pɛmna yasi, kɛndɔ kwa̧ sendi ɓe kɔŋte. Ɛ ɓo nje kɛndɔ kumɔ kɛ numɛy te yi ɓo kelma nɛ sumba kɔ. Wɛ kwáŋ numɛy te mbɛte nje pundɔ sɛ̧. Kɛ ɓo ma kumɔ womɛte kɛ́, ɛ numɛy ɓutuna nɛ ŋguru wenɛ kɛ mbɔmbu yan, ɛ ɓo pundɛ ɓu̧ wɛtɛ nyaŋgwɛ nje. Ndana ndana, ɛ jaki ɗimbiyɛ kɛ misi mɛnɛ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ ɗyanɔ ɗyenɛ yɔkwɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Mi kɛ ɓɛŋɛ ndana nde, yo gbakasi nde, Baba Mbokɔ tomma jaki wenɛ nde, a njâki joŋgwɛ mi soŋɛ kɛ mɛɓɔ mɛ Herod nɛ̀ kɛ ɓeya mɛyasi hɛnɛ te yi Ɓeyudɛn kwaɗya kelɔ nɛ mi kɛ́.»
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Kɛ ɗyanɔ ɗyenɛ ma si yɔkwɛ kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ tɔkɛ nje tu̧ Mariya te nyaŋgwɛ nɛ Jaŋ te yi ɓo jeɓa sendi nde Mark kɔ. Ɓaŋa ɓenjɔŋ ɓusu ɓuɗyate ɓa̧ womɛte kɛ mɛwesiɗya kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ɛ Piyɛr ɗya̧ ɗuŋgwɛ nyaŋgwɛ numɛy, ɛ wɛtɛ nyari nde Roda ɛ ɗikima kelɔ mɛsay womɛte kɔ kɛ̀ lɛŋgwɛ tɔ.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Ɛ nyɛ wokɛ mɛn wɛtɛ mumɔ duwɛ nde, yo mɛn Piyɛr, ɛ mɛsosa kwa̧ nyɛ. Ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ sokɔ kinɛ ɓutɛ numɛy na. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ lɛpɔ nde, Piyɛr kɛ numɛy tu̧.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kɛ kɔnɔ ka nɛ to?» Ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ nyɛ kombile lɛpɔ nyɛ ɓo nde, yo gbakasi. Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Yo yâkaŋgwɛ ɓɛ sisiŋ nɛ.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ko ɗete, Piyɛr ka̧ ndi mbɔmbu yí ɗuŋgwɛ numɛy. Ɓo nja̧ ɓutɛ numɛy, ɛ ɓo ŋgbakima yí ɓɛŋɛ nyɛ.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ɛ nyɛ pɛpiɗye ɓɔ nyɛ ɓo nde, ɓo ɗîy nɛ sɛm. Ɛ nyɛ yekiɗye nda yi Baba Mbokɔ punja nɛ nyɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ kɛ́. Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ yekiɗye ɗete nyɛ Jak, yekiɗye sendi ɗete nyɛ ɓemaŋ ɓusu ɓari.» Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pundɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Kɛ misi ma pupɔ, ɛ lɛpi ɓanɛ ɓesɔja yí duwɛ nɛ mbɛy te yi Piyɛr ka̧ te kɛ́.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ɛ Herod lɛpɛ nde, ɓo sâŋ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo sáŋ nyɛ kinɛ dolɔ na. Ɛ Herod ɓeŋgwɛ ɓotu ɓe pɛmna ɓotu ɓe jɔɓɔ nɛ lɛpi te. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, ɓo ɓôŋ ɓo kɛ̀ wo. Ɛ nyɛ nje tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Yuda kɛ̀ kwaŋɗye ɓuɗya mɛtu kɛ Sesare.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herod ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓotu ɓe Tir nɛ̀ Sidɔn. Ɛ ɓotu ɓaka saŋgwɛ mɛn tɛmɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ nyɛ, yite ɓo sima kombile ŋgiŋ ɓenɛ ɓe wɛtɛ mbam nde Blat te ajiya kumande Herod. Ɓo ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ Herod, nɛ́ ɓenɛ ɓo kel mbon, nɛ́ ɓo ɗiy nɛ tɛ, kɛto mɛyasi man hɛnɛ ɗikima wulɛ kɛ mɛnɛti mɛ kumande Herod.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Kɛ yesɔ te yi ɓo kpoma nde, ɓo ta saŋgwa kɛte kɛ́ ma ɗya̧, ɛ Herod lɛŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ ɓekumande ɗiyɔ nɔ kɛ mbanjɔ lɛpina nyɛ ɓomɔ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Ɛ ɓo lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Yikɛ yeti mɛn mumɔ na, yikɛ mɛn wɛtɛ njambiyɛ!»
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Ɛ wɛtɛ jaki Baba Mbokɔ ɗiɓɛ numbu nɛ kɛ kiya mbɛy, kɛto a tikima Njambiyɛ lukse yotu nɛ. Ɛ ɓekon nyiŋɛ nyɛ kɛ yotu hɛnɛ wo nyɛ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ndana mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ka̧ ndi kɛndɔ mbɔmbu.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Kɛ Barnabas ɓenɛ Sol ma si siɗyɛ mɛsay man kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ Jaŋ te yi ɓo jeɓa nde Mark kɔ yɔkwɛ nɔ kɛ̀ Aŋtiyos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.