Atos 12

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kɛ pɔku mɛtu te yite ɛ kumande Herod nyɛ ɓɔ kɛ teɗya mɛbɔnɛ nyɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 A nya ɗeti nde, ɓo wôku Jak te maŋ nɛ Jaŋ nɛ kafa.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ nde, mɛkele mɛte kimɔte kɛ misi mɛ Ɓeyudɛn kɛ́, ɛ nyɛ nyɛ sendi ɗeti nde, ɓo ɓîya Piyɛr. Yo ɓa̧ kɛ ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Kɛ ɓo ma si ɓiye nyɛ ɗete kɛ́, ɛ Herod kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ lɛpɔ nde, njɔŋ ɓesɔja yini ɗîki pɛmɔ Piyɛr. Njɔŋ ɓesɔja wɛtɛ ɓa̧ nɛ ɓesɔja yini. Herod kwaɗya jɔse Piyɛr kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ kɔŋ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ɗete, ɓo ɓa̧ kɛ pɛmɔ Piyɛr kɛ tu̧ jɔɓɔ. Yasi wɛtɛ, njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka ɗikima ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ ɓuɗyate kɛto nɛ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Kɛ tu te yi ɓa̧ nde, misi pupɛ te Herod ta jɔse Piyɛr kɛte kɛ́, Piyɛr ɓa̧ wotunate nɛ mɛkɔl sumba yiɓa. A yama kɛ njoka ɓesɔja yiɓa. Ɓesanjele ɓa̧ sendi kɛ pɛm kɛ numɛy tu̧ jɔɓɔ.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Semɔ semɔ, ɛ wɛtɛ jaki Baba Mbokɔ ɗya̧, ɛ mɛjasi panɛ kɛ mɔy tu̧ jɔɓɔ. Ɛ nyɛ kpokɛ Piyɛr kɛ mbanjɔ jemɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Tɛma nɛdɔ.» Ɛ mɛkɔl mɛ sumba te yi ɓo wotuma nɛ mɛɓɔ mɛnɛ kɛ́ si sɔriyɛ ɓalɔ kɛ mɛnɛti.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Kɛ kɔŋte, ɛ jaki te lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Susula kanda yɔ, lɛŋa mɛnakala mɔ.» Ɛ Piyɛr si kelɔ ɗete. Ɛ jaki nje lɛpɔ sendi nyɛ nyɛ nde: «Petɔ yotu yɔ nɛ lambɔ ɗuku yɔ, nɔ̀ ɓêŋgwɛ mi.»
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Ndana, ɛ Piyɛr pundɛ, ɓeŋgwɛ nyɛ. A tì ɓɛ kɛ duwɛ nde, yasi te yi jaki ɓa̧ kɛ kelɔ kɛ́ ɓa̧ gbakasi na, a takima nde, yo nyɛnɔ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ɓo kɛndima kwa̧ bosa njɔŋ ɓotu ɓe pɛmna yasi, kɛndɔ kwa̧ sendi ɓe kɔŋte. Ɛ ɓo nje kɛndɔ kumɔ kɛ numɛy te yi ɓo kelma nɛ sumba kɔ. Wɛ kwáŋ numɛy te mbɛte nje pundɔ sɛ̧. Kɛ ɓo ma kumɔ womɛte kɛ́, ɛ numɛy ɓutuna nɛ ŋguru wenɛ kɛ mbɔmbu yan, ɛ ɓo pundɛ ɓu̧ wɛtɛ nyaŋgwɛ nje. Ndana ndana, ɛ jaki ɗimbiyɛ kɛ misi mɛnɛ.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ ɗyanɔ ɗyenɛ yɔkwɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Mi kɛ ɓɛŋɛ ndana nde, yo gbakasi nde, Baba Mbokɔ tomma jaki wenɛ nde, a njâki joŋgwɛ mi soŋɛ kɛ mɛɓɔ mɛ Herod nɛ̀ kɛ ɓeya mɛyasi hɛnɛ te yi Ɓeyudɛn kwaɗya kelɔ nɛ mi kɛ́.»
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Kɛ ɗyanɔ ɗyenɛ ma si yɔkwɛ kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ tɔkɛ nje tu̧ Mariya te nyaŋgwɛ nɛ Jaŋ te yi ɓo jeɓa sendi nde Mark kɔ. Ɓaŋa ɓenjɔŋ ɓusu ɓuɗyate ɓa̧ womɛte kɛ mɛwesiɗya kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Ɛ Piyɛr ɗya̧ ɗuŋgwɛ nyaŋgwɛ numɛy, ɛ wɛtɛ nyari nde Roda ɛ ɗikima kelɔ mɛsay womɛte kɔ kɛ̀ lɛŋgwɛ tɔ.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Ɛ nyɛ wokɛ mɛn wɛtɛ mumɔ duwɛ nde, yo mɛn Piyɛr, ɛ mɛsosa kwa̧ nyɛ. Ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ sokɔ kinɛ ɓutɛ numɛy na. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ lɛpɔ nde, Piyɛr kɛ numɛy tu̧.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kɛ kɔnɔ ka nɛ to?» Ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ nyɛ kombile lɛpɔ nyɛ ɓo nde, yo gbakasi. Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Yo yâkaŋgwɛ ɓɛ sisiŋ nɛ.»
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Ko ɗete, Piyɛr ka̧ ndi mbɔmbu yí ɗuŋgwɛ numɛy. Ɓo nja̧ ɓutɛ numɛy, ɛ ɓo ŋgbakima yí ɓɛŋɛ nyɛ.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Ɛ nyɛ pɛpiɗye ɓɔ nyɛ ɓo nde, ɓo ɗîy nɛ sɛm. Ɛ nyɛ yekiɗye nda yi Baba Mbokɔ punja nɛ nyɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ kɛ́. Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ yekiɗye ɗete nyɛ Jak, yekiɗye sendi ɗete nyɛ ɓemaŋ ɓusu ɓari.» Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pundɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Kɛ misi ma pupɔ, ɛ lɛpi ɓanɛ ɓesɔja yí duwɛ nɛ mbɛy te yi Piyɛr ka̧ te kɛ́.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Ɛ Herod lɛpɛ nde, ɓo sâŋ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo sáŋ nyɛ kinɛ dolɔ na. Ɛ Herod ɓeŋgwɛ ɓotu ɓe pɛmna ɓotu ɓe jɔɓɔ nɛ lɛpi te. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, ɓo ɓôŋ ɓo kɛ̀ wo. Ɛ nyɛ nje tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Yuda kɛ̀ kwaŋɗye ɓuɗya mɛtu kɛ Sesare.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Herod ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓotu ɓe Tir nɛ̀ Sidɔn. Ɛ ɓotu ɓaka saŋgwɛ mɛn tɛmɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ nyɛ, yite ɓo sima kombile ŋgiŋ ɓenɛ ɓe wɛtɛ mbam nde Blat te ajiya kumande Herod. Ɓo ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ Herod, nɛ́ ɓenɛ ɓo kel mbon, nɛ́ ɓo ɗiy nɛ tɛ, kɛto mɛyasi man hɛnɛ ɗikima wulɛ kɛ mɛnɛti mɛ kumande Herod.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Kɛ yesɔ te yi ɓo kpoma nde, ɓo ta saŋgwa kɛte kɛ́ ma ɗya̧, ɛ Herod lɛŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ ɓekumande ɗiyɔ nɔ kɛ mbanjɔ lɛpina nyɛ ɓomɔ.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Ɛ ɓo lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Yikɛ yeti mɛn mumɔ na, yikɛ mɛn wɛtɛ njambiyɛ!»
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Ɛ wɛtɛ jaki Baba Mbokɔ ɗiɓɛ numbu nɛ kɛ kiya mbɛy, kɛto a tikima Njambiyɛ lukse yotu nɛ. Ɛ ɓekon nyiŋɛ nyɛ kɛ yotu hɛnɛ wo nyɛ.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Ndana mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ka̧ ndi kɛndɔ mbɔmbu.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Kɛ Barnabas ɓenɛ Sol ma si siɗyɛ mɛsay man kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ Jaŋ te yi ɓo jeɓa nde Mark kɔ yɔkwɛ nɔ kɛ̀ Aŋtiyos.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.