Atos 10

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Wɛtɛ mbam nde Kɔrnɛy ɓa̧ kɛ Sesare. A ɓa̧ kum ɓesɔja gɔmay kɛ wɛtɛ njɔŋ ɓesɔja ɓe ɓotu ɓe Rom yi ɓo ɗikima jeɓa nde Njɔŋ te yi Itali kɛ́.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Kɔrnɛy ɓa̧ kɛ kanɔ Njambiyɛ kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ, ɓakiɗye mɛmboŋga mɛnɛ ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ. A ɗikima kamɛ buka ɓomɔ ɓe kandɔ Ɓeyudɛn nyɛ ɓo mɛyasi ɓuɗyate. A ɗikima ŋgwɛta sendi nɛ Njambiyɛ mɛtu hɛnɛ.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Wɛtɛ ɓekoko kɛ hawa yitati, ɛ yaŋa ɗya̧ nyɛ nda nyɛnɔ. A ɓɛŋma wɛtɛ jaki Njambiyɛ nɛ loŋgo loŋgo kɛ nyiŋɛ tu̧ ɗyenɛ jeɓa nde: «Kɔrnɛy!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ jaki Njambiyɛ nɛ ŋgoŋ, ɛ wɔ̧ nɛ ɓiye nyɛ ɓuɗyate. Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ jaki Njambiyɛ nde: «Nan ɓa Baba?» Ɛ jaki yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Njambiyɛ jayma mɛŋgwɛta mɔ, jayɛ sendi wɛ kɛ mɛkamna mɛte yi wɛ kelɛ nɛ buka ɓomɔ kɛ́. A yeti kɛ leŋsa yo na.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ndana, tomɔ ɓomɔ kɛnjɛ kɛ̀ Yope kɛ̀ jeɓa nɛ wɛtɛ mbam nde Simɔn, yiŋa ɗinɔ ɗyenɛ sendi nde Piyɛr.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 A yáki kɛ yasi wɛtɛ mbam nde Simɔn, mɔ kombila mɛkotu, tu̧ ɗyenɛ kɛ kɛki maŋ.»
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Kɛ jaki Njambiyɛ te ɛ lɛpima yasi nyɛ nyɛ kɔ ma kwa̧ kɛ́, ɛ Kɔrnɛy jeɓa ɓaŋa ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ yiɓa nɛ̀ wɛtɛ sɔja te ɛ ɗikima kanɔ Njambiyɛ kɔ. Sɔja te ɓa̧ kɛ njoka ɓesɔja ɓete ɓe ɗikima kelɔ mɛsay nyɛ nyɛ tu nɛ̀ yesɔ ɓaka.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Kɛ Kɔrnɛy ma si yekiɗye mɛyasi mɛte yi kwaŋnama hɛnɛ nyɛ ɓo kɛ́, ɛ nyɛ nje tomɔ ɓo kɛnjɛ Yope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Misi pupɛ te ɓo kɛndima wuta nɛ Yope. Kɛ ŋgimɔ te yite Piyɛr ɓendima tosiyɔ̧ tu̧ kɛ pɔku ɓembe yesɔ yí kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Nja ɓa̧ kɛ kelɔ nyɛ, ɛ nyɛ kwaɗyɛ ɗyena. Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kelɔ mɛɗye nyɛ nyɛ kɛ́, ɛ yaŋa ɗya̧ nyɛ nda nyɛnɔ.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 A ɓɛŋma ɗyoɓɔ mɛ nyasɛ, yiŋa yasi kɛ piyɛ nje mɛnɛti nda nyaŋgwɛ gwey. Yo ɓa̧ kɛ piyɛ nda ɓo ɓiyma mɛɓoku mɛte yini.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Kwalɔ ɓenyamɔ hɛnɛ ɓe ɗiyɛ kɛ to mɛnɛti nɛ̀ ɓenyamɔ ɓete ɓe nɛ mɛkol yini nɛ̀ ɓaka ɓe kɛndɛ ɗulma nɛ mɔy nɛ̀ ɓenɔn ɓe jɛ kɛ kwey, ɓo hɛnɛ ɓa̧ kɛ mɔyte.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Ɛ Piyɛr wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Piyɛr, tɛma, wokɔ ɓenyamɔ ɓenɔri ɗye.»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ko na, Nyaŋgwɛ Kumande, kɛto ko mi tì ɗye yiŋa yasi te yi nɛ sɛmbɔ kɛte wɛtɛ yesɔ ho ɗye yiŋa yasi te yi mumɔ ti yaka ɗye na.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kɛ mɛŋga yiɓate, ɛ mɛn lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yasi te yi Njambiyɛ ma pupuɗye kɛ́, wɛ tî njaki sɛŋɛ nde, yo yasi te yi nɛ sɛmbɔ na.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Yo kelnama ɗete kumɔ mɛŋga yitati. Kɛ kɔŋte, ɛ yasi yinɔri yɔkwɛ nɛdɔ kɛ̀ ɗyoɓɔ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Kɛ ŋgimɔ te yi Piyɛr ɓa̧ ndi nɛ yekere kɛ sa̧ to yasi te yi nyɛ ɓɛŋma nda nyɛnɔ kɛ́, yaka nɔ, ɓotu ɓete ɓe Kɔrnɛy tomma ɓaka kɛ ɗya̧ kɛ numɛy tu̧. Ɓo saŋma tu̧ Simɔn ɗe dolɔ.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ɛ ɓo diyɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Piyɛr te yi ɓo jeɓa sendi nde Simɔn kɔ yáki waka?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Kɛ ŋgimɔ te yi Piyɛr ɓa̧ ndi kɛ sa̧ to yasi te yi nyɛ ɓɛŋma nda nyɛnɔ kɛ́, ɛ Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓɛŋa, ɓembam yitati kɛ diyɛ wɛ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Tɛma, pikwɛ, nɔ̀ kwâŋ wúnɛ ɓo kinɛ pa simta yaŋa na, kɛto mi tomɛ ɓo.»
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ndana, ɛ Piyɛr piyɛ kɛ̀ dolɔ ɓembam ɓaka lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mɔ te yi wunɛ diyɛ kɔ, yo mi. To kɛndi yun nɛ ŋge?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Yo Kɔrnɛy te kum ɓesɔja tomɛ wusɛ. Mbam te kɛ kɛndɔ nɛ ŋgbeŋ kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ, ɓakiɗye mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ. Sendi, Ɓeyudɛn hɛnɛ kɛ jɛsɔ nyɛ. Wɛtɛ jaki Njambiyɛ nja̧ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, a jêɓaŋgwɛ wɛ kɛ tu̧ ɗyenɛ, na woku yasi te yi wɛ ta lɛpɔ nyɛ nyɛ kɛ́.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Ɛ Piyɛr nyinje ɓo kɛ tu̧, nyɛ sendi ɓo mbɛy jakɔ. Misi pupɛ ɛ nyɛ nyiŋɛ nje kwa̧ ɓenɛ ɓo. Ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka ɓenjɔŋ ɓan ɓe Yope ka̧ tikiɗye nyɛ.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Misi pupɛ te ɛ wɛtɛ ɛ ɓo kɛndɛ ɗya̧ kɛ Sesare. Kɔrnɛy ɓenɛ ɓemaŋ ɓenɛ nɛ̀ kimɔ ɓesɔ ɓenɛ te yi nyɛ jeɓama ɓaka ɓa̧ kɛ laɗye ɓo.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kɛ Piyɛr ma wuta nɛ tu̧, na nyiŋ kɛ́, ɛ Kɔrnɛy kɛ̀ saŋgwa nɛ nyɛ ɓutuma kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti kɛ mbɔmbu wenɛ nyɛnɔ nɛ nyɛ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Yasi wɛtɛ, ɛ Piyɛr ɓiye nyɛ tɛmbiɗye lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tɛma, kɛto mi ndi sendi mumɔ nda wɛ.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ɛ Piyɛr lɛpina ɓenɛ Kɔrnɛy nyiŋɛ nɛ tu̧ dolɔ nde, ɓuɗya ɓomɔ ma si wesiɗya.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ duwa̧ nde, yo mboŋga kɛ yi Ɓeyudɛn nde, mɔnɔ Ɓeyudɛn tî nyiŋa tu̧ mɔ te ɛ ti Yudɛn kɔ na. Ɓenɛ nyɛ tî kɛndi na. Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ teɗya mi nde, mi tî ɓɛŋa wɛtɛ mumɔ nda mɔ te ɛ nɛ sɛmbɔ na, ho sɛŋɛ mumɔ nde, sinɛ nyɛ ti yaka joŋna na.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Ɗete, wunɛ jeɓama mi, mi nja̧ kinɛ pa simta yaŋa na. Ndana mi kɛ kwaɗyɛ duwɛ to te yi wunɛ jeɓama nɛ mi kɛ́.»
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Ɛ Kɔrnɛy lɛpɛ nde: «Yo mɛ muka mɛtu yitati ndi kɛ kiya ŋgimɔ te yikɛ, mi ɓa̧ kɛ tu̧ ɗyembɛ kɛ kelɔ mɛŋgwɛta kɛ hawa yitati te yi ɓekoko. Mi sém semɔ, wɛtɛ mbam tɛmnate kɛ mbɔmbu wombɛ nɛ mɛlambɔ wumnate nɛ mboŋ mboŋ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mi nde:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 ‹Kɔrnɛy, Njambiyɛ jayma mɛŋgwɛta mɔ. Sendi, a yeti kɛ leŋsa mɛyasi mɛte yi wɛ nyɛ buka ɓomɔ kɛ́ na,
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 ɗete, tomɔ ɓomɔ kɛnjɛ Yope kɛ̀ jeɓa nɛ Simɔn te yi ɓo jeɓa sendi nde Piyɛr kɔ nje nɔ. A yáki kɛ tu̧ Simɔn te mɔ kombila mɛkotu, tu̧ ɗyenɛ kɛ kɛki maŋ.›
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Ɛ mi tomɛ ɓomɔ nɛdɔ kɛ̀ jeɓa nɛ wɛ, wɛ kelma kimɔte yí nje. Ndana wusɛ hɛnɛ waka kɛ mbɔmbu Njambiyɛ yí wokɔ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ lɛpima nyɛ wɛ nde, lɛpɔ nyɛ wusɛ kɛ́.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Ɛ Piyɛr nje ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nde: «Mi kɛ kombile duwɛ gbate ndana nde, ɓomɔ hɛnɛ ndi wɛtɛ kɛ misi mɛ Njambiyɛ.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Yo nde, kɛ mɔy mɛkandɔ hɛnɛ, mɔ te ɛ kanɛ Njambiyɛ, kɛndɔ sendi nɛ ŋgbeŋ kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ, Njambiyɛ kɛ kwaɗyɛ nyɛ.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Njambiyɛ lɛpima yiŋa yasi kɛnjɛ kandɔ Isarayɛl. A lɛpima Kimɔ Tom kɛnjɛ ɓo nde: Wusɛ yakama ɓɛ nɛ tɛ kɛto Yesus Krist, kɛto nyɛ Kumande ɓomɔ hɛnɛ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Wunɛ duwa̧ yasi te yi kwaŋnama kɛ Galile nɛ̀ yi nja̧ nje kwaŋna kɛ Yuda hɛnɛ kɛ́. Yo njáki nje kelna, yite Jaŋ ma pelɛ kasi tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Wunɛ duwa̧ nda yi Njambiyɛ nya nɛ Yesus te ɛ Nasarɛt Kimɔ Sisiŋ, nyɛ sendi nyɛ ɗeti kɛ́. A ɗikima kɛ̀ mɛmbɛy mɛmbɛy kamɛ ɓomɔ, joŋgwɛ sendi ɓomɔ hɛnɛ ɓe *Kum ɓeya mɛkele namɛ ɓaka, kɛto Njambiyɛ ɓa̧ kɛ nyɛ.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Wusɛ gba ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mbɛy te, ɓɛŋɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kelma kɛ Yerusalɛm nɛ̀ kɛ mɛɗya mɛte yiri kɛ mɛnɛti mɛ Ɓeyudɛn kɛ́ nɛ misi musu. Ɓo ŋgbama nyɛ kɛ kroa wo nyɛ.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Yo nyɛ yi Njambiyɛ womiya kɛ mɛtu yitati kelɔ nde, ɓomɔ ɓɛ̂ŋa nyɛ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ tì nyɛ ɓomɔ hɛnɛ ɗeti nde, ɓo ɓɛ̂ŋa nyɛ na. A nya ndi ɓotu ɓete ɓe nyɛ Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ kikima tɔkɛ ɓaka. Yo wusɛ ɓotu ɓete ɓe sinɛ ɓe Yesus ɗyenama hɔɓiye wɛtɛ kɛ kɔŋ te yi nyɛ womiya nɔ kɛ njoka ɓemuŋ kɛ́.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Ɛ Yesus kombile lɛpɔ nyɛ wusɛ nde, wusɛ pêla nyɛ ɓomɔ, lɛpɔ gbate gbate nyɛ ɓo nde, yo nyɛ yi Njambiyɛ tɛmbiɗya nde, a ta pɛsɔ jɔsi ɓomɔ hɛnɛ, ko ɓe ma gwe ko ɓe ndi nɛ joŋ.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ hɛnɛ kɛ lɛpɔ kasi nɛ nde, mumɔ hɛnɛ ɛ ta tikɔ temɔ nɛ nyɛ, Njambiyɛ ta tikɔ mɛɓeyɔ mɛ mɔ te nɛ ŋgwɛtɛ kɛto ɗinɔ ɗyenɛ.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Kɛ ŋgimɔ te yi Piyɛr ɓa̧ ndi kɛ lɛpina ɗete kɛ́, ɛ Kimɔ Sisiŋ piyɛ nje kɛ yotu ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ wokɔ Kimɔ Tom te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ɓeyudɛn ɓete ɓe nja̧ ɓenɛ ɓe Piyɛr hɛnɛ ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus Krist ɓaka ŋgbakimama yí ɓɛŋɛ nde, Njambiyɛ kɛ nyɛ Kimɔ Sisiŋ nyɛ yiŋa mɛkandɔ sendi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Yo nde, ɓo wokuma ɓo kɛ lɛpina nɛ yiŋa mɛnumbu lukse Njambiyɛ.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nde: «Ɓotu ɓaka ma ɓu̧ sendi Kimɔ Sisiŋ nda wusɛ, ’ɓomɔ yakama sɛŋɛ nde, ɓo tî tɔpa ɓo kɛ mɔrɔku?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Ɛ Piyɛr nyɛ ɗeti nde, ɓo tɔ̂pa ɓo kɛ mɔrɔku nɛ ɗinɔ Yesus Krist. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ Piyɛr nde, ɓenɛ ɓo pâŋ pa ya mɔnɔ mɛtu.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.