Apocalipse 14
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Kɛ kɔŋte, kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, *Mɔnɔ Sam kɛ tɛri kɛ keki *Siyɔŋ ɓenɛ ɓomɔ tomay gɔmay wɛtɛ jɔ tomay kamɔni jɔ yini (144.000). Yo ɓa̧ ɓotu ɓete yi ɗinɔ ɗyenɛ nɛ̀ ɗinɔ saŋgwɛ wenɛ ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛmbɔmbu man ɓaka.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ nda mɛsokɔ mɛ nyaŋgwɛ ɗuku. Yo ɓa̧ nɛ ŋgi ŋgi ŋgi nda mɛɗuŋ mɛ nyaŋgwɛ lum mbiyɔ. Mɛn te yi mi wokuma kɛ́ ɓoŋnama nɛ mɛmɛn mɛ ɓotu ɓete ɓe mɛndɛ mɛkundɛ kɛ ŋgimɔ te yi ɓo jembina mɛndɛ nɛ mɛkundɛ man kɛ́.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Ɓotu tomay gɔmay wɛtɛ jɔ tomay kamɔni jɔ yini (144.000) ɓaka ɗikima jembɔ wɛtɛ jɔnja jembi kɛ mbɔmbu siya ɓekumande nɛ̀ kɛ mbɔmbu ɓe joŋjoŋgwɛ mɛyasi yini nɛ̀ kɛ mbɔmbu ɓetomba ɓari. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi jekɛ jembi yinɔri na, soŋɛ ndi ɓotu ɓaka tomay gɔmay wɛtɛ jɔ tomay kamɔni jɔ yini ɓe Njambiyɛ sima si kolɔ kɛ mɛyasi mɛ mɛnɛti ɓaka.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Yo ɓotu ɓete ɓe tì ɗiyɛ ɓenɛ ɓomari kɛ̀ nɔ yí nyɛ nɛ mɛmi kɛ yotu yan ɓaka. Yo nde, ɓo hɛnɛ ɓakiɗya mɛyotu man nda ɓindi ɓeŋgɔndu. Mbɛy hɛnɛ te yi Mɔnɔ Sam kɛ̀ kɛte, ɓo kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ. Njambiyɛ kolma ɓo kɛ njoka ɓotu ɓe mɛnɛti maka, nɛ́ ɓo ɓɛ nda nyambi tɔmna te yi ɓo kaŋɛ nyɛ Njambiyɛ ɓenɛ Mɔnɔ Sam.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Ko yiŋa lɛpi ja̧ tì pundɛ wɛtɛ yesɔ kɛ numbu yan na. Sendi, kinɛ yaŋa te yi ɓo yakama ndeyɛ ɓo kɛte na.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Kɛ kɔŋte, ɛ mi nje ɓɛŋɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ sendi kɛ jɛ kɛ kwey nɛ mbiyoŋ. A ɓa̧ nɛ Kimɔ Tom te yi ta ɗiyɔ kpo nɛ kpo, na lɛpi nyɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka, lɛpɔ nyɛ mɛkandɔ hɛnɛ, nyɛ mboya ɓomɔ hɛnɛ, lɛpɔ nyɛ ɓomɔ hɛnɛ, ko ɓo lɛ́pi numbu te yɛn, lɛpɔ sendi nyɛ kwalɔ ɓomɔ hɛnɛ.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 A ɗikima lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Wunɛ kâmbi Njambiyɛ lukse nyɛ, kɛto ŋgimɔ te yi nyɛ ta pɛsɔ nɛ jɔsi kɛ́ sima ɗya̧. Wunɛ kân yɔkɔ ɛ kusuma ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti nɛ̀ maŋ nɛ̀ mɛndoŋ mɛɗuku kɔ.»
7 Ele disse com voz forte: —
8 Kɛ kɔŋ jaki te ɛte, ɛ jaki yiɓate ɗya̧ lɛpɔ nde: «Yenɛ siyma! Yenɛ siyma, Babilɔn te nyaŋgwɛ ɗya! A kelma nde, ɓomɔ hɛnɛ kɛ to mɛnɛti hɔ̂ɓiya mɛnjam mɛnɛ. Mɛnjam mɛte, yo nyakɓala mɛkele mɛ mɛmi mɛnɛ.»
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Kɛ kɔŋ ɓejaki ɓenɔri yiɓa, ɛ jaki yitatite ɗya̧ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Ŋgɛ mumɔ kanɛ nyamɔ kɔ, kanɔ yekambiyɛ nɛ, ŋgɛ mumɔ ɓɛ nɛ yɔ nɛ kɛ mbɔmbu ho kɛ ɓɔ nɛ,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 mɔ te ta hɔɓiye sendi mɛnjam mɛte yi teɗye ŋgambi Njambiyɛ kɛ́. Njambiyɛ ta kumbɛ yo nɛ sɛŋgɛlɛŋ kɛ pelɔ te yi teɗye ŋgambi nɛ kɛ́. Mɔ te ta ɗiyɔ kɛ mɔy mɛbɔnɛ kɛ lam ɗitɛ nɛ̀ kɛ mɔy piti. A ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɗete kɛ mbɔmbu pupuna ɓejaki ɓe Njambiyɛ nɛ̀ kɛ mbɔmbu *Mɔnɔ Sam.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ma ɓotu ɓete ɓe ta kanɔ nyamɔ kɔ, kanɔ sendi yekambiyɛ nɛ ɓaka tí ɓɛ nɛ mɔnɔ ŋgimɔ mɛwɛɗya na, ko tu ko yesɔ. Sendi, mumɔ hɛnɛ te ɛ ta ɓɛ nɛ yɔ te yi teɗye ɗinɔ nyamɔ kɔ kɛ yotu nɛ, mɔ te ta saŋgwa sendi nɛ mɛbɔnɛ ɗete. Yiɗyɛ ɗitɛ te yi teɗye ɓo mɛbɔnɛ kɛ́ ta tulɔ kpo nɛ kpo.»
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Ɗete, ɓotu ɓe Njambiyɛ, yite nde, ɓaka ɓe ɓakiɗye mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, tikɔ sendi temɔ kɛ yi Yesus ɓaka kêl tiŋ kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Ɛ mi wokɛ mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nde: «Kɛtɔ mɛlɛpi maka yi lɛpɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe nje gwe yite, ɓo mɛ saŋgwate ɓenɛ ɓe Nyaŋgwɛ Kumande ɓaka nɛ mɛsosa kandɛ ndana. Ɓo kɛ wɛɗya kɛ mɛsay mɛte yi ɓo kelma kɛ́, kɛto kimɔ mɛkele man kɛ kɔŋ yan. Kimɔ Sisiŋ kɛ jayɛ nde, yo gbate ɗete.»
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, yiŋa wumna kulutu. Yiŋa yaŋa ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to kulutu yinɔri nda gba mumɔ. A ɓa̧ nɛ ɗuŋgwɛ kɛ to. Yo ɓa̧ tandɛ lɔr. A ɓa̧ sendi nɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ wotuna kɛŋ kɛ ɓɔ.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ pundɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kembiɗya ɗetinate lɛpɔ kɛnjɛ mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to kulutu kɔ nde: «Sambila ɓɔ nɛ kɛŋ yɔ yí pɛsɔ nɛ nyambi, kɛto ŋgimɔ soŋna nyambi kɛ ŋgwaŋ sima ɗya̧. Nyambi te yi ɗiyɛ kɛ to mɛnɛti kɛ́ sima ɗetɔ.»
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Ɛ mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to kulutu kɔ sambile kɛŋ kɛnjɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ si soŋɛ nyambi hɛnɛ.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ɛ wɛtɛ jaki pundɛ sendi kɛ mbanjɔ Njambiyɛ te yi ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́. A ɓa̧ sendi nɛ nyaŋgwɛ wotuna kɛŋ.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Kɛ kɔŋte, ɛ mbaŋa jaki Njambiyɛ nje pundɔ wulɛ kɛ mbɛy nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. A ɓa̧ nɛ ɗeti te yi kelɔ yasi hɛnɛ te yi nyɛ kwaɗyɛ kɛ́ nɛ ɗitɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey kɛnjɛ jaki te ɛ ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ wotuna kɛŋ kɔ nde: «Sambila wotuna kɛŋ yɔ yí nɔkɔ nɛ mɛsaŋ mɛ *vinyɛ mɛte yi kɛ to mɛnɛti kɛ́, kɛto mɛmbumɔ mɛte sima ɗetɔ.»
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Ɛ jaki te sambile kɛŋ kɛnjɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ nɔkɛ mɛmbumɔ mɛ *vinyɛ kɛ̀ kumbɛ kɛ nyaŋgwɛ mbɛy sɔpita mɛmbumɔ te yi teɗye ŋgambi Njambiyɛ kɛ́.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Ɓo ɗuwa̧ kɛ ɗya kɛ̀ sɔpite yo nɛ naŋ. Kɛ ŋgimɔ sɔpitate, ɛ mɛkiyɔ pundɛ. Yo punduma dɛndila kumɔ kilomɛta gɔmay yitati. Ɗimɔ te kumma saman te yi yaŋga yakama tɔta kumɔ kɛ ŋgiŋ.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.