Apocalipse 14
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Kɛ kɔŋte, kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, *Mɔnɔ Sam kɛ tɛri kɛ keki *Siyɔŋ ɓenɛ ɓomɔ tomay gɔmay wɛtɛ jɔ tomay kamɔni jɔ yini (144.000). Yo ɓa̧ ɓotu ɓete yi ɗinɔ ɗyenɛ nɛ̀ ɗinɔ saŋgwɛ wenɛ ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛmbɔmbu man ɓaka.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ nda mɛsokɔ mɛ nyaŋgwɛ ɗuku. Yo ɓa̧ nɛ ŋgi ŋgi ŋgi nda mɛɗuŋ mɛ nyaŋgwɛ lum mbiyɔ. Mɛn te yi mi wokuma kɛ́ ɓoŋnama nɛ mɛmɛn mɛ ɓotu ɓete ɓe mɛndɛ mɛkundɛ kɛ ŋgimɔ te yi ɓo jembina mɛndɛ nɛ mɛkundɛ man kɛ́.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Ɓotu tomay gɔmay wɛtɛ jɔ tomay kamɔni jɔ yini (144.000) ɓaka ɗikima jembɔ wɛtɛ jɔnja jembi kɛ mbɔmbu siya ɓekumande nɛ̀ kɛ mbɔmbu ɓe joŋjoŋgwɛ mɛyasi yini nɛ̀ kɛ mbɔmbu ɓetomba ɓari. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi jekɛ jembi yinɔri na, soŋɛ ndi ɓotu ɓaka tomay gɔmay wɛtɛ jɔ tomay kamɔni jɔ yini ɓe Njambiyɛ sima si kolɔ kɛ mɛyasi mɛ mɛnɛti ɓaka.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Yo ɓotu ɓete ɓe tì ɗiyɛ ɓenɛ ɓomari kɛ̀ nɔ yí nyɛ nɛ mɛmi kɛ yotu yan ɓaka. Yo nde, ɓo hɛnɛ ɓakiɗya mɛyotu man nda ɓindi ɓeŋgɔndu. Mbɛy hɛnɛ te yi Mɔnɔ Sam kɛ̀ kɛte, ɓo kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ. Njambiyɛ kolma ɓo kɛ njoka ɓotu ɓe mɛnɛti maka, nɛ́ ɓo ɓɛ nda nyambi tɔmna te yi ɓo kaŋɛ nyɛ Njambiyɛ ɓenɛ Mɔnɔ Sam.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ko yiŋa lɛpi ja̧ tì pundɛ wɛtɛ yesɔ kɛ numbu yan na. Sendi, kinɛ yaŋa te yi ɓo yakama ndeyɛ ɓo kɛte na.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Kɛ kɔŋte, ɛ mi nje ɓɛŋɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ sendi kɛ jɛ kɛ kwey nɛ mbiyoŋ. A ɓa̧ nɛ Kimɔ Tom te yi ta ɗiyɔ kpo nɛ kpo, na lɛpi nyɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka, lɛpɔ nyɛ mɛkandɔ hɛnɛ, nyɛ mboya ɓomɔ hɛnɛ, lɛpɔ nyɛ ɓomɔ hɛnɛ, ko ɓo lɛ́pi numbu te yɛn, lɛpɔ sendi nyɛ kwalɔ ɓomɔ hɛnɛ.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 A ɗikima lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Wunɛ kâmbi Njambiyɛ lukse nyɛ, kɛto ŋgimɔ te yi nyɛ ta pɛsɔ nɛ jɔsi kɛ́ sima ɗya̧. Wunɛ kân yɔkɔ ɛ kusuma ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti nɛ̀ maŋ nɛ̀ mɛndoŋ mɛɗuku kɔ.»
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Kɛ kɔŋ jaki te ɛte, ɛ jaki yiɓate ɗya̧ lɛpɔ nde: «Yenɛ siyma! Yenɛ siyma, Babilɔn te nyaŋgwɛ ɗya! A kelma nde, ɓomɔ hɛnɛ kɛ to mɛnɛti hɔ̂ɓiya mɛnjam mɛnɛ. Mɛnjam mɛte, yo nyakɓala mɛkele mɛ mɛmi mɛnɛ.»
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Kɛ kɔŋ ɓejaki ɓenɔri yiɓa, ɛ jaki yitatite ɗya̧ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Ŋgɛ mumɔ kanɛ nyamɔ kɔ, kanɔ yekambiyɛ nɛ, ŋgɛ mumɔ ɓɛ nɛ yɔ nɛ kɛ mbɔmbu ho kɛ ɓɔ nɛ,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 mɔ te ta hɔɓiye sendi mɛnjam mɛte yi teɗye ŋgambi Njambiyɛ kɛ́. Njambiyɛ ta kumbɛ yo nɛ sɛŋgɛlɛŋ kɛ pelɔ te yi teɗye ŋgambi nɛ kɛ́. Mɔ te ta ɗiyɔ kɛ mɔy mɛbɔnɛ kɛ lam ɗitɛ nɛ̀ kɛ mɔy piti. A ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɗete kɛ mbɔmbu pupuna ɓejaki ɓe Njambiyɛ nɛ̀ kɛ mbɔmbu *Mɔnɔ Sam.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Ma ɓotu ɓete ɓe ta kanɔ nyamɔ kɔ, kanɔ sendi yekambiyɛ nɛ ɓaka tí ɓɛ nɛ mɔnɔ ŋgimɔ mɛwɛɗya na, ko tu ko yesɔ. Sendi, mumɔ hɛnɛ te ɛ ta ɓɛ nɛ yɔ te yi teɗye ɗinɔ nyamɔ kɔ kɛ yotu nɛ, mɔ te ta saŋgwa sendi nɛ mɛbɔnɛ ɗete. Yiɗyɛ ɗitɛ te yi teɗye ɓo mɛbɔnɛ kɛ́ ta tulɔ kpo nɛ kpo.»
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Ɗete, ɓotu ɓe Njambiyɛ, yite nde, ɓaka ɓe ɓakiɗye mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, tikɔ sendi temɔ kɛ yi Yesus ɓaka kêl tiŋ kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ɛ mi wokɛ mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nde: «Kɛtɔ mɛlɛpi maka yi lɛpɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe nje gwe yite, ɓo mɛ saŋgwate ɓenɛ ɓe Nyaŋgwɛ Kumande ɓaka nɛ mɛsosa kandɛ ndana. Ɓo kɛ wɛɗya kɛ mɛsay mɛte yi ɓo kelma kɛ́, kɛto kimɔ mɛkele man kɛ kɔŋ yan. Kimɔ Sisiŋ kɛ jayɛ nde, yo gbate ɗete.»
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, yiŋa wumna kulutu. Yiŋa yaŋa ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to kulutu yinɔri nda gba mumɔ. A ɓa̧ nɛ ɗuŋgwɛ kɛ to. Yo ɓa̧ tandɛ lɔr. A ɓa̧ sendi nɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ wotuna kɛŋ kɛ ɓɔ.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ pundɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kembiɗya ɗetinate lɛpɔ kɛnjɛ mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to kulutu kɔ nde: «Sambila ɓɔ nɛ kɛŋ yɔ yí pɛsɔ nɛ nyambi, kɛto ŋgimɔ soŋna nyambi kɛ ŋgwaŋ sima ɗya̧. Nyambi te yi ɗiyɛ kɛ to mɛnɛti kɛ́ sima ɗetɔ.»
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Ɛ mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to kulutu kɔ sambile kɛŋ kɛnjɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ si soŋɛ nyambi hɛnɛ.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ɛ wɛtɛ jaki pundɛ sendi kɛ mbanjɔ Njambiyɛ te yi ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́. A ɓa̧ sendi nɛ nyaŋgwɛ wotuna kɛŋ.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Kɛ kɔŋte, ɛ mbaŋa jaki Njambiyɛ nje pundɔ wulɛ kɛ mbɛy nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. A ɓa̧ nɛ ɗeti te yi kelɔ yasi hɛnɛ te yi nyɛ kwaɗyɛ kɛ́ nɛ ɗitɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey kɛnjɛ jaki te ɛ ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ wotuna kɛŋ kɔ nde: «Sambila wotuna kɛŋ yɔ yí nɔkɔ nɛ mɛsaŋ mɛ *vinyɛ mɛte yi kɛ to mɛnɛti kɛ́, kɛto mɛmbumɔ mɛte sima ɗetɔ.»
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Ɛ jaki te sambile kɛŋ kɛnjɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ nɔkɛ mɛmbumɔ mɛ *vinyɛ kɛ̀ kumbɛ kɛ nyaŋgwɛ mbɛy sɔpita mɛmbumɔ te yi teɗye ŋgambi Njambiyɛ kɛ́.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Ɓo ɗuwa̧ kɛ ɗya kɛ̀ sɔpite yo nɛ naŋ. Kɛ ŋgimɔ sɔpitate, ɛ mɛkiyɔ pundɛ. Yo punduma dɛndila kumɔ kilomɛta gɔmay yitati. Ɗimɔ te kumma saman te yi yaŋga yakama tɔta kumɔ kɛ ŋgiŋ.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.