Apocalipse 11
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Ɛ ɓo ɓu̧ yiŋa kum soŋ yi yekina yasi nyɛ mi. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ mi nde: «Tɛma, yekɔ mbanjɔ Njambiyɛ. Yekɔ sendi mbɛy nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Tɔlɔ ɓuyɔ ɓotu ɓete ɓe kanɛ Njambiyɛ womɛte ɓaka.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Ma wɛ tî yeki sɛ̧ mbanjɔ Njambiyɛ na, tikɔ yo nɛ nyɛk. Wɛ tî yeki yo na, kɛto Njambiyɛ kaŋma yo nyɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ nyɛ ɓaka. Ɓo ta sɔpite natɛ ɗyari kɛ yi Njambiyɛ tɔkuma kɛ́ yaka mɛŋgwɛndɛ kamɔni jɔ yiɓa.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Mi ta nyɛ ɗeti te yi punjɛ mɛlɛpi mɛmbɛ nyɛ ɓomɔ ɓembɛ yiɓa ɓe ɓɛŋma duwɛ mɛyasi mɛte yi mi kelma kɛ́. Ɓo ta lɛŋɛ lambɔ te yi ɓekusɔ yí punjɛ nɛ mɛlɛpi mɛte yaka mɛtu tomay wɛtɛ jɔ gɔmay yiɓa jɔ kamɔtan jɔ kamɔ wɛtɛ.»
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Ɓotu ɓaka yiɓa ɗíy kɛ mbɔmbu Baba Mbokɔ te ɛ namɛ mɛnɛti maka kɔ. Ɓotu ɓete, yo njuku *mɛoliviye yiɓa nɛ̀ mɛlambo yiɓa.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Kɛ mbaŋa mɔ pendɔ kwaɗyɛ kelɔ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ ɓo, ɔ ɓɛ́ŋa, ɗitɛ kɛ pundɔ kɛ numbu yan girise mɔ te. Ɗete, ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ kelɔ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ ɓo, mɔ te ta sɔmbɔ sɔŋ nɛ nje te yite.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Kɛ ndiŋgɛlɛ ŋgimɔ te yi ɓo ta punjɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ́, ɓo yakama ɓiye mbiyɔ kɛ ɗyoɓɔ nde, mbiyɔ tî nɔku na. Ɓo yakama kelɔ nde, mɔrɔku lîŋgwɛ mɛkiyɔ, kelɔ sendi nde, kwalɔ kemiyɛ hɛnɛ ɓâl kɛ to mɛnɛti kɛ ŋgimɔ hɛnɛ te yi ɓo kwaɗyɛ.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Kɛ ɓo si lɛpɔ yasi te yi Njambiyɛ lɛpima nde, ɓo pêla kɛ́, komɛte, nyamɔ te ɛ ta pundɔ kɛ heɓeɓe gboŋgo ndoŋ kɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ ɓo. A ta laŋsa ɓo wo ɓo.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Mɛmuŋ man ta ɗiyɔ kɛ nyaŋgwɛ mbaŋgo nyaŋgwɛ ɗya. Ɓo ŋgbáki Nyaŋgwɛ Kumande wan ndi kɛ ɗya te. Ɓo kpál jeɓa ɗya te nde *Sɔdɔm, yiŋa nde Ejipt.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Ɓomɔ ta ŋgbɔ nje ɓɛŋɛ muŋ yan yaka mɛtu yitati nɛ̀ kumte. Ɓo ta wulɛ kɛ njoka kwalɔ ɓomɔ hɛnɛ, kɛ njoka mboya ɓomɔ, kɛ njoka ɓomɔ hɛnɛ ko ɓo lɛ́pi numbu te yɛn nɛ̀ kɛ njoka mɛkandɔ hɛnɛ. Ɓomɔ tí jayɛ nde, ɓo pûmbu ɓo na.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Ɓotu ɓe mɛnɛti maka ta ɓɛ nɛ mɛsosa, ɓo ta sosa kpɛsa kɛto sɔŋ yan. Ɓo ta nyɛna mɛyasi tandɛ yan, kɛto ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka yiɓa jekima teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɓuɗyate.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Kɛ mɛtu yitati nɛ kumte ma si kwa̧ kɛ́, ɛ Njambiyɛ wumbiɗye sosu nɛ yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋ kɛ́ kɛ yotu yan. Ɛ ɓo tɛmɛ. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓɛŋma ɓo ɓaka gwe wɔ̧ ɓuɗyate.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Ɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka yiɓa wokɛ wɛtɛ ɗetina mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓêndi nje woŋga!» Ɛ ɓo ɓendɛ kɛ̀ kɛ ɗyoɓɔ kɛ mɔy kulutu kɛ misi mɛ ɓependɔ ɓan.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Kɛ gba ŋgimɔ te yite ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa ɓuɗyate. Ɛ ɗya ɓakina kɛ mɛpɛl kamɔ, ɛ ndiŋgɛlɛ pɛl te wɛtɛ si gbuŋgula. Ɓomɔ tomay yitan jɔ yiɓa sɔmbuma sɔŋ kɛ yi mɛnɛti ŋgwaŋgwama nɔ kɛ́. Ɛ ɓotu ɓete ɓe tì gwe ɓaka gwe wɔ̧ ɓuɗyate kwa̧ lukse Njambiyɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Yiɓa kemiyɛ te yi kwaŋma ri. Ma yitatite ta ɓɛ kɛ ɗya̧.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Kɛ kɔŋte, ɛ jaki yitan jɔ yiɓate tɔ̧ dɔmbiya. Ɛ yiŋa mɛmɛn pundɛ ɗetinate kɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nde: «Ɗeti te yi namna mɛnɛti maka mɛ kɛ mɛɓɔ mɛ Baba Mbokɔ wusu ɓenɛ *Krist wenɛ te yi nyɛ tɔkuma kɔ. A ta namɔ kpo nɛ kpo.»
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Ɛ ɓetomba ɓaka kaɓa jɔ yini ɓe ɗiyɛ kɛ mɛsiya ɓekumande yan kɛ mbɔmbu Njambiyɛ ɓaka kusɛ mɛɓɔŋ kɔtɔ mbɔmbu kɛ mɛnɛti kanɔ Njambiyɛ
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 lɛpɔ nde: «Njambiyɛ Baba Mbokɔ, wɛ ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ, wɛ ndana kɛte, wɛ ɓa̧ sendi kwey kɛte. Wusɛ kɛ nyɛ wɛ wosoko, kɛto wɛ ɓoŋma nyaŋgwɛ ŋguŋguɗyɛ yɔ yi ɓu̧ nɛ ɗiyɔ kumande yɔ.
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ wɛ ɓaka wokuma kwana temɔ suŋgwɛ nɛ wɛ, ɛ ŋgimɔ wokuna ŋgambi yɔ ɗya̧. Ŋgimɔ te yi wɛ ta pɛsɔ nɛ jɔsi ɓotu ɓete ɓe ma gwe ɓaka ɗyaŋma. Yo ŋgimɔ te yi wɛ ta nyɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓɔ, ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɔ nduku mɛsay man. Wɛ ta nyɛ sendi nyɛ ɓomɔ ɓɔ hɛnɛ, nyɛ sendi ɓotu ɓete ɓe kambɛ wɛ, ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba. Ma pɛ yi ɓotu ɓete ɓe ɓekiɗye mɛnɛti maka ɓaka, ŋgimɔ te yi wɛ ta girise nɛ ɓo kɛ́ ɗyaŋma.»
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ mbanjɔ Njambiyɛ te yi ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́ ɓutuna. Ɛ nyaŋgwɛ kpoŋgi te yi teɗye mbon Njambiyɛ ɓenɛ kandɔ ɗyenɛ kɛ́ ɓɛŋna kɛ mɔy mbanjɔ nɛ. Ɛ yɛsi mbiyɔ yɛsɛ ɓuɗyate. Ɛ mɛmɛn pundɛ, ɛ lum mbiyɔ lumsa ɓuɗyate, ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa, ɛ mɛ̀tari nukuɗya ɓalɔ.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.