Apocalipse 11
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF
1 Ɛ ɓo ɓu̧ yiŋa kum soŋ yi yekina yasi nyɛ mi. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ mi nde: «Tɛma, yekɔ mbanjɔ Njambiyɛ. Yekɔ sendi mbɛy nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Tɔlɔ ɓuyɔ ɓotu ɓete ɓe kanɛ Njambiyɛ womɛte ɓaka.
1 E foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e chegou o anjo, e disse: Levanta-te, e mede o templo de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Ma wɛ tî yeki sɛ̧ mbanjɔ Njambiyɛ na, tikɔ yo nɛ nyɛk. Wɛ tî yeki yo na, kɛto Njambiyɛ kaŋma yo nyɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ nyɛ ɓaka. Ɓo ta sɔpite natɛ ɗyari kɛ yi Njambiyɛ tɔkuma kɛ́ yaka mɛŋgwɛndɛ kamɔni jɔ yiɓa.
2 E deixa o átrio que está fora do templo, e não o meças; porque foi dado às nações, e pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Mi ta nyɛ ɗeti te yi punjɛ mɛlɛpi mɛmbɛ nyɛ ɓomɔ ɓembɛ yiɓa ɓe ɓɛŋma duwɛ mɛyasi mɛte yi mi kelma kɛ́. Ɓo ta lɛŋɛ lambɔ te yi ɓekusɔ yí punjɛ nɛ mɛlɛpi mɛte yaka mɛtu tomay wɛtɛ jɔ gɔmay yiɓa jɔ kamɔtan jɔ kamɔ wɛtɛ.»
3 E darei poder às minhas duas testemunhas, e profetizarão por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de saco.
4 Ɓotu ɓaka yiɓa ɗíy kɛ mbɔmbu Baba Mbokɔ te ɛ namɛ mɛnɛti maka kɔ. Ɓotu ɓete, yo njuku *mɛoliviye yiɓa nɛ̀ mɛlambo yiɓa.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois castiçais que estão diante do Deus da terra.
5 Kɛ mbaŋa mɔ pendɔ kwaɗyɛ kelɔ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ ɓo, ɔ ɓɛ́ŋa, ɗitɛ kɛ pundɔ kɛ numbu yan girise mɔ te. Ɗete, ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ kelɔ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ ɓo, mɔ te ta sɔmbɔ sɔŋ nɛ nje te yite.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, fogo sairá da sua boca, e devorará os seus inimigos; e, se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Kɛ ndiŋgɛlɛ ŋgimɔ te yi ɓo ta punjɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ́, ɓo yakama ɓiye mbiyɔ kɛ ɗyoɓɔ nde, mbiyɔ tî nɔku na. Ɓo yakama kelɔ nde, mɔrɔku lîŋgwɛ mɛkiyɔ, kelɔ sendi nde, kwalɔ kemiyɛ hɛnɛ ɓâl kɛ to mɛnɛti kɛ ŋgimɔ hɛnɛ te yi ɓo kwaɗyɛ.
6 Estes têm poder para fechar o céu, para que não chova, nos dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda a sorte de pragas, todas quantas vezes quiserem.
7 Kɛ ɓo si lɛpɔ yasi te yi Njambiyɛ lɛpima nde, ɓo pêla kɛ́, komɛte, nyamɔ te ɛ ta pundɔ kɛ heɓeɓe gboŋgo ndoŋ kɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ ɓo. A ta laŋsa ɓo wo ɓo.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra, e os vencerá, e os matará.
8 Mɛmuŋ man ta ɗiyɔ kɛ nyaŋgwɛ mbaŋgo nyaŋgwɛ ɗya. Ɓo ŋgbáki Nyaŋgwɛ Kumande wan ndi kɛ ɗya te. Ɓo kpál jeɓa ɗya te nde *Sɔdɔm, yiŋa nde Ejipt.
8 E jazerão os seus corpos mortos na praça da grande cidade que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde o nosso Senhor também foi crucificado.
9 Ɓomɔ ta ŋgbɔ nje ɓɛŋɛ muŋ yan yaka mɛtu yitati nɛ̀ kumte. Ɓo ta wulɛ kɛ njoka kwalɔ ɓomɔ hɛnɛ, kɛ njoka mboya ɓomɔ, kɛ njoka ɓomɔ hɛnɛ ko ɓo lɛ́pi numbu te yɛn nɛ̀ kɛ njoka mɛkandɔ hɛnɛ. Ɓomɔ tí jayɛ nde, ɓo pûmbu ɓo na.
9 E homens de vários povos, e tribos, e línguas, e nações verão seus corpos mortos por três dias e meio, e não permitirão que os seus corpos mortos sejam postos em sepulcros.
10 Ɓotu ɓe mɛnɛti maka ta ɓɛ nɛ mɛsosa, ɓo ta sosa kpɛsa kɛto sɔŋ yan. Ɓo ta nyɛna mɛyasi tandɛ yan, kɛto ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka yiɓa jekima teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɓuɗyate.
10 E os que habitam na terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão, e mandarão presentes uns aos outros; porquanto estes dois profetas tinham atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Kɛ mɛtu yitati nɛ kumte ma si kwa̧ kɛ́, ɛ Njambiyɛ wumbiɗye sosu nɛ yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋ kɛ́ kɛ yotu yan. Ɛ ɓo tɛmɛ. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓɛŋma ɓo ɓaka gwe wɔ̧ ɓuɗyate.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles; e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Ɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka yiɓa wokɛ wɛtɛ ɗetina mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓêndi nje woŋga!» Ɛ ɓo ɓendɛ kɛ̀ kɛ ɗyoɓɔ kɛ mɔy kulutu kɛ misi mɛ ɓependɔ ɓan.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para aqui. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Kɛ gba ŋgimɔ te yite ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa ɓuɗyate. Ɛ ɗya ɓakina kɛ mɛpɛl kamɔ, ɛ ndiŋgɛlɛ pɛl te wɛtɛ si gbuŋgula. Ɓomɔ tomay yitan jɔ yiɓa sɔmbuma sɔŋ kɛ yi mɛnɛti ŋgwaŋgwama nɔ kɛ́. Ɛ ɓotu ɓete ɓe tì gwe ɓaka gwe wɔ̧ ɓuɗyate kwa̧ lukse Njambiyɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ.
13 E naquela mesma hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram muito atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Yiɓa kemiyɛ te yi kwaŋma ri. Ma yitatite ta ɓɛ kɛ ɗya̧.
14 É passado o segundo ai; eis que o terceiro ai cedo virá.
15 Kɛ kɔŋte, ɛ jaki yitan jɔ yiɓate tɔ̧ dɔmbiya. Ɛ yiŋa mɛmɛn pundɛ ɗetinate kɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nde: «Ɗeti te yi namna mɛnɛti maka mɛ kɛ mɛɓɔ mɛ Baba Mbokɔ wusu ɓenɛ *Krist wenɛ te yi nyɛ tɔkuma kɔ. A ta namɔ kpo nɛ kpo.»
15 E o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: Os reinos do mundo vieram a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.
16 Ɛ ɓetomba ɓaka kaɓa jɔ yini ɓe ɗiyɛ kɛ mɛsiya ɓekumande yan kɛ mbɔmbu Njambiyɛ ɓaka kusɛ mɛɓɔŋ kɔtɔ mbɔmbu kɛ mɛnɛti kanɔ Njambiyɛ
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 lɛpɔ nde: «Njambiyɛ Baba Mbokɔ, wɛ ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ, wɛ ndana kɛte, wɛ ɓa̧ sendi kwey kɛte. Wusɛ kɛ nyɛ wɛ wosoko, kɛto wɛ ɓoŋma nyaŋgwɛ ŋguŋguɗyɛ yɔ yi ɓu̧ nɛ ɗiyɔ kumande yɔ.
17 Dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, e que hás de vir, que tomaste o teu grande poder, e reinaste.
18 Mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ wɛ ɓaka wokuma kwana temɔ suŋgwɛ nɛ wɛ, ɛ ŋgimɔ wokuna ŋgambi yɔ ɗya̧. Ŋgimɔ te yi wɛ ta pɛsɔ nɛ jɔsi ɓotu ɓete ɓe ma gwe ɓaka ɗyaŋma. Yo ŋgimɔ te yi wɛ ta nyɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓɔ, ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɔ nduku mɛsay man. Wɛ ta nyɛ sendi nyɛ ɓomɔ ɓɔ hɛnɛ, nyɛ sendi ɓotu ɓete ɓe kambɛ wɛ, ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba. Ma pɛ yi ɓotu ɓete ɓe ɓekiɗye mɛnɛti maka ɓaka, ŋgimɔ te yi wɛ ta girise nɛ ɓo kɛ́ ɗyaŋma.»
18 E iraram-se as nações, e veio a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e o tempo de dares o galardão aos profetas, teus servos, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ mbanjɔ Njambiyɛ te yi ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́ ɓutuna. Ɛ nyaŋgwɛ kpoŋgi te yi teɗye mbon Njambiyɛ ɓenɛ kandɔ ɗyenɛ kɛ́ ɓɛŋna kɛ mɔy mbanjɔ nɛ. Ɛ yɛsi mbiyɔ yɛsɛ ɓuɗyate. Ɛ mɛmɛn pundɛ, ɛ lum mbiyɔ lumsa ɓuɗyate, ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa, ɛ mɛ̀tari nukuɗya ɓalɔ.
19 E abriu-se no céu o templo de Deus, e a arca da sua aliança foi vista no seu templo; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e terremotos e grande saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.