2 Coríntios 12

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ’Ma mi lûksa yotu mbɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu, nduku? Ndi nde, yite yeti kɛ kamɛ yaŋa na. Ko ɗete, mi ta lɛpina ndana kɛ kasi mɛyasi mɛte yi Nyaŋgwɛ Kumande kelma nde, mi ɓɛ̂ŋa nda nyɛnɔ nɛ̀ yikɛ yi nyɛ punja nyɛ mi kɛ́.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Mi duwa̧ mbaŋa Kritɛn, yo mɛ kɛ̀ muka mɛsew kamɔ jɔ yini, Njambiyɛ kaŋma nyɛ kumɔ kɛ ɗyoɓɔ yitatite. Ho Njambiyɛ kaŋma nyɛ nɛ yotu nɛ hɛnɛ nɛ jɛm, ho mbam kɔ kúm mate nɛ mbaŋa nje nda nyɛnɔ, mi ti duwɛ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ duwɛ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Kɛ kasi njɛl mumɔ nda mbɛte, mi yakama lukse yotu mbɛ kɛto nɛ. Ma ndi nde, mi yeti kɛ kwaɗyɛ lukse yotu mbɛ nɛ ŋguru wombɛ, soŋɛ ndi kɛ mɛtɛkɔ mɛmbɛ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Yo nde, má kwaɗyikwɛ lukse yotu mbɛ kɛ yiŋa yasi, ma mi tí ɓɛ lem na, kɛto yasi te yi mi ta lɛpɔ kɛ́, gbakasi. Ma ndana mi pɛsima nde, kway kelɔ ɗete na, kambɔ wɛtɛ mumɔ mɛ nje lukse mi laŋsa mɛyasi mɛte yi mi kelɛ nɛ̀ yi mi lɛpɛ kɛ́.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Yo nde, Njambiyɛ teɗya mi nyaŋgwɛ mɛyasi mɛnɔri yi kwaŋma mɛyasi hɛnɛ te yi ɓomɔ duwɛ kɛ́. Ɗete, ɛ nyɛ nyɛ yiŋa yasi kɛ yotu mbɛ yi kɛ̀ tɔnɛ mi nɛ hak, kambɔ mɛ nje ɓendiɗye yotu mbɛ. Yo nde, Njambiyɛ jayma nde, wɛtɛ jaki *Satan gêɓita mi yí teɗye mi mɛbɔnɛ ɗete, kambɔ mɛ nje ɓendiɗye yotu mbɛ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Mi ŋgwɛtama nɛ Nyaŋgwɛ Kumande kumɔ mɛŋga yitati kɛto yasi yinɔri nde, tiso, a sôŋa mɛbɔnɛ mɛte kɛ yotu mbɛ.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ma ko ɗete, a kpalma yeŋsa nyɛ mi nde: ‹Ŋgikwa te yi mi kelɛ nɛ wɛ kɛ́ ma yaka, kɛto komɛ mumɔ ɓɛ tɛkinate kɛ́, yo komɛte yi nyaŋgwɛ ɗeti mbɛ kelɛ mɛsay kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ kɛ mɛnje hɛnɛ.› Ɗete, mi nɛ mɛsosa yí lukse yotu mbɛ ndana kɛ mɛtɛkɔ mɛmbɛ, nɛ́ nyaŋgwɛ ɗeti *Krist ɗiy kɛ yotu mbɛ.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Yo kɛto te yite yi mi nɛ mɛsosa kɛ mɔy mɛtɛkɔ mɛmbɛ, ko kɛ mɔy wuŋgwa te yi ɓomɔ kelɛ nɛ mi kɛ́, ko nde, mɛyasi kɛ ɓanɔ mi, ko kɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yi ɓomɔ teɗye mi kɛ́, ko nde, temɔ mbɛ kɛ lekwɛ nɛ gɛs gɛs kɛto ɓeya mɛyasi mɛte yi mɔndɛ mi kɛ́ kɛto Krist kɛ́. Yo nde, komɛ mi ɓɛ tɛkinate, yo komɛte yi mi nje ɓɛ nɛ ɗeti.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Mi mɛ lem, yo wunɛ kelɛ nde, mi tâpitaŋgwɛ ɗete. Yo nde, ma wunɛ nɛ ŋguru wun lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, mi yaŋa, yeti mi na. Ma ko nde, mi yeti yaŋa na, mi kɛ duwɛ nde, ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ lɛpɔ nɛ numbu nde, ɓo nyaŋgwɛ ɓotu ɓe tomun ɓaka tì kwa̧ mi ko nɛ mbɛt kɛ yiŋa mɔnɔ yaŋa na.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Mi teɗya wunɛ nde, mi kpasa mɔ tomun *Krist kɛ mɛkele mɛte yi mi kelma kɛ njoka yun kɛ́. Yo ɓɛŋnama ɗete kɛ kelna mɛsay nɛ nyaŋgwɛ tiŋ kɛ mɛnje hɛnɛ, ɓɛŋna sendi kɛ mɛyekambiyɛ nɛ̀ kɛ nyaŋgwɛ mɛyasi nɛ̀ kɛ nyaŋgwɛ mɛkele mɛte yi mi ɗikima kelɔ kɛ́.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ma kimɔ yasi te nda yi mi kelma nɛ ɓaŋa mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, ɛ mi ɗiyɛ kinɛ kelɔ nɛ wunɛ kɛ́? Mi duwa̧ nde, siya yasi te yi mi tì kelɛ nɛ wunɛ, yo nde, mi tì kwaɗyɛ soɓiɗye wunɛ mapi mɛyasi mɛte yi ɗikima ɓanɔ mi kɛ́ na. Ma kɛ yite, wunɛ ɓɛ̂ŋa mi nɛ ŋgwɛtɛ kɛ ɓeya yasi te yi mi kelma ɗete nɛ wunɛ kɛ́.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Wunɛ ɓɛ̂ŋa, mi ta ɓɛ kɛ kɛ̀ ndana wɛri kɛ mɛŋga yitatite. Mi tí soɓiɗye wunɛ mapi mɛyasi mɛte yi ɓanɛ mi kɛ́ na, kɛto yeti mɛyasi yi mi sa̧ kɛ mɛɓɔ mun kɛ́ na, yasi wɛtɛ, yo wunɛ nɛ ŋguru wun yi mi sa̧. Kɛto yeti ɓɔnɔsikɛ yâkaŋgwɛ ndɛmɔ mɛyasi komɔ yí dalɔ nɛ ɓotu ɓete ɓe jama ɓo ɓaka na, yo ɓotu ɓete ɓe jama ɓɔnɔsikɛ ɓaka kpâl kelɔ ɗete suŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ ɓan.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kɛ yembɛ, mi mbɛ nɛ mɛsosa te yi nyɛ mɛyasi hɛnɛ te yi mi nɔ kɛ́ yí kamɛ nɛ wunɛ ko ndiŋgɛlɛ joŋgwɛ ɗyembɛ ɓa! Ma ŋgɛ mi jekɛ kwaɗyɛ wunɛ ɗete, ’yo má kpalɔ kelɔ ka nde, wunɛ kwâɗyikwɛ ndi mi nɛ mbɛt?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ma wunɛ kɛ duwɛ nde, mi tì ɓɛ nda mapi pɛlɛ yun na. Yasi wɛtɛ, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka yun kɛ lɛpɔ nde, mi mɔ mɛseɓila, mi ɗya yiŋa yasi kɛ mɛɓɔ mun nɛ nje likisi.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ma mi ɗɔ́ku ɓa kɛ yotu yun nɛ nje te yɛn? ’Yo má nje ɓɛ ka nɛ nje mbaŋa mumɔ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe mi ɗikima tomɔ kɛnjɛ wɛri ɓaka?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Mi tomma Tit nɛ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, tiso, a kɛ̂n kɛ̀ ɓɛŋɛ wunɛ. Mi kɛnja nyɛ ɓenɛ maŋ wusu kɔ. ’Tit má nje kelɔ ka yiŋa yasi mate yí ɗɔkɔ nɔ kɛ yotu yun? ’Sinɛ ɓo tì ɓɛ ndi nɛ kiya mɛtakɛ wɛtɛ na? ’Sinɛ ɓo tì kɛndɛ ka ndi kɛ kiya nje wɛtɛ na?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Wunɛ kɛ takɛ njombu yaŋa nde, yikɛ hɛnɛ yi wusɛ lɛpɛ kɛ́, wusɛ kél ɗete, ma wusɛ nje ɓalɔ lɛpi kɛ mbɔmbu yun. Yeti ɗete na. Yasi te yi wusɛ lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́, wusɛ lɛ́pi kɛ mbɔmbu Njambiyɛ, kɛto sinɛ ɓe *Krist saŋgwate. Wunɛ njɔŋ, sɔŋ temɔ su, wusɛ kél mɛyasi maka hɛnɛ ɗete yí kamɛ nɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ ɗɔku ɗɔkɔ kɛ nje Njambiyɛ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Mi kɛ gwe kaŋ nde, mi kûm wɛri dolɔ wunɛ kɛ tɛri te yi mi yeti kɛ kwaɗyɛ na, ho nde, wunɛ ta dolɔ mi kɛ tɛri te yi wunɛ yeti kɛ kwaɗyɛ na. Mi kɛ gwe kaŋ nde, mi ɗyâŋ dolɔ nde, mɛtandɔ kɛ njoka yun, ho nde, ɓaŋa nɛ nyaŋgwɛ temɔ suŋgwɛ nɛ ɓɛsɔ, ho dolɔ ɓaŋa nɛ temɔ nɛ joŋ joŋ suŋgwɛ nɛ njɔŋ yan, ho nde, ɓaŋa nɛ temɔ te yi suŋgwa mɛyasi tandɛ yan. Mi kɛ gwe kaŋ nde, ’mi ta dolɔ ka ɓaŋa kɛ njoka yun ɓe ɗiki kutɔ ka ɓɛsɔ? Ho ɓaŋa ɓe numbu yan ti yáki kɔŋ taŋ? Ho ɓotu ɓe susula yotu? Mi kɛ gwe kaŋ ɗete nde, mi ta ɗya̧ yari dolɔ mɛyasi nɛ kpalak kpalak.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Mi kɛ gwe kaŋ nde, komɛ mi ta ɗya̧ wɛri kɛ́, Njambiyɛ ta kelɔ ka nde, njɔn ɓîya mi wolo kɛto yun. Mi kɛ gwe kaŋ nde, mi njâki kweɗya nde, ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓete ɓe kelma ɓeya yasi nɛ mbɔmbu ɓaka tì pa yeŋsa temɔ tikɔ ɓeya mɛkele mɛte na. Mi kɛ gwe kaŋ nde, mi njâki dolɔ nde, ɓo ndi kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí joŋna kɛ mɔy kelna mɛkele mɛ mɛmi, kɛ kelna mɛwanja nɛ̀ kɛ mɔy sap sap joŋgwɛ. Mi kɛ gwe kaŋ nde, ŋgɛ mi nje kweɗya ɗete, misiɗyɛ ta pundɔ kɛ misi mɛmbɛ.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.