2 Coríntios 10
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Yo mi Pol nɛ ŋguru wombɛ, mi kɛ kitɛ wunɛ nɛ tɛ temɔ nɛ̀ kimɔ temɔ nda yi *Krist ɗiyma nɔ kɛ́. Komɛ mi ɗiyɛ sinɛ wunɛ kɛ́, ɛ nde, mi ɗíy mbɛ nɛ ŋgulum. Ma ŋgɛ mi tumɛ kɔŋ lɔndɔ nɛ wunɛ kɛ́, ɛ nde, mi lɛ́pi ndi mbɛ yasi nɛ gbas gbas nyɛ wunɛ.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Ma mi kɛ ŋgwɛta nɛ wunɛ nde: Tiso, komɛ mi ta ɗya̧ wɛri kɛ́, wunɛ tî kel nde, mi lɛ̂pinaŋgwɛ ɗete nɛ gbas gbas nyɛ wunɛ na. Kɛto mi pɛsima nde, mi ta teɗye ɗeti te yi mi nɔ kɛ́ yí kelɔ nɛ yasi nɛ nyan suŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ nde, ɗyanɔ te yi wusɛ joŋna nɔ kɛ́, yo ɗyanɔ te yi ɓotu ɓe mɛnɛti maka.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Yo gbate nde, wusɛ ndi ɓotu ɓe mɛnɛti. Ma yasi wɛtɛ, ɗyambi te yi wusɛ lu̧ kɛ́ yeti yi ɓotu ɓe mɛnɛti maka na.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Kɛto mɛjɔlɛ mɛɗyambi mɛte yi wusɛ nɔ kɛ́ yeti yikɛ yi ɓotu ɓe mɛnɛti maka ɗiki lu̧ nɛ ɗyambi kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, mɛjɔlɛ mɛte wúla kɛ yi Njambiyɛ. Yo nɛ ɗeti te yi yaŋgile nyaŋgwɛ mɛkɔtɔ mɛte yi ɓomɔ sumɛ ɗiyɔ te, kambɔ nɛ ɗyambi kɛ́. Wusɛ kɛ yaŋgile ɓeya ɗyanɔ te yi ɓomɔ ɗiki takɛ nɛ mɛyasi kɛ́ soŋɛ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Wusɛ kɛ yaŋgile sendi yasi hɛnɛ te yi yekɛ to nɛ Njambiyɛ, sa̧ nde, ɓomɔ tî dukwɛ nyɛ kimɔ duwa̧te kɛ́. Wusɛ kɛ kelɔ nde, mɛtakɛ wɛtɛ wɛtɛ te yi ɓomɔ yakama ɓɛ nɔ kɛ́ njâki nje ɓɛ nda ɓebala ɓusu, nɛ́ wusɛ ɓu̧ yo kɛ̀ nɔ kɛ yi Krist, nɛ́ yo hɛnɛ wokuna nɛ nyɛ.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Komɛ wúnɛ njɔŋ ɓotu ɓe Njambiyɛ ta teɗye nde, wunɛ mɛ saŋgwate yí wokuna nɛ Krist kɛ mɛnje hɛnɛ kɛ́ ta ɓɛŋna, komɛte, wusɛ ta ɓɛ nɛdɔ te yi teɗye mɛbɔnɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ wokuna nɛ nyɛ kɛ njoka yun ɓaka.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Wunɛ ɓɛ̂ŋa yasi kɛ misi nɛ gbas. Ŋgɛ mbaŋa mumɔ takɛ kɛ yenɛ nde, a mɛ gbate mɔ Krist, a dûkwɛ ndi tu wɛtɛ sendi nde, wusɛ sendi, wusɛ ɓotu ɓe Krist nda nyɛ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ŋgɛ ɗya̧ nde, mi lûksa sendi yotu mbɛ kɛto ɗeti te yi Nyaŋgwɛ Kumande nya wusɛ yí kɛndɔ nɛ wunɛ kɛ́, mi tí gwe njɔn kɛ yite na, kɛto a nyɛ́ki wusɛ ɗeti te yi kamɛ nɛ wunɛ, yeti yí ɓekiɗya yun na.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mi yeti nɛ mɛtakɛ mɛte yi nyɛ wunɛ ɗuku kɛ yotu kɛ mɛkana mɛte yi mi ɗiki kɛnjɛ wunɛ kɛ́ na,
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 kɛto ɓo kɛ ɗiki lɛpɔ nde: ‹Mɛkana mɛte yi Pol ɗiki njesɛ wusɛ kɛ́ nɛ ɗetɔ, yo kɛ sana wusɛ kɛ temɔ. Ma yasi wɛtɛ, komɛ nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ɗiyɛ sinɛ ɓo kɛ́, nyɛ tɛkina mumɔ, a ti dúkwɛ ndapi na.›
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ma mɔ te ɛ lɛpɛ ɗete kɔ dûkwɛ nɛ saŋsaŋ nde, yasi te yi wusɛ lɛpɛ kɛ mɔy mɛkana kɛnjɛ wunɛ piŋɔ te yi wusɛ nɛ naŋ kɛ́, wusɛ ta kelɔ mɛyasi ndi nda yi wusɛ lɛpima kɛ́. Wusɛ ta kelɔ ndi ɗete, komɛ wusɛ ta ɗya̧ kɛ njoka yun kɛ́.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ma ɓaŋa ɓomɔ wɛri kɛ ɗiki lɛpɔ nɛ ŋguru wan nde, ɓo yaŋa. Wusɛ tí yaka lɛpɔ nde, sinɛ ɓo ndi wɛtɛ ho yekɔ to sinɛ ɓo na. Yasi wɛtɛ, ɓo yeti yan nɛ ɗyanɔ na, kɛto ɓo ɓɛ̂ŋa ndi joŋgwɛ ɗyan nɛ ŋguru wan yí lɛpɔ nde, joŋgwɛ ɗyan kimɔte. Ɓo yéki joŋgwɛ ɗyan ɓeŋgwɛ ndi joŋgwɛ te yan nɛ ŋguru wan.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Ma kɛ ɓɛ wusɛ, wusɛ yeti kɛ kwaɗyɛ lukse yotu su kwa̧ to te kɛ mɛsay mɛte yi kelna kɛ yiŋa mɛmbɛy kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wusɛ lúksa yotu su ndi kɛ mɛsay mɛte yi wusɛ kelɛ kɛ mɔy pɛl mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ pɛsima nyɛ wusɛ nde, wusɛ kêl mɛsay kɛte kɛ́. A pɛsima nde, wusɛ kɛ̂n kelɔ mɛsay, lɛpɔ Kimɔ Tom ko kumɔ pɛ yun.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ɗete, komɛ wusɛ ɓoŋma Kimɔ Tom *Krist kumɔ nɔ pɛ yun kɛ́, wusɛ tì laŋsa pɛl mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ pɛsima nyɛ wusɛ kɛ́ kɛ̀ kelɔ mɛsay womaŋa na. Wusɛ má ɗiy kinɛ kumɔ pɛ yun, ma ta ɓɛ nde, wusɛ kɔpuma kinɛ kumɔ kɛ mbɛy te yi Njambiyɛ pɛsima nyɛ wusɛ kɛ́ na.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Wusɛ yeti kɛ lukse yotu su kwa̧ to te kɛ mɛsay mɛte yi ɓaŋa kelɛ kɛ yiŋa mɛmbɛy kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, ŋgɛ tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ ɗɔkɛ ɗɔkɔ kɛ̀ nɔ mbɔmbu, yite wusɛ yakama ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nde, mɛsay mɛte yi wusɛ kelɛ kɛ njoka yun kɛ́ ta ɗɔkɔ ɗɔkɔ sendi kwa̧ yi mbɔmbu. Ma yo ta kelna ndi kɛ mɔy pɛl mɛnɛti mɛte yusu yi Njambiyɛ pɛsima nde, wusɛ kêl mɛsay kɛte kɛ́.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Ɗete, wusɛ yakama nje kwa̧ toŋgiɗya kɛ̀ mbɔmbu nɛ lɛpina Kimɔ Tom kɛ̀ nɔ kɛ yiŋa mɛɗya lɔndunate nɛ wunɛ kinɛ lukse yotu su kɛ mɛsay mɛte yi ɓaŋa kelɛ kɛ pɛl mɛnɛti mɛte yan kɛ́ na.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Yo nde: ‹Mɔ te ɛ kwaɗyɛ lukse yotu, a lûksa yotu ndi kɛ yasi te yi Nyaŋgwɛ Kumande kelma kɛ́.›
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Kɛto yeti mɔ te ɛ lɛpɛ nɛ ŋguru wenɛ nde: ‹Mi yaŋa,› yi Nyaŋgwɛ Kumande jayɛ na. Yasi wɛtɛ, yo yɔkɔ yi Nyaŋgwɛ Kumande nɛ ŋguru wenɛ lɛpɛ nde, nyɛ yaŋa kɔ.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.