Lucas 2
khj (KHJ) vs VC
1 Ba kywa dang, Agostus, arʊ sini ɛngɛɛ ni Ikaisar okong Igumo ibʊng Irom, aka ta okro asani apara orokru kukum bi igumo Irom.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 (Uwen wo ʊni ʊpara orokru itee sini apari akywa sini Ikwirinus okong igumo ibʊng Isiriya.)
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Ikʊyang ka kyaa ki apyaa aki apara ngɛ.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Kǝnawɔ Isufu sheri Inazaret ngɛ bi Igalili kyaa ki Ibetalami bi ibʊng Iyahudiya ba apya Idouda. Okuni baw ʊdʊna edei Idouda.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Aki aparamɔ kǝni Imeri sini owo lorho ʊbarha ngɛ, akywa dang Imeri kong ofo ɔkɔng.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Akywa sini eshi bi Ibetalami akywa ka fwa sini anʊ byere ɔnɔɔ.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Ekǝ byere ɔnɔ itee, ɛnɛɛrimɛ, aka gǝrha ngɛ ni arigidi bi ʊbɔrʊ upiri anama aka yara ngɛ bidɔɔ ukyo, bekai sini baw ʊbɔrʊ bi ʊna ekyeng sini oshuri ngɛ.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Bi ɛkǝri ibʊng asha nuo kyi orumo akʊ sha inaa ni eting.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Atina Ete ko kuno bi itemo, uyen ʊmʊmɔrʊ Ʊnʊng ka ta ɛkǝrimɔ, aka kʊng irung.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Ekǝri atina Ʊnʊng ka sanomoni, “Inyi bekya kʊng irung. Ikony iring ididima yɔ ba, imi ofofuru nagang imi orokru kukum.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Ɛchiyɛ ebyerenyi arʊsa oforo kya apya Idouda ɛngɛɛ ni Ikristi, Ete.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Imisini inyi nʊ rong ʊpɛ inyi kǝ kpɛrhi ngɛ a sani Ikʊ tananyi ʊbrʊbrʊ wɔɔ, inyi nʊ darha ɔnɔ agǝrhi ngɛ ni arigidi aka yara ngɛ bidɔɔ ukyo.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Bi akywakywa dang Atina Ʊnʊng napany ko kuno baa ayaya aba darha Atina Ʊnʊng itite dang akasʊ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ a sani,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Arʊ dɔɔ asa Ʊnʊng ngɛ ija, bidɔɔ ayaya, ayarhi omung,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Akywa sini ɛkǝri atina Ʊnʊng juri kyamɔ ayaya esheremo asha ka sani opyoomo ni, “Arʊ kyeng ki Ibetalami oyorong ʊʊma men sini ʊsini kǝni sini Ete tana arʊ ni.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Aka kyamɔ nekǝkǝrhe ko ri Imeri nge kǝni Isufu ka darha ɔnɔ yari bidɔɔ ukyo bi ʊbɔrʊ anama.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Akywa sini asha roo, aka tana mɔ, imi sini ɛkǝri Atina Ʊnʊng tanimɔ bɛkai ɛkǝri ɔnɔ.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Kukum arʊ sini ʊkʊng iring sini asha pɛri, ekǝ jijire nge.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Imeri kɔsɔ ʊring men kukum kasʊ wɔrɔfomo bidɔɔ ikywie.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ɛkǝri asha ko juro kyamɔ idɔɔ rumo mo, kasʊ taa ɛtɛ ʊdɔɔ Ʊnʊng ngɛ bekai imi sini akʊng, orong kǝni sini atina tanimɔni.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Akywa sini ɛkǝri ɔnɔ fwa awri ochupari oko shoo igang ka yirha ngɛ ni Iyesu, ʊtʊwa sini Atina Ʊnʊng mie oko shoo nʊ ʊkpara ofoo.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Sini akywa fwa amisini anʊ kurho inamaa kǝni sini ogro Imusa pɛri ni Imeri kǝni Isufu nʊ naa ɔnɔ, oko kong Iyesu ngɛ ki Urushelima aki anaa ngɛ bavʊ Ete,
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 s(kǝni sini ɔwɔri bi ogro Imusa, “ko kina ɛnɛɛrimɛ sini ebyeri ngɛ bitee anʊ naa ngɛ nashisha bi avʊ Ete.”)
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Aka naa ikara kǝni sini ogro Ete pɛri asani, “ukrim ʊpari ko ɔnɔ uukure ʊpari.”
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Bi akywa dang opyo orokru nuo bi Urushelima ayirhi ʊtʊwa ngɛ ni Isimiyon, ani nashisha ami ikywi bi ʊring Ʊnʊng, akʊsha akywa sini Ʊnʊng nʊ ta ɔnɔ Isrela ikrʊ, Ering Ʊshisha ni kǝni ngɛ.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Ɛkǝri ering Ʊshisha kǝ yennge asani anasu kpoo ba, anʊ ri ikristi sini Ete tʊmi.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Ering Ʊnʊng ka kpara ngɛ kyekya ʊgba ubyen Ʊnʊng. Akywa sini arʊ byere ngɛ a rii ni Iyesu aki anaa ngɛ kǝni sini ogro Imusa peri ni,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Isimyon ka yirha ngɛ ko koo bi ʊvʊ kɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ, ka sani:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Ete kukum, kǝni sini ʊpɛri ni nɛchiyɛn,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Kii ikram rong oforonw,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 amisini ukyeni bi ikra orokru no kukum,
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 ɛngɛɛ nʊ shoo uyen ʊfʊrɔ ikra arʊ sini ɛnɛkpɛrhimɔ Ʊnʊng,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Ekǝri ekperi kǝni akwaa ɔnɔ ko gyo avu bi kɔw kasu wɔrɔfo imisini ɛpɛri bekai ngɛ.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Isimiyon katamɔ onuo adadʊma ka sani Imeri akwaa ni, “Ɔnɔ wen nʊ kong ʊkpaa ba kǝni ʊshinɛ orokru napany bi Isrela, anʊshu shoo ɛpɛ sini orokru nasu waamɔ.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Kǝnawo anʊ kpɛrhi imisini ini bidɔɔ ikywi orokru ngɛ. Ʊnʊ kʊng ʊra kǝni oturi ikywinw ni Ikama ʊraa ni.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Opyo arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng nuo ayirhi ngɛ ni Ana, ɔnɔ Ipenuwel enere okuni bai Ipya Ashar. Ɔkɔrɔ ngɛ nagang, a kii ʊbara kǝni ɛrimɛ ngɛ ɛnyɛɛ etensara,
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 ɛrimɛ ko kpoo. Aka ki baa ɛrɛrimɛ kyeba nɛchiyɛn ani ɛnyɛɛ isochupari na narhi. Ko ikina ikpara ani bi ubyen Ʊnʊng. Eting kǝni awri akʊ dɔɔ Ʊnʊng, ukusɔrɔ kǝni ʊsɔrhɔ.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Aka raa akywa sini Isimyon kʊ pya onuo akasa Ʊnʊng ngɛ ija, ka tana arʊ sha ʊring bi ikywi ɛkǝri ɔnɔ asʊ ku ikra ni ukye ba arʊ sini anʊ be shire arʊ Urushelima.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Akywa sini Isufu kǝni Imeri kywɛrɛ ikukying sini ogro Ete peri ɔkɔ sɔɔmɔ Igalili kya apyamɔ Inazaret.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Ɛkǝri ɔnɔ kɔ fɔnɔ kasi ikrʊ, kǝni amraa, epen ʊyirha eberi Ʊnʊng.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Ko kina ɛnyɛɛ arʊ byere ngɛ esekyer ipara ʊwɔrɔ bi Urushelima.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Akywa sini Iyesu ni ɛnyɛɛ atarhi na pari aka kya ipara kǝni sini asirhi ni.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Akywa sini ekyweri ipara arʊ byerenge kasu kyeng sɔɔ mɔ, ene yemo asani Iyesu ɔnɔmɔ rana ngɛ be Urushelima.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Aka sʊ kpara asani Iyesu ni kǝni ɔmɔɔ, bi ɛkǝri ukyeng akywa sini ekyeng okyoro awri eying ono romo ngɛ. Akywa dang oko kuno upyerhe ngɛ owro arʊpya kǝni orokyoro.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Akywa sini ono rongmo ngɛ oko juro kyamo Urushelima upyerhe ngɛ.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Akywa sini asi awri atarʊ aka kya aya darha ngɛ bi idɔɔ ubyen Ʊnʊng akiki bidɔɔ avwa asʊ kung mɔ kǝni ugyurho mo ʊring.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ko iyaa sini akwʊɔ ekǝ jijire nge bɛkai ʊkpɛrhi kǝni uyoro ʊring ngɛ.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Akywa sini arʊ byere ngɛ rie ekǝ jijire nge, akwaa ko gyurho ngɛ, “Ɔnɔm ikisi ʊsirʊ kǝn? Imyɛ kǝni ɛkpɛrinw arʊ pyerhenw ko kywa ube arʊ no romo nwɔ.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Iyesu ko gyurho, “Ikisi inyi ku pyerhem? Inyi ne yeny asani itɔɔyo ishoo bi idɔɔ ʊna Ɛkpɛrim?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Ɛnɛ kpɛrhimɔ imisini akʊ tanamɔ.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Oko juro kyaa Inazaret kǝni arʊ byere ngɛ kakʊng imisini aruo tani ngɛ akwaa ko kong ʊring men kukum bi idɔɔ ikywie.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Iyesu ko fɔnɔ, kǝtire ni amraa kǝ epen ʊyirha bi owro Ʊnʊng kǝni orokru.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.