Lucas 18

khj (KHJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iyesu tani ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ushosho wen ekǝ eyen mo ni asu sɔrhɔ Ʊnʊng ko kina akywa, ebekya woro ikywimo ngɛ.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Akani: “Bi opyo apya arʊ kyɛrhɛ ʊring nuwo arʊ sini ana kung irung Ʊnʊng ko asani adirhi ni araru.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Erere okro nuwo bi ɛkǝri apya dang, akasʊ kyer eberi ngɛ asu sɔrhɔ ngɛ, ‘Ani eyen ʊbrʊbrʊ bi idɔɔ mo kǝni arʊ sini atie bi ite.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 “Kii bo opyo akywa atiri ngɛ yip ba akurha ngɛ akasa ni ʊkaa ni, ‘Koni sini ina kʊm irung Ʊnʊng, ina dirham ni orokru,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Yip erere okro wen ku wurem, inu ri imisini ini sa akyi epen ʊbrʊbrʊ, aki eshere uber uwurem ngɛ!’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ikpara dang Ete kasani, “Inyi kung imisini arʊ kyɛrhɛ ʊring ʊsang ʊbrʊbrʊ ngɛ pɛri.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Akani Ʊnʊng nasu kpura ngɛ arʊɔ sini oworimo ʊbrʊbrʊ, arʊ sini aku tei ngɛ eting kǝni awri? Ʊnʊng nʊ bura akywa owro uyoro ʊsɔrhɔ moo?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Iku tanany, Ʊnʊng nʊ kpura nekǝkǝrhe. Yip ikpara sini Ɔnɔ Orokru bo juro, anu darha ʊma ʊbrʊbrʊ ngɛ bi eyesing?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Iyesu ka tanamɔ ushoshoo wen: opyo arʊ sini atirikywi ni ʊkamɔ nimɔ ni nashisha ana kparamɔ ʊparha ɛshɛ orokru bi onuo iririma,
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ɛrɛrimɛ apari kii ʊsɔrhɔ Ʊnʊng bi idɔɔ ubyen Ʊnʊng, ereying ni Afarisi awan arʊ ni arʊ yirha ogon.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ɛkǝri Afarisi ka shinɛ asu sɔrhɔ Ʊnʊng bi ikywie ani, ‘Ʊnʊng, Isi ija ni isam kǝni ʊparha ɛshɛ orokru ni, kii isam eyi, isam ere eteting, isam arʊ ʊyari ni erere ararʊ. Isanw ija kii sam kǝni arʊ yirha ogon wan ni.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ise kusoro ni pari bidɔɔ awri etensara, kukum imisini ibe pen ise ma iying bidɔɔ atarhi.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Yip arʊ yirha ogon kǝ shinɛ atiting ki ikǝkarha. Akyana bra ushwe ikra oro ayaya, yip akasʊ kra ikou ngɛ ani, ‘Ʊnʊng, kung okwom kii ina arʊya ngɛ.’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 “Itanany, ɛkǝri arʊ yirha ogon wen ban ni Afarisi ojuri kya ʊduna ni ɛmɛ sini epen ʊyirha be eberi Ʊnʊng. Kii kukum arʊ sini aba kpara ʊkamɔ ni imo ni iririma Ʊnʊng nʊ shuro ni ɔmɔ bi ibʊng, arʊ sini aba kpara ʊkamɔ ni imo samɔ bi onuo iririma Ʊnʊng nʊ shwemo ayaya.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Orokru kusu kong ɔnɔmɔ ba eberi Iyesu aki apyamɔ atamɔ onuo adaduma. Nisini ɔnɔ ʊmɛr ngɛ rii kǝn, aka tanamɔ ʊraa ngɛ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Yip Iyesu ka yirha ɛkǝri ɔnɔ ajajirhi ke ba eberi ngɛ asani, “Eshere ɔnɔ ajajirhi aba eberim, ebe kya karhamo ngɛ, kii igumo Ʊnʊng ni imi edeimo yo.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Iku tanany ʊbrʊbrʊwɔɔ, arʊ sini abana yirha ngɛ igumo Ʊnʊng kǝni ɔnɔ ajaji ni anasu raa ngɛ yo ishishaa.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Opyo ari igumo ko gyurho Iyesu ngɛ, “Avʊwa agyagyang, inu sa ikimɔyɔ epen ofo Ʊshishaa?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Iyesu ko yoro ngɛ, “Ikisi ʊyirhim ni ara agyagyang? Baa ara agyagyang sai Ʊnʊng eyeyie.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ʊkpɛrhi ɛkǝri ogro ngɛ: ‘Bekya yari ni ere ararʊ, ʊnasu pɛrɛnw araru, ʊnasu sanw uyi, bekya tana upre eteting bi ikywi araru, ma ekperinw kǝni akwanw imimoru mo.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ekǝri orokru kasani, “Kukum ʊʊma men ikywere ʊsa kǝna wroo sini ini anagyang.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Nisini Iyesu kung kǝn akasani ɛngɛɛ ni, “Ima iying shushoo sini ʊtani ʊsa. Gbuna kukum imisini ʊniyɔɔ ama araayarha ɛkǝri ʊfɛ, ʊnʊ pen imavʊ bayaya. Ikpara dang ʊka ba okro mi ngɛ.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Nisini akʊng kǝn, ikywie ka burayo, kii ani ima avu ngɛ napany.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Nisini Iyesu rii ikywie burayɔ akasani, “Ini iraa ngɛ kǝni ikinni arʊ imavʊ raa igumo Ʊnʊng!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kii inu pri asani Irakumi nuworo bi idɔɔ igara anumra nisini ari ima avu nʊ raa igumo Ʊnʊng.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Arʊ sini akʊng irhing yen oko gyurho asani, “Nɛchiyɛn iyaa nʊ gya?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Iyesu ko yoromo, “Imisini orokru nabraa ʊsa, Ʊnʊng nʊbra ʊsayɔ.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ibitrus ka sani ngɛ ni, “Arʊ shere kukum imisini arʊ niyo ngɛ ko kro nwoo!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Iyesu kasani ɔmɔni, “Iku tanany ʊbrʊbrʊwɔɔ, baa arʊ sini anʊ shere ʊnaa ngɛ ko ere ko arupyaa ko ɔfɔrɔ ngɛ ko arʊ ubyere ngɛ ko Ɔnɔɔ bekai igumo Ʊnʊng,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 sini anasu yirha ngɛ napany eprimo kǝna bi ipyoo yen epen ofo ʊshishaa bi ipyoo ukye ba.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Iyesu ka kpari ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ara tarhi na pari dang kyaa ishiying ka tanamo, “Arʊ ye kyamo Urushelima. Kukum imisini ɔwori baa onuo arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng bekai Ɔnɔ Orokru nʊ tirɛ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Anu maa bavu arʊ sini ɛnɛkpɛrhimɔ Ʊnʊng. Anu sina ngɛ, atira ngɛ, ataa ekpe.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Anu kraa ɛpɛrɛ ngɛ. Bawri ʊmang tarʊ anujo shinɛ.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Yip ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kyana kperhimo iririma bi idɔɔ ʊmamen. Kii Ʊnʊng swimo ngɛ ni ɛkǝri ikuri iring, kǝnawo ekyene kpɛrhimɔ imisini Iyesu ku pɛrɛ.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Nisini Iyesu tekya ʊfwa Ijeriko ofow kiki bo nuwo ʊtira asu sɔrhɔ.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nisini akʊng ushi orokru ku woro, oko gyurho ikimoyo ikusa.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Aka tana ngɛ ni, “Iyesu ari Inazaret ngɛ akʊ woro.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ɛkǝ yɛɛ ihywi ayirha ngɛ, “Iyesu, ɔnɔ Idouda, kʊng okwom!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Arʊ sini ani bi ite ɛkǝri okyoro ka tana ngɛ ʊraa ngɛ asani ashwi, yip ekǝ yɛɛ ihywi nagang, “Ɔnɔ Idouda, kʊng okwom!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Iyesu ka ting kasani ɔkɔng ɛkǝri orokru ba eberi ngɛ. Nisini abii iyoyow, Iyesu ko gyurho ngɛ,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ikimoyo ʊwɛi ni isanw?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Iyesu kasani ngɛ ni, “Nɛchiyɛn rong owro! Ʊma ʊbrʊbrʊnw manw ikrʊ.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ba kywakywa dang akasʊ rong owro ko kroo Iyesu ngɛ, asu dɔɔ Ʊnʊng ngɛ. Nisini kukum orokru rii, ɔkɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ ʊkamɔ.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.