Lucas 18

khj (KHJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iyesu tani ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ushosho wen ekǝ eyen mo ni asu sɔrhɔ Ʊnʊng ko kina akywa, ebekya woro ikywimo ngɛ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Akani: “Bi opyo apya arʊ kyɛrhɛ ʊring nuwo arʊ sini ana kung irung Ʊnʊng ko asani adirhi ni araru.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Erere okro nuwo bi ɛkǝri apya dang, akasʊ kyer eberi ngɛ asu sɔrhɔ ngɛ, ‘Ani eyen ʊbrʊbrʊ bi idɔɔ mo kǝni arʊ sini atie bi ite.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Kii bo opyo akywa atiri ngɛ yip ba akurha ngɛ akasa ni ʊkaa ni, ‘Koni sini ina kʊm irung Ʊnʊng, ina dirham ni orokru,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Yip erere okro wen ku wurem, inu ri imisini ini sa akyi epen ʊbrʊbrʊ, aki eshere uber uwurem ngɛ!’ ”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Ikpara dang Ete kasani, “Inyi kung imisini arʊ kyɛrhɛ ʊring ʊsang ʊbrʊbrʊ ngɛ pɛri.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Akani Ʊnʊng nasu kpura ngɛ arʊɔ sini oworimo ʊbrʊbrʊ, arʊ sini aku tei ngɛ eting kǝni awri? Ʊnʊng nʊ bura akywa owro uyoro ʊsɔrhɔ moo?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Iku tanany, Ʊnʊng nʊ kpura nekǝkǝrhe. Yip ikpara sini Ɔnɔ Orokru bo juro, anu darha ʊma ʊbrʊbrʊ ngɛ bi eyesing?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Iyesu ka tanamɔ ushoshoo wen: opyo arʊ sini atirikywi ni ʊkamɔ nimɔ ni nashisha ana kparamɔ ʊparha ɛshɛ orokru bi onuo iririma,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ɛrɛrimɛ apari kii ʊsɔrhɔ Ʊnʊng bi idɔɔ ubyen Ʊnʊng, ereying ni Afarisi awan arʊ ni arʊ yirha ogon.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ɛkǝri Afarisi ka shinɛ asu sɔrhɔ Ʊnʊng bi ikywie ani, ‘Ʊnʊng, Isi ija ni isam kǝni ʊparha ɛshɛ orokru ni, kii isam eyi, isam ere eteting, isam arʊ ʊyari ni erere ararʊ. Isanw ija kii sam kǝni arʊ yirha ogon wan ni.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ise kusoro ni pari bidɔɔ awri etensara, kukum imisini ibe pen ise ma iying bidɔɔ atarhi.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Yip arʊ yirha ogon kǝ shinɛ atiting ki ikǝkarha. Akyana bra ushwe ikra oro ayaya, yip akasʊ kra ikou ngɛ ani, ‘Ʊnʊng, kung okwom kii ina arʊya ngɛ.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “Itanany, ɛkǝri arʊ yirha ogon wen ban ni Afarisi ojuri kya ʊduna ni ɛmɛ sini epen ʊyirha be eberi Ʊnʊng. Kii kukum arʊ sini aba kpara ʊkamɔ ni imo ni iririma Ʊnʊng nʊ shuro ni ɔmɔ bi ibʊng, arʊ sini aba kpara ʊkamɔ ni imo samɔ bi onuo iririma Ʊnʊng nʊ shwemo ayaya.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Orokru kusu kong ɔnɔmɔ ba eberi Iyesu aki apyamɔ atamɔ onuo adaduma. Nisini ɔnɔ ʊmɛr ngɛ rii kǝn, aka tanamɔ ʊraa ngɛ.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Yip Iyesu ka yirha ɛkǝri ɔnɔ ajajirhi ke ba eberi ngɛ asani, “Eshere ɔnɔ ajajirhi aba eberim, ebe kya karhamo ngɛ, kii igumo Ʊnʊng ni imi edeimo yo.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Iku tanany ʊbrʊbrʊwɔɔ, arʊ sini abana yirha ngɛ igumo Ʊnʊng kǝni ɔnɔ ajaji ni anasu raa ngɛ yo ishishaa.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Opyo ari igumo ko gyurho Iyesu ngɛ, “Avʊwa agyagyang, inu sa ikimɔyɔ epen ofo Ʊshishaa?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Iyesu ko yoro ngɛ, “Ikisi ʊyirhim ni ara agyagyang? Baa ara agyagyang sai Ʊnʊng eyeyie.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Ʊkpɛrhi ɛkǝri ogro ngɛ: ‘Bekya yari ni ere ararʊ, ʊnasu pɛrɛnw araru, ʊnasu sanw uyi, bekya tana upre eteting bi ikywi araru, ma ekperinw kǝni akwanw imimoru mo.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ekǝri orokru kasani, “Kukum ʊʊma men ikywere ʊsa kǝna wroo sini ini anagyang.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Nisini Iyesu kung kǝn akasani ɛngɛɛ ni, “Ima iying shushoo sini ʊtani ʊsa. Gbuna kukum imisini ʊniyɔɔ ama araayarha ɛkǝri ʊfɛ, ʊnʊ pen imavʊ bayaya. Ikpara dang ʊka ba okro mi ngɛ.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Nisini akʊng kǝn, ikywie ka burayo, kii ani ima avu ngɛ napany.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Nisini Iyesu rii ikywie burayɔ akasani, “Ini iraa ngɛ kǝni ikinni arʊ imavʊ raa igumo Ʊnʊng!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kii inu pri asani Irakumi nuworo bi idɔɔ igara anumra nisini ari ima avu nʊ raa igumo Ʊnʊng.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Arʊ sini akʊng irhing yen oko gyurho asani, “Nɛchiyɛn iyaa nʊ gya?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Iyesu ko yoromo, “Imisini orokru nabraa ʊsa, Ʊnʊng nʊbra ʊsayɔ.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ibitrus ka sani ngɛ ni, “Arʊ shere kukum imisini arʊ niyo ngɛ ko kro nwoo!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Iyesu kasani ɔmɔni, “Iku tanany ʊbrʊbrʊwɔɔ, baa arʊ sini anʊ shere ʊnaa ngɛ ko ere ko arupyaa ko ɔfɔrɔ ngɛ ko arʊ ubyere ngɛ ko Ɔnɔɔ bekai igumo Ʊnʊng,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 sini anasu yirha ngɛ napany eprimo kǝna bi ipyoo yen epen ofo ʊshishaa bi ipyoo ukye ba.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Iyesu ka kpari ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ara tarhi na pari dang kyaa ishiying ka tanamo, “Arʊ ye kyamo Urushelima. Kukum imisini ɔwori baa onuo arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng bekai Ɔnɔ Orokru nʊ tirɛ.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Anu maa bavu arʊ sini ɛnɛkpɛrhimɔ Ʊnʊng. Anu sina ngɛ, atira ngɛ, ataa ekpe.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Anu kraa ɛpɛrɛ ngɛ. Bawri ʊmang tarʊ anujo shinɛ.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Yip ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kyana kperhimo iririma bi idɔɔ ʊmamen. Kii Ʊnʊng swimo ngɛ ni ɛkǝri ikuri iring, kǝnawo ekyene kpɛrhimɔ imisini Iyesu ku pɛrɛ.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Nisini Iyesu tekya ʊfwa Ijeriko ofow kiki bo nuwo ʊtira asu sɔrhɔ.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nisini akʊng ushi orokru ku woro, oko gyurho ikimoyo ikusa.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Aka tana ngɛ ni, “Iyesu ari Inazaret ngɛ akʊ woro.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ɛkǝ yɛɛ ihywi ayirha ngɛ, “Iyesu, ɔnɔ Idouda, kʊng okwom!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Arʊ sini ani bi ite ɛkǝri okyoro ka tana ngɛ ʊraa ngɛ asani ashwi, yip ekǝ yɛɛ ihywi nagang, “Ɔnɔ Idouda, kʊng okwom!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Iyesu ka ting kasani ɔkɔng ɛkǝri orokru ba eberi ngɛ. Nisini abii iyoyow, Iyesu ko gyurho ngɛ,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Ikimoyo ʊwɛi ni isanw?”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Iyesu kasani ngɛ ni, “Nɛchiyɛn rong owro! Ʊma ʊbrʊbrʊnw manw ikrʊ.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ba kywakywa dang akasʊ rong owro ko kroo Iyesu ngɛ, asu dɔɔ Ʊnʊng ngɛ. Nisini kukum orokru rii, ɔkɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ ʊkamɔ.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.