Lucas 14

khj (KHJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ʊpyu ʊnʊng uwuro Ayaudiya sini Iyesu kii ʊra ʊmʊra bi idɔɔ ʊna opyo ɔrɔmɔmɔrʊ Afarisiya, ikuyang kasu kong Iyesu Ikra.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Opyo arʊ sini ivʊ adarhi Ifraa ngɛ murhi kaba bi ite Iyesu.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Iyesu ko gyurho ɛkǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa, “Ogro mi apara ni ama ikrʊ awri uwuro Ayaudiya?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Yip aka shywimo ngɛ na kprukpring, ikpara dang Iyesu ka pyaa amaa ikrʊ kasani ɛngɛɛ ni akyaa.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Kǝ kwere Iyesu kǝ gyurho ɛkǝri orokru asani, “Araruny boshoo ni ɔnɔ ngɛ ko inaa imu sini ikpii bi idɔɔ igara ʊnʊng uwuro Ayaudiya inyi nasu worony ngɛ ba kywakywa dang?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Akana bramo uyoro ngɛ.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Nisini Iyesu rii ekyeng sini abarhimo, ikuyang kuworo owro ʊkiki ɔrɔmɔmɔrʊ. Aka tana mo ushosho wen:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Akywa sini araru ba barhanw ʊra ʊmʊra ipara ubaraa bekya ya kiki bi owro ɔrɔmɔmɔrʊ, inu she ushoo asani abarhi opyo arʊ sini eprinw ni imimɔru,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ɛkǝri arʊ sini abarhiny anu ba asani ɔnwɔ ni, ‘Ʊshinɛ ama orokru wen owro ʊkiki.’ Ikpara dang, ʊnʊ kʊng ʊwaa aya kiki bi utumo.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Kǝnawo aba barhanw, kya ya kiki bi utumo, kii arʊ sini abarhiny ba ba anu sani ɔnwɔ ni, ‘Orokyoro, shinɛ ba bi owro agyagyang.’Kina nʊ manw imʊmɔrʊ bi ite ʊparha ɛshɛ ekyeng sini inyi kiki kǝni ɔmɔɔ.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Kii kukum arʊ sini aba kpara ʊkaa ayaya anu roo ne kwerh, arʊ sini aba kpara ʊkaa ne kwerh anu kpara ngɛ ayaya.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Iyesu ka sani arʊ sini a barhi ngɛ ni, “Uba waa ubarha orokru ʊra ʊmʊra awri ko ʊmʊra ʊrɛ bekya barha orokyoronw, ko arupyanw ko ɔfɔrɔnw, ko onogronw, ko arʊ ʊfɛ iyoyow nu nwɔ. Uba sa kǝna, anu shu barhanw ʊkamɔ, akpuranw.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Uba waa ubarha orokru ʊra ʊmʊra, ubarha ara ayarha, ogoru, arʊ sini anabramo ukyeng kǝni ofow,
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 inyi nupen onuo adadʊma. Kii edei orokru men anasubramo ʊkpʊranw. Ʊnʊng nʊ kpʊranw ʊnʊng ʊshinɛ arʊ shoo nashisha eyesing.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ni sini ereying bi idɔɔ arʊ sini akʊ ra ʊmʊra kǝni ɛngɛɛ kʊng kǝna, akasani Iyesu ni, “Ʊnʊng ta arʊ sini anu ra ʊmʊra ipara bi idɔɔ igumo Ʊnʊng onuo adadʊma.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Iyesu ka sani ɛngɛɛ ni, “Opyo orokru ku tuno ʊʊma ʊsa ipara irirɛ akywa dang akabarha orokru napany.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Akywa sini ikpara ipara fwa aka tuma agara ngɛ akya tana arʊ sini abarhi mo ni, ‘Inyi ba kii ekywere ukɛne ʊmʊra.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Ekyeng sini abarhi mo kukummo eye ying ka su tana ngɛ imisini isi imo nasu bamo ba. Ari itite ka sani, ‘Ingɛɛ rɛi owro, itɔɔyo ingɛɛ ye pyerhe yo orong. Iku sɔrhɔnw kparam afraa ngɛ.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 “Opyo arʊ kasani, ‘Irɛi inaa ʊtina atarhi iwa kyam ʊmarhayɔ wo we. Iku sɔrhɔnw kparam afraa ngɛ.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 “Kǝnawo opyo arʊ kaa, ka sani, ‘Ikpari ubara wɔ we kaimen inabram uba ba.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Ekǝri agara ko juro baa aba atana Ete ʊnaa sini imɔsi. Ete ʊna ka ta anang, kasani agara ngɛ ni, ‘Kya na gbrugbram ekyeng bi ʊtʊtʊra kǝni ʊʊsʊsɔ apya, ayirha ara ayarha, ogoru kǝni ofow adarha arʊ sini ana bramo ukyeng.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Agara ka sani, ‘Ete, imisini ʊtani ni arʊ sa arʊ sayo, yip owro shushoo.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 “Ete ʊna ka sani agara ngɛ ni, ‘Kuno akya bidɔɔ itira kǝni idɔɔ apya asa orokru ni aba, aki ʊnam tirɛ.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Itanany, ko ereying sini a barhi ngɛ anasu rɛnɛ ngɛ ʊmʊra iparam.’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ushi orokru napany akʊ kyeng kǝni Iyesu, ekǝ tere ka sani ɔmɔni:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Arʊ sini eye ba eberim kana tira ngɛ ɛkpɛri ngɛ, kǝni akwaa, kǝni ɔnɔɔ, kǝni arupyaa, kǝni ɔfɔrɔ ngɛ, adarha ikuru ʊkaa ngɛ ese maa ushoo ɔnɔ ʊmɛr mi ngɛ.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kukum arʊ sini ana kparange agara ngɛ okro mi ngɛ ese maa ushoo ɔnɔ ʊmɛr mi.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Asani araru bidɔɔnyi waa vura ʊna ayaya. Ana su kikie epyerhe orong ikimoyo ɛkǝri ʊna nushu ra, kii anʊ ni akai ʊfɛ sini ʊnʊ maa ʊvʊrawɔɔ?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Kii aba nuwa atari ikpa ʊvʊra akana brayɔ ʊkywɛrɛwɔ kukum arʊ sini oborowo anʊ sinanw.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Anʊ sani, ‘Orokru wen ti ikpa ʊvʊra akana brayɔ ʊkywɛrɛ.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Adarha ngɛ akina ogumo ngɛ nʊ waa ukyaa ʊraa ni opyo ogumo. Akana kikie epyerhe kii ɛngɛɛ nʊ bra ʊsa ʊraa ni arʊ sini ani orokru ʊsɔng isipari kǝni ɛngɛɛ ari ʊsɔng atarhi?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Obo orong ingɛɛ nasu braa, anu tuma atina aya darha awan ogumo akywa sini eshishi ki ikǝkarha ogyurho ngɛ imusa ʊyari ikywi.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Kǝnawo, kukum arʊ sini abana woro ngɛ ikywie ngɛ ni imisini aniyoo ese maa ɔnɔ ʊmɛr mi ngɛ.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Ʊnuɔ nʊ ʊdʊma, yip ʊpʊpʊwa ngɛ bɛ kywɛrɛwo anʊ sa nenyee ukojo sa napʊpʊwa?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ʊsamɔ ni ʊrʊ ʊtina ngɛ bi ibʊng ko asa ʊʊma ʊfɔnɔ; anʊ kʊna anira ngɛ.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.