Lucas 14
khj (KHJ) vs ARIB
1 Ʊpyu ʊnʊng uwuro Ayaudiya sini Iyesu kii ʊra ʊmʊra bi idɔɔ ʊna opyo ɔrɔmɔmɔrʊ Afarisiya, ikuyang kasu kong Iyesu Ikra.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Opyo arʊ sini ivʊ adarhi Ifraa ngɛ murhi kaba bi ite Iyesu.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Iyesu ko gyurho ɛkǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa, “Ogro mi apara ni ama ikrʊ awri uwuro Ayaudiya?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Yip aka shywimo ngɛ na kprukpring, ikpara dang Iyesu ka pyaa amaa ikrʊ kasani ɛngɛɛ ni akyaa.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Kǝ kwere Iyesu kǝ gyurho ɛkǝri orokru asani, “Araruny boshoo ni ɔnɔ ngɛ ko inaa imu sini ikpii bi idɔɔ igara ʊnʊng uwuro Ayaudiya inyi nasu worony ngɛ ba kywakywa dang?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Akana bramo uyoro ngɛ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nisini Iyesu rii ekyeng sini abarhimo, ikuyang kuworo owro ʊkiki ɔrɔmɔmɔrʊ. Aka tana mo ushosho wen:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Akywa sini araru ba barhanw ʊra ʊmʊra ipara ubaraa bekya ya kiki bi owro ɔrɔmɔmɔrʊ, inu she ushoo asani abarhi opyo arʊ sini eprinw ni imimɔru,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ɛkǝri arʊ sini abarhiny anu ba asani ɔnwɔ ni, ‘Ʊshinɛ ama orokru wen owro ʊkiki.’ Ikpara dang, ʊnʊ kʊng ʊwaa aya kiki bi utumo.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Kǝnawo aba barhanw, kya ya kiki bi utumo, kii arʊ sini abarhiny ba ba anu sani ɔnwɔ ni, ‘Orokyoro, shinɛ ba bi owro agyagyang.’Kina nʊ manw imʊmɔrʊ bi ite ʊparha ɛshɛ ekyeng sini inyi kiki kǝni ɔmɔɔ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Kii kukum arʊ sini aba kpara ʊkaa ayaya anu roo ne kwerh, arʊ sini aba kpara ʊkaa ne kwerh anu kpara ngɛ ayaya.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Iyesu ka sani arʊ sini a barhi ngɛ ni, “Uba waa ubarha orokru ʊra ʊmʊra awri ko ʊmʊra ʊrɛ bekya barha orokyoronw, ko arupyanw ko ɔfɔrɔnw, ko onogronw, ko arʊ ʊfɛ iyoyow nu nwɔ. Uba sa kǝna, anu shu barhanw ʊkamɔ, akpuranw.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Uba waa ubarha orokru ʊra ʊmʊra, ubarha ara ayarha, ogoru, arʊ sini anabramo ukyeng kǝni ofow,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 inyi nupen onuo adadʊma. Kii edei orokru men anasubramo ʊkpʊranw. Ʊnʊng nʊ kpʊranw ʊnʊng ʊshinɛ arʊ shoo nashisha eyesing.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ni sini ereying bi idɔɔ arʊ sini akʊ ra ʊmʊra kǝni ɛngɛɛ kʊng kǝna, akasani Iyesu ni, “Ʊnʊng ta arʊ sini anu ra ʊmʊra ipara bi idɔɔ igumo Ʊnʊng onuo adadʊma.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Iyesu ka sani ɛngɛɛ ni, “Opyo orokru ku tuno ʊʊma ʊsa ipara irirɛ akywa dang akabarha orokru napany.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Akywa sini ikpara ipara fwa aka tuma agara ngɛ akya tana arʊ sini abarhi mo ni, ‘Inyi ba kii ekywere ukɛne ʊmʊra.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Ekyeng sini abarhi mo kukummo eye ying ka su tana ngɛ imisini isi imo nasu bamo ba. Ari itite ka sani, ‘Ingɛɛ rɛi owro, itɔɔyo ingɛɛ ye pyerhe yo orong. Iku sɔrhɔnw kparam afraa ngɛ.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Opyo arʊ kasani, ‘Irɛi inaa ʊtina atarhi iwa kyam ʊmarhayɔ wo we. Iku sɔrhɔnw kparam afraa ngɛ.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Kǝnawo opyo arʊ kaa, ka sani, ‘Ikpari ubara wɔ we kaimen inabram uba ba.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Ekǝri agara ko juro baa aba atana Ete ʊnaa sini imɔsi. Ete ʊna ka ta anang, kasani agara ngɛ ni, ‘Kya na gbrugbram ekyeng bi ʊtʊtʊra kǝni ʊʊsʊsɔ apya, ayirha ara ayarha, ogoru kǝni ofow adarha arʊ sini ana bramo ukyeng.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Agara ka sani, ‘Ete, imisini ʊtani ni arʊ sa arʊ sayo, yip owro shushoo.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Ete ʊna ka sani agara ngɛ ni, ‘Kuno akya bidɔɔ itira kǝni idɔɔ apya asa orokru ni aba, aki ʊnam tirɛ.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Itanany, ko ereying sini a barhi ngɛ anasu rɛnɛ ngɛ ʊmʊra iparam.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ushi orokru napany akʊ kyeng kǝni Iyesu, ekǝ tere ka sani ɔmɔni:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Arʊ sini eye ba eberim kana tira ngɛ ɛkpɛri ngɛ, kǝni akwaa, kǝni ɔnɔɔ, kǝni arupyaa, kǝni ɔfɔrɔ ngɛ, adarha ikuru ʊkaa ngɛ ese maa ushoo ɔnɔ ʊmɛr mi ngɛ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kukum arʊ sini ana kparange agara ngɛ okro mi ngɛ ese maa ushoo ɔnɔ ʊmɛr mi.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Asani araru bidɔɔnyi waa vura ʊna ayaya. Ana su kikie epyerhe orong ikimoyo ɛkǝri ʊna nushu ra, kii anʊ ni akai ʊfɛ sini ʊnʊ maa ʊvʊrawɔɔ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Kii aba nuwa atari ikpa ʊvʊra akana brayɔ ʊkywɛrɛwɔ kukum arʊ sini oborowo anʊ sinanw.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Anʊ sani, ‘Orokru wen ti ikpa ʊvʊra akana brayɔ ʊkywɛrɛ.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Adarha ngɛ akina ogumo ngɛ nʊ waa ukyaa ʊraa ni opyo ogumo. Akana kikie epyerhe kii ɛngɛɛ nʊ bra ʊsa ʊraa ni arʊ sini ani orokru ʊsɔng isipari kǝni ɛngɛɛ ari ʊsɔng atarhi?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Obo orong ingɛɛ nasu braa, anu tuma atina aya darha awan ogumo akywa sini eshishi ki ikǝkarha ogyurho ngɛ imusa ʊyari ikywi.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kǝnawo, kukum arʊ sini abana woro ngɛ ikywie ngɛ ni imisini aniyoo ese maa ɔnɔ ʊmɛr mi ngɛ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Ʊnuɔ nʊ ʊdʊma, yip ʊpʊpʊwa ngɛ bɛ kywɛrɛwo anʊ sa nenyee ukojo sa napʊpʊwa?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ʊsamɔ ni ʊrʊ ʊtina ngɛ bi ibʊng ko asa ʊʊma ʊfɔnɔ; anʊ kʊna anira ngɛ.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.