Lucas 14
khj (KHJ) vs ARC
1 Ʊpyu ʊnʊng uwuro Ayaudiya sini Iyesu kii ʊra ʊmʊra bi idɔɔ ʊna opyo ɔrɔmɔmɔrʊ Afarisiya, ikuyang kasu kong Iyesu Ikra.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Opyo arʊ sini ivʊ adarhi Ifraa ngɛ murhi kaba bi ite Iyesu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Iyesu ko gyurho ɛkǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa, “Ogro mi apara ni ama ikrʊ awri uwuro Ayaudiya?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Yip aka shywimo ngɛ na kprukpring, ikpara dang Iyesu ka pyaa amaa ikrʊ kasani ɛngɛɛ ni akyaa.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Kǝ kwere Iyesu kǝ gyurho ɛkǝri orokru asani, “Araruny boshoo ni ɔnɔ ngɛ ko inaa imu sini ikpii bi idɔɔ igara ʊnʊng uwuro Ayaudiya inyi nasu worony ngɛ ba kywakywa dang?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Akana bramo uyoro ngɛ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Nisini Iyesu rii ekyeng sini abarhimo, ikuyang kuworo owro ʊkiki ɔrɔmɔmɔrʊ. Aka tana mo ushosho wen:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Akywa sini araru ba barhanw ʊra ʊmʊra ipara ubaraa bekya ya kiki bi owro ɔrɔmɔmɔrʊ, inu she ushoo asani abarhi opyo arʊ sini eprinw ni imimɔru,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Ɛkǝri arʊ sini abarhiny anu ba asani ɔnwɔ ni, ‘Ʊshinɛ ama orokru wen owro ʊkiki.’ Ikpara dang, ʊnʊ kʊng ʊwaa aya kiki bi utumo.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kǝnawo aba barhanw, kya ya kiki bi utumo, kii arʊ sini abarhiny ba ba anu sani ɔnwɔ ni, ‘Orokyoro, shinɛ ba bi owro agyagyang.’Kina nʊ manw imʊmɔrʊ bi ite ʊparha ɛshɛ ekyeng sini inyi kiki kǝni ɔmɔɔ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Kii kukum arʊ sini aba kpara ʊkaa ayaya anu roo ne kwerh, arʊ sini aba kpara ʊkaa ne kwerh anu kpara ngɛ ayaya.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Iyesu ka sani arʊ sini a barhi ngɛ ni, “Uba waa ubarha orokru ʊra ʊmʊra awri ko ʊmʊra ʊrɛ bekya barha orokyoronw, ko arupyanw ko ɔfɔrɔnw, ko onogronw, ko arʊ ʊfɛ iyoyow nu nwɔ. Uba sa kǝna, anu shu barhanw ʊkamɔ, akpuranw.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Uba waa ubarha orokru ʊra ʊmʊra, ubarha ara ayarha, ogoru, arʊ sini anabramo ukyeng kǝni ofow,
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 inyi nupen onuo adadʊma. Kii edei orokru men anasubramo ʊkpʊranw. Ʊnʊng nʊ kpʊranw ʊnʊng ʊshinɛ arʊ shoo nashisha eyesing.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Ni sini ereying bi idɔɔ arʊ sini akʊ ra ʊmʊra kǝni ɛngɛɛ kʊng kǝna, akasani Iyesu ni, “Ʊnʊng ta arʊ sini anu ra ʊmʊra ipara bi idɔɔ igumo Ʊnʊng onuo adadʊma.”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Iyesu ka sani ɛngɛɛ ni, “Opyo orokru ku tuno ʊʊma ʊsa ipara irirɛ akywa dang akabarha orokru napany.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Akywa sini ikpara ipara fwa aka tuma agara ngɛ akya tana arʊ sini abarhi mo ni, ‘Inyi ba kii ekywere ukɛne ʊmʊra.’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Ekyeng sini abarhi mo kukummo eye ying ka su tana ngɛ imisini isi imo nasu bamo ba. Ari itite ka sani, ‘Ingɛɛ rɛi owro, itɔɔyo ingɛɛ ye pyerhe yo orong. Iku sɔrhɔnw kparam afraa ngɛ.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Opyo arʊ kasani, ‘Irɛi inaa ʊtina atarhi iwa kyam ʊmarhayɔ wo we. Iku sɔrhɔnw kparam afraa ngɛ.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Kǝnawo opyo arʊ kaa, ka sani, ‘Ikpari ubara wɔ we kaimen inabram uba ba.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Ekǝri agara ko juro baa aba atana Ete ʊnaa sini imɔsi. Ete ʊna ka ta anang, kasani agara ngɛ ni, ‘Kya na gbrugbram ekyeng bi ʊtʊtʊra kǝni ʊʊsʊsɔ apya, ayirha ara ayarha, ogoru kǝni ofow adarha arʊ sini ana bramo ukyeng.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 “Agara ka sani, ‘Ete, imisini ʊtani ni arʊ sa arʊ sayo, yip owro shushoo.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Ete ʊna ka sani agara ngɛ ni, ‘Kuno akya bidɔɔ itira kǝni idɔɔ apya asa orokru ni aba, aki ʊnam tirɛ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Itanany, ko ereying sini a barhi ngɛ anasu rɛnɛ ngɛ ʊmʊra iparam.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ushi orokru napany akʊ kyeng kǝni Iyesu, ekǝ tere ka sani ɔmɔni:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Arʊ sini eye ba eberim kana tira ngɛ ɛkpɛri ngɛ, kǝni akwaa, kǝni ɔnɔɔ, kǝni arupyaa, kǝni ɔfɔrɔ ngɛ, adarha ikuru ʊkaa ngɛ ese maa ushoo ɔnɔ ʊmɛr mi ngɛ.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kukum arʊ sini ana kparange agara ngɛ okro mi ngɛ ese maa ushoo ɔnɔ ʊmɛr mi.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Asani araru bidɔɔnyi waa vura ʊna ayaya. Ana su kikie epyerhe orong ikimoyo ɛkǝri ʊna nushu ra, kii anʊ ni akai ʊfɛ sini ʊnʊ maa ʊvʊrawɔɔ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Kii aba nuwa atari ikpa ʊvʊra akana brayɔ ʊkywɛrɛwɔ kukum arʊ sini oborowo anʊ sinanw.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Anʊ sani, ‘Orokru wen ti ikpa ʊvʊra akana brayɔ ʊkywɛrɛ.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Adarha ngɛ akina ogumo ngɛ nʊ waa ukyaa ʊraa ni opyo ogumo. Akana kikie epyerhe kii ɛngɛɛ nʊ bra ʊsa ʊraa ni arʊ sini ani orokru ʊsɔng isipari kǝni ɛngɛɛ ari ʊsɔng atarhi?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Obo orong ingɛɛ nasu braa, anu tuma atina aya darha awan ogumo akywa sini eshishi ki ikǝkarha ogyurho ngɛ imusa ʊyari ikywi.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Kǝnawo, kukum arʊ sini abana woro ngɛ ikywie ngɛ ni imisini aniyoo ese maa ɔnɔ ʊmɛr mi ngɛ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Ʊnuɔ nʊ ʊdʊma, yip ʊpʊpʊwa ngɛ bɛ kywɛrɛwo anʊ sa nenyee ukojo sa napʊpʊwa?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ʊsamɔ ni ʊrʊ ʊtina ngɛ bi ibʊng ko asa ʊʊma ʊfɔnɔ; anʊ kʊna anira ngɛ.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.