Lucas 11
khj (KHJ) vs ARIB
1 Upyu ʊnʊng Iyesu ku sɔrhɔ Ʊnʊng bi opyo owro. Sini ekywere, opyo arʊ bi idɔɔ Ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ka sani ɛngɛɛ ni, “Ete, mɛr arʊ sini arʊ nʊ sɔrhɔ Ʊnʊng kǝni sini Iyohana mɛr Ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ni.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Iyesu ka sani moni, “Inyi bawaw ʊsɔrhɔ Ʊnʊng, inyi sɔrhɔ kǝn:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Maru ʊmʊra sini arʊ wɛi ku kina ʊnʊng
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 pʊna arʊ ʊyarʊ ngɛ,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Iyesu ka sani ɔmɔni, “Asani araru bi idɔɔ nyi ani orokyoro ngɛ, aka kya eberi ngɛ ni abarating ating, ka sani ɛngɛɛ ni, ‘Orokyorom, mam ʊta ʊmʊra ngɛ,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 ima orokyorom sini okuni baa okyoro, uwe isam imisini ini maa aki ara.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Ɛkǝri orokyoronw bai ididang ka sani, ‘Bekya ewurem. Akarha afra ɔnɔgrɔ, imye kǝni ɔnɔm arʊ karha yarimɔ, ina bram ʊshinɛ amanw iririma.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Isini enyi ni abadana su shinɛ ngɛ amanw ʊmʊra, bekai sini inyi ni orokyoromo, yip bekai ʊsang ʊwanw uko sunonwuo ʊkwʊna ɔnɔgrɔ nagang anʊ shinɛ amanw amarha ima sini ʊwɛi.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Kǝnawo itanany: Inyi gyurho kii anʊ many; Inyi waa Inyi nʊ pen; Inyi kwʊna ɔnɔgrɔ anʊ yɛɛ nyi.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Kii kukum arʊ sini obo gyurho anu yirha. Arʊ sini aba waa anu pen. Kǝnawo arʊ sini aba kuna ɔnɔgrɔ anu yɛɛ ngɛ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Akina ekperi ngɛ bi idɔɔ nyi, Ɔnɔɔ bo gyurho ngɛ Itofuru, aka ma Iyow+ 11:11 Ʊpyu ʊwɔrɔ sini:
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Kii obo gyurho ngɛ Ikpa, aka maa Inang?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Iboshoo inyi, ereteting kperhi ʊʊma Ɔnɔny iima igigyang ngɛ, ka parha ɛshɛ Ɛkpɛri nyi kya ayaya anu ma kukum arʊ sini ɔsɔrhi ngɛ Ering Ʊshisha!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Upyu ʊnʊng sini Iyesu ku yeri ishari bi idɔɔ orokru sini anabraa ʊpya onuo. Ni sini ɛkǝri ishari kuniyo, ɛkǝri orokru sini anabraa ʊpya onuo, kasu kapya onuo, ɛkǝri ushi orokru kǝ jijire.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Yip opyo arumo kasani, “Brʊbrʊ akʊ yeri ʊshari. Epen ikrʊ ba eberi Ibelzebul, ogumo ʊshari.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Opyo arʊ ka waa ʊmarha Iyesu ngɛ, oko gyurho ngɛ ani eyenmo ʊpɛ iririma ba ayaya.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Iyesu kperhi ʊwɔrɔ ofomo ngɛ, aka sa ni ɔmɔni: “Igumo sini orokru ku pya ɔkɔɔ ni ipyoo inasʊ dɛrhɛyo ngɛ, kǝnawo ʊna sini ukong ɔkɔ ni ʊkawɔ inu sarhayo.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Ishari bating ite ni ʊkaa anu sane nye igumo ngɛ kating? Igyurhiny kǝn, bekai sini inyi kpari asani iku yeri ʊshari ni ikrʊ Ibelzebul yo.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Nɛchiyɛn ibeyeri ʊshari ni ikrʊ Ibelzebul, arʊ kro nyi ngɛ ku yerimo ni ikrʊ iyangyo? Iboshoo kǝnawo ɔmɔmɔ anushoo arʊ kyɛrhɛ ʊring nyi.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Yip iboshoo iku yeri ʊshari ni ikrʊ Ʊnʊng yo, Igumo Ʊnʊng ba bi idɔɔ nyi wurha.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Akywa sini arikru, ani ʊʊma ʊraa ngɛ ne terh, asusha ʊnaa ʊmaa ni bi ʊyari ikywi.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Yip ikpara sini arʊ sini epri ngɛ ni ikrʊ be shinɛ ɔkɔɔ ne ngɛ, eyen ngɛ ikrʊ, anu karha ngɛ ʊʊma ʊraa sini atirikywi ngɛ aka kaa ʊkaadima ngɛ.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Arʊ sini asaa kǝni ɛmyɛ ngɛ ating ite ni ɛmyɛ, arʊ sini asaa sutuno kǝni ɛmyɛ ngɛ, arʊ sarha ngɛ.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Ikpara sini ering ishari bo kuno ngɛ bi idɔɔ orokru, ese kya eberi akwakwʊrʊ ʊwaa owro uwuro, abana pen ngɛ, akan sani, ‘Inʊ juro kyam ʊna sini isheri ngɛ.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Ni sini obo juro anʊ darha ɛyɛrhɛ ɛkǝri ʊna napʊpʊrhi okyowo nɛmɛr.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ikpara dang anu juro kya aya barha ering ʊshari eten sara sini epri ngɛ ni eteting aka raa akiki burha. Ʊkiki ɛkǝri orokru bi ikpara dang ka burawo epri ʊmi itee.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Ikpara sini Iyesu naya ʊtana ʊring men opyo erere ka ta onuo bai idɔɔ ushi orokru, “Ʊnʊng ta akwa sini ebyerinw, eprinw onuo adadʊma.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Iyesu ko yoro ngɛ asani, “Ʊnʊng pri ni ʊta arʊ sini akʊng irhing ngɛ asu ʊtina niyo onuo adadʊma.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ni sini ɛkǝri eshi orokru ku fɔnɔ, Iyesu ka sani, “Orokru ipyoo yen ni eteting. Ewei ni eyenmo ʊpɛ, yip imi sini Inushoo uyenmo iyoyoo ini ʊpɛ Ijona.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Kii kǝni sini Ijona ni ʊpɛwɔ eberi ari Inineva ni, kǝnawo ɔnɔ orokru nushoo ʊpɛwɔ eberi ipyoyen.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Ʊnʊng ʊkyɛrhɛ ʊring, Ogumo erere ibʊng Isheba anʊ titing burha kǝni orokru ipyoyen ngɛ eyen mo ni imi sini akusa isayo igyang. Bekai sini abii bai akurha eyesing kya ki ikǝkarha ʊkʊng ʊkpɛrhi Ogumo Isolomon. Nɛchiyɛn opyo arʊ sini ipri Isolomon ngɛ we ani ben.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ʊnʊng ʊkyɛrhɛ ʊring ari Inineva nʊ ting eyen mo ni imi sini akusa isai igyang, kii eshere ʊya ngɛ akywa sini Ijona tanimo irhing Ʊnʊng. Uwe nɛchiyɛn arʊ sini epri Ijona ngɛ we.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Araru nasu taa uyen oko kyowo bi owro sini ɔsusi. Araru nasu taa uyen afraawo ni isong. Anu kyowo bi owro ukyo uyen sini arʊ keba nʊ ru uyen.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ikranwyo inu uyen inamanw. Ikranw boshoo ikrʊInamanw kukum nʊ tirɛ ni uyen. Yip iba sayo ikrʊ inamanw kayo inu tirɛ ne eting.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Sa sini uyen ushoo bidɔɔnwʊ naw terewo oshoo eting.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Boshoo inamanw kukum itiri ni uyen, eting neshiyo ngɛ bi irisha, inamanw nʊ tirɛ ni uyen kǝni sini uyen se ta bayanw ni.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Ni sini Iyesu kywɛri ʊpya onuo, opyo Afarisi kayirha ngɛ ʊra ʊmʊra bidɔɔ ʊnaa; aka kya aya kiki kǝni omoo bi owro ʊra ʊmʊra.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Yip ɛkǝri Afarisi kǝjijire ni sini orii Iyesu rii ʊmʊra baa ukurho ivʊ. Iku Afarisiya imi ʊkʊrho ivʊ|alt="Pharisees ritual washing" src="Louise Bass" size="col" loc="Luke 11:38" copy="LB00280" ref="11:38"
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Ikpara dang Ete ka sani ɛngɛɛ ni, “Inyi Afarisiya dirhi ni utumo ɔsɔng kǝni isɔng, yip idɔɔ nyi tiri ni ʊwaa ikywi kǝni eteting.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Inyi obobo orokru! Sii Ʊnʊng ngɛ ekyeni esing ojo kǝni idɔɔ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Yip inyi ma arʊ sini ɛwɛi ni ikywi iying imi sini inyi niyo, ikpara dang ikukying nusany napʊpʊrhi.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Yip okwo nenyi Afarisiya, kii inyi mi Ʊnʊng ngɛ ima iying bi idɔɔ atarhi bai idɔɔ ani ʊʊma ajajirhi sini inyi se pen kǝni ayaa ukyene ʊmʊra ʊmʊ sini inyi wrini, yip inyi kata utumo ni iring ʊbrʊbrʊ adarhi ʊwaa Ʊnʊng. Imi sini inyi tani ʊsaye bai itee ojo dirha ʊsa ʊman.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Okwo nenyi Afarisiya, kii inyi pri ni ʊwaa owro ʊkiki ɔmɔmɔrʊ bi owro utuno Ayaudiya, awaani orokru fony, ufo ʊmʊmɔrʊ bi ize.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “Okwo nenyi, kii inyi ni kǝni ɔgrɔn sini ana tamo ʊpɛ ngɛ ni, orokru kasu kyeng bayaa baw kperhi.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Opyo avuwa bi idɔɔ avʊwa ʊkpɛrhi ogro, ko yoro Iyesu ngɛ asani, “Avʊwa, ʊtira arʊ bi ikpara sini uku pɛrɛ ʊring men.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Iyesu ko yoro, “Inyi avʊwa ʊkpɛrhi ogro, okwo ne nyi kany, kii inyi so lorho orokru ikpara ʊʊma sini anabramo ukong, inyi ʊkarha ikywiny inyi natany mo ani ivʊ ngɛ.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Okwo ne inyi, kii inyi vuri arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng ɔgrɔn. Arʊ sini ekperi nyi mo epyerhimo.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Kǝnawo inyi yen asani inyi yoro ni imisini ɛkpɛri nyi si. Ɛpyerhi atina Ʊnʊng inyi ka vura mo ɔgrɔn.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Bekai kǝnawo, Ʊnʊng bidɔɔ ʊkpɛrhi ngɛ aka sani, ‘Ini tumamo ni arʊ tana onuo Ʊnʊng kǝni ɔnɔ ʊmɛr ami sini opyo arʊ bi idɔɔmo anʊ pɛrhɛmɔ ama opyo arʊmɔ igara.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Kǝnawɔ eyi kukum arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng sini epyerhimo wro bai ikpa eyesing, nʊ shoo baya orokru ipyoyen,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 bai eyi Abila kya ki eyi Izakariya, arʊ sini ɛpɛri ngɛ ba para ʊnara kǝni ʊna Ʊnʊng. Iku tanany ʊbrʊbrʊ, anu waa eyimo kukum bavu ipyoyen.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Okwo ne nyi avʊwa ʊkpɛrhi ogro, kii inyi karha akpara ʊmʊ yɛɛ ʊkpɛrhi ngɛ. Inyi ikywiny na raa nyi akarha arusu raa ngɛ.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Ikpara sini Iyesu kuni ngɛ esing ɛkǝri Afarisi kǝni avʊwa ʊmɛr ogro Imusa kasu tana ʊring ubibi bi ikywie ni ʊbʊra ikywi kasu waa ngɛ ni ogyurho ʊring adedei,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 asu sha ʊwaa ʊkpin ngɛ ni iririma sini anushe ʊpɛrɛ.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.