Lucas 10
khj (KHJ) vs NAA
1 Ekǝ kywɛrɛ Ete, ko woro arʊ isi tensara na pari ka tuma mo arapapari asu kyeeng ashubaa ki ko kina apya kǝni owro sini eye kyaa ngɛ.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Aka tanamo asani, “Ʊkana ni atana, yip arʊ tina ni aji. Inyi sɔrhɔ Ʊnʊng ngɛ Ete itina akyi a tumanyi ni arʊ ʊtina.
2 E lhes disse:
3 Inyi kya! Iku tumanyi kǝni atam ni bidɔɔ ava orumo.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Inyi be kya kpari ipa ʊfɛ, ʊbʊrhʊ kǝni ataka, Inyi bekya fo araru bi ʊtira.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 “Ʊna sini inyi baraa, inyi fomo ngɛ a sani, ‘Ʊnʊng manyi ʊyari ikywi.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Ɛkǝri arʊ ʊna ba waa ʊyeri ikywi anu pen ʊyari ikywi, aba na waa ngɛ ʊnʊ juro bawo nʊ nwɔ.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Aba yirhanyi inyi ki burha, inyi ra asa imi sini abamany, kii etiri maa sini ama ʊfɛɛ, bekya su kyeng ʊkǝri ina kya ina.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ko kina kywa sini inyi ba kya arapya aba yirhanyi, inyi ra imi sini aminy.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Ama arʊ samɔ akrʊ, ikrʊ, atanamo asani, ‘Igumo Ʊnʊng to iyoyou nenyi.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Apya sini nyi baraa, abana yirhamɔ nyi, inyi kyany ki tiramo ka tanamo,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ku ukyuro apyany sini ʊkpin arʊ bi ifraa arʊ nʊ pʊnanyi mo. Arʊ wɛini inyi kperhi ngɛ asani igumo Ʊnʊng to iyoyow nenyi.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Ikʊ tani nyi ʊnʊng ʊkyɛrhɛ ʊring Ʊnʊng nʊ pri nʊ ʊkʊng okwo Isɔdɔm ni apya dang.
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Okwo ne nyi arʊ Ikorazin!, Okwo ne nyi arʊ Ibasaida!, Ana akyusani, ʊʊma ujijire men asi bidɔɔ nyi ni asamo bi Itaya kǝni Isidɔn. Uwruwro anakyu shere eteting ngɛ a shere ʊya ngɛ, akiki bi bʊng, ɔsɔmo ʊʊma ukrukru azara ʊtɔng bi inamamo.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Inu pri Itaya kǝni Isidɔn ʊnʊng ʊkyɛrhɛ ʊring ne nyi.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Inyi ari Ikafarnahum inyi kung anu shwe nyi kya ayaya?. O-o, anu fen nyi kya apya ering.
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 “Arʊ sini aba kuny akum, arʊ sini aba tiraa nyi, atira eme, arʊ sini aba tiraa emye atira arʊ sini atumim.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Ɛkǝri arʊ isitensara ni apari juri ni ʊmɛ, kasu sani, “Ete ni, ʊshari sa kung arʊ, arʊ ba yirhi ʊtʊwanw.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Iyesu kasani omoni,“Iri Ishari kpi kǝni iyɛyɛrhi ni ba ayaya.
18 Jesus lhes disse:
19 Rong!, Imany ikrʊ ʊtɛɛ Iyow kǝni Inang kukum, ka manyi ikrʊ kukum bayi arʊ sini ana waamɔ nyi, bai rima sini inʊ rany inama.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Inyi bekya ɛmɛ asani ering eteting kuniny inyi ba waa ʊmɛ, inyi mɛ asani ɔwɔrɔ ʊtʊwany ba yaya.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Ba kywa dang Iyesu kǝ tirɛ ni eme bi idɔɔ ʊring ʊshisha, aka sani,“Ɛkpɛrim, Ete arayaya kǝni eyesing! Isanw ija kii ʊsɔ ɛrɛsɛr kǝni arʊ kperhi ʊring ngɛ ni ʊmamen ka ba eyen Ɔnɔ ajajirhi. E, kǝnawo, ɛkperim ʊwaanwu wurha.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 “Ɛkpɛrim mam ikukin. Ba arʊ sini ɛkpɛrhi Ɔnɔ sai Ɛkpɛri. Kǝnawo baa arʊ sini ɛkpɛrhi Ɛkpɛri ngɛ sai Ɔnɔ arʊ sini Ɔnɔ bo yoro ni ngɛ anu yen ngɛ Ɛkpɛri.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Iyesu kǝtere eberi ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ʊsʊsɔ kani, “Onuo adadʊma arʊ sini erii imisini inyi rong.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Itana inyi asani, arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng kǝni ogumo napany awa urong imisini inyi rong onoromo, awa ʊkʊng imisini inyi kung ene pen mo ʊkʊng.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Upyu ʊnʊng avʊwa ʊmɛr ogro Imusa shini awa marhi Iyesu ngɛ. Okɔ gyurho, “Avʊwa, ikimoyo inisa kǝ pen ofo ʊshishaa?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Iyesu ko gyurho ngɛ, “Ikimo iring (ogro) Ʊnʊng peri? Ʊkpɛrhi ngɛ nenyee wo?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Ɛkɛri orokru ko yoro kasani owori bidɔɔ iring Ʊnʊng kasani “ ‘Waa Etenw kǝni Ʊnʊng nwu, ni kukum ikywinw, ni kukum Ipanw, ni kukum ikrʊ, kǝni kukum ʊwɔrɔfonw’, ‘Ka waa ari yoyou ni ʊnwɔ kǝni sini ʊwɛi ʊkanw ni.’”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Iyesu ko yoro ngɛ kasani,“Ʊpɛrɛ nɛmɛr. Kya ya sakǝna ʊni gya.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Ɛkǝri avʊwa ʊmɛr ogro Imusa ka waa ukurho ʊkaa, ka gyurho Iyesu asani, “Iyaa ni ari iyoyow ni ɛmyɛ?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Iyesu ko yoro ngɛ ka sani, “Upyu ʊnʊng opyo orokru ku kyeng asu tashuro ngɛ bai Urushelima kekyaa Ijeriko, aka kpaa ba avu eyi ʊtira. Oko woro ngɛ ʊʊma ngɛ, aka kraa otow ʊpɛrɛ, ka kyamo ni ikpara ngɛ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Anakywa naji ipyoo ogoku ubyen Ʊnʊng kasu kyeng bi ʊtira dang, ko rong orokru yari aka buban ngɛ kyaa.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Kǝnawo opyo ɛyɛri Ilevi bi ko bo roo ka buban akpin ʊtira kyaa kaa.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Ipyii Isamariya ni bo kyoro ngɛ, ka ba rong orokru sini eyi krie ayari aka kung okwoo.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Aka kya ka puna ngɛ onuru ka saa ɛnyɛ ngɛ ka saa asira ngɛ, ko lorho ngɛ ni ʊtʊgbɛ. Ka shwe ngɛ a saa bayi Ijaki aya ma opyoo arʊ bi ʊna ushuro ekyeng aki asu roo ngɛ.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Uwunikyaa akaba ma ɛkǝri arʊ ʊna ushuro ekyeng udinari kani ɛngɛɛ ni ro ngɛ imi sini ube pɛrɛ ngɛ ini ba kpuranw ibɔsɔɔ.
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 “Bidɔɔ arataru men, bidɔɔ ikywinw, iyaa epri ni iyoyow ni arʊ sini akpi ba avu eyi ʊtira?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Ɛkǝri avuwa ʊmɛr ogro ko yoro ka sani, “Arʊ sini akung okwo.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Sini Iyesu mo kǝni arʊ kro ngɛ akʊ kyeng kyamo Urushelima aka fwa anapyang, opyo erere sini ayirhi ʊtʊwa ngɛ ni Imata aka yirha ngɛ bi idɔɔ ʊnaa.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ani ɔfɔrɔ ngɛ sini ayirhi ngɛ ni Imeri arʊ sini akiki bi ikwo ifraa Ete asu kung ʊmɛr ngɛ.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Imata kasu shishishii ukyene ʊmʊra, aka ba owro Iyesu kasani ɛngɛɛ ni, “Ete unorong sini ɔfɔrɔm sherim eyeyim iku sa ʊtina? Tana ngɛ aba sham ngɛ!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Ete ko yoro ngɛ ka sani, “Imata, Imata,” “Ikywinw burayo uku kung anang ni ʊʊma napany.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Ima iying yo ini ididima, Imeri karha woro imasini ipri ni idima, imi sini ba arʊ sini anu karha ngɛ bavuɔ.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.