Lucas 10

khj (KHJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ekǝ kywɛrɛ Ete, ko woro arʊ isi tensara na pari ka tuma mo arapapari asu kyeeng ashubaa ki ko kina apya kǝni owro sini eye kyaa ngɛ.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Aka tanamo asani, “Ʊkana ni atana, yip arʊ tina ni aji. Inyi sɔrhɔ Ʊnʊng ngɛ Ete itina akyi a tumanyi ni arʊ ʊtina.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Inyi kya! Iku tumanyi kǝni atam ni bidɔɔ ava orumo.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Inyi be kya kpari ipa ʊfɛ, ʊbʊrhʊ kǝni ataka, Inyi bekya fo araru bi ʊtira.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ʊna sini inyi baraa, inyi fomo ngɛ a sani, ‘Ʊnʊng manyi ʊyari ikywi.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ɛkǝri arʊ ʊna ba waa ʊyeri ikywi anu pen ʊyari ikywi, aba na waa ngɛ ʊnʊ juro bawo nʊ nwɔ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Aba yirhanyi inyi ki burha, inyi ra asa imi sini abamany, kii etiri maa sini ama ʊfɛɛ, bekya su kyeng ʊkǝri ina kya ina.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Ko kina kywa sini inyi ba kya arapya aba yirhanyi, inyi ra imi sini aminy.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ama arʊ samɔ akrʊ, ikrʊ, atanamo asani, ‘Igumo Ʊnʊng to iyoyou nenyi.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Apya sini nyi baraa, abana yirhamɔ nyi, inyi kyany ki tiramo ka tanamo,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Ku ukyuro apyany sini ʊkpin arʊ bi ifraa arʊ nʊ pʊnanyi mo. Arʊ wɛini inyi kperhi ngɛ asani igumo Ʊnʊng to iyoyow nenyi.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ikʊ tani nyi ʊnʊng ʊkyɛrhɛ ʊring Ʊnʊng nʊ pri nʊ ʊkʊng okwo Isɔdɔm ni apya dang.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Okwo ne nyi arʊ Ikorazin!, Okwo ne nyi arʊ Ibasaida!, Ana akyusani, ʊʊma ujijire men asi bidɔɔ nyi ni asamo bi Itaya kǝni Isidɔn. Uwruwro anakyu shere eteting ngɛ a shere ʊya ngɛ, akiki bi bʊng, ɔsɔmo ʊʊma ukrukru azara ʊtɔng bi inamamo.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Inu pri Itaya kǝni Isidɔn ʊnʊng ʊkyɛrhɛ ʊring ne nyi.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Inyi ari Ikafarnahum inyi kung anu shwe nyi kya ayaya?. O-o, anu fen nyi kya apya ering.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 “Arʊ sini aba kuny akum, arʊ sini aba tiraa nyi, atira eme, arʊ sini aba tiraa emye atira arʊ sini atumim.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ɛkǝri arʊ isitensara ni apari juri ni ʊmɛ, kasu sani, “Ete ni, ʊshari sa kung arʊ, arʊ ba yirhi ʊtʊwanw.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Iyesu kasani omoni,“Iri Ishari kpi kǝni iyɛyɛrhi ni ba ayaya.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Rong!, Imany ikrʊ ʊtɛɛ Iyow kǝni Inang kukum, ka manyi ikrʊ kukum bayi arʊ sini ana waamɔ nyi, bai rima sini inʊ rany inama.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Inyi bekya ɛmɛ asani ering eteting kuniny inyi ba waa ʊmɛ, inyi mɛ asani ɔwɔrɔ ʊtʊwany ba yaya.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ba kywa dang Iyesu kǝ tirɛ ni eme bi idɔɔ ʊring ʊshisha, aka sani,“Ɛkpɛrim, Ete arayaya kǝni eyesing! Isanw ija kii ʊsɔ ɛrɛsɛr kǝni arʊ kperhi ʊring ngɛ ni ʊmamen ka ba eyen Ɔnɔ ajajirhi. E, kǝnawo, ɛkperim ʊwaanwu wurha.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Ɛkpɛrim mam ikukin. Ba arʊ sini ɛkpɛrhi Ɔnɔ sai Ɛkpɛri. Kǝnawo baa arʊ sini ɛkpɛrhi Ɛkpɛri ngɛ sai Ɔnɔ arʊ sini Ɔnɔ bo yoro ni ngɛ anu yen ngɛ Ɛkpɛri.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Iyesu kǝtere eberi ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ʊsʊsɔ kani, “Onuo adadʊma arʊ sini erii imisini inyi rong.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Itana inyi asani, arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng kǝni ogumo napany awa urong imisini inyi rong onoromo, awa ʊkʊng imisini inyi kung ene pen mo ʊkʊng.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Upyu ʊnʊng avʊwa ʊmɛr ogro Imusa shini awa marhi Iyesu ngɛ. Okɔ gyurho, “Avʊwa, ikimoyo inisa kǝ pen ofo ʊshishaa?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Iyesu ko gyurho ngɛ, “Ikimo iring (ogro) Ʊnʊng peri? Ʊkpɛrhi ngɛ nenyee wo?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ɛkɛri orokru ko yoro kasani owori bidɔɔ iring Ʊnʊng kasani “ ‘Waa Etenw kǝni Ʊnʊng nwu, ni kukum ikywinw, ni kukum Ipanw, ni kukum ikrʊ, kǝni kukum ʊwɔrɔfonw’, ‘Ka waa ari yoyou ni ʊnwɔ kǝni sini ʊwɛi ʊkanw ni.’”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Iyesu ko yoro ngɛ kasani,“Ʊpɛrɛ nɛmɛr. Kya ya sakǝna ʊni gya.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ɛkǝri avʊwa ʊmɛr ogro Imusa ka waa ukurho ʊkaa, ka gyurho Iyesu asani, “Iyaa ni ari iyoyow ni ɛmyɛ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Iyesu ko yoro ngɛ ka sani, “Upyu ʊnʊng opyo orokru ku kyeng asu tashuro ngɛ bai Urushelima kekyaa Ijeriko, aka kpaa ba avu eyi ʊtira. Oko woro ngɛ ʊʊma ngɛ, aka kraa otow ʊpɛrɛ, ka kyamo ni ikpara ngɛ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Anakywa naji ipyoo ogoku ubyen Ʊnʊng kasu kyeng bi ʊtira dang, ko rong orokru yari aka buban ngɛ kyaa.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Kǝnawo opyo ɛyɛri Ilevi bi ko bo roo ka buban akpin ʊtira kyaa kaa.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ipyii Isamariya ni bo kyoro ngɛ, ka ba rong orokru sini eyi krie ayari aka kung okwoo.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Aka kya ka puna ngɛ onuru ka saa ɛnyɛ ngɛ ka saa asira ngɛ, ko lorho ngɛ ni ʊtʊgbɛ. Ka shwe ngɛ a saa bayi Ijaki aya ma opyoo arʊ bi ʊna ushuro ekyeng aki asu roo ngɛ.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Uwunikyaa akaba ma ɛkǝri arʊ ʊna ushuro ekyeng udinari kani ɛngɛɛ ni ro ngɛ imi sini ube pɛrɛ ngɛ ini ba kpuranw ibɔsɔɔ.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 “Bidɔɔ arataru men, bidɔɔ ikywinw, iyaa epri ni iyoyow ni arʊ sini akpi ba avu eyi ʊtira?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ɛkǝri avuwa ʊmɛr ogro ko yoro ka sani, “Arʊ sini akung okwo.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Sini Iyesu mo kǝni arʊ kro ngɛ akʊ kyeng kyamo Urushelima aka fwa anapyang, opyo erere sini ayirhi ʊtʊwa ngɛ ni Imata aka yirha ngɛ bi idɔɔ ʊnaa.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ani ɔfɔrɔ ngɛ sini ayirhi ngɛ ni Imeri arʊ sini akiki bi ikwo ifraa Ete asu kung ʊmɛr ngɛ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Imata kasu shishishii ukyene ʊmʊra, aka ba owro Iyesu kasani ɛngɛɛ ni, “Ete unorong sini ɔfɔrɔm sherim eyeyim iku sa ʊtina? Tana ngɛ aba sham ngɛ!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ete ko yoro ngɛ ka sani, “Imata, Imata,” “Ikywinw burayo uku kung anang ni ʊʊma napany.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Ima iying yo ini ididima, Imeri karha woro imasini ipri ni idima, imi sini ba arʊ sini anu karha ngɛ bavuɔ.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.