João 11
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs VC
1 Kejẽn ũ tỹ Jesus to há ũ tóg kaga nỹ nĩ, cidade tỹ Betânia tá. Ũn kaga ẽn jyjyn hã vỹ: Lázaro, he mũ. Ti ve fi vỹ tỹ Maria fi nĩ, Marta fi ke gé. Betânia tá fag ẽmã nỹtĩ gé.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria ẽn fi vỹ kar kỹ kejẽn Jesus pẽn kri nén ger há kujẽ, kỹ fi tóg fi gãnh tỹ ti pẽn kykũg mũ gé. Ẽn fi mré pafa mũ vỹ kaga nỹ.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Kỹ ti ve fag vỹ Jesus mỹ vẽnh vĩ jẽnẽg mũ. Ti mỹ fag tóg: “ã tỹ ũ to há nĩ ẽn vỹ kaga nỹ,” he mũ.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Kỹ Jesus tóg mẽg mũ. Hã ra tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “ti pi(jé) vẽnh kaga tag to ter ke mũ',” he mũ. “Topẽ vỹ tỹ ũn mág nĩ. Tag vỹ vẽnh ven ke mũ, ti kaga tugrĩn. Kỹ Topẽ kósin vỹ tỹ ũn mág nĩ gé. Tag vỹ vẽnh ven ke mũ gé, ti kaga tugnĩn,” he tóg, Jesus ti.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesus vỹ Marta fi to há tãvĩ nĩ, fi jãvy fi to ke gé, Lázaro to ke gé.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Hã ra Jesus tóg, ti tỹ Lázaro kaga mẽg mũ ra (tóg ver) ti venh tĩ tũ nĩ. Ã tỹ hẽ tá nĩ ẽn tá tóg ver kurã régre han.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tag pãte tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “mũ nỹ, ga tỹ Judéia ra,” he mũ.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Kỹ ag tóg ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ẽg tỹ Judéia tá nỹtĩn kỹ Judeu ag tóg ã pin sór ja nĩ, pó tỹ. Ra tĩ tũg nĩ,” he ag tóg ti mỹ.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Hã ra Jesus tóg ag mỹ comparação han mũ, ti ter ke kurã jun ja tũ to. “Kurã pir vỹ tỹ 12 (ke) hora ke nĩ,” he tóg. “Ẽg tỹ kurã ẽn ki hẽn ra mũn kỹ ẽg tóg krĩm kenh ke tũ nĩ, ẽg tỹ kurã ve há han kỹ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ẽg tỹ hã ra kuty ra hẽn ra mũn kỹ ẽg tóg krĩm ke tĩ, ẽg tỹ kuty ki nén ũ vég tũ nĩn kỹ,” he tóg, Jesus ti.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Kỹ tóg ag mỹ: “ũ tỹ ẽg to há nĩ ẽn, Lázaro ẽn vỹ nũr nỹ,” he mũ. “Isỹ ti tỹ mrin ke han tĩg ke nẽ ha,” he tóg.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Kỹ ag tóg ti mỹ: “ti nũr nỹn kỹn kren ke mũ,” he mũ.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Hã ra Jesus tóg ti ter ja tó ja nĩ. Jó ag tóg: “ti nũr vẽ, ti vẽnhkán vẽ,” he mũ, ag tỹ ti vĩ mẽn kỹ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Kỹ Jesus tóg jamã hár(a) ag mỹ kãmén mũ. “Lázaro vỹ ter huri,” he tóg.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 “Ãjag tugrĩn tóg inh mỹ sér tĩ, isỹ ti ter ve ja tũ nĩn kỹ. Ãjag tỹ isỹ nén han mũ ven kỹ ãjag tóg inh ki ge há han ke mũ. Mũ jé ha, ti ve jé,” he tóg.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Kỹ Tomé he mũ ẽn, ag tỹ ũ to: “ũn vẽgnig mũ,” he tĩ ẽn vỹ ti mré mũ tĩ ag mỹ: “mũ jé ha, ti mré, ẽg tỹ ti mré kãgter jé,” he mũ. Kỹ ag tóg mũ mũ sir.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Kỹ ag tóg Betânia tá junjun mũ. Hã ra Lázaro vỹ vẽnh kej tá nỹ nĩ. Kurã tỹ 4 (ke) vẽ sir, ag tỹ vẽnh kej tá ti fón ja kri.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Hã ra ag tóg Jerusalém kakó ki nỹtĩ, 3 quilômetros hỹn, ẽmã tỹ Betânia ki.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Kỹ Judeu tỹ hẽn ri ke fag vỹ Marta fi venh kãmũ ja nĩ, Maria fi ke gé, fag mré vẽser kri fỹ jé.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Kỹ Marta fi tóg mẽg mũ, Jesus kãtĩg ti. Kỹ fi tóg tim ke kỹ ti venh tĩ mũ. Hã ra Maria fi tóg ã ĩn krẽm nĩ nĩ.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Kỹ Marta fi tóg Jesus kato tẽ mũ. “Senhor,” he fi tóg. “Ã tỹ kãnĩ ra ti ter ke tũ nĩ vẽ,” he fi tóg.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 “Hã ra sóg ã ki kanhró nĩ. Ã tỹ Topẽ mỹ nén ũ to vĩn kỹ tóg ã mỹ nĩm ke mũ, Topẽ ti,” he fi tóg, Marta fi, Jesus mỹ.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kỹ tóg fi mỹ: “ã mré ke vỹ rĩr mãn ke mũ,” he mũ.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Hỹ,” he fi tóg. “Vẽnh kar rĩnrĩr mãn ken kỹ tóg rĩr mãn ke mũ gé, ki kanhró sóg nĩ. Kurã tỹ ẽgno ki ke vẽ,” he fi tóg.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Hã ra Jesus tóg fi mỹ: “inh hã vỹ vẽnh kar rĩnrĩr mãn han tĩ,” he mũ. “Vẽnh kar rĩnrĩn mũ vỹ tỹ inh nĩ,” he tóg. “Ũ tỹ inh ki rã mũ ẽn vỹ rĩr ke mũ, ti ter kỹ nỹ (hã) ra.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Kỹ ũn rĩr jẽ tóg, ti tỹ inh ki rã kỹ (tóg) ter mãn ke tũ pẽ nĩ. Ã mỹ inh vĩ tag kri fig mũ'?” he tóg, Jesus ti.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 “Hỹ,” he fi tóg. “Cristo vỹ tỹ ã nĩ, Topẽ kósin ti, ũ tỹ ga kri jun ke mũ ẽn ti. Tag vỹ inh mỹ tỹ hã nĩ,” he fi tóg, Jesus ti mỹ.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Kỹ fi tóg tĩ mũ, fi jãvy fi jé prẽr jé, Maria fi.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Fi tỹ tag mẽ kỹ fi tóg tim ke kỹ tĩ mũ, Jesus ve jé.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Hã ra tóg ẽmã ẽn ra rã ja tũ nĩ ver. Ver tóg tá nĩ nĩ, Marta fi tỹ hẽ tá ti mré vẽmén ja ẽn tá.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Kỹ Judeu fag vỹ vég mũ, Maria fi tỹ tim ke kỹ tĩg mũ ti. Fi mré kygfỹ jé fag kãmũ ja nĩ, Judeu fag. Fag tỹ fi tĩg ve kỹ fag tóg fi nón kãmũ mũ gé. “Fi hỹn ti kej ra tĩg sór mũ, tá fỹ jé,” he fag tóg mũ, hã kỹ fag tóg fi nón kãmũ mũ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Kỹ Maria fi tóg Jesus tá jun mũ. Fi tỹ ti ve kỹ fi tóg ti pẽn krẽm mũg ke mũ. Ti mỹ fi tóg: “Senhor,” he mũ. “Ã tỹ kãnĩ ra ti ter ke tũ nĩ vẽ,” he fi tóg mũ gé.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kỹ Jesus tóg fi fỹ mũ vég mũ, kỹ tóg Judeu tỹ hẽn ri ke fag vég mũ gé, fi nón kãmũ mũ fag. Kỹ tóg ti mỹ e tãvĩ tĩ.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 “Ti hẽ kã nỹ?” he tóg mũ sir. Kỹ ag tóg ti mỹ: “mũ nỹ, ti ve jé,” he mũ.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Kỹ Jesus tóg fỹ mũ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Kỹ Judeu ag tóg: “ha vé,” he mũ. “Ti to há tãvĩ tóg nĩ, hã kỹ tóg fỹ mũ,” he ag tóg.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Hã ra ag kãmĩ ũ tóg: “ti tỹ há' he ja tũ tóg nĩ,” he mũ. “Ũn kyvó kanẽ tỹ há' he ja tóg nĩ, ti tỹ hẽ ri ken kỹ ti tỹ há' he ja tũ nĩ nẽ, ti ter tũ nĩ jé? Ti mỹ tỹ hẽ ri ke tũ nĩ vỹ, ti kaga tỹ'?” he ag tóg, Jesus to.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Kỹ tóg Jesus mỹ e tãvĩ tĩ. Kỹ tóg ti tỹ vẽnh kej kỹ nỹ ẽn ra tĩ mũ. Hã ra ti kej vỹ tỹ pãró nor nĩ, kỹ tóg pó mág tỹ nĩfénh kỹ nĩ, ti kej nor ti.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ha pó tag kunũ,” he mũ. Kỹ Marta fi, ũn ter kỹ nỹ ẽn ve fi vỹ ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ti hỹn ger nỹ ha. Kurã tỹ 4 (ke) vẽ ha, ẽg tỹ ti fón ja kri,” he fi tóg mũ.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Hã ra Jesus tóg fi mỹ: “ã mỹ sóg: ã tỹ inh ki rã há han kỹ ã tóg venh ke mũ, Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ ti, he ja nĩ,” he mũ.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Kỹ ag tóg pó ẽn kunũg mũ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Jẽmẽg ã tóg tĩ, inh vĩ ti, hã kỹ ã tóg sỹ ã mỹ vĩ tag jẽmẽg mũ gé. Hã ra sóg jamã hár(a) ã mré vĩ mũ, ũ tỹ ki nỹtĩ kar fag tỹ inh vĩ mẽ jé, fag tỹ inh ki ge jé, fag tỹ iso: “Topẽ tỹ ti jẽnẽ vẽ,” he jé,” he tóg, Jesus ti.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tag tó kar kỹ tóg jamã hár(a) prẽr mũ. “!..Lázaro, kuneg..!” he tóg.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kỹ ũn ter ja ẽn tóg kãtĩg mũ sir, ã kej kãki tóg kãkutẽ mũ sir, mỹr, ha mẽ. Ti pẽn vỹ sigse kỹ nỹtĩ, ti nĩgé ke gé, kỹ ti kakã vỹ pãg kỹ nĩ gé. Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ha ti kava,” he mũ, “ti tĩg jé,” he tóg. Kỹ ag tóg ti kyvãn kãn mũ sir.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kỹ ũ tỹ Maria fi mré kygfỹ jé kãmũ tỹ hẽn ri ke fag vỹ Jesus ki ge mũ sir, fag tỹ Jesus tỹ ti rĩn mãn mũ ẽn ven kỹ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Hã ra ũ ag tóg Fariseu ag mỹ tónh mũ mũ, Jesus tỹ ti rĩn mãn ja ti.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Kỹ Fariseu ag tóg mẽg mũ, Jesus tỹ Lázaro rĩn mãn ja ti. Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i ag vỹ mẽ kãn mũ gé. Kỹ ag tóg vẽnh jyvẽn tĩ kar ag jé prẽr mũ. “Ẽg hỹn ti tỹ hẽ ri kenh ke mũ?” he ag tóg mũ, Jesus to. “Milagre tỹ hẽn ri ke hyn han tóg tĩ.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ẽg tỹ ti kato vãsãn tũ nĩn kỹ tóg ẽg mỹ vẽnh kar tỹ ti ki genh ha mẽ tĩ. Kỹ ẽg fóg tỹ Romano ag vỹ ẽg kato vãsãnsãn ke mũ. Topẽ jo ĩn kókén jé ag tóg ke mũ, kỹ ag tóg ẽg kãgtén kãn ke mũ gé, ẽg fóg tỹ Romano ag, ha vemnĩ,” he ag tóg, vẽnh jyvẽn tĩ ag.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Kỹ pã'i ag kãmĩ ũ vỹ tỹ Caifás nĩ. Prỹg ẽn kã tóg tỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág nĩ, Caifás ti. Ẽn vỹ tóg ag mỹ: “to jykrén há han tũ ãjag nỹtĩ,” he mũ.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 “Tag to jykrén nĩ, ha mẽ. Ũn pir ter ke tóg kórég nĩ, hã ra tóg povo kãgter kãn kórég jakrẽm nĩ. Kỹ ti hỹn ẽg povo jagfy ter ke mũ, Jesus ti,” he tóg, Caifás ti.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Hã ra tóg vẽsóg ki tag to jykrén ja tũ nĩ. Prỹg ẽn ki tóg tỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág nĩ, hã kỹ Topẽ kuprĩg vỹ ti krĩn ja nĩ, ti tỹ Jesus to: “ẽg povo jagfy tóg ter ke mũ,” he jé, Caifás ti.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Hã ra Judeu ag tãvĩ jagfy ke pijé'. Topẽ krẽ kar jagfy ke ja vẽ. Ti tỹ vẽnh kar tỹ ũn pir han sór ja vẽ, Jesus ti, hã jé tóg ẽg jagfy ter ja nĩ, ũ tỹ povo kar kãmĩ ti ki genh ke mũ ag kar jagfy.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Pã'i ag tỹ tỹ vẽmén kar kỹ ag tóg ti tén ke to jykrén mũ sir.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Hã kỹ Jesus tóg vẽnh péju kỹ tĩ mũ, ga kórég ra, ẽmã tỹ Efraim ra. Judeu ag mĩ tóg tĩg mãn tũ nĩ sir. Efraim hã tá tóg nĩ nĩ ver, kỹ ti mré mũ tĩ ag vỹ ti mré tá nỹtĩ gé.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Hã ra Judeu ag tỹ festa tỹ Páscoa há ũ vỹ kakó tĩ ha. Kỹ ũ tỹ hẽn ri ke ag tóg Jerusalém ra mũ mũ, Páscoa ẽn ve jé. To hã ag tóg ra mũ mũ, vẽnh jãnhkrigkrig jé, Judeu ag jykre ki.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tá ag tóg Jesus jãvãnh mũ, Topẽ jo ĩn tá nỹtĩ kỹ. Kỹ ag tóg jagnẽ mỹ: “ti ã mỹ hỹn hẽ ri ke mũ?” he mũ. “Ti mỹ hỹn festa to kãtĩg ke mũ vỹ?” he ag tóg mũ, jagnẽ mỹ.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Hã ra Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i ag vỹ vẽnh kar mỹ vẽnh vĩ jẽnẽ ja nĩgtĩ, Fariseu ag mré hã. “Ãjag tỹ ti ve kỹ ẽg mỹ tónh kãmũmnĩ,” he ja ag tóg nĩ, vẽnh kar mỹ. Ag tỹ ti se sór vẽ, hã kỹ ag tóg ke mũ.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.