João 11
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NAA
1 Kejẽn ũ tỹ Jesus to há ũ tóg kaga nỹ nĩ, cidade tỹ Betânia tá. Ũn kaga ẽn jyjyn hã vỹ: Lázaro, he mũ. Ti ve fi vỹ tỹ Maria fi nĩ, Marta fi ke gé. Betânia tá fag ẽmã nỹtĩ gé.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ẽn fi vỹ kar kỹ kejẽn Jesus pẽn kri nén ger há kujẽ, kỹ fi tóg fi gãnh tỹ ti pẽn kykũg mũ gé. Ẽn fi mré pafa mũ vỹ kaga nỹ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kỹ ti ve fag vỹ Jesus mỹ vẽnh vĩ jẽnẽg mũ. Ti mỹ fag tóg: “ã tỹ ũ to há nĩ ẽn vỹ kaga nỹ,” he mũ.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kỹ Jesus tóg mẽg mũ. Hã ra tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “ti pi(jé) vẽnh kaga tag to ter ke mũ',” he mũ. “Topẽ vỹ tỹ ũn mág nĩ. Tag vỹ vẽnh ven ke mũ, ti kaga tugrĩn. Kỹ Topẽ kósin vỹ tỹ ũn mág nĩ gé. Tag vỹ vẽnh ven ke mũ gé, ti kaga tugnĩn,” he tóg, Jesus ti.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesus vỹ Marta fi to há tãvĩ nĩ, fi jãvy fi to ke gé, Lázaro to ke gé.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Hã ra Jesus tóg, ti tỹ Lázaro kaga mẽg mũ ra (tóg ver) ti venh tĩ tũ nĩ. Ã tỹ hẽ tá nĩ ẽn tá tóg ver kurã régre han.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tag pãte tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “mũ nỹ, ga tỹ Judéia ra,” he mũ.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kỹ ag tóg ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ẽg tỹ Judéia tá nỹtĩn kỹ Judeu ag tóg ã pin sór ja nĩ, pó tỹ. Ra tĩ tũg nĩ,” he ag tóg ti mỹ.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Hã ra Jesus tóg ag mỹ comparação han mũ, ti ter ke kurã jun ja tũ to. “Kurã pir vỹ tỹ 12 (ke) hora ke nĩ,” he tóg. “Ẽg tỹ kurã ẽn ki hẽn ra mũn kỹ ẽg tóg krĩm kenh ke tũ nĩ, ẽg tỹ kurã ve há han kỹ.
9 Jesus respondeu:
10 Ẽg tỹ hã ra kuty ra hẽn ra mũn kỹ ẽg tóg krĩm ke tĩ, ẽg tỹ kuty ki nén ũ vég tũ nĩn kỹ,” he tóg, Jesus ti.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kỹ tóg ag mỹ: “ũ tỹ ẽg to há nĩ ẽn, Lázaro ẽn vỹ nũr nỹ,” he mũ. “Isỹ ti tỹ mrin ke han tĩg ke nẽ ha,” he tóg.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Kỹ ag tóg ti mỹ: “ti nũr nỹn kỹn kren ke mũ,” he mũ.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Hã ra Jesus tóg ti ter ja tó ja nĩ. Jó ag tóg: “ti nũr vẽ, ti vẽnhkán vẽ,” he mũ, ag tỹ ti vĩ mẽn kỹ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kỹ Jesus tóg jamã hár(a) ag mỹ kãmén mũ. “Lázaro vỹ ter huri,” he tóg.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 “Ãjag tugrĩn tóg inh mỹ sér tĩ, isỹ ti ter ve ja tũ nĩn kỹ. Ãjag tỹ isỹ nén han mũ ven kỹ ãjag tóg inh ki ge há han ke mũ. Mũ jé ha, ti ve jé,” he tóg.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kỹ Tomé he mũ ẽn, ag tỹ ũ to: “ũn vẽgnig mũ,” he tĩ ẽn vỹ ti mré mũ tĩ ag mỹ: “mũ jé ha, ti mré, ẽg tỹ ti mré kãgter jé,” he mũ. Kỹ ag tóg mũ mũ sir.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kỹ ag tóg Betânia tá junjun mũ. Hã ra Lázaro vỹ vẽnh kej tá nỹ nĩ. Kurã tỹ 4 (ke) vẽ sir, ag tỹ vẽnh kej tá ti fón ja kri.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Hã ra ag tóg Jerusalém kakó ki nỹtĩ, 3 quilômetros hỹn, ẽmã tỹ Betânia ki.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Kỹ Judeu tỹ hẽn ri ke fag vỹ Marta fi venh kãmũ ja nĩ, Maria fi ke gé, fag mré vẽser kri fỹ jé.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Kỹ Marta fi tóg mẽg mũ, Jesus kãtĩg ti. Kỹ fi tóg tim ke kỹ ti venh tĩ mũ. Hã ra Maria fi tóg ã ĩn krẽm nĩ nĩ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kỹ Marta fi tóg Jesus kato tẽ mũ. “Senhor,” he fi tóg. “Ã tỹ kãnĩ ra ti ter ke tũ nĩ vẽ,” he fi tóg.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 “Hã ra sóg ã ki kanhró nĩ. Ã tỹ Topẽ mỹ nén ũ to vĩn kỹ tóg ã mỹ nĩm ke mũ, Topẽ ti,” he fi tóg, Marta fi, Jesus mỹ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Kỹ tóg fi mỹ: “ã mré ke vỹ rĩr mãn ke mũ,” he mũ.
23 Jesus disse a ela:
24 “Hỹ,” he fi tóg. “Vẽnh kar rĩnrĩr mãn ken kỹ tóg rĩr mãn ke mũ gé, ki kanhró sóg nĩ. Kurã tỹ ẽgno ki ke vẽ,” he fi tóg.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Hã ra Jesus tóg fi mỹ: “inh hã vỹ vẽnh kar rĩnrĩr mãn han tĩ,” he mũ. “Vẽnh kar rĩnrĩn mũ vỹ tỹ inh nĩ,” he tóg. “Ũ tỹ inh ki rã mũ ẽn vỹ rĩr ke mũ, ti ter kỹ nỹ (hã) ra.
25 Então Jesus declarou:
26 Kỹ ũn rĩr jẽ tóg, ti tỹ inh ki rã kỹ (tóg) ter mãn ke tũ pẽ nĩ. Ã mỹ inh vĩ tag kri fig mũ'?” he tóg, Jesus ti.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 “Hỹ,” he fi tóg. “Cristo vỹ tỹ ã nĩ, Topẽ kósin ti, ũ tỹ ga kri jun ke mũ ẽn ti. Tag vỹ inh mỹ tỹ hã nĩ,” he fi tóg, Jesus ti mỹ.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kỹ fi tóg tĩ mũ, fi jãvy fi jé prẽr jé, Maria fi.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Fi tỹ tag mẽ kỹ fi tóg tim ke kỹ tĩ mũ, Jesus ve jé.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Hã ra tóg ẽmã ẽn ra rã ja tũ nĩ ver. Ver tóg tá nĩ nĩ, Marta fi tỹ hẽ tá ti mré vẽmén ja ẽn tá.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Kỹ Judeu fag vỹ vég mũ, Maria fi tỹ tim ke kỹ tĩg mũ ti. Fi mré kygfỹ jé fag kãmũ ja nĩ, Judeu fag. Fag tỹ fi tĩg ve kỹ fag tóg fi nón kãmũ mũ gé. “Fi hỹn ti kej ra tĩg sór mũ, tá fỹ jé,” he fag tóg mũ, hã kỹ fag tóg fi nón kãmũ mũ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kỹ Maria fi tóg Jesus tá jun mũ. Fi tỹ ti ve kỹ fi tóg ti pẽn krẽm mũg ke mũ. Ti mỹ fi tóg: “Senhor,” he mũ. “Ã tỹ kãnĩ ra ti ter ke tũ nĩ vẽ,” he fi tóg mũ gé.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Kỹ Jesus tóg fi fỹ mũ vég mũ, kỹ tóg Judeu tỹ hẽn ri ke fag vég mũ gé, fi nón kãmũ mũ fag. Kỹ tóg ti mỹ e tãvĩ tĩ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 “Ti hẽ kã nỹ?” he tóg mũ sir. Kỹ ag tóg ti mỹ: “mũ nỹ, ti ve jé,” he mũ.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Kỹ Jesus tóg fỹ mũ.
35 Jesus chorou.
36 Kỹ Judeu ag tóg: “ha vé,” he mũ. “Ti to há tãvĩ tóg nĩ, hã kỹ tóg fỹ mũ,” he ag tóg.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Hã ra ag kãmĩ ũ tóg: “ti tỹ há' he ja tũ tóg nĩ,” he mũ. “Ũn kyvó kanẽ tỹ há' he ja tóg nĩ, ti tỹ hẽ ri ken kỹ ti tỹ há' he ja tũ nĩ nẽ, ti ter tũ nĩ jé? Ti mỹ tỹ hẽ ri ke tũ nĩ vỹ, ti kaga tỹ'?” he ag tóg, Jesus to.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Kỹ tóg Jesus mỹ e tãvĩ tĩ. Kỹ tóg ti tỹ vẽnh kej kỹ nỹ ẽn ra tĩ mũ. Hã ra ti kej vỹ tỹ pãró nor nĩ, kỹ tóg pó mág tỹ nĩfénh kỹ nĩ, ti kej nor ti.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ha pó tag kunũ,” he mũ. Kỹ Marta fi, ũn ter kỹ nỹ ẽn ve fi vỹ ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ti hỹn ger nỹ ha. Kurã tỹ 4 (ke) vẽ ha, ẽg tỹ ti fón ja kri,” he fi tóg mũ.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Hã ra Jesus tóg fi mỹ: “ã mỹ sóg: ã tỹ inh ki rã há han kỹ ã tóg venh ke mũ, Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ ti, he ja nĩ,” he mũ.
40 Jesus respondeu:
41 Kỹ ag tóg pó ẽn kunũg mũ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Jẽmẽg ã tóg tĩ, inh vĩ ti, hã kỹ ã tóg sỹ ã mỹ vĩ tag jẽmẽg mũ gé. Hã ra sóg jamã hár(a) ã mré vĩ mũ, ũ tỹ ki nỹtĩ kar fag tỹ inh vĩ mẽ jé, fag tỹ inh ki ge jé, fag tỹ iso: “Topẽ tỹ ti jẽnẽ vẽ,” he jé,” he tóg, Jesus ti.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tag tó kar kỹ tóg jamã hár(a) prẽr mũ. “!..Lázaro, kuneg..!” he tóg.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Kỹ ũn ter ja ẽn tóg kãtĩg mũ sir, ã kej kãki tóg kãkutẽ mũ sir, mỹr, ha mẽ. Ti pẽn vỹ sigse kỹ nỹtĩ, ti nĩgé ke gé, kỹ ti kakã vỹ pãg kỹ nĩ gé. Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ha ti kava,” he mũ, “ti tĩg jé,” he tóg. Kỹ ag tóg ti kyvãn kãn mũ sir.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Kỹ ũ tỹ Maria fi mré kygfỹ jé kãmũ tỹ hẽn ri ke fag vỹ Jesus ki ge mũ sir, fag tỹ Jesus tỹ ti rĩn mãn mũ ẽn ven kỹ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Hã ra ũ ag tóg Fariseu ag mỹ tónh mũ mũ, Jesus tỹ ti rĩn mãn ja ti.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kỹ Fariseu ag tóg mẽg mũ, Jesus tỹ Lázaro rĩn mãn ja ti. Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i ag vỹ mẽ kãn mũ gé. Kỹ ag tóg vẽnh jyvẽn tĩ kar ag jé prẽr mũ. “Ẽg hỹn ti tỹ hẽ ri kenh ke mũ?” he ag tóg mũ, Jesus to. “Milagre tỹ hẽn ri ke hyn han tóg tĩ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ẽg tỹ ti kato vãsãn tũ nĩn kỹ tóg ẽg mỹ vẽnh kar tỹ ti ki genh ha mẽ tĩ. Kỹ ẽg fóg tỹ Romano ag vỹ ẽg kato vãsãnsãn ke mũ. Topẽ jo ĩn kókén jé ag tóg ke mũ, kỹ ag tóg ẽg kãgtén kãn ke mũ gé, ẽg fóg tỹ Romano ag, ha vemnĩ,” he ag tóg, vẽnh jyvẽn tĩ ag.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kỹ pã'i ag kãmĩ ũ vỹ tỹ Caifás nĩ. Prỹg ẽn kã tóg tỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág nĩ, Caifás ti. Ẽn vỹ tóg ag mỹ: “to jykrén há han tũ ãjag nỹtĩ,” he mũ.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 “Tag to jykrén nĩ, ha mẽ. Ũn pir ter ke tóg kórég nĩ, hã ra tóg povo kãgter kãn kórég jakrẽm nĩ. Kỹ ti hỹn ẽg povo jagfy ter ke mũ, Jesus ti,” he tóg, Caifás ti.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Hã ra tóg vẽsóg ki tag to jykrén ja tũ nĩ. Prỹg ẽn ki tóg tỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág nĩ, hã kỹ Topẽ kuprĩg vỹ ti krĩn ja nĩ, ti tỹ Jesus to: “ẽg povo jagfy tóg ter ke mũ,” he jé, Caifás ti.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Hã ra Judeu ag tãvĩ jagfy ke pijé'. Topẽ krẽ kar jagfy ke ja vẽ. Ti tỹ vẽnh kar tỹ ũn pir han sór ja vẽ, Jesus ti, hã jé tóg ẽg jagfy ter ja nĩ, ũ tỹ povo kar kãmĩ ti ki genh ke mũ ag kar jagfy.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Pã'i ag tỹ tỹ vẽmén kar kỹ ag tóg ti tén ke to jykrén mũ sir.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Hã kỹ Jesus tóg vẽnh péju kỹ tĩ mũ, ga kórég ra, ẽmã tỹ Efraim ra. Judeu ag mĩ tóg tĩg mãn tũ nĩ sir. Efraim hã tá tóg nĩ nĩ ver, kỹ ti mré mũ tĩ ag vỹ ti mré tá nỹtĩ gé.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Hã ra Judeu ag tỹ festa tỹ Páscoa há ũ vỹ kakó tĩ ha. Kỹ ũ tỹ hẽn ri ke ag tóg Jerusalém ra mũ mũ, Páscoa ẽn ve jé. To hã ag tóg ra mũ mũ, vẽnh jãnhkrigkrig jé, Judeu ag jykre ki.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tá ag tóg Jesus jãvãnh mũ, Topẽ jo ĩn tá nỹtĩ kỹ. Kỹ ag tóg jagnẽ mỹ: “ti ã mỹ hỹn hẽ ri ke mũ?” he mũ. “Ti mỹ hỹn festa to kãtĩg ke mũ vỹ?” he ag tóg mũ, jagnẽ mỹ.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Hã ra Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i ag vỹ vẽnh kar mỹ vẽnh vĩ jẽnẽ ja nĩgtĩ, Fariseu ag mré hã. “Ãjag tỹ ti ve kỹ ẽg mỹ tónh kãmũmnĩ,” he ja ag tóg nĩ, vẽnh kar mỹ. Ag tỹ ti se sór vẽ, hã kỹ ag tóg ke mũ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.