João 11
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NTLH
1 Kejẽn ũ tỹ Jesus to há ũ tóg kaga nỹ nĩ, cidade tỹ Betânia tá. Ũn kaga ẽn jyjyn hã vỹ: Lázaro, he mũ. Ti ve fi vỹ tỹ Maria fi nĩ, Marta fi ke gé. Betânia tá fag ẽmã nỹtĩ gé.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maria ẽn fi vỹ kar kỹ kejẽn Jesus pẽn kri nén ger há kujẽ, kỹ fi tóg fi gãnh tỹ ti pẽn kykũg mũ gé. Ẽn fi mré pafa mũ vỹ kaga nỹ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Kỹ ti ve fag vỹ Jesus mỹ vẽnh vĩ jẽnẽg mũ. Ti mỹ fag tóg: “ã tỹ ũ to há nĩ ẽn vỹ kaga nỹ,” he mũ.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Kỹ Jesus tóg mẽg mũ. Hã ra tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “ti pi(jé) vẽnh kaga tag to ter ke mũ',” he mũ. “Topẽ vỹ tỹ ũn mág nĩ. Tag vỹ vẽnh ven ke mũ, ti kaga tugrĩn. Kỹ Topẽ kósin vỹ tỹ ũn mág nĩ gé. Tag vỹ vẽnh ven ke mũ gé, ti kaga tugnĩn,” he tóg, Jesus ti.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesus vỹ Marta fi to há tãvĩ nĩ, fi jãvy fi to ke gé, Lázaro to ke gé.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Hã ra Jesus tóg, ti tỹ Lázaro kaga mẽg mũ ra (tóg ver) ti venh tĩ tũ nĩ. Ã tỹ hẽ tá nĩ ẽn tá tóg ver kurã régre han.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Tag pãte tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “mũ nỹ, ga tỹ Judéia ra,” he mũ.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Kỹ ag tóg ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ẽg tỹ Judéia tá nỹtĩn kỹ Judeu ag tóg ã pin sór ja nĩ, pó tỹ. Ra tĩ tũg nĩ,” he ag tóg ti mỹ.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Hã ra Jesus tóg ag mỹ comparação han mũ, ti ter ke kurã jun ja tũ to. “Kurã pir vỹ tỹ 12 (ke) hora ke nĩ,” he tóg. “Ẽg tỹ kurã ẽn ki hẽn ra mũn kỹ ẽg tóg krĩm kenh ke tũ nĩ, ẽg tỹ kurã ve há han kỹ.
9 Jesus respondeu:
10 Ẽg tỹ hã ra kuty ra hẽn ra mũn kỹ ẽg tóg krĩm ke tĩ, ẽg tỹ kuty ki nén ũ vég tũ nĩn kỹ,” he tóg, Jesus ti.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Kỹ tóg ag mỹ: “ũ tỹ ẽg to há nĩ ẽn, Lázaro ẽn vỹ nũr nỹ,” he mũ. “Isỹ ti tỹ mrin ke han tĩg ke nẽ ha,” he tóg.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Kỹ ag tóg ti mỹ: “ti nũr nỹn kỹn kren ke mũ,” he mũ.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Hã ra Jesus tóg ti ter ja tó ja nĩ. Jó ag tóg: “ti nũr vẽ, ti vẽnhkán vẽ,” he mũ, ag tỹ ti vĩ mẽn kỹ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Kỹ Jesus tóg jamã hár(a) ag mỹ kãmén mũ. “Lázaro vỹ ter huri,” he tóg.
14 Então Jesus disse claramente:
15 “Ãjag tugrĩn tóg inh mỹ sér tĩ, isỹ ti ter ve ja tũ nĩn kỹ. Ãjag tỹ isỹ nén han mũ ven kỹ ãjag tóg inh ki ge há han ke mũ. Mũ jé ha, ti ve jé,” he tóg.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Kỹ Tomé he mũ ẽn, ag tỹ ũ to: “ũn vẽgnig mũ,” he tĩ ẽn vỹ ti mré mũ tĩ ag mỹ: “mũ jé ha, ti mré, ẽg tỹ ti mré kãgter jé,” he mũ. Kỹ ag tóg mũ mũ sir.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Kỹ ag tóg Betânia tá junjun mũ. Hã ra Lázaro vỹ vẽnh kej tá nỹ nĩ. Kurã tỹ 4 (ke) vẽ sir, ag tỹ vẽnh kej tá ti fón ja kri.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Hã ra ag tóg Jerusalém kakó ki nỹtĩ, 3 quilômetros hỹn, ẽmã tỹ Betânia ki.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Kỹ Judeu tỹ hẽn ri ke fag vỹ Marta fi venh kãmũ ja nĩ, Maria fi ke gé, fag mré vẽser kri fỹ jé.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Kỹ Marta fi tóg mẽg mũ, Jesus kãtĩg ti. Kỹ fi tóg tim ke kỹ ti venh tĩ mũ. Hã ra Maria fi tóg ã ĩn krẽm nĩ nĩ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Kỹ Marta fi tóg Jesus kato tẽ mũ. “Senhor,” he fi tóg. “Ã tỹ kãnĩ ra ti ter ke tũ nĩ vẽ,” he fi tóg.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 “Hã ra sóg ã ki kanhró nĩ. Ã tỹ Topẽ mỹ nén ũ to vĩn kỹ tóg ã mỹ nĩm ke mũ, Topẽ ti,” he fi tóg, Marta fi, Jesus mỹ.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Kỹ tóg fi mỹ: “ã mré ke vỹ rĩr mãn ke mũ,” he mũ.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 “Hỹ,” he fi tóg. “Vẽnh kar rĩnrĩr mãn ken kỹ tóg rĩr mãn ke mũ gé, ki kanhró sóg nĩ. Kurã tỹ ẽgno ki ke vẽ,” he fi tóg.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Hã ra Jesus tóg fi mỹ: “inh hã vỹ vẽnh kar rĩnrĩr mãn han tĩ,” he mũ. “Vẽnh kar rĩnrĩn mũ vỹ tỹ inh nĩ,” he tóg. “Ũ tỹ inh ki rã mũ ẽn vỹ rĩr ke mũ, ti ter kỹ nỹ (hã) ra.
25 Então Jesus afirmou:
26 Kỹ ũn rĩr jẽ tóg, ti tỹ inh ki rã kỹ (tóg) ter mãn ke tũ pẽ nĩ. Ã mỹ inh vĩ tag kri fig mũ'?” he tóg, Jesus ti.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 “Hỹ,” he fi tóg. “Cristo vỹ tỹ ã nĩ, Topẽ kósin ti, ũ tỹ ga kri jun ke mũ ẽn ti. Tag vỹ inh mỹ tỹ hã nĩ,” he fi tóg, Jesus ti mỹ.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Kỹ fi tóg tĩ mũ, fi jãvy fi jé prẽr jé, Maria fi.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Fi tỹ tag mẽ kỹ fi tóg tim ke kỹ tĩ mũ, Jesus ve jé.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Hã ra tóg ẽmã ẽn ra rã ja tũ nĩ ver. Ver tóg tá nĩ nĩ, Marta fi tỹ hẽ tá ti mré vẽmén ja ẽn tá.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Kỹ Judeu fag vỹ vég mũ, Maria fi tỹ tim ke kỹ tĩg mũ ti. Fi mré kygfỹ jé fag kãmũ ja nĩ, Judeu fag. Fag tỹ fi tĩg ve kỹ fag tóg fi nón kãmũ mũ gé. “Fi hỹn ti kej ra tĩg sór mũ, tá fỹ jé,” he fag tóg mũ, hã kỹ fag tóg fi nón kãmũ mũ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Kỹ Maria fi tóg Jesus tá jun mũ. Fi tỹ ti ve kỹ fi tóg ti pẽn krẽm mũg ke mũ. Ti mỹ fi tóg: “Senhor,” he mũ. “Ã tỹ kãnĩ ra ti ter ke tũ nĩ vẽ,” he fi tóg mũ gé.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Kỹ Jesus tóg fi fỹ mũ vég mũ, kỹ tóg Judeu tỹ hẽn ri ke fag vég mũ gé, fi nón kãmũ mũ fag. Kỹ tóg ti mỹ e tãvĩ tĩ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 “Ti hẽ kã nỹ?” he tóg mũ sir. Kỹ ag tóg ti mỹ: “mũ nỹ, ti ve jé,” he mũ.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Kỹ Jesus tóg fỹ mũ.
35 Jesus chorou.
36 Kỹ Judeu ag tóg: “ha vé,” he mũ. “Ti to há tãvĩ tóg nĩ, hã kỹ tóg fỹ mũ,” he ag tóg.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Hã ra ag kãmĩ ũ tóg: “ti tỹ há' he ja tũ tóg nĩ,” he mũ. “Ũn kyvó kanẽ tỹ há' he ja tóg nĩ, ti tỹ hẽ ri ken kỹ ti tỹ há' he ja tũ nĩ nẽ, ti ter tũ nĩ jé? Ti mỹ tỹ hẽ ri ke tũ nĩ vỹ, ti kaga tỹ'?” he ag tóg, Jesus to.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Kỹ tóg Jesus mỹ e tãvĩ tĩ. Kỹ tóg ti tỹ vẽnh kej kỹ nỹ ẽn ra tĩ mũ. Hã ra ti kej vỹ tỹ pãró nor nĩ, kỹ tóg pó mág tỹ nĩfénh kỹ nĩ, ti kej nor ti.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ha pó tag kunũ,” he mũ. Kỹ Marta fi, ũn ter kỹ nỹ ẽn ve fi vỹ ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ti hỹn ger nỹ ha. Kurã tỹ 4 (ke) vẽ ha, ẽg tỹ ti fón ja kri,” he fi tóg mũ.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Hã ra Jesus tóg fi mỹ: “ã mỹ sóg: ã tỹ inh ki rã há han kỹ ã tóg venh ke mũ, Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ ti, he ja nĩ,” he mũ.
40 Jesus respondeu:
41 Kỹ ag tóg pó ẽn kunũg mũ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Jẽmẽg ã tóg tĩ, inh vĩ ti, hã kỹ ã tóg sỹ ã mỹ vĩ tag jẽmẽg mũ gé. Hã ra sóg jamã hár(a) ã mré vĩ mũ, ũ tỹ ki nỹtĩ kar fag tỹ inh vĩ mẽ jé, fag tỹ inh ki ge jé, fag tỹ iso: “Topẽ tỹ ti jẽnẽ vẽ,” he jé,” he tóg, Jesus ti.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Tag tó kar kỹ tóg jamã hár(a) prẽr mũ. “!..Lázaro, kuneg..!” he tóg.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Kỹ ũn ter ja ẽn tóg kãtĩg mũ sir, ã kej kãki tóg kãkutẽ mũ sir, mỹr, ha mẽ. Ti pẽn vỹ sigse kỹ nỹtĩ, ti nĩgé ke gé, kỹ ti kakã vỹ pãg kỹ nĩ gé. Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ha ti kava,” he mũ, “ti tĩg jé,” he tóg. Kỹ ag tóg ti kyvãn kãn mũ sir.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Kỹ ũ tỹ Maria fi mré kygfỹ jé kãmũ tỹ hẽn ri ke fag vỹ Jesus ki ge mũ sir, fag tỹ Jesus tỹ ti rĩn mãn mũ ẽn ven kỹ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Hã ra ũ ag tóg Fariseu ag mỹ tónh mũ mũ, Jesus tỹ ti rĩn mãn ja ti.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Kỹ Fariseu ag tóg mẽg mũ, Jesus tỹ Lázaro rĩn mãn ja ti. Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i ag vỹ mẽ kãn mũ gé. Kỹ ag tóg vẽnh jyvẽn tĩ kar ag jé prẽr mũ. “Ẽg hỹn ti tỹ hẽ ri kenh ke mũ?” he ag tóg mũ, Jesus to. “Milagre tỹ hẽn ri ke hyn han tóg tĩ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ẽg tỹ ti kato vãsãn tũ nĩn kỹ tóg ẽg mỹ vẽnh kar tỹ ti ki genh ha mẽ tĩ. Kỹ ẽg fóg tỹ Romano ag vỹ ẽg kato vãsãnsãn ke mũ. Topẽ jo ĩn kókén jé ag tóg ke mũ, kỹ ag tóg ẽg kãgtén kãn ke mũ gé, ẽg fóg tỹ Romano ag, ha vemnĩ,” he ag tóg, vẽnh jyvẽn tĩ ag.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Kỹ pã'i ag kãmĩ ũ vỹ tỹ Caifás nĩ. Prỹg ẽn kã tóg tỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág nĩ, Caifás ti. Ẽn vỹ tóg ag mỹ: “to jykrén há han tũ ãjag nỹtĩ,” he mũ.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 “Tag to jykrén nĩ, ha mẽ. Ũn pir ter ke tóg kórég nĩ, hã ra tóg povo kãgter kãn kórég jakrẽm nĩ. Kỹ ti hỹn ẽg povo jagfy ter ke mũ, Jesus ti,” he tóg, Caifás ti.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Hã ra tóg vẽsóg ki tag to jykrén ja tũ nĩ. Prỹg ẽn ki tóg tỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág nĩ, hã kỹ Topẽ kuprĩg vỹ ti krĩn ja nĩ, ti tỹ Jesus to: “ẽg povo jagfy tóg ter ke mũ,” he jé, Caifás ti.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Hã ra Judeu ag tãvĩ jagfy ke pijé'. Topẽ krẽ kar jagfy ke ja vẽ. Ti tỹ vẽnh kar tỹ ũn pir han sór ja vẽ, Jesus ti, hã jé tóg ẽg jagfy ter ja nĩ, ũ tỹ povo kar kãmĩ ti ki genh ke mũ ag kar jagfy.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Pã'i ag tỹ tỹ vẽmén kar kỹ ag tóg ti tén ke to jykrén mũ sir.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Hã kỹ Jesus tóg vẽnh péju kỹ tĩ mũ, ga kórég ra, ẽmã tỹ Efraim ra. Judeu ag mĩ tóg tĩg mãn tũ nĩ sir. Efraim hã tá tóg nĩ nĩ ver, kỹ ti mré mũ tĩ ag vỹ ti mré tá nỹtĩ gé.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Hã ra Judeu ag tỹ festa tỹ Páscoa há ũ vỹ kakó tĩ ha. Kỹ ũ tỹ hẽn ri ke ag tóg Jerusalém ra mũ mũ, Páscoa ẽn ve jé. To hã ag tóg ra mũ mũ, vẽnh jãnhkrigkrig jé, Judeu ag jykre ki.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Tá ag tóg Jesus jãvãnh mũ, Topẽ jo ĩn tá nỹtĩ kỹ. Kỹ ag tóg jagnẽ mỹ: “ti ã mỹ hỹn hẽ ri ke mũ?” he mũ. “Ti mỹ hỹn festa to kãtĩg ke mũ vỹ?” he ag tóg mũ, jagnẽ mỹ.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Hã ra Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i ag vỹ vẽnh kar mỹ vẽnh vĩ jẽnẽ ja nĩgtĩ, Fariseu ag mré hã. “Ãjag tỹ ti ve kỹ ẽg mỹ tónh kãmũmnĩ,” he ja ag tóg nĩ, vẽnh kar mỹ. Ag tỹ ti se sór vẽ, hã kỹ ag tóg ke mũ.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.