Atos 7

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág tóg ti mỹ: “Ki hã ke mỹ'?” he mũ.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Kỹ Estêvão tóg ag mỹ: “ijóg',” he mũ. “Inh kanhkã',” he tóg. “Ẽg jóg tỹ Topẽ vỹ tóg vẽnh kar kãfór nĩ,” he tóg. “Ti hã ne ẽg jóg'jóg tỹ Abraão mré vĩ ja nĩgtĩ, ti tỹ ver ga tỹ Mesopotâmia tá nĩ ki, ti tỹ ver ẽmã tỹ Harã ra tĩ tũ ki.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Kỹ tóg ti mỹ: “ã jamã tá kutẽ,” he ja nĩ. “Ã kanhkã ag kar ré kỹ tĩg,” he ja tóg nĩ ti mỹ. “Ga ũ ra tĩg, isỹ tá ã mỹ: tag kã nĩmnĩ, he jé,” he ja tóg nĩ ti mỹ, Topẽ ti.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Hã kỹ tóg ga tỹ Caldéia tá kãkutẽ mũ, Hãra tá ẽmãn jé, Abraão ti. Ti panh ter kar kỹ Topẽ tóg ti mỹ: “ga tag ra tĩg sir,” he mũ.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 “Ge ra Topẽ tóg Abraão mỹ ga ẽn nĩm ja tũ nĩ, ẽpỹ pir mré tó kỹ. Ti mỹ tóg hã ra: “ã tũnh ke vẽ, kar kỹ, ã krẽ tũnh ke vẽ gé,” he ja nĩ, Topẽ ti. Hã ra tóg ver kósin ja tũ nĩ, Topẽ tỹ ti mỹ: “ã krẽ tũnh ke vẽ,” he mũ ra.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Kỹ Topẽ tóg ti mỹ: “ã krẽ ag tỹ fóg ũ ag mré mũnh ke vẽ, fóg ẽn jamã tá,” he mũ. “Fóg ẽn ag tỹ camarada han ke vẽ, ag vóg kónãn jé ag tóg ke mũ, prỹg tỹ 100 tỹ 4 ki,” he tóg, Abraão mỹ, Topẽ ti.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 “Hã ra ũ tỹ ag vóg kónãn mũ ẽn ag vóg kónãn jé sóg ke mũ gé, kar kỹ,” he tóg, Topẽ ti. “Isỹ ag vóg kónãn kar kỹ ã krẽ ag tóg tá kãpanh mũ. Kỹ ag tóg ga tag ki isũ ti han mũ,” he tóg, Topẽ ti. Ti tỹ Abraão mỹ ken hã vẽ,” he tóg, Estêvão ti.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 “Kỹ tóg ti mỹ vẽnh jykre nĩm mũ, ti tỹ ã krẽ ag gré junun fár kym jé. Kỹ ti sinal vẽ sir. Kar kỹ Abraão tóg Isaque han mũ. Ti tỹ kurã tỹ 8 han kỹ tóg ti mỹ kym mũ. Isaque tỹ Jacó han kỹ tóg ge han mũ gé, kỹ Jacó tóg ge han mũ gé, ti tỹ ã krẽ tỹ 12 ẽn ag han kỹ, ẽg tỹ ũ to: ẽg jóg'jóg kar, he mũ ẽn ag,” he tóg.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Hã ra ẽg jóg'jóg ẽn ag tóg ãjag jãvy tỹ José to jũgjũ nỹtĩ, ãjag tỹ ti tũ to én kỹ. Hã kỹ ag tóg ti vẽne he mũ, José ti, ũ tỹ ga tỹ Egito ra mũ mũ ag mỹ. Hã ra Topẽ tóg ti ki rĩr mũ.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Kỹ tóg ti jy nĩgãn mũ, ti tỹ vẽnh jagtar vég mũ ra. Ti jykre há nĩn kỹ tóg Egito tá ke ag pã'i mág mỹ há tĩ, ag tỹ ũ to: Faraó, he mũ ẽn mỹ. Hã kỹ tóg ti tỹ pã'i mág han mũ, Faraó ti, José ti tỹ. Ti tỹ tóg pã'i mág han mũ, ti tỹ Egito tá ke kar ag ki rĩr jé, Faraó mré ke kar ag ki rĩr jé gé sir.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Kejẽn tóg prỹg han mũ, ga tỹ Egito mĩ hã, ga tỹ Canaã mĩ hã ke gé. Kỹ vẽnh kar tóg kókĩnkĩr mũ, prỹg kã. Kỹ ẽg jóg'jóg ẽn ag tóg kókĩnkĩr mũ gé.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Kỹ ũ tóg Jacó mỹ: “Egito tá ti vẽjẽn nĩ inhhã,” he mũ. Kỹ tóg ẽg jóg'jóg ag jẽgnẽg mũ, Jacó ti, ag tỹ Egito ra mũ vén jé.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ag tỹ ra mũ mãn kỹ José tóg vãhã ag mỹ: “inh hã vẽ,” he mũ, ã kãke ag mỹ. Hã kỹ Faraó tóg José kanhkã ki kanhró nĩ gé sir.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Kỹ José tóg ã panh tỹ Jacó jé prẽr mũ, ti tỹ vẽnh kar tatĩn kãtĩg jé. Ũ tỹ 70 kri 5 ag vẽ, ti kanhkã ag.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Kỹ Jacó tóg Egito ra tĩ mũ. Tá tóg ter mũ kejẽn. Kar kỹ ẽg jóg'jóg ag vỹ tá kãgter kãn mũ gé.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ẽmã tỹ Siquém tá ag tóg kénh kỹ nỹtĩ, Abraão vỹ tóg vẽnh kej ẽn to jãnkamy nĩm ja nĩ, Emor krẽ ag mỹ, ẽmã tỹ Siquém tá,” he tóg, Estêvão ti.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Vãhã tóg kurã pétẽm ke mũ sir, Topẽ tỹ Abraão mỹ: “ã krẽ mỹ sóg ga ẽn nĩm mũ,” he mũ kurã ti. Kỹ ag tóg Egito tá vẽnh grun mũ.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Kejẽn ũ tá pã'i tóg tỹ pã'i jẽ, Egito tá. Hã ra tóg José mẽ ja tũ nĩ, pã'i tag ti.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ẽn tóg ẽg kanhkã ag kã'ug mũ, ag lograr ke tóg mũ, ẽg jóg ag vóg kónãn tóg mũ gé. Kỹ tóg ag mỹ: “ãjag krẽ kãsir ag vãm ra, ag kãgter jé,” he mũ, pã'i ẽn ti,” he tóg, Estêvão ti.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Ti tỹ tag tó kar vãhã Moisés tóg mur mũ, kỹ tóg Topẽ mỹ há tĩ. Hã ra ti han mũ fag tóg kysã tãgtũ hã ki ti ki rĩr mũ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Kysã tãgtũ tũg kỹ fag tóg sir ti fón mũ. Hã ra Faraó ẽn kósin fi tóg ti ve kỹ ti vãg mũ, ti jẽ'ỹn jé. Kỹ tóg fi kósin ri ke nĩ, Moisés ti.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Kỹ tóg nén kar ki kanhrãn mũ, Egito tá vẽnh jykre kar ẽn ki. Kỹ ti jykre vỹ vẽnh jykre tỹ hẽn ri ke nĩ, kỹ ti vĩ vỹ vẽnh vĩ tỹ hẽn ri ke nỹ gé, Moisés ti,” he tóg, Estêvão ti.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Vãhã tóg prỹg tỹ 40 han mũ, Moisés ti. Kỹ tóg ã kanhkã pẽ ag to jykrén mũ, povo tỹ Israel to, ag tỹ nén han mũ venh tĩg jé.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Kỹ tóg ũ vég mũ. Egito tá ke ũ vég tóg mũ, Moisés ti. Ti tỹ Israel vóg kónãn vég tóg mũ, nén ũ tũ to. Kỹ tóg ti to jũ kỹ Israel ẽn kajãm mũ, ti tén tóg mũ, Egito tá ke ẽn ti.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 “Inh kanhkã ag hỹn isỹ nén han mũ to jykrén mũ,” he tóg. “Hã kỹ ag tóg ki kanhró nỹtĩ, Topẽ tỹ inh tugrĩn ag kren han ke ti,” he tóg, Moisés ti. Hã ra ag tóg to jykrén tũ nỹtĩ, ti kanhkã ag,” he tóg, Estêvão ti.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 “Tỹ vaj kỹ tóg ag to tĩg mãn mũ, ã kanhkã ag to. Kỹ ũn régre ag tóg jagnẽ to jũ nỹtĩ, Israel ag. Kỹ Moisés tóg ag tỹ jagnẽ to há han sór mũ. Hã jé tóg ag mỹ: “tỹ ãjag tóg jagnẽ kanhkã nỹtĩ vẽ,” he mũ. “Ãjag tỹ ne jé jagnẽ vóg kónãn sór nẽ?” he tóg.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ũ tỹ ã régre vóg kónãn mũ ẽn tóg ti vóg kỹ ti mỹ: “ã pi(jé) tỹ ẽg pã'i nĩ',” he mũ. “Ã pi(jé) ẽg jyvẽn mũ',” he tóg.
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 “Ã hỹn isén sór mũ, ã tỹ rãké tá Egito tá ke ẽn tén ri ke han sór ã hỹn mũ,” he tóg ti mỹ,” he tóg, Estêvão ti.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 “Kỹ Moisés tóg ã tỹ ti vĩ mẽ kỹ tóg vẽnh péju kỹ tĩ mũ. Kỹ tóg ga tỹ Midiã ra tĩ mũ. Povo ũ ag mĩ tóg tĩ mũ gé. Tá tóg prũg kỹ kósin régre han mũ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Prỹg tỹ 40 tũg kỹ Topẽ tỹ jẽnẽ jafã vỹ ti mỹ vẽnh ven mũ, ti tỹ ẽmã tũ ja mĩ tĩ mũ ra, krĩ tỹ Sinai tá. Vãnh grug ki tóg ti vég mũ, Moisés ti, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ẽn ti.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Ti tỹ ti ve kỹ tóg ti mỹ e tĩ. Kỹ tóg ra tĩ mũ, ti ve há han jé. Kỹ tóg vẽnh vĩ mẽg mũ. Topẽ vĩ vẽ.
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Kỹ tóg ti mỹ: “tỹ sóg ã jóg'jóg ag Topẽ nĩ,” he mũ, “Abraão Topẽ, Isaque Topẽ, Jacó Topẽ,” he tóg, vẽnh vĩ ti.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Hã ra Topẽ tóg ti mỹ: “ã pẽn né kunũ ra, ã pẽn to ró ti,” he mũ. “Inh jo ã tóg jẽ nĩ (mỹr), hã ra sóg vẽnh kar kãfór nĩ. Hã kỹ kunũ,” he tóg, Topẽ ti.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 “Egito tá ke ag tỹ isũ ag vóg kónãn vég isóg nĩ nĩ. Ag vẽkrẽnkrẽr mẽg sóg nĩ nĩ. Kỹ sóg tére, sỹ ag kygvãn jé. Hã kỹ sóg ã jẽnẽg mũ, ga tỹ Egito ra, ã tỹ ag kygvãn jé. Ha tĩg,” he tóg, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ti, Moisés mỹ,” he tóg, Estêvão ti.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Moisés ẽn hã jẽnẽ ja tóg nĩ, Topẽ ti, ti tỹ ã kanhkã ag kren han jé, ti tỹ tỹ pã'i nĩ jé. Hã to Topẽ tỹ jẽnẽ jafã tóg ti mỹ vẽnh ven, vãnh gru ki. Hã ra ti kanhkã ag tóg ti to é he ja nĩgtĩ, ti mỹ: “ã pi(jé) tỹ ẽg pã'i nĩ',” hen kỹ, “ã pi(jé) ẽg jyvẽn mũ',” hen kỹ.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moisés tóg sir ẽg tỹ nén han vãnh hyn han, ga tỹ Egito tá, goj kafã tũ tá ke gé, goj kusũg he mũ ẽn tá ke gé. Kỹ ag tóg ẽmã tũ mĩ mũ mũ, prỹg tỹ 40 ki, ti kanhkã ag. Kỹ Moisés vỹ ag jo tĩ mũ, ti tỹ ga tỹ Egito tá ag kãpan kỹ. Hã ra tóg ag mũn ki ẽg tỹ nén han vãnh hyn han mũ gé,” he tóg, Estêvão ti.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Moisés tóg ã kanhkã ag mỹ, povo tỹ Israel ag mỹ tóg tag tó ja nĩ: “Topẽ vỹ ãjag mỹ ã vĩ tó tĩ ũ jẽnẽnh mũ, ãjag mré ke ũ, ti tỹ ãjag mỹ Topẽ vĩ tó jé inh ri kén,” he ja tóg nĩgtĩ, Moisés ti.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moisés ẽn hã ne tóg povo tỹ Israel ag mré ẽmã tũ mĩ tĩ ja nĩgtĩ. Ag tỹ kejẽn pãnónh tỹ Sinai tá nỹtĩn kỹ tóg Topẽ tỹ jẽnẽ jafã mré vĩ mũ, Moisés ti. Kỹ tóg ti mỹ vẽnh vĩ nĩm mũ, Topẽ ti, ẽg tỹ ti vĩ ẽn han kỹ ẽg tỹ ẽg rĩr krỹg ja tũ ve jé. Kỹ Moisés tóg ẽg jóg'jóg ag mỹ vẽnh vĩ ẽn tugtó mũ. Hã ra tóg ẽg mỹ tó mũ gé,” he tóg, Estêvão ti.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Moisés vĩ han vãnh ag nỹtĩ, ẽg jóg'jóg ag. Kỹ ag tóg ti tovãnh kỹ ga tỹ Egito ra mũ mãn sór mũ, kyrãgrã kỹ.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Kỹ ag tóg Moisés jãvy tỹ Arão mré vĩ mũ. Kỹ ag tóg ti mỹ: “ẽg mỹ vẽnh kãggrá tỹ topẽ han, retrato tỹ, ẽg tỹ vẽnh jo ag gé(g) mũ jé,” he ag tóg.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Kỹ ag tóg monh sĩ kãggran mũ. Kỹ ag tóg ti kãggrá ẽn mỹ ag tóg ãjag mẽg kugprũn mũ, retrato ẽn mỹ. Ag tỹ han mũ tóg ag mỹ sĩnvĩ tĩ. Kỹ tóg ag mỹ sér tĩ sir.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Hã ra Topẽ tóg vẽnh kaja jé ag tovãnh mũ gé, hã kỹ ag tóg rã to jãnjãn mũ, kysã to (mỹr), krĩg kar to (mỹr). Hã kỹ Topẽ vĩ tó tĩ ũ tóg ag to rán mũ gé, kỹ tóg: “Israel',” he mũ. “Ãjag tỹ ẽmã tũ ja mĩ mũn kỹ ãjag tóg inh mỹ nén ũ pũn ja tũ nĩgtĩ (mỹr),” he tóg. “Prỹg tỹ 40 ki ãjag tóg ẽmã tũ ja mĩ mũ ja nĩgtĩ,” he tóg, “hã ra ãjag tóg topẽ ũ ag mỹ kugprũn ja nĩgtĩ, inh mỹ pũn tũ nĩn kỹ,” he tóg, Topẽ ti, ã vĩ tó tĩ tỹ.
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 “Topẽ tỹ Moloque ĩn sĩ va ãjag tóg mũ ja nĩgtĩ, krĩg kãggrá ke gé, hã vỹ: Renfã, he mũ, krĩg retrato ẽn ti,” he tóg. “Vẽnh kãggrá ẽn to ãjag tóg jãnjãn ja nĩgtĩ,” he tóg. “Hã kỹ sóg ãjag vóg kónãn kỹ Babilônia tá ke ag jẽgnẽnh mũ, ag tỹ ãjag tatĩn mũ jé, cidade tỹ Babilônia mã ra,” he tóg, Topẽ ti, ã vĩ tó tĩ tỹ,” he tóg, Estêvão ti.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Ẽg jóg ag tỹ ẽmã tũg ja mĩ mũn kỹ ag tóg kur tỹ Topẽ pẽ jo ĩn han ja nĩ, ag tỹ tá Topẽ tũ han jé, ti ĩn tá. Topẽ vỹ Moisés mỹ tó ja nĩ, ti tỹ kur tỹ Topẽ jo ĩn han jé, kỹ tóg ti tỹ nén han ke ven ja nĩ ti mỹ.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ag krẽ tóg sir ag ri kén ĩn tỹ kur ẽn ma mũ ja nĩgtĩ gé, ag tỹ Topẽ tỹ ãjag mỹ ẽmã tó mũ ẽn ra mũn kỹ. Moisés ter kar Josué tóg sir ag jo tĩ mũ, kỹ ag tóg ga ẽn ra mũ mũ. Hã ra Topẽ tóg ga ẽn tá ke ag kãpan mũ, ẽg jóg'jóg ag jo.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Topẽ vỹ Davi to há nĩ. Kỹ Davi tóg ti mỹ: “sỹ ã mỹ ĩn há han há tóg tĩ vẽ,” he mũ. “Ã hã ne tóg tỹ ijóg'jóg tỹ Jacó Topẽ nĩ,” he tóg. “Kỹ tóg ã tỹ ĩn tỹ kur krẽm nĩn kỹ inh mỹ há tũ nĩ,” he tóg ti mỹ, Davi ti.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Hã ra Davi tóg han tũ nĩ ver. Ti kósin tỹ Salomão tóg ĩn ẽn han mũ,” he tóg, Estêvão ti.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Kỹ tóg ag mỹ: “hã ra vẽnh kar kãfór ẽn tóg ẽg tỹ ti jo ĩn han mũ ẽn krẽm nĩ tũ nĩgtĩ (mỹr),” he mũ. “Hã kỹ Topẽ vĩ tó tĩ ũ tóg ti to tag tó ja nĩ, ha mẽ.
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 “Kanhkã tãn vỹ tỹ inh nĩ,” he tóg. “Inh nĩg ja ri ken hã vẽ,” he tóg. “Kỹ ga vỹ tỹ isũ nĩ gé. Sỹ tá vẽnhkán sór nĩn kỹ sóg kenh ke mũ. Isũ kar vẽ. Kỹ ãjag tỹ inh mỹ ĩn han sór kỹ ãjag hỹn hẽ ri kenh mũ'?” he tóg. “Pétẽm ke tũ ãjag nĩnh mũ, ãjag tỹ inh mỹ vẽnhkán jafã han ken ki,” he tóg.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 “Inh hã ne tóg nén kar hyn han ja nĩ inhhã,” he tóg, Topẽ ti, ã vĩ tó tĩ tỹ,” he tóg, Estêvão ti.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Kỹ tóg ag mỹ: “krĩ tũ ãjag nỹtĩ (mỹr),” he mũ. “Ki kanhrãn jãvãnh ãjag tóg nỹtĩ (mỹr),” he tóg. “Kỹ ãjag nĩgrẽg tóg kutu nĩ gé (mỹr), Topẽ kuprĩg kato ãjag tóg vãsãnsãn nỹtĩ. Ãjag jóg'jóg ag mré ãjag tóg ti kato vãsãnsãn nỹtĩ,” he tóg.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 “Ãjag jóg'jóg ag ne tóg Topẽ vĩ tó tĩ ag kar vóg kónãn ja nĩgtĩ', ag kãgtén ja ag tóg nĩgtĩ'. Hã ra ẽn ag tóg ũ tỹ vẽnh jykre kuryj han mũ ẽn kãmén ja nĩgtĩ, hã vỹ: Jesus, he mũ. Ti kãtĩg ke jo ag tóg ti tó ja nĩgtĩ, Topẽ vĩ tó tĩ ag. Jãvo ãjag tóg ẽn kato vĩ ja nĩgtĩ, fóg mỹ. Kỹ ãjag tóg ti tén ja nĩgtĩ, Cristo ti,” he tóg, Estêvão ti.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 “Topẽ hã ne ãjag mỹ ã vĩ nĩm ja nĩ', ã tỹ jẽgnẽ jafã ag tỹ. Hã ra ãjag tóg ti vĩ mrynhmranh ja nĩgtĩ,” he tóg. Estêvão tỹ pã'i ag mỹ tón hã vẽ.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ũ tỹ tá nỹtĩ ag tỹ ti vĩ mẽ kỹ ag fe tóg gỹm ke mũ. Kỹ ag tóg ãjag jã tỹ gyngyn he mũ, tỹ ag tóg gangan ke mũ.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Hã ra Topẽ kuprĩg tóg Estêvão krĩn mũ, kỹ Estêvão tóg kanhkã ki ẽvãnh mũ. Kỹ tóg Topẽ vég mũ, ti kókov ti. Jesus vég tóg mũ gé, Topẽ pẽgja tá tóg jẽ nĩ, Jesus ti.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Kỹ tóg: “ha vé,” he mũ. “Kanhkã tá sóg vég mũ,” he tóg. “Kỹ ẽprã ke fi kósin tóg Topẽ pẽgja tá jẽ nĩ,” he tóg.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Kỹ ag tóg prẽnprẽr mũ sir, ãjag nĩgrẽg nĩgfénh kỹ. Ti to ag tóg vẽnh génh mũ sir, ag kar ti.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Kỹ ag tóg ti ség mũ, cidade tỹ Jerusalém tá ag tóg ti kutẽm mũ gé. Kỹ ag tóg ti pin mũ, pó tỹ. Ãjag kur vãvãm ag tóg mũ, kỹ kyrũ tóg ki rĩr mũ, ag kur ki. Kyrũ ẽn jiji hã vỹ: Saulo, he mũ.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Kỹ ag tóg Estêvão pin mũ sir, pó tỹ. Hã ra Estêvão tóg jamã hár(a): “!..inh Senhor'..!” he mũ. “!..Jesus'..!” he tóg. “!..Inh kuprĩg jãvãnh ra..!” he tóg mũ.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kỹ tóg ã jakrĩ tỹ jẽ kỹ prẽr mũ, jamã hár(a), kỹ tóg: “!..inh Senhor'..!” he mũ. “!..Ag tỹ inh pin tỹ vẽnh pãte fón ne..!” he tóg mũ. Kar kỹ tóg hun ke mũ sir.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.