Atos 27
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs ARC
1 Hã kỹ Festo tóg kejẽn Paulo mỹ: “ã tỹ ga tỹ Itália ra tĩg ke nẽ ha,” he mũ. Kỹ tóg pã'i mỹ ti fẽg mũ. Soldado ag capitão vẽ, pã'i ẽn ti. Ũ tỹ Imperador mré ke ag he mũ ẽn capitão vẽ. Ti jiji hã vỹ: Júlio, he mũ. Ti mỹ ag tóg vẽse ũ ag vin mũ gé.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Kỹ ẽg tóg canoa mág kãra ge mũ sir. Cidade tỹ Adramítio tá ke vẽ, canoa mág ẽn ti. Ag tỹ ga tỹ Ásia fyr to mũ sór vẽ, canoa kãmĩ. Kỹ ẽg tóg goj kãmĩ mũ mũ, tá pa kỹ. Aristarco tóg ẽg mré tĩ mũ, cidade tỹ Tessalônica tá ke ẽn ti, ga tỹ Macedônia tá ke ẽn ti.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tỹ vaj kỹ ẽg tóg cidade tỹ Sidom tá krỹg mũ sir. Kỹ Júlio tóg Paulo mỹ vĩ há han mũ. Kỹ tóg ti mỹ: “ã mré ke ag venh tĩg, ag tỹ ã ki rĩr jé,” he mũ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Tá pa kỹ kãka tóg ẽg kato tẽ mũ. Kỹ ẽg tóg goj vãso tỹ Chipre kakãm mũ mũ, ti tỹ ẽg jakãnh tá nĩn kỹ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kỹ ẽg tóg goj kafã tũ kãmĩ mũ mũ, ga tỹ Cilícias fyr to, ga tỹ Panfília fyr to ke gé. Kỹ ẽg tóg cidade tỹ Mirra tá junjun mũ sir, ga tỹ Lícia tá.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tá capitão tóg canoa mág ũ vég mũ, cidade tỹ Alexandria tá canoa, ũ tỹ ga tỹ Itália ra tĩ mũ ẽn. Kỹ tóg ẽg mỹ: “kã ge jẽg,” he mũ, capitão ti.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Kãmĩ ẽg tóg mũ mũ. Komẽr hã ẽg tóg mũ mũ, kurã tỹ hẽn ri ke ki. Kỹ ẽg tóg vãhã goj vãso tỹ Cnido tá junjun mũ. Hã ra kãka tóg ẽg kato tẽ mũ gé. Kỹ ẽg tóg tá fĩn rãm tũ nĩgtĩ. Kỹ ẽg tóg goj vãso tỹ Creta kakãm mũ mũ, kãka tỹ ẽg tỹ vĩrĩn ke kỹ. Krĩ tỹ Salmona kakãm mũ ẽg tóg mũ, kãka krẽfĩn.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Kãmĩ tĩg tóg jagy tĩ, Creta fyr to hã tĩg kỹ. Kỹ ẽg tóg vãhã komẽr hã ẽg tóg canoa sag ja há he mũ tá junjun mũ. Cidade ũ vỹ tá kakó nĩ, ti jyjy hã vỹ: Laséia, he mũ.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Hã ra ẽg tóg komẽr hã mũ ja nĩgtĩ, hã kỹ kusa tóg kakó tĩ ha. Kỹ tóg goj kãmĩ tĩg kórég nĩ, kóho tugrĩn. Festa ũ pãtén tóg huri, Israel ag vãkre jafã ti. Hã kỹ Paulo tóg ag jyvẽn kỹ:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “goj tóg kãmĩ tĩg kórég tĩ ha, vỹ,” he mũ. “Kỹ ẽg tóg jagãgtar mũ ha. Kỹ tóg inh mỹ canoa tỹ nĩnunh mỹ tĩg ha mẽ tĩ, kỹ ãjag tũ vỹ vãgfor mũ sir, jó ẽg hẽn ri ke mũn kãgter ke mũ gé,” he tóg, Paulo ti.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Hã ra capitão tóg canoa tỹ ũ tũn mũn vĩ mẽg mũ sir. Canoa vóg mũ vĩ mẽg tóg mũ gé, hã kỹ tóg Paulo vĩ mẽg tũ nĩ sir.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Canoa sag ja ẽn tóg há sĩ nĩ, hã kỹ ag tóg tá kusa fĩn pa vãnh nỹtĩ. Hã kỹ ũn e ag tóg tá pa sór mũ, ag tỹ cidade tỹ Fenice tá junjun jé, tá kusa fĩn pa jé. Goj vãso tỹ Creta tá cidade ũ vẽ, canoa sag ja ũ vẽ, Fenice ti. Tá rã krẽfĩn tá kãka vỹ króg he tũ nĩgtĩ. Hã kỹ ag tóg ra mũ sór mũ sir.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Hã ra kãka sĩ tóg komẽr hã kraug he mũ sir. Kỹ tóg ag mỹ há tĩ. Hã kỹ ẽg tóg tá pa kỹ Creta fyr ra mũ mũ sir, Creta fyr kakó ra, goj kãmĩ mũn kỹ.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Vãhã kóho jũ tóg canoa kato tẽ mũ sir, ti jiji hã vỹ: Nordeste, he mũ. Creta tán kãtĩ mũ.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Hã ra ẽg tóg kóho jũ tag kato canoa vóg tỹ hẽ ri ke tũ nĩ, kỹ ẽg tóg ti vóg tovãnh mũ sir. Kỹ kóho tóg canoa va tĩ mũ.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Kỹ ẽg tóg goj vãso sĩ to hã mũ mũ, ti jyjy hã vỹ: Cauda, he mũ. Hã ra ẽg tóg canoa sĩ nỹgnỹn kãmũ ja nĩ, ti se kỹ. Cauda tá ẽg tóg canoa mág kri ti fi han sór mũ, hã ra ẽg tóg to jagãgtar mũ, kóho to.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Vãhã ag tóg ti kãtãnfyn mũ, canoa vóg tĩ ag. Kar ag tóg canoa mág tógfĩn mũ, ti tỹ vãm ke tũ nĩ jé. Hã ra ag tóg rỹnhrỹj kamẽg mũ, rỹnhrỹj tỹ Sirte he mũ ẽn, ga tỹ Líbia fyr tá. Hã kỹ ag tóg kur kunũg mũ sir. Kur ẽn vỹ canoa kri sag tĩ, kãka tỹ ti tĩn jé. Ẽn kunũg ag tóg mũ sir.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Hã ra ẽg tóg kóho jũ to jagãgtar' he mũ, kỹ ag tóg tỹ vaj kỹ canoa tỹ rĩg mũ ẽn kuju vãm mũ sir, goj ki, ti kufy vẽnh kãpãm ag tóg mũ sir.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Tỹ vaj ũn kỹ ẽg tóg jagãgtar tãvĩ nỹtĩ, kỹ ẽg tóg vãvãm kãn mũ sir, canoa kãki nỹtĩ ẽn, ti tralha ti. Ẽg kar tóg ag mré vãvãm mũ sir.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kurã tỹ hẽn ri ke ki ẽg tóg rã vég tũ (pẽ) nĩ, krĩg ke gé. Kóho jũ ẽn tóg ẽg kato tẽ mũ. Kỹ tóg ẽg mỹ ẽg kãgter ha mẽ tĩ. “Ẽg hỹn krenkren ke tũ nĩ ha,” he ẽg tóg.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Hã ra ẽg tóg jẽg tũ (pẽ) ja nĩ, kurã tỹ hẽn ri ke ki. Kỹ Paulo tóg ag to tĩg kỹ: “ãjag tỹ inh vĩ kri finh ke vẽ vẽ,” he mũ. “Ẽg tỹ Creta tá kãpa tũ nĩ ra ẽg jagẽgtar tũ nĩnh ke vẽ vẽ, kỹ ãjag tỹ nén ũ kren tũ nĩnh ke vẽ vẽ,” he tóg.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 “Hã ra ãjag fe ti tỹ rỹnh kemnĩ. Ẽg kar vỹ krenkren mũ. Canoa hã vỹ tũ' henh mũ',” he tóg.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 “Kuty tag kã Topẽ tỹ jẽnẽ jafã tóg inh mré vĩ mũ. Inh Senhor hã vẽ, ũ tỹ ti jẽnẽg mũ ti, hã vỹ: Topẽ, he mũ,” he tóg.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “Ti tỹ jẽnẽ jafã tóg inh mỹ: “kamẽg tũg nĩ, Paulo',” he mũ. “Pã'i mág tỹ Imperador ve jé ã tóg ke mũ, kỹ Topẽ tóg ã mré mũ ag kar vin, ag tỹ ã mré krenkren jé,” he tóg inh mỹ,” he tóg, Paulo ti.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 “Kỹ ãjag fe ti tỹ há' hemnĩ. Topẽ vĩ kri sóg fig mũ. Ti tỹ inh mỹ tó mũ vỹ ge nĩnh mũ,” he tóg, Paulo ti.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 “Jó ẽg tỹ canoa tỹ goj vãso to tĩn há tóg tĩ,” he tóg.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Semana régre vẽ sir, ẽg tỹ goj kafãn tũ mĩ mũ kri, kóho tỹ ẽg ran tĩ ki. Goj kafã tũ ẽn jiji hã vỹ: Mediterrâneo, he mũ. Meio noite ki canoa vóg tĩ ag tóg: “ga hỹn kakó nĩ ha,” he mũ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Kỹ ag tóg goj kãmun mũ sir. Kỹ tóg 36 (ke) metros he mũ. Kãnhmar ag tóg kãmun mãn, kỹ tóg 27 (ke) metros he mũ sir.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Kỹ ag tóg pãró kamẽg mũ, ẽg tỹ ag mỹ kã ta kenh ha mẽ tĩn kỹ. Kỹ ag tóg canoa nér tá ti se jafã tỹ 4 (ke) vin mũ. Ferro ũ vẽ, ti se jafã ti. Ti tỹ rỹnhrỹj kãkã nỹ kỹ canoa tóg tá krỹg he mũ. Ti vin kỹ tóg ag tỹ kurã venh há tĩ, canoa vóg tĩ ag.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Kỹ ag tóg canoa sĩ ẽn térem mũ, goj ki. Canoa se jafã tỹ ag tóg kãki vin mũ, ag tỹ ón kỹ canoa krĩ tá vin jé. Hã ra ag tóg canoa mág ré kỹ ga ra mũ sór mũ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Hã ra Paulo tóg vég mũ. Kỹ tóg capitão mỹ, soldado ag mỹ tóg: “ag tỹ pa kỹ ãjag vỹ krenkren ke tũ nĩ,” he mũ.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kỹ soldado ag tóg vãfe kym mũ sir, ag tỹ vãfe tỹ canoa sĩ térem kỹ. Kỹ canoa sĩ ẽn tóg kutẽ mũ sir.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tỹ vaj ken kỹ Paulo tóg vẽnh kar jyvẽn mũ, ag jẽn jé. Kỹ tóg: “semana régre vẽ (mỹr), ãjag fe von kỹ,” he mũ. “Nén ũ kãmẽg tũ ãjag nỹtĩ (mỹr) ver,” he tóg.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 “Pão ko ra, ãjag tỹ tar há ki krenkren jé. Ũ vỹ ter ke tũ nĩ, kỹ ũ vỹ kaganh ke tũ nĩ gé,” he tóg, Paulo ti.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ti tỹ tag tó kar kỹ tóg pão mãg mũ sir. Vẽnh kar rĩnve tóg Topẽ mré vĩ mũ, kỹ tóg kupãn kỹ ko mũ sir.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Kỹ vẽnh kar tóg fe tar nỹtĩ sir. Kỹ ag tóg ko mũ gé sir.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 276 (ke) ẽg nỹtĩ, canoa mág ẽn kãki.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ẽg tỹ ko kar kỹ ag tóg goj ki trigo kugjẽg mũ, canoa tỹ kãnhvy' hen jé.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tỹ vaj kỹ ag tóg vég mũ sir, hã ra ag tóg goj vãso ẽn ki kagtĩg nỹtĩ. Kỹ ag tóg tá rỹnhrỹj vég mũ sir, rĩnhrĩj ti. Tá kóho tóg há sĩ nĩ. Kỹ ag tóg tag ra canoa tĩn sór mũ.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Kỹ ag tóg ferro ẽn kykym mũ sir, goj kãki. Kỹ ag tóg canoa vóg jafã kygvãg mũ gé. Canoa krĩ tá ag tóg kur kujén mũ, kóho kato.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Hã kỹ ẽg tóg rỹnhrỹj ẽn to mũ mũ sir. Kỹ goj régre tóg jagnẽ ki jun nĩ. Kỹ canoa tóg rỹnhrỹj kãra rã mũ sir. Ti krĩ tóg rĩnhrĩj krẽm rã mũ, kỹ tóg sir tar mũ sir. Kỹ ti nér tóg kam ke mũ sir, goj jũ kỹ. Kỹ tóg mráj mũ, canoa ti.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Kỹ soldado ag tóg vẽnh sigse ag kãgtén sór mũ, ag mrogmro kỹ vẽnh pigju tũ nĩn jé, ag krenkren tũ nĩn jé.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Hã ra capitão tóg Paulo kren han sór mũ. Kỹ tóg ag mỹ: “ke tũg ra,” he mũ. “Ãjag tỹ tũgnũm há nĩn kỹ goj kãra ge vén inhhã, ãjag tỹ ga ra ge vén jé, tũgnũm kỹ,” he tóg.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 “Ãjag tỹ tũgnũm kórég kỹ kan kri nỹmnĩ, canoa mránhráj kri,” he tóg, capitão ti.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.