Atos 27

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hã kỹ Festo tóg kejẽn Paulo mỹ: “ã tỹ ga tỹ Itália ra tĩg ke nẽ ha,” he mũ. Kỹ tóg pã'i mỹ ti fẽg mũ. Soldado ag capitão vẽ, pã'i ẽn ti. Ũ tỹ Imperador mré ke ag he mũ ẽn capitão vẽ. Ti jiji hã vỹ: Júlio, he mũ. Ti mỹ ag tóg vẽse ũ ag vin mũ gé.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Kỹ ẽg tóg canoa mág kãra ge mũ sir. Cidade tỹ Adramítio tá ke vẽ, canoa mág ẽn ti. Ag tỹ ga tỹ Ásia fyr to mũ sór vẽ, canoa kãmĩ. Kỹ ẽg tóg goj kãmĩ mũ mũ, tá pa kỹ. Aristarco tóg ẽg mré tĩ mũ, cidade tỹ Tessalônica tá ke ẽn ti, ga tỹ Macedônia tá ke ẽn ti.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tỹ vaj kỹ ẽg tóg cidade tỹ Sidom tá krỹg mũ sir. Kỹ Júlio tóg Paulo mỹ vĩ há han mũ. Kỹ tóg ti mỹ: “ã mré ke ag venh tĩg, ag tỹ ã ki rĩr jé,” he mũ.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Tá pa kỹ kãka tóg ẽg kato tẽ mũ. Kỹ ẽg tóg goj vãso tỹ Chipre kakãm mũ mũ, ti tỹ ẽg jakãnh tá nĩn kỹ.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Kỹ ẽg tóg goj kafã tũ kãmĩ mũ mũ, ga tỹ Cilícias fyr to, ga tỹ Panfília fyr to ke gé. Kỹ ẽg tóg cidade tỹ Mirra tá junjun mũ sir, ga tỹ Lícia tá.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tá capitão tóg canoa mág ũ vég mũ, cidade tỹ Alexandria tá canoa, ũ tỹ ga tỹ Itália ra tĩ mũ ẽn. Kỹ tóg ẽg mỹ: “kã ge jẽg,” he mũ, capitão ti.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Kãmĩ ẽg tóg mũ mũ. Komẽr hã ẽg tóg mũ mũ, kurã tỹ hẽn ri ke ki. Kỹ ẽg tóg vãhã goj vãso tỹ Cnido tá junjun mũ. Hã ra kãka tóg ẽg kato tẽ mũ gé. Kỹ ẽg tóg tá fĩn rãm tũ nĩgtĩ. Kỹ ẽg tóg goj vãso tỹ Creta kakãm mũ mũ, kãka tỹ ẽg tỹ vĩrĩn ke kỹ. Krĩ tỹ Salmona kakãm mũ ẽg tóg mũ, kãka krẽfĩn.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Kãmĩ tĩg tóg jagy tĩ, Creta fyr to hã tĩg kỹ. Kỹ ẽg tóg vãhã komẽr hã ẽg tóg canoa sag ja há he mũ tá junjun mũ. Cidade ũ vỹ tá kakó nĩ, ti jyjy hã vỹ: Laséia, he mũ.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Hã ra ẽg tóg komẽr hã mũ ja nĩgtĩ, hã kỹ kusa tóg kakó tĩ ha. Kỹ tóg goj kãmĩ tĩg kórég nĩ, kóho tugrĩn. Festa ũ pãtén tóg huri, Israel ag vãkre jafã ti. Hã kỹ Paulo tóg ag jyvẽn kỹ:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “goj tóg kãmĩ tĩg kórég tĩ ha, vỹ,” he mũ. “Kỹ ẽg tóg jagãgtar mũ ha. Kỹ tóg inh mỹ canoa tỹ nĩnunh mỹ tĩg ha mẽ tĩ, kỹ ãjag tũ vỹ vãgfor mũ sir, jó ẽg hẽn ri ke mũn kãgter ke mũ gé,” he tóg, Paulo ti.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Hã ra capitão tóg canoa tỹ ũ tũn mũn vĩ mẽg mũ sir. Canoa vóg mũ vĩ mẽg tóg mũ gé, hã kỹ tóg Paulo vĩ mẽg tũ nĩ sir.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Canoa sag ja ẽn tóg há sĩ nĩ, hã kỹ ag tóg tá kusa fĩn pa vãnh nỹtĩ. Hã kỹ ũn e ag tóg tá pa sór mũ, ag tỹ cidade tỹ Fenice tá junjun jé, tá kusa fĩn pa jé. Goj vãso tỹ Creta tá cidade ũ vẽ, canoa sag ja ũ vẽ, Fenice ti. Tá rã krẽfĩn tá kãka vỹ króg he tũ nĩgtĩ. Hã kỹ ag tóg ra mũ sór mũ sir.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Hã ra kãka sĩ tóg komẽr hã kraug he mũ sir. Kỹ tóg ag mỹ há tĩ. Hã kỹ ẽg tóg tá pa kỹ Creta fyr ra mũ mũ sir, Creta fyr kakó ra, goj kãmĩ mũn kỹ.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Vãhã kóho jũ tóg canoa kato tẽ mũ sir, ti jiji hã vỹ: Nordeste, he mũ. Creta tán kãtĩ mũ.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Hã ra ẽg tóg kóho jũ tag kato canoa vóg tỹ hẽ ri ke tũ nĩ, kỹ ẽg tóg ti vóg tovãnh mũ sir. Kỹ kóho tóg canoa va tĩ mũ.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Kỹ ẽg tóg goj vãso sĩ to hã mũ mũ, ti jyjy hã vỹ: Cauda, he mũ. Hã ra ẽg tóg canoa sĩ nỹgnỹn kãmũ ja nĩ, ti se kỹ. Cauda tá ẽg tóg canoa mág kri ti fi han sór mũ, hã ra ẽg tóg to jagãgtar mũ, kóho to.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Vãhã ag tóg ti kãtãnfyn mũ, canoa vóg tĩ ag. Kar ag tóg canoa mág tógfĩn mũ, ti tỹ vãm ke tũ nĩ jé. Hã ra ag tóg rỹnhrỹj kamẽg mũ, rỹnhrỹj tỹ Sirte he mũ ẽn, ga tỹ Líbia fyr tá. Hã kỹ ag tóg kur kunũg mũ sir. Kur ẽn vỹ canoa kri sag tĩ, kãka tỹ ti tĩn jé. Ẽn kunũg ag tóg mũ sir.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Hã ra ẽg tóg kóho jũ to jagãgtar' he mũ, kỹ ag tóg tỹ vaj kỹ canoa tỹ rĩg mũ ẽn kuju vãm mũ sir, goj ki, ti kufy vẽnh kãpãm ag tóg mũ sir.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Tỹ vaj ũn kỹ ẽg tóg jagãgtar tãvĩ nỹtĩ, kỹ ẽg tóg vãvãm kãn mũ sir, canoa kãki nỹtĩ ẽn, ti tralha ti. Ẽg kar tóg ag mré vãvãm mũ sir.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kurã tỹ hẽn ri ke ki ẽg tóg rã vég tũ (pẽ) nĩ, krĩg ke gé. Kóho jũ ẽn tóg ẽg kato tẽ mũ. Kỹ tóg ẽg mỹ ẽg kãgter ha mẽ tĩ. “Ẽg hỹn krenkren ke tũ nĩ ha,” he ẽg tóg.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Hã ra ẽg tóg jẽg tũ (pẽ) ja nĩ, kurã tỹ hẽn ri ke ki. Kỹ Paulo tóg ag to tĩg kỹ: “ãjag tỹ inh vĩ kri finh ke vẽ vẽ,” he mũ. “Ẽg tỹ Creta tá kãpa tũ nĩ ra ẽg jagẽgtar tũ nĩnh ke vẽ vẽ, kỹ ãjag tỹ nén ũ kren tũ nĩnh ke vẽ vẽ,” he tóg.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 “Hã ra ãjag fe ti tỹ rỹnh kemnĩ. Ẽg kar vỹ krenkren mũ. Canoa hã vỹ tũ' henh mũ',” he tóg.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 “Kuty tag kã Topẽ tỹ jẽnẽ jafã tóg inh mré vĩ mũ. Inh Senhor hã vẽ, ũ tỹ ti jẽnẽg mũ ti, hã vỹ: Topẽ, he mũ,” he tóg.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “Ti tỹ jẽnẽ jafã tóg inh mỹ: “kamẽg tũg nĩ, Paulo',” he mũ. “Pã'i mág tỹ Imperador ve jé ã tóg ke mũ, kỹ Topẽ tóg ã mré mũ ag kar vin, ag tỹ ã mré krenkren jé,” he tóg inh mỹ,” he tóg, Paulo ti.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 “Kỹ ãjag fe ti tỹ há' hemnĩ. Topẽ vĩ kri sóg fig mũ. Ti tỹ inh mỹ tó mũ vỹ ge nĩnh mũ,” he tóg, Paulo ti.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 “Jó ẽg tỹ canoa tỹ goj vãso to tĩn há tóg tĩ,” he tóg.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Semana régre vẽ sir, ẽg tỹ goj kafãn tũ mĩ mũ kri, kóho tỹ ẽg ran tĩ ki. Goj kafã tũ ẽn jiji hã vỹ: Mediterrâneo, he mũ. Meio noite ki canoa vóg tĩ ag tóg: “ga hỹn kakó nĩ ha,” he mũ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Kỹ ag tóg goj kãmun mũ sir. Kỹ tóg 36 (ke) metros he mũ. Kãnhmar ag tóg kãmun mãn, kỹ tóg 27 (ke) metros he mũ sir.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Kỹ ag tóg pãró kamẽg mũ, ẽg tỹ ag mỹ kã ta kenh ha mẽ tĩn kỹ. Kỹ ag tóg canoa nér tá ti se jafã tỹ 4 (ke) vin mũ. Ferro ũ vẽ, ti se jafã ti. Ti tỹ rỹnhrỹj kãkã nỹ kỹ canoa tóg tá krỹg he mũ. Ti vin kỹ tóg ag tỹ kurã venh há tĩ, canoa vóg tĩ ag.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Kỹ ag tóg canoa sĩ ẽn térem mũ, goj ki. Canoa se jafã tỹ ag tóg kãki vin mũ, ag tỹ ón kỹ canoa krĩ tá vin jé. Hã ra ag tóg canoa mág ré kỹ ga ra mũ sór mũ.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Hã ra Paulo tóg vég mũ. Kỹ tóg capitão mỹ, soldado ag mỹ tóg: “ag tỹ pa kỹ ãjag vỹ krenkren ke tũ nĩ,” he mũ.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Kỹ soldado ag tóg vãfe kym mũ sir, ag tỹ vãfe tỹ canoa sĩ térem kỹ. Kỹ canoa sĩ ẽn tóg kutẽ mũ sir.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Tỹ vaj ken kỹ Paulo tóg vẽnh kar jyvẽn mũ, ag jẽn jé. Kỹ tóg: “semana régre vẽ (mỹr), ãjag fe von kỹ,” he mũ. “Nén ũ kãmẽg tũ ãjag nỹtĩ (mỹr) ver,” he tóg.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 “Pão ko ra, ãjag tỹ tar há ki krenkren jé. Ũ vỹ ter ke tũ nĩ, kỹ ũ vỹ kaganh ke tũ nĩ gé,” he tóg, Paulo ti.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ti tỹ tag tó kar kỹ tóg pão mãg mũ sir. Vẽnh kar rĩnve tóg Topẽ mré vĩ mũ, kỹ tóg kupãn kỹ ko mũ sir.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Kỹ vẽnh kar tóg fe tar nỹtĩ sir. Kỹ ag tóg ko mũ gé sir.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 276 (ke) ẽg nỹtĩ, canoa mág ẽn kãki.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ẽg tỹ ko kar kỹ ag tóg goj ki trigo kugjẽg mũ, canoa tỹ kãnhvy' hen jé.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tỹ vaj kỹ ag tóg vég mũ sir, hã ra ag tóg goj vãso ẽn ki kagtĩg nỹtĩ. Kỹ ag tóg tá rỹnhrỹj vég mũ sir, rĩnhrĩj ti. Tá kóho tóg há sĩ nĩ. Kỹ ag tóg tag ra canoa tĩn sór mũ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Kỹ ag tóg ferro ẽn kykym mũ sir, goj kãki. Kỹ ag tóg canoa vóg jafã kygvãg mũ gé. Canoa krĩ tá ag tóg kur kujén mũ, kóho kato.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Hã kỹ ẽg tóg rỹnhrỹj ẽn to mũ mũ sir. Kỹ goj régre tóg jagnẽ ki jun nĩ. Kỹ canoa tóg rỹnhrỹj kãra rã mũ sir. Ti krĩ tóg rĩnhrĩj krẽm rã mũ, kỹ tóg sir tar mũ sir. Kỹ ti nér tóg kam ke mũ sir, goj jũ kỹ. Kỹ tóg mráj mũ, canoa ti.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Kỹ soldado ag tóg vẽnh sigse ag kãgtén sór mũ, ag mrogmro kỹ vẽnh pigju tũ nĩn jé, ag krenkren tũ nĩn jé.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Hã ra capitão tóg Paulo kren han sór mũ. Kỹ tóg ag mỹ: “ke tũg ra,” he mũ. “Ãjag tỹ tũgnũm há nĩn kỹ goj kãra ge vén inhhã, ãjag tỹ ga ra ge vén jé, tũgnũm kỹ,” he tóg.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 “Ãjag tỹ tũgnũm kórég kỹ kan kri nỹmnĩ, canoa mránhráj kri,” he tóg, capitão ti.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.