Atos 22

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “inh kanhkã',” he mũ. “Ijóg',” he tóg. “Isỹ ãjag mỹ inh jykre kãmén ke vẽ, ki ẽmẽ,” he tóg ag mỹ.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Kỹ ag tóg ti tỹ Hebreu vĩ ki ag mỹ vĩ mẽg mũ sir, kỹ ag tóg katy' he mũ sir.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Kỹ tóg ag mỹ: “tỹ sóg Israel nĩ,” he mũ. “Cidade tỹ Tarso tá inh mur, ga tỹ Cilícia tá. Cidade tag ki sóg hã ra mog mũ, kỹ Gamaliel tóg inh kanhrãn. Inh mỹ tóg ẽg jóg'jóg ag jykre tó kãn, kỹ sóg to tar ja nĩ. Topẽ jykre to sóg tar tãvĩ ja nĩgtĩ, ãjag tỹ ũri han mũ ri kén,” he tóg. “Topẽ jykre hỹn, he sóg tĩ gé, ẽg jykre ẽn to, hã ra sóg kygnẽ.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Hã kỹ sóg Jesus mré mũ ag to jũ tãvĩ ja nĩgtĩ. Ag kãgtén sór ja inh nĩgtĩ, ũn tãtá fag ke gé. Ag sigse ja sóg nĩgtĩ, vẽse ja kãki sóg ag vãm ja nĩgtĩ gé.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág vỹ ki kanhró nĩ, kófa ag kar ke gé. Ag hã tóg inh mỹ permissão han ja nĩgtĩ, sỹ cidade tỹ Damasco ra tĩg jé, tá ẽg mré ke ag mỹ ven jé. Tá sóg Jesus mré ke ag sigse sór ja nĩ gé, Jerusalém ra ag tatĩ kãtĩg jé, tag ki ag vóg kónãn jé,” he tóg, Paulo ti.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Isĩg kỹ sóg Damasco tá jun mũ. Kỹ tóg vãhã vẽnh jẽngrẽ tar tãvĩ tóg vãhã inh ki kómkóm ke mũ. Kanhkã tá ke vẽ, vẽnh jẽngrẽ tag ti. Rã tỹ ẽg nĩno kã sa ra tóg ke mũ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Kỹ sóg kutẽ mũ. Kỹ sóg vẽnh vĩ mẽg mũ, kỹ tóg inh mỹ: “Saulo', Saulo', ã tỹ ne jé isũ ag vóg kónãn nẽ?” he mũ, vẽnh vĩ ti.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Kỹ sóg ẽg Senhor mỹ: “ã tỹ ũ nẽ?” he mũ. Kỹ tóg inh mỹ: “tỹ sóg Jesus nĩ, Nazaré tá ke ẽn,” he mũ, “ã tỹ ũn vóg kónãn sór tĩ ẽn hã vỹ tỹ inh nĩ,” he tóg inh mỹ.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Inh mré mũ ag vỹ vẽnh jẽngrẽ ẽn vigvég mũ. Hã ra ag tóg ũ tỹ inh mỹ vĩ mũ mẽg tũ nĩ.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Kỹ sóg ẽg Senhor ti mỹ: “kỹ sỹ hẽ ri kenh ke nẽ?” he mũ. Kỹ tóg inh mỹ: “jẽg nẽ ra,” he mũ. “Damasco ki rã. Tá ũ tóg ã mỹ tó kãn mũ, ã tỹ nén han ke ti,” he tóg inh mỹ, vẽnh vĩ ti.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Hã ra sóg nén ũ vég tũ nĩ, vẽnh jẽngrẽ ẽn tar tãvĩ nĩn kỹ. Kỹ inh mré mũ ag tóg inh nĩgé kãgmĩ kỹ inh pére mũ mũ. Hã ki ẽg tóg Damasco tá junjun mũ sir.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Kỹ ũ tỹ Ananias he mũ ẽn tóg inh venh kãtĩ mũ. Moisés tỹ ẽg mỹ vẽnh jykre nĩm ja ẽn han kãn tóg nĩgtĩ, Ananias ti. Damasco tá ke kar vỹ ti to vĩ há han mũgtĩ, Israel ẽn ag kar.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ẽn tóg inh venh kãtĩ mũ, kỹ tóg iso jun kỹ inh mỹ: “régré',” he mũ. “Saulo',” he tóg mũ. “Inh ki ẽvãnh ra,” he tóg. Kỹ sóg vẽsỹmér ti vég mũ sir.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Kỹ tóg inh mỹ: “ẽg jóg'jóg ag tỹ Topẽ vỹ ã kuprẽg, vãsỹ,” he mũ, “ã tỹ ti jykre ki kanhró nĩ jé, ã tỹ ũn kuryj nĩ ẽn ve jé, Cristo ẽn. Ti hã tóg ã mré vĩnh mũ,” he tóg inh mỹ, Ananias ti.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 “Ã tỹ vẽnh kar mỹ ã tỹ nén vég mũ tónh ke vẽ, ã tỹ nén mẽg mũ ti,” he tóg inh mỹ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 “Kỹ ẽmẽ kỹ nĩ tũg nĩ. Jẽg nẽ ra, ã tỹ kype kỹ jẽ jé, Topẽ tỹ ã tỹ ti vĩ mranh tỹ tũ' he jé. Ti mré vĩ, ti jiji tó kỹ,” he tóg inh mỹ, Ananias ti,” he tóg, Paulo ti.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Isỹ Jerusalém ra vỹn ke kỹ sóg Topẽ jo ĩn krẽm ti mré vĩ mũ. Kỹ sóg nén nẽ vég mũ.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ti hã vẽ, ẽg Senhor hã vẽ. Kỹ tóg inh mỹ: “kur Jerusalém tá kutẽ,” he mũ. “Ã vĩ mẽnh ke tũ ag nĩ, ã tỹ ag mỹ inh kãmén mũ ra,” he tóg inh mỹ.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Kỹ sóg ẽg Senhor ti mỹ: “hã ra ag tóg isỹ nén han ja ki kanhró nỹtĩ,” he mũ. “Ag sigse han ja isóg tĩgtĩ. Vẽnh kanhrãn jafã krẽm sóg ag mrãnmrãn ja tĩgtĩ gé, ũ tỹ ã ki ge kỹ nỹtĩ ag,” he sóg ti mỹ.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 “Kỹ sóg ag tỹ Estêvão tén kỹ, ag tỹ ũ tỹ ã vĩ tó mũ ẽn tén kỹ sóg tá jẽ ja nĩ gé, kỹ tóg inh mỹ há ja tĩ, ag tỹ ti tén kỹ. Ag kur ki sóg rĩr ja nĩgtĩ gé, ũ tỹ Estêvão tén mũ ag kur ki,” he sóg, ẽg Senhor mỹ.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Hã ra tóg inh mỹ: “vó, ha tĩg,” he mũ. “Kór há ra sóg ã jẽnẽnh mũ, kuvar há ra. Fóg kar to sóg ã jẽnẽnh mũ, kanhgág kar to ke gé,” he tóg inh mỹ,” he tóg, Paulo ti.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Hã ra vẽnh kar ẽn ag tóg ẽmẽ kỹ nỹtĩ nĩ. Ag tỹ ti vĩ tag mẽ kỹ ag tóg prẽnprẽr mũ sir. “!..Ti tén ra..!” he ag tóg. “!..Ũ tỹ ge vỹ kórég ne..!” he ag tóg. “!..Ti rĩr nĩn kỹ tóg ẽg mỹ tỹ ũ nỹnh mo..!” he ag tóg.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Prẽnprẽr ag tóg mũ. Ãjag kur vãm ag tóg mũ, ga funfur han ag tóg mũ sir. Ag jũgjũ vẽ.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Kỹ major vỹ: “ĩn kãra ti rãg,” he mũ. “Nén fár tỹ ti mrãnmrãn, cavalo tỹ mrãn ke jafã ri ke ẽn tỹ. Hã tỹ ti ki jẽmẽ. Ag tỹ hẽ ri ke jé ã to vĩ kónãn nẽ? hemnĩ ti mỹ,” he tóg, major ti, soldado ag mỹ. Major tóg Paulo tỹ ag mỹ nén tó ja ẽn mẽ ja tũ nĩ, ti tỹ Hebreu ag vĩ ki kagtĩg nĩn kỹ. Hã kỹ tóg soldado ag mỹ: “ti ki jẽmẽ,” he mũ sir.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Kỹ ag tóg ti ség mũ, nén fár tỹ, ag tỹ ti mrãnmrãn jé. Hã ra Paulo tóg capitão mỹ, ũ tỹ tá jẽ ẽn mỹ tóg: “mỹ ã mỹ kuryj, ag tỹ inh mrãnmrãn ke ti?” he mũ. “Tỹ sóg Romano nĩ, hã ra ag tóg nén fár tỹ inh mrãnmrãn sór mũ, ũ tỹ inh ki jẽmẽg tũ ra, ag tỹ inh jyvẽn tũ ra,” he tóg, Paulo ti.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Kỹ tóg capitão mỹ e tĩ, kỹ tóg major mỹ tónh tĩ mũ. Ti mỹ tóg: “ã tỹ ne han ke nẽ ha?” he mũ. “Romano vẽ mỹr,” he tóg ti mỹ.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Kỹ major tóg ti to kãtĩ mũ, kỹ tóg ti mỹ: “kỹ ã mỹ tỹ Romano nĩ'?” he mũ. Kỹ Paulo tóg: “hỹ,” he mũ.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Kỹ major tóg ti mỹ: “isỹ tỹ Romano nĩ jé sóg jãnkamy tỹ hẽn ri ke tỹ kajãm,” he mũ ti mỹ. Kỹ Paulo tóg ti mỹ: “inh mur kã sóg ge nĩ hã ra, inh panh ri kén,” he mũ.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Kỹ ag tóg ti tovãnh mũ sir, ũ tỹ ti mrãnmrãn ke mũ ẽn ag. Hã ra tóg major mỹ e tĩ, ti tỹ ti se kỹ. Ti tỹ ũn Romano senh ke tũ vẽ vẽ, hã kỹ tóg ti mỹ e tĩ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Tỹ vaj kỹ major tóg Israel ag ki jẽmẽ mãn sór mũ, ag tỹ hẽ ri ke kỹ Paulo to jũ mũ ti. Kỹ tóg ti kavãn mũ. Kỹ tóg Topẽ tũ ki rĩr tĩ to pã'i mág ag jé prẽr mũ, vẽnh jyvẽn tĩ kar ag ke gé. Kỹ tóg Paulo pére tĩ mũ, ag jo ti fẽg jé.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.