Atos 10
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs VC
1 Cidade tỹ Cesaréia tá ũ tóg nĩ nĩ, ti jiji hã vỹ: Cornélio, he mũ. Soldado tỹ 100 to pã'i vẽ, ag tỹ ũ to: ga tỹ Itália tá ke ag, he mũ ẽn to capitão vẽ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ẽn vỹ Topẽ to há nĩ, kỹ tóg Topẽ kamẽg tĩ. Ti mré ke kar vỹ ge nỹtĩ gé. Povo tỹ Israel ag kãmĩ ũn jagãgtar ag jagãgtãn tóg tĩgtĩ, ti tỹ tỹ Israel ag mré ke tũ hã ra. Topẽ mré tóg vĩ tĩ gé.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ẽn tóg nén nẽ vég mũ, 3 horas ki, ã nũr tũ ra. Kỹ tóg Topẽ tỹ jẽnẽ jafã jun vég mũ. Kỹ tóg ti mỹ: “Cornélio',” he mũ, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ti.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ti tỹ ti ve kỹ ti fe tóg jũrũn ke mũ, kỹ tóg: “ne nẽ?” he mũ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 “Kỹ ũ jẽgnẽmnĩ, ag tỹ Jope ra mũ jé. Tá ũ tóg nĩ nĩ, ti jiji hã vỹ: Simão, he mũ, kỹ ti jyjy ũ hã vỹ: Pedro, he mũ. Ẽn jé prẽrmnĩ,” he tóg.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 “Simão mré tóg nĩ nĩ, ũ tỹ nén fár tỹ tãnãj ke tĩ ẽn mré, kỹ ti ĩn vỹ goj kafã tũ fyr tá jẽ nĩ,” he tóg.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Kỹ Topẽ tỹ jẽnẽ jafã tóg tĩ mũ, ti mỹ tó kar kỹ. Kỹ capitão ẽn tóg ã camarada régre ag jé prẽr mũ, soldado pir mré, ũ tỹ Topẽ kamẽg mũ ẽn ti. Ũ tỹ ã rãnhrãj han mũ ẽn jé tóg prẽr mũ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Kỹ tóg ag mỹ ã tỹ nén ve ja tó mũ, kỹ tóg cidade tỹ Jope ra ag jẽgnẽg mũ.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Tỹ vaj kỹ ag tóg cidade ẽn to hã nỹtĩ, meio dia ki. Kỹ Pedro tóg ĩn kri kyjer ẽn ra tãpry mũ, Topẽ mré vĩ jé.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Kỹ tóg kókĩr mũ. Kỹ tóg fag mỹ vẽjén to vĩ mũ. Fag tỹ ver ti mỹ han mũ ra tóg nén nẽ vég mũ, Pedro ti.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Kỹ tóg ag tỹ kanhkã nón mũ vég mũ. Tá nén ũ tóg kãtére mũ. Kỹ tóg tỹ kur mág ve nĩ. Ti péno kygje kỹ tóg ga kri kãtére mũ, kur ti.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Hã ra bicho kar tóg kur ẽn kãki nỹtĩ nĩ, fa tỹ 4 (ke) kar tóg nỹtĩ, ũ tóg ã nug kri mũgtĩ gé, sẽsĩ kar ke gé, jẽsĩ kar.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Kỹ vẽnh vĩ tóg mẽ há tĩ, kỹ tóg: “tág',” he mũ. “Tãnh kỹ kó, vỹ,” he tóg.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kỹ Pedro tóg ẽg Senhor ti mỹ: “nejé,” he mũ. “Nén ũ jẽggry ko ja tũ sóg nĩ (mỹr),” he tóg. “Ẽg povo jykre tũ vẽ, ẽg tỹ bicho ẽn kon kỹ,” he tóg.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Kỹ tóg ti mỹ vĩ mãn mũ sir jãvo, vẽnh vĩ ti, kỹ tóg: “Topẽ tóg hã ra to: há ti nĩ, he mũ. Kỹ jẽggryg tũg nĩ,” he tóg.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ge tãgtũ han tóg, kỹ nén nẽ ẽn tóg vég tũ' he mũ sir, kanhkã tá.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Hã ra tóg Pedro mỹ e tĩ. Ti tỹ to jykrén tũ tóg tĩ, ti tỹ vég mũ to. Ti tỹ ver to jykrén mũ ra ag tóg junjun mũ, Cornélio tỹ ũn jẽgnẽg mũ ag. Ũ tóg ag mỹ: “ĩn ẽn vẽ,” he ja nĩ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Kỹ ag tóg tá junjun mũ. Ró to jẽgjẽ kỹ ag tóg jamã hár(a) ke mũ, kỹ ag tóg: “Simão Pedro ag mỹ ki nỹtĩ?” he mũ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Hã ra Pedro tóg ver ã tỹ vég mũ ẽn to jykrén nĩ nĩ. Kỹ Topẽ kuprĩg tóg ti mỹ ke mũ. “Ha vé, ũn régre ag vỹ ã jé prẽr mũ,” he tóg.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 “Jẽg nẽ ra, kãtére ra, tĩg ra ag mré,” he tóg. “To jykrén tũg. Isỹ ag jẽgnẽ vẽ,” he tóg, Pedro mỹ, Topẽ kuprĩg ti.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Kỹ Pedro tóg ag to kãtére mũ, kỹ tóg ag mỹ: “inh hã vẽ,” he mũ. “Inh jé prẽr ja ãjag tóg nĩ,” he tóg. “Ãjag tỹ ne to kãmũ nẽ?” he tóg ag mỹ.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Kỹ ag tóg ti mỹ: “Cornélio tỹ ẽg jẽgnẽ vẽ,” he mũ. “Capitão vẽ, Cornélio ti. Ũn jykre kuryj vẽ, kỹ tóg Topẽ kamẽg tĩ,” he ag tóg. “Israel kar ag tóg ti to há nỹtĩ, ti to ag tóg vĩ há han tĩ. Topẽ tỹ jẽnẽ jafã vỹ ti mỹ ke ja nĩ, ti tỹ ã jé prẽr jé, ã tỹ ti ĩn ra tĩg jé, ã tỹ ti mỹ Topẽ kãmén jé,” he ag tóg, Pedro mỹ.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Kỹ Pedro tóg ag mỹ: “kãge jẽg ra,” he mũ. Kỹ ag tóg tá nũgnũr mũ. Tỹ vaj kỹ tóg ag mré tĩ mũ. Kỹ Jope tá ke ũ ag tóg ti mré mũ mũ gé, Jesus mré ke ũ ag.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Tỹ vaj kỹ ag tóg Cesaréia tá junjun mũ. Tá Cornélio tóg ag jãvãnh mũ. Hã kỹ tóg ã kanhkã ag kar kógfyn ja nĩ, ag mỹ vẽnh vĩ jẽnẽ ja tóg nĩ, ã mré ke kar ag mỹ. Kỹ ag tóg kãmũ ja nĩ, kỹ ag tóg tá nỹtĩ sir.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pedro tỹ tá jun kỹ Cornélio tóg ti kato tẽ mũ, kỹ tóg ti jo mũg ke mũ. “Ti hỹn tỹ Topẽ nĩ,” he tóg, hã kỹ tóg ti jo mũg ke mũ, Cornélio ti.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Hã ra Pedro tóg ti fẽg mũ, kỹ tóg: “ke tũg ra,” he mũ. “Tỹ sóg ẽprã ke nĩ gé,” he tóg ti mỹ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Kỹ tóg ti mỹ vĩ há han mũ. Kỹ tóg kãra rã kỹ ũn e ag vég mũ, ũn vẽnh mãn kỹ nỹtĩ ag, Pedro ti.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Kỹ tóg ag mỹ: “Israel ag vỹ fóg mré nĩ tũ nĩgtĩ (mỹr),” he mũ. “Ẽg jykren hã vẽ,” he tóg. “Kỹ ẽg tóg fóg ĩn kãra rã tũ nĩgtĩ gé (mỹr) sir. Tag ki kanhró ãjag tóg nỹtĩ,” he tóg. “Hã ra Topẽ tóg inh kanhrãn, ã jykre tỹ. Kỹ sóg vẽnh kar ĩn kãra rãnh mũ, jẽggry tũ nĩn kỹ,” he tóg.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 “Hã kỹ sóg jatun mỹ kãtĩg, vẽsỹmér, ãjag tỹ inh jé prẽr kỹ. Kỹ sỹ ãjag ki jẽmẽnh há tóg tĩ. Ãjag tỹ hẽ ri ke jé inh jé prẽr nẽ?” he tóg ag mỹ, Pedro ti.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kỹ Cornélio tóg ti mỹ: “4 dias vẽ ha ũri,” he mũ, “kỹ sóg Topẽ mré vĩnh ke nĩ nĩ, jẽg tũ nĩn kỹ. 3 horas vẽ. Inh ĩn krẽm sóg Topẽ mré vĩnh ke nĩ nĩ, kỹ sóg ũ vég nĩ nĩ. Ti kur tóg kókov nĩ.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Kỹ tóg inh mỹ: “Cornélio',” he mũ. “Topẽ vỹ ã vĩ mẽg mũ. Ã tỹ ũn jagẽgtar mỹ nén vin ẽn ve tóg. To tóg jykrén, Topẽ ti,” he tóg.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 “Kỹ Jope ra ũ jẽnẽ. Tá Simão jé prẽr, ũ tỹ Pedro he mũ ẽn ti. Nén fár tỹ tãnãj ke tĩ ẽn ĩn krẽm tóg nĩ nĩ, hã vỹ: Simão, he mũ. Ti ĩn vỹ goj kafã tũ fyr tá jẽ nĩ,” he tóg inh mỹ, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ti,” he tóg, capitão ti.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 “Kỹ sóg vẽsỹmér ã to ũ ag jẽgnẽ. Kỹ ã tóg kãtĩ mũ. Kỹ tóg há tĩ, ã kãtĩg ti. Hã to ẽg tóg vẽnh mãn, Topẽ jo. Topẽ tỹ ã mỹ nén tó ja kãmén ra ẽg mỹ. Ẽg tỹ mẽnh há tóg tĩ vẽ,” he tóg, Cornélio ti, Pedro mỹ.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Kỹ Pedro tóg ag mỹ kãmén mũ, kỹ tóg: “vãhã tóg sỹ to jykrén mũ,” he mũ. “Topẽ mỹ nén ũ tũ vẽ, Israel he mũ ẽn ag, fóg he mũ ẽn ag ke gé, kanhgág ag ke gé, Israel jykre han tũ kar ag,” he tóg.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 “Ũ tỹ ti kamẽg mũ vỹ ti mỹ há nỹtĩ, Topẽ mỹ, ũ tỹ vẽnh jykre kuryj han mũ ag kar, povo kar kãmĩ,” he tóg.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 “Povo tỹ Israel mỹ tóg ã vĩ ẽn jẽnẽ ja nĩ, Topẽ ti. Ẽg mỹ tóg tó, ẽg tỹ jatu nỹtĩ jé, ti tỹ Jesus Cristo tugrĩn ẽg to há nĩn kỹ. Jesus ẽn vỹ tỹ vẽnh kar Senhor nĩ,” he tóg.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 “Vẽnh vĩ ẽn mẽ kãn ãjag tóg huri. Judéia kar mĩ tóg rũm ke ja nĩ. João tóg vẽnh kar mỹ: “ãjag jykre tovãnh ra,” he ja nĩgtĩ. Kỹ tóg ag kygpe ja nĩ. Kar kỹ Jesus tóg Galiléia mĩ tĩg vén mũ, Nazaré tá ke ẽn ti.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Kỹ Topẽ tóg Jesus mỹ ã kuprĩg jẽnẽ ja nĩ. Kỹ tóg ti mỹ vẽnh jykre nĩm ja nĩ. Ga kar mĩ tóg tĩg ja nĩgtĩ. Nén kar há han ja tóg nĩgtĩ. Japo tỹ ũn vóg kónãn mũ ag tỹ há' he ja tóg nĩ gé. Topẽ hã ne ti mré han ja nĩgtĩ hã ra',” he tóg.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Nén kar ẽn ve ja ẽg tóg nĩgtĩ, ti tỹ nén han mũ kar, ga tỹ Judéia tá, Jerusalém tá ke gé. Ẽn tỹ ag tóg cruz to ti sa ja nĩgtĩ, ti tén ja ag tóg nĩgtĩ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Kurã tãgtũ tũg kỹ Topẽ tóg ẽn rĩn mãn ja nĩgtĩ, kỹ tóg vẽnh ven ja nĩgtĩ,” he tóg, Pedro ti.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 “Hã ra vẽnh kar vỹ ti ve ja tũ nĩ. Ẽg hã mỹ tóg vẽnh ven ja nĩ. Hã to Topẽ tóg ẽg kuprẽg ja nĩgtĩ. Ti mré ẽg tóg jẽn ja nĩgtĩ, kron ja nĩgtĩ gé, ti tỹ ã ter kar rĩr mãn kỹ,” he tóg, Pedro ti.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 “Kỹ tóg ẽg mỹ: “vẽnh kar mỹ inh kãmén nĩ,” he ja nĩgtĩ. “Topẽ vỹ ti tỹ vẽnh kar kãfór han, hemnĩ,” he ja tóg nĩ ẽg mỹ. “Kỹ tóg vẽnh kar tỹ nén han mũ venh ke mũ sir. Ũ tỹ ũri rĩnrĩr mũ ag kar tỹ nén hyn han mũ ve jé tóg ke mũ, ũn ter mũ ag kar tỹ nén hyn han mũ kar ke gé, hemnĩ,” he ja tóg nĩgtĩ ẽg mỹ, Jesus ti,” he tóg, Pedro ti.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 “Vãsỹ Topẽ vĩ tó tĩ ag kar vỹ ti kãmén ja nĩgtĩ, kỹ ag tóg: “ũ tỹ ti ki rã mũ mỹ tóg vẽnh pãte fón ke mũ, Topẽ ti, ti tỹ ti vĩ mranh mũ ti,” he ja nĩgtĩ. “Cristo tugrĩn tóg vẽnh pãte fón ke mũ,” he ja ag tóg nĩgtĩ, Topẽ vĩ tó tĩ ag,” he tóg, Pedro ti.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pedro tỹ ver tag tó kỹ vãhã Topẽ kuprĩg tóg ag ki rã mũ, ũ tỹ ti vĩ mẽg mũ ag ki.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Kỹ Israel ag tỹ Jesus ki ge kỹ nỹtĩ ag mỹ tóg e tĩ, ũ tỹ Pedro mré kãmũ ag mỹ. “Topẽ kuprĩg tóg tỹ ag jagrẽ nĩ',” he ag tóg. “Ag tỹ tỹ fóg nỹtĩ ra tóg ag ki rã mũ',” he ag tóg.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 “Vẽnh vĩ ũ tugtó ag mũ (mỹr),” he ag tóg. “Vẽnh vĩ ẽn ki ag tóg Topẽ mỹ: há ã tóg nĩ, he mũ,” he ag tóg.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Kỹ Pedro tóg: “ũ tóg ag to: ag kygpenh ke tũ ẽg nĩ, henh ke tũ nĩ (mỹr),” he mũ. “Topẽ kuprĩg tỹ ag jagrẽ nỹtĩ. Ẽg ki rã ri ke han tóg ag ki, Topẽ kuprĩg ti. Kỹ ẽg hỹn ag kygpenh mũ ha,” he tóg, Pedro ti.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Kỹ tóg ũ mỹ: “ag kygpe ra ge, Jesus Cristo jiji tó kỹ,” he mũ sir.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.