Atos 10

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cidade tỹ Cesaréia tá ũ tóg nĩ nĩ, ti jiji hã vỹ: Cornélio, he mũ. Soldado tỹ 100 to pã'i vẽ, ag tỹ ũ to: ga tỹ Itália tá ke ag, he mũ ẽn to capitão vẽ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ẽn vỹ Topẽ to há nĩ, kỹ tóg Topẽ kamẽg tĩ. Ti mré ke kar vỹ ge nỹtĩ gé. Povo tỹ Israel ag kãmĩ ũn jagãgtar ag jagãgtãn tóg tĩgtĩ, ti tỹ tỹ Israel ag mré ke tũ hã ra. Topẽ mré tóg vĩ tĩ gé.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Ẽn tóg nén nẽ vég mũ, 3 horas ki, ã nũr tũ ra. Kỹ tóg Topẽ tỹ jẽnẽ jafã jun vég mũ. Kỹ tóg ti mỹ: “Cornélio',” he mũ, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ti.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ti tỹ ti ve kỹ ti fe tóg jũrũn ke mũ, kỹ tóg: “ne nẽ?” he mũ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 “Kỹ ũ jẽgnẽmnĩ, ag tỹ Jope ra mũ jé. Tá ũ tóg nĩ nĩ, ti jiji hã vỹ: Simão, he mũ, kỹ ti jyjy ũ hã vỹ: Pedro, he mũ. Ẽn jé prẽrmnĩ,” he tóg.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 “Simão mré tóg nĩ nĩ, ũ tỹ nén fár tỹ tãnãj ke tĩ ẽn mré, kỹ ti ĩn vỹ goj kafã tũ fyr tá jẽ nĩ,” he tóg.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Kỹ Topẽ tỹ jẽnẽ jafã tóg tĩ mũ, ti mỹ tó kar kỹ. Kỹ capitão ẽn tóg ã camarada régre ag jé prẽr mũ, soldado pir mré, ũ tỹ Topẽ kamẽg mũ ẽn ti. Ũ tỹ ã rãnhrãj han mũ ẽn jé tóg prẽr mũ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Kỹ tóg ag mỹ ã tỹ nén ve ja tó mũ, kỹ tóg cidade tỹ Jope ra ag jẽgnẽg mũ.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tỹ vaj kỹ ag tóg cidade ẽn to hã nỹtĩ, meio dia ki. Kỹ Pedro tóg ĩn kri kyjer ẽn ra tãpry mũ, Topẽ mré vĩ jé.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Kỹ tóg kókĩr mũ. Kỹ tóg fag mỹ vẽjén to vĩ mũ. Fag tỹ ver ti mỹ han mũ ra tóg nén nẽ vég mũ, Pedro ti.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Kỹ tóg ag tỹ kanhkã nón mũ vég mũ. Tá nén ũ tóg kãtére mũ. Kỹ tóg tỹ kur mág ve nĩ. Ti péno kygje kỹ tóg ga kri kãtére mũ, kur ti.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Hã ra bicho kar tóg kur ẽn kãki nỹtĩ nĩ, fa tỹ 4 (ke) kar tóg nỹtĩ, ũ tóg ã nug kri mũgtĩ gé, sẽsĩ kar ke gé, jẽsĩ kar.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Kỹ vẽnh vĩ tóg mẽ há tĩ, kỹ tóg: “tág',” he mũ. “Tãnh kỹ kó, vỹ,” he tóg.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kỹ Pedro tóg ẽg Senhor ti mỹ: “nejé,” he mũ. “Nén ũ jẽggry ko ja tũ sóg nĩ (mỹr),” he tóg. “Ẽg povo jykre tũ vẽ, ẽg tỹ bicho ẽn kon kỹ,” he tóg.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kỹ tóg ti mỹ vĩ mãn mũ sir jãvo, vẽnh vĩ ti, kỹ tóg: “Topẽ tóg hã ra to: há ti nĩ, he mũ. Kỹ jẽggryg tũg nĩ,” he tóg.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ge tãgtũ han tóg, kỹ nén nẽ ẽn tóg vég tũ' he mũ sir, kanhkã tá.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Hã ra tóg Pedro mỹ e tĩ. Ti tỹ to jykrén tũ tóg tĩ, ti tỹ vég mũ to. Ti tỹ ver to jykrén mũ ra ag tóg junjun mũ, Cornélio tỹ ũn jẽgnẽg mũ ag. Ũ tóg ag mỹ: “ĩn ẽn vẽ,” he ja nĩ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Kỹ ag tóg tá junjun mũ. Ró to jẽgjẽ kỹ ag tóg jamã hár(a) ke mũ, kỹ ag tóg: “Simão Pedro ag mỹ ki nỹtĩ?” he mũ.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Hã ra Pedro tóg ver ã tỹ vég mũ ẽn to jykrén nĩ nĩ. Kỹ Topẽ kuprĩg tóg ti mỹ ke mũ. “Ha vé, ũn régre ag vỹ ã jé prẽr mũ,” he tóg.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 “Jẽg nẽ ra, kãtére ra, tĩg ra ag mré,” he tóg. “To jykrén tũg. Isỹ ag jẽgnẽ vẽ,” he tóg, Pedro mỹ, Topẽ kuprĩg ti.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Kỹ Pedro tóg ag to kãtére mũ, kỹ tóg ag mỹ: “inh hã vẽ,” he mũ. “Inh jé prẽr ja ãjag tóg nĩ,” he tóg. “Ãjag tỹ ne to kãmũ nẽ?” he tóg ag mỹ.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Kỹ ag tóg ti mỹ: “Cornélio tỹ ẽg jẽgnẽ vẽ,” he mũ. “Capitão vẽ, Cornélio ti. Ũn jykre kuryj vẽ, kỹ tóg Topẽ kamẽg tĩ,” he ag tóg. “Israel kar ag tóg ti to há nỹtĩ, ti to ag tóg vĩ há han tĩ. Topẽ tỹ jẽnẽ jafã vỹ ti mỹ ke ja nĩ, ti tỹ ã jé prẽr jé, ã tỹ ti ĩn ra tĩg jé, ã tỹ ti mỹ Topẽ kãmén jé,” he ag tóg, Pedro mỹ.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Kỹ Pedro tóg ag mỹ: “kãge jẽg ra,” he mũ. Kỹ ag tóg tá nũgnũr mũ. Tỹ vaj kỹ tóg ag mré tĩ mũ. Kỹ Jope tá ke ũ ag tóg ti mré mũ mũ gé, Jesus mré ke ũ ag.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Tỹ vaj kỹ ag tóg Cesaréia tá junjun mũ. Tá Cornélio tóg ag jãvãnh mũ. Hã kỹ tóg ã kanhkã ag kar kógfyn ja nĩ, ag mỹ vẽnh vĩ jẽnẽ ja tóg nĩ, ã mré ke kar ag mỹ. Kỹ ag tóg kãmũ ja nĩ, kỹ ag tóg tá nỹtĩ sir.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pedro tỹ tá jun kỹ Cornélio tóg ti kato tẽ mũ, kỹ tóg ti jo mũg ke mũ. “Ti hỹn tỹ Topẽ nĩ,” he tóg, hã kỹ tóg ti jo mũg ke mũ, Cornélio ti.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Hã ra Pedro tóg ti fẽg mũ, kỹ tóg: “ke tũg ra,” he mũ. “Tỹ sóg ẽprã ke nĩ gé,” he tóg ti mỹ.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Kỹ tóg ti mỹ vĩ há han mũ. Kỹ tóg kãra rã kỹ ũn e ag vég mũ, ũn vẽnh mãn kỹ nỹtĩ ag, Pedro ti.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Kỹ tóg ag mỹ: “Israel ag vỹ fóg mré nĩ tũ nĩgtĩ (mỹr),” he mũ. “Ẽg jykren hã vẽ,” he tóg. “Kỹ ẽg tóg fóg ĩn kãra rã tũ nĩgtĩ gé (mỹr) sir. Tag ki kanhró ãjag tóg nỹtĩ,” he tóg. “Hã ra Topẽ tóg inh kanhrãn, ã jykre tỹ. Kỹ sóg vẽnh kar ĩn kãra rãnh mũ, jẽggry tũ nĩn kỹ,” he tóg.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 “Hã kỹ sóg jatun mỹ kãtĩg, vẽsỹmér, ãjag tỹ inh jé prẽr kỹ. Kỹ sỹ ãjag ki jẽmẽnh há tóg tĩ. Ãjag tỹ hẽ ri ke jé inh jé prẽr nẽ?” he tóg ag mỹ, Pedro ti.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kỹ Cornélio tóg ti mỹ: “4 dias vẽ ha ũri,” he mũ, “kỹ sóg Topẽ mré vĩnh ke nĩ nĩ, jẽg tũ nĩn kỹ. 3 horas vẽ. Inh ĩn krẽm sóg Topẽ mré vĩnh ke nĩ nĩ, kỹ sóg ũ vég nĩ nĩ. Ti kur tóg kókov nĩ.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Kỹ tóg inh mỹ: “Cornélio',” he mũ. “Topẽ vỹ ã vĩ mẽg mũ. Ã tỹ ũn jagẽgtar mỹ nén vin ẽn ve tóg. To tóg jykrén, Topẽ ti,” he tóg.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 “Kỹ Jope ra ũ jẽnẽ. Tá Simão jé prẽr, ũ tỹ Pedro he mũ ẽn ti. Nén fár tỹ tãnãj ke tĩ ẽn ĩn krẽm tóg nĩ nĩ, hã vỹ: Simão, he mũ. Ti ĩn vỹ goj kafã tũ fyr tá jẽ nĩ,” he tóg inh mỹ, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ti,” he tóg, capitão ti.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 “Kỹ sóg vẽsỹmér ã to ũ ag jẽgnẽ. Kỹ ã tóg kãtĩ mũ. Kỹ tóg há tĩ, ã kãtĩg ti. Hã to ẽg tóg vẽnh mãn, Topẽ jo. Topẽ tỹ ã mỹ nén tó ja kãmén ra ẽg mỹ. Ẽg tỹ mẽnh há tóg tĩ vẽ,” he tóg, Cornélio ti, Pedro mỹ.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Kỹ Pedro tóg ag mỹ kãmén mũ, kỹ tóg: “vãhã tóg sỹ to jykrén mũ,” he mũ. “Topẽ mỹ nén ũ tũ vẽ, Israel he mũ ẽn ag, fóg he mũ ẽn ag ke gé, kanhgág ag ke gé, Israel jykre han tũ kar ag,” he tóg.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 “Ũ tỹ ti kamẽg mũ vỹ ti mỹ há nỹtĩ, Topẽ mỹ, ũ tỹ vẽnh jykre kuryj han mũ ag kar, povo kar kãmĩ,” he tóg.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 “Povo tỹ Israel mỹ tóg ã vĩ ẽn jẽnẽ ja nĩ, Topẽ ti. Ẽg mỹ tóg tó, ẽg tỹ jatu nỹtĩ jé, ti tỹ Jesus Cristo tugrĩn ẽg to há nĩn kỹ. Jesus ẽn vỹ tỹ vẽnh kar Senhor nĩ,” he tóg.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 “Vẽnh vĩ ẽn mẽ kãn ãjag tóg huri. Judéia kar mĩ tóg rũm ke ja nĩ. João tóg vẽnh kar mỹ: “ãjag jykre tovãnh ra,” he ja nĩgtĩ. Kỹ tóg ag kygpe ja nĩ. Kar kỹ Jesus tóg Galiléia mĩ tĩg vén mũ, Nazaré tá ke ẽn ti.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Kỹ Topẽ tóg Jesus mỹ ã kuprĩg jẽnẽ ja nĩ. Kỹ tóg ti mỹ vẽnh jykre nĩm ja nĩ. Ga kar mĩ tóg tĩg ja nĩgtĩ. Nén kar há han ja tóg nĩgtĩ. Japo tỹ ũn vóg kónãn mũ ag tỹ há' he ja tóg nĩ gé. Topẽ hã ne ti mré han ja nĩgtĩ hã ra',” he tóg.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Nén kar ẽn ve ja ẽg tóg nĩgtĩ, ti tỹ nén han mũ kar, ga tỹ Judéia tá, Jerusalém tá ke gé. Ẽn tỹ ag tóg cruz to ti sa ja nĩgtĩ, ti tén ja ag tóg nĩgtĩ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Kurã tãgtũ tũg kỹ Topẽ tóg ẽn rĩn mãn ja nĩgtĩ, kỹ tóg vẽnh ven ja nĩgtĩ,” he tóg, Pedro ti.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 “Hã ra vẽnh kar vỹ ti ve ja tũ nĩ. Ẽg hã mỹ tóg vẽnh ven ja nĩ. Hã to Topẽ tóg ẽg kuprẽg ja nĩgtĩ. Ti mré ẽg tóg jẽn ja nĩgtĩ, kron ja nĩgtĩ gé, ti tỹ ã ter kar rĩr mãn kỹ,” he tóg, Pedro ti.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 “Kỹ tóg ẽg mỹ: “vẽnh kar mỹ inh kãmén nĩ,” he ja nĩgtĩ. “Topẽ vỹ ti tỹ vẽnh kar kãfór han, hemnĩ,” he ja tóg nĩ ẽg mỹ. “Kỹ tóg vẽnh kar tỹ nén han mũ venh ke mũ sir. Ũ tỹ ũri rĩnrĩr mũ ag kar tỹ nén hyn han mũ ve jé tóg ke mũ, ũn ter mũ ag kar tỹ nén hyn han mũ kar ke gé, hemnĩ,” he ja tóg nĩgtĩ ẽg mỹ, Jesus ti,” he tóg, Pedro ti.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 “Vãsỹ Topẽ vĩ tó tĩ ag kar vỹ ti kãmén ja nĩgtĩ, kỹ ag tóg: “ũ tỹ ti ki rã mũ mỹ tóg vẽnh pãte fón ke mũ, Topẽ ti, ti tỹ ti vĩ mranh mũ ti,” he ja nĩgtĩ. “Cristo tugrĩn tóg vẽnh pãte fón ke mũ,” he ja ag tóg nĩgtĩ, Topẽ vĩ tó tĩ ag,” he tóg, Pedro ti.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pedro tỹ ver tag tó kỹ vãhã Topẽ kuprĩg tóg ag ki rã mũ, ũ tỹ ti vĩ mẽg mũ ag ki.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kỹ Israel ag tỹ Jesus ki ge kỹ nỹtĩ ag mỹ tóg e tĩ, ũ tỹ Pedro mré kãmũ ag mỹ. “Topẽ kuprĩg tóg tỹ ag jagrẽ nĩ',” he ag tóg. “Ag tỹ tỹ fóg nỹtĩ ra tóg ag ki rã mũ',” he ag tóg.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 “Vẽnh vĩ ũ tugtó ag mũ (mỹr),” he ag tóg. “Vẽnh vĩ ẽn ki ag tóg Topẽ mỹ: há ã tóg nĩ, he mũ,” he ag tóg.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Kỹ Pedro tóg: “ũ tóg ag to: ag kygpenh ke tũ ẽg nĩ, henh ke tũ nĩ (mỹr),” he mũ. “Topẽ kuprĩg tỹ ag jagrẽ nỹtĩ. Ẽg ki rã ri ke han tóg ag ki, Topẽ kuprĩg ti. Kỹ ẽg hỹn ag kygpenh mũ ha,” he tóg, Pedro ti.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kỹ tóg ũ mỹ: “ag kygpe ra ge, Jesus Cristo jiji tó kỹ,” he mũ sir.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.