Romanos 4

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Waŋu duŋa séwiiguc ambéc sakoŋnina Abaraham imi némac iwawai mihicŋiyec ʒéwiŋ?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Abarahamnéŋ wawaŋ meme igucnec solaŋa ʒémimia waŋeciguc séwi eŋeŋ wammacac séc, néŋ Anutuac wésiaiguc imi imuhuc wammacac séc qahac.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Kiwinéŋ dimuhuc ʒézac? Abarahamnéŋ Anutu ninʒéŋgé miyu imuac niŋac wamma solaŋa ʒémiyec.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ic méŋnéŋ ai mema ai boŋa késayu niŋni boŋa imi ewa hiawac buŋa éséc ménda wanʒac, néŋ tasé kuku éséc wanʒac.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ic méŋ wawaŋ memeya qahac iminéŋ képésic ic solaŋa ʒémianʒac i ninʒéŋgémaciguc ninʒéŋ ninʒéŋ imuac niŋac mia solaŋa ʒémimac.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Dawidi imuhucyanec ic méŋ wawaŋ memeya séha ménda hemizac, néŋ Anutunéŋ nimmima solaŋa ʒémiyu ic imi ʒézé ségiségiyaguc wanʒac ʒéma yomuhuc ʒéyec;
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Héna ac logigic képésicgina wai énécmima képésicgina hoturu énécmimac imi ségiségi ginaguc.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Miŋ Kewuninanéŋ ic méŋac képésicya ménda olommac imi ségiségiyaguc wammac.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Imuac ségiségi iminéŋ séwi heric heriraguc iwac muru sac hemac me séwi heric herira qahac iwac muru momacnec hemac? Neŋaŋ imi yomuhuc ʒéanʒiŋ; Abaraham imi ninʒéŋ ninʒéŋa niŋac wamma solaŋa ʒémiyec.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Némac nanaŋiguc naŋu solaŋa ʒémiyec? Séwi tasé heric heriraguc kerec nalé imuaru me séwi tasé heric herira qahac kerec imuaru? Ʒéwa niŋgic, séwi tasé heric heriraguc kerec nalé imuaru qahac, néŋ séwi tasé heric herira qahac kerec nalé imuaru mia solaŋa ʒémiyec.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Inéŋ séwi tasé heric herira qahac kerec nalé imuaru ninʒéŋgéyu solaŋa ʒémiyecac solaŋ dindiŋa imuac asé kiwiya imi meyec. Imi mia eŋeyaoc séwi tasé heric herira qahac kecma ninʒéŋ ninʒéŋ ic mocʒoŋ yanda ionac ambéc sakoŋgina waŋu ɋelihéra héna imuhucyanec solaŋa ʒéénécmimac niŋac imuhuc waŋec.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Waŋu inéŋ imuhuc wamma séwi tasé hericheric haka imuac ambéc sakoŋnina waŋec. Imi mia kecma séwi tasé hericheric memu ionac sac qahac, néŋ Abarahamnéŋ séwi tasé heric herira qahac kerec imuaru ninʒéŋ ninʒéŋ késa kerec imuac héna tima méndacmiziŋ neŋaŋ momacnec ambéc sakoŋnina wammac niŋac imuhuc waŋec.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Abaraham ʒéma ɋelihéra ieneŋ baec mocʒoŋ yanda mératéc memu niŋac sisipac ac megic. Waŋu sisipac ac imi mia héna ac igucnec qahac, néŋ ninʒéŋ ninʒéŋac solaŋ dindiŋa imuarunec.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Ic embac héna ac igucnecnéŋ mératéc meme ic wambunec ninʒéŋ ninʒéŋ imi héla qahac waŋu sisipac ac imi auyu qahac wambacnec.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Héna ac niŋac wamma qeri gericyanéŋ aiyaguc wanʒac. Waŋu héna ac ménda hezac imuaru héna ac logilogi imuhucyanec ménda hemac.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Imuac niŋac mératéc meme ic wawaŋa imi ewa hiawac buŋa wammac niŋac ninʒéŋ ninʒéŋ méndacma haanʒac. Imi mia ʒikiʒiki ac imi ɋelihéra ionac muru meseli énécmimaŋ niŋac imuhuc waŋanʒac. Waŋu imi mia ic embac héna ac igucnec sac qahac, néŋ Abarahamac ninʒéŋ ninʒéŋiguc toro qeqeya imi onac momacnec. Waŋu Abaraham imi Anutuac kiwaiguc baec ic momac yanda neŋaŋ ambéc sakoŋnina wanʒac.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Ac kiwi méŋ imi yomuhuc hezac; Neŋ gi ic embac hénia hénia ionac maŋgocgina wambésémaŋ niŋac kumugénʒua. Waŋu Anutu Abarahamnéŋ ninʒéŋgé miyec imi yomuhuc; Humuc ic meɋelima iwawai ménda kekera imi iwawai kekera igucnec unuruanʒac ésécnec unuruyu hicŋianʒac.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abarahamnéŋ héŋu mambécma kecmacac séc qahac waŋec, néŋ kileŋ mambécma ninʒéŋgéyec. Imi mia ɋelihécga imi yomuhuc wammu ʒéma ézéyec séc ic embac hénia hénia ionac maŋgocgina wammac niŋac imuhuc hicŋiyec.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Yawuŋa 100 waŋu eŋeya séwiya imi humuc tanec waŋec. Waŋu Sarawac merac gésia imi acguc humuc tanec waŋec imi niŋtegirec. Waŋu ninʒéŋ ninʒéŋawac kuhanéŋ ménda mayec.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Waŋu ninʒéŋ ninʒéŋanéŋ ménda waimiyu Anutuac sisipac ac imuac niŋ éréhéc ménda waŋec, néŋ ninʒéŋ ninʒéŋiguc naŋselima Anutu eeya héiyec.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Imuhuc wamma ac ʒikima ézéyec imi wandacmac ac séc ʒéma hélacnec ninʒéŋgéyec.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Imuac niŋac ninʒéŋ ninʒéŋ imuac mia solaŋa ʒémiyec.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Solaŋa ʒéma nimmiyec ac ooya imi Abarahamac niŋacnec sac qahac,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Imi mia solaŋa ʒé énécmimacac buŋa neŋaŋ ʒéma Miŋ Kewunina Yesu humuc ic ionarunec meɋeliyec Anutu i ninʒéŋgé mimuac heyec neŋaŋ niŋac momacnec imuhuc ooyawac hezac.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Yesu imi képésicnina niŋac humuciguc opocopora waŋec. Waŋu imuhucyanec solaŋa ʒénénécmimac niŋac meɋeli miyu yarec.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.