Romanos 4
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARIB
1 Waŋu duŋa séwiiguc ambéc sakoŋnina Abaraham imi némac iwawai mihicŋiyec ʒéwiŋ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abarahamnéŋ wawaŋ meme igucnec solaŋa ʒémimia waŋeciguc séwi eŋeŋ wammacac séc, néŋ Anutuac wésiaiguc imi imuhuc wammacac séc qahac.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Kiwinéŋ dimuhuc ʒézac? Abarahamnéŋ Anutu ninʒéŋgé miyu imuac niŋac wamma solaŋa ʒémiyec.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Ic méŋnéŋ ai mema ai boŋa késayu niŋni boŋa imi ewa hiawac buŋa éséc ménda wanʒac, néŋ tasé kuku éséc wanʒac.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Ic méŋ wawaŋ memeya qahac iminéŋ képésic ic solaŋa ʒémianʒac i ninʒéŋgémaciguc ninʒéŋ ninʒéŋ imuac niŋac mia solaŋa ʒémimac.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Dawidi imuhucyanec ic méŋ wawaŋ memeya séha ménda hemizac, néŋ Anutunéŋ nimmima solaŋa ʒémiyu ic imi ʒézé ségiségiyaguc wanʒac ʒéma yomuhuc ʒéyec;
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Héna ac logigic képésicgina wai énécmima képésicgina hoturu énécmimac imi ségiségi ginaguc.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Miŋ Kewuninanéŋ ic méŋac képésicya ménda olommac imi ségiségiyaguc wammac.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Imuac ségiségi iminéŋ séwi heric heriraguc iwac muru sac hemac me séwi heric herira qahac iwac muru momacnec hemac? Neŋaŋ imi yomuhuc ʒéanʒiŋ; Abaraham imi ninʒéŋ ninʒéŋa niŋac wamma solaŋa ʒémiyec.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Némac nanaŋiguc naŋu solaŋa ʒémiyec? Séwi tasé heric heriraguc kerec nalé imuaru me séwi tasé heric herira qahac kerec imuaru? Ʒéwa niŋgic, séwi tasé heric heriraguc kerec nalé imuaru qahac, néŋ séwi tasé heric herira qahac kerec nalé imuaru mia solaŋa ʒémiyec.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Inéŋ séwi tasé heric herira qahac kerec nalé imuaru ninʒéŋgéyu solaŋa ʒémiyecac solaŋ dindiŋa imuac asé kiwiya imi meyec. Imi mia eŋeyaoc séwi tasé heric herira qahac kecma ninʒéŋ ninʒéŋ ic mocʒoŋ yanda ionac ambéc sakoŋgina waŋu ɋelihéra héna imuhucyanec solaŋa ʒéénécmimac niŋac imuhuc waŋec.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Waŋu inéŋ imuhuc wamma séwi tasé hericheric haka imuac ambéc sakoŋnina waŋec. Imi mia kecma séwi tasé hericheric memu ionac sac qahac, néŋ Abarahamnéŋ séwi tasé heric herira qahac kerec imuaru ninʒéŋ ninʒéŋ késa kerec imuac héna tima méndacmiziŋ neŋaŋ momacnec ambéc sakoŋnina wammac niŋac imuhuc waŋec.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Abaraham ʒéma ɋelihéra ieneŋ baec mocʒoŋ yanda mératéc memu niŋac sisipac ac megic. Waŋu sisipac ac imi mia héna ac igucnec qahac, néŋ ninʒéŋ ninʒéŋac solaŋ dindiŋa imuarunec.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Ic embac héna ac igucnecnéŋ mératéc meme ic wambunec ninʒéŋ ninʒéŋ imi héla qahac waŋu sisipac ac imi auyu qahac wambacnec.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Héna ac niŋac wamma qeri gericyanéŋ aiyaguc wanʒac. Waŋu héna ac ménda hezac imuaru héna ac logilogi imuhucyanec ménda hemac.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Imuac niŋac mératéc meme ic wawaŋa imi ewa hiawac buŋa wammac niŋac ninʒéŋ ninʒéŋ méndacma haanʒac. Imi mia ʒikiʒiki ac imi ɋelihéra ionac muru meseli énécmimaŋ niŋac imuhuc waŋanʒac. Waŋu imi mia ic embac héna ac igucnec sac qahac, néŋ Abarahamac ninʒéŋ ninʒéŋiguc toro qeqeya imi onac momacnec. Waŋu Abaraham imi Anutuac kiwaiguc baec ic momac yanda neŋaŋ ambéc sakoŋnina wanʒac.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Ac kiwi méŋ imi yomuhuc hezac; Neŋ gi ic embac hénia hénia ionac maŋgocgina wambésémaŋ niŋac kumugénʒua. Waŋu Anutu Abarahamnéŋ ninʒéŋgé miyec imi yomuhuc; Humuc ic meɋelima iwawai ménda kekera imi iwawai kekera igucnec unuruanʒac ésécnec unuruyu hicŋianʒac.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Abarahamnéŋ héŋu mambécma kecmacac séc qahac waŋec, néŋ kileŋ mambécma ninʒéŋgéyec. Imi mia ɋelihécga imi yomuhuc wammu ʒéma ézéyec séc ic embac hénia hénia ionac maŋgocgina wammac niŋac imuhuc hicŋiyec.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Yawuŋa 100 waŋu eŋeya séwiya imi humuc tanec waŋec. Waŋu Sarawac merac gésia imi acguc humuc tanec waŋec imi niŋtegirec. Waŋu ninʒéŋ ninʒéŋawac kuhanéŋ ménda mayec.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Waŋu ninʒéŋ ninʒéŋanéŋ ménda waimiyu Anutuac sisipac ac imuac niŋ éréhéc ménda waŋec, néŋ ninʒéŋ ninʒéŋiguc naŋselima Anutu eeya héiyec.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Imuhuc wamma ac ʒikima ézéyec imi wandacmac ac séc ʒéma hélacnec ninʒéŋgéyec.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Imuac niŋac ninʒéŋ ninʒéŋ imuac mia solaŋa ʒémiyec.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Solaŋa ʒéma nimmiyec ac ooya imi Abarahamac niŋacnec sac qahac,
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Imi mia solaŋa ʒé énécmimacac buŋa neŋaŋ ʒéma Miŋ Kewunina Yesu humuc ic ionarunec meɋeliyec Anutu i ninʒéŋgé mimuac heyec neŋaŋ niŋac momacnec imuhuc ooyawac hezac.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Yesu imi képésicnina niŋac humuciguc opocopora waŋec. Waŋu imuhucyanec solaŋa ʒénénécmimac niŋac meɋeli miyu yarec.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.