Romanos 4
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA
1 Waŋu duŋa séwiiguc ambéc sakoŋnina Abaraham imi némac iwawai mihicŋiyec ʒéwiŋ?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abarahamnéŋ wawaŋ meme igucnec solaŋa ʒémimia waŋeciguc séwi eŋeŋ wammacac séc, néŋ Anutuac wésiaiguc imi imuhuc wammacac séc qahac.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Kiwinéŋ dimuhuc ʒézac? Abarahamnéŋ Anutu ninʒéŋgé miyu imuac niŋac wamma solaŋa ʒémiyec.
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Ic méŋnéŋ ai mema ai boŋa késayu niŋni boŋa imi ewa hiawac buŋa éséc ménda wanʒac, néŋ tasé kuku éséc wanʒac.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Ic méŋ wawaŋ memeya qahac iminéŋ képésic ic solaŋa ʒémianʒac i ninʒéŋgémaciguc ninʒéŋ ninʒéŋ imuac niŋac mia solaŋa ʒémimac.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Dawidi imuhucyanec ic méŋ wawaŋ memeya séha ménda hemizac, néŋ Anutunéŋ nimmima solaŋa ʒémiyu ic imi ʒézé ségiségiyaguc wanʒac ʒéma yomuhuc ʒéyec;
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Héna ac logigic képésicgina wai énécmima képésicgina hoturu énécmimac imi ségiségi ginaguc.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Miŋ Kewuninanéŋ ic méŋac képésicya ménda olommac imi ségiségiyaguc wammac.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Imuac ségiségi iminéŋ séwi heric heriraguc iwac muru sac hemac me séwi heric herira qahac iwac muru momacnec hemac? Neŋaŋ imi yomuhuc ʒéanʒiŋ; Abaraham imi ninʒéŋ ninʒéŋa niŋac wamma solaŋa ʒémiyec.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Némac nanaŋiguc naŋu solaŋa ʒémiyec? Séwi tasé heric heriraguc kerec nalé imuaru me séwi tasé heric herira qahac kerec imuaru? Ʒéwa niŋgic, séwi tasé heric heriraguc kerec nalé imuaru qahac, néŋ séwi tasé heric herira qahac kerec nalé imuaru mia solaŋa ʒémiyec.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Inéŋ séwi tasé heric herira qahac kerec nalé imuaru ninʒéŋgéyu solaŋa ʒémiyecac solaŋ dindiŋa imuac asé kiwiya imi meyec. Imi mia eŋeyaoc séwi tasé heric herira qahac kecma ninʒéŋ ninʒéŋ ic mocʒoŋ yanda ionac ambéc sakoŋgina waŋu ɋelihéra héna imuhucyanec solaŋa ʒéénécmimac niŋac imuhuc waŋec.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Waŋu inéŋ imuhuc wamma séwi tasé hericheric haka imuac ambéc sakoŋnina waŋec. Imi mia kecma séwi tasé hericheric memu ionac sac qahac, néŋ Abarahamnéŋ séwi tasé heric herira qahac kerec imuaru ninʒéŋ ninʒéŋ késa kerec imuac héna tima méndacmiziŋ neŋaŋ momacnec ambéc sakoŋnina wammac niŋac imuhuc waŋec.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Abaraham ʒéma ɋelihéra ieneŋ baec mocʒoŋ yanda mératéc memu niŋac sisipac ac megic. Waŋu sisipac ac imi mia héna ac igucnec qahac, néŋ ninʒéŋ ninʒéŋac solaŋ dindiŋa imuarunec.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ic embac héna ac igucnecnéŋ mératéc meme ic wambunec ninʒéŋ ninʒéŋ imi héla qahac waŋu sisipac ac imi auyu qahac wambacnec.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Héna ac niŋac wamma qeri gericyanéŋ aiyaguc wanʒac. Waŋu héna ac ménda hezac imuaru héna ac logilogi imuhucyanec ménda hemac.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Imuac niŋac mératéc meme ic wawaŋa imi ewa hiawac buŋa wammac niŋac ninʒéŋ ninʒéŋ méndacma haanʒac. Imi mia ʒikiʒiki ac imi ɋelihéra ionac muru meseli énécmimaŋ niŋac imuhuc waŋanʒac. Waŋu imi mia ic embac héna ac igucnec sac qahac, néŋ Abarahamac ninʒéŋ ninʒéŋiguc toro qeqeya imi onac momacnec. Waŋu Abaraham imi Anutuac kiwaiguc baec ic momac yanda neŋaŋ ambéc sakoŋnina wanʒac.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ac kiwi méŋ imi yomuhuc hezac; Neŋ gi ic embac hénia hénia ionac maŋgocgina wambésémaŋ niŋac kumugénʒua. Waŋu Anutu Abarahamnéŋ ninʒéŋgé miyec imi yomuhuc; Humuc ic meɋelima iwawai ménda kekera imi iwawai kekera igucnec unuruanʒac ésécnec unuruyu hicŋianʒac.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abarahamnéŋ héŋu mambécma kecmacac séc qahac waŋec, néŋ kileŋ mambécma ninʒéŋgéyec. Imi mia ɋelihécga imi yomuhuc wammu ʒéma ézéyec séc ic embac hénia hénia ionac maŋgocgina wammac niŋac imuhuc hicŋiyec.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Yawuŋa 100 waŋu eŋeya séwiya imi humuc tanec waŋec. Waŋu Sarawac merac gésia imi acguc humuc tanec waŋec imi niŋtegirec. Waŋu ninʒéŋ ninʒéŋawac kuhanéŋ ménda mayec.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Waŋu ninʒéŋ ninʒéŋanéŋ ménda waimiyu Anutuac sisipac ac imuac niŋ éréhéc ménda waŋec, néŋ ninʒéŋ ninʒéŋiguc naŋselima Anutu eeya héiyec.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Imuhuc wamma ac ʒikima ézéyec imi wandacmac ac séc ʒéma hélacnec ninʒéŋgéyec.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Imuac niŋac ninʒéŋ ninʒéŋ imuac mia solaŋa ʒémiyec.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Solaŋa ʒéma nimmiyec ac ooya imi Abarahamac niŋacnec sac qahac,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Imi mia solaŋa ʒé énécmimacac buŋa neŋaŋ ʒéma Miŋ Kewunina Yesu humuc ic ionarunec meɋeliyec Anutu i ninʒéŋgé mimuac heyec neŋaŋ niŋac momacnec imuhuc ooyawac hezac.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yesu imi képésicnina niŋac humuciguc opocopora waŋec. Waŋu imuhucyanec solaŋa ʒénénécmimac niŋac meɋeli miyu yarec.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.