2 Coríntios 8
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA
1 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécna Anutunéŋ Makedonia hénaoriŋ goi héihéiya qeénécmiyec imi ini nimmu niŋac wanʒua.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Ʒéra waiyawac manam batuc kuneŋ yandaiguc ségiségigina qesalecgé énécmima mayu maqeqe osiqosiyaiguc kileŋ haihulac wamma haleŋgina kuneŋ yanda aleŋ aleŋ késama haigic.
2 porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles superabundou em grande riqueza da sua generosidade.
3 Ni héipuc ac wamma ʒéau énécmizua, ieneŋ hia wammuac séc haleŋ hai énécmima eŋaŋ ewa siŋgina méndacma sécgina ogicma hai énécmigic.
3 Porque eles, testemunho eu, na medida de suas posses e mesmo acima delas, se mostraram voluntários,
4 Ieneŋ imi ic embac téréya tosara weleŋ qeénécmima haleŋ hai énécmimiawac ai imuaru toroqewiŋ ʒé niŋénécmiwiŋ niŋac hélacnec ʒéwelec nénécmigic.
4 pedindo-nos, com muitos rogos, a graça de participarem da assistência aos santos.
5 Kic hihi waŋiŋ imuacnec sac qahac néŋ toroqema ieneŋ walac eŋaŋ kekecgina Miŋ Kewuninawac muru haimigic, waŋu imuhucyanec Anutuac ewa siŋiguc nonac muru hai nénécmigic.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas também deram-se a si mesmos primeiro ao Senhor, depois a nós, pela vontade de Deus;
6 Titonéŋ bec sucginaiguc ai imi héniyec imuac niŋac ewa hiawac haleŋ ai imi meyacgéma metecgémac niŋac ʒénaŋgé miziŋ.
6 o que nos levou a recomendar a Tito que, como começou, assim também complete esta graça entre vós.
7 Ini ninʒéŋ ninʒéŋ ʒéma ackuaʒécgina ʒéma niniŋgina ʒéma wésé polaŋgina ʒéma goinina héianʒu ai imuhucya mocʒoŋiguc séc méŋ ogicma wamma meanʒu ésécnec ewa hiawac haleŋ haihai aiiguc acguc imuhuc séc méŋ ogicma wamma memu.
7 Como, porém, em tudo, manifestais superabundância, tanto na fé e na palavra como no saber, e em todo cuidado, e em nosso amor para convosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Ni ʒéseli énécmima ménda ʒézua, néŋ onac siŋgina iminéŋ hélacnec me qahac imi tosara ionac wésé polaŋ hakaginaguc haiséséc wamma niŋgésima kecʒua.
8 Não vos falo na forma de mandamento, mas para provar, pela diligência de outros, a sinceridade do vosso amor;
9 Imi mia hénia yomuhuc niŋac imuhuc ʒéma mayi; Miŋ Kewunina Yesu Kristoac ewa hiayawac haka yomi ini ninʒu. Inéŋ eŋeya maqeqeya néŋnec ini sécgina séc wamma kecmu niŋac eŋeya saméŋ bipiyaguc kerec, néŋ onac niŋac maqeqeya waŋec.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vós, para que, pela sua pobreza, vos tornásseis ricos.
10 Ai imuac mia niniŋna ʒéwa niŋgic iminéŋ naŋgé énécmimac. Ini yawuŋ emumuac walac ai imi hénima megic. Waŋu imi sac qahac ini imuac muŋguc wammaŋ ʒé ewa siŋgina he énécmiyec.
10 E nisto dou minha opinião; pois a vós outros, que, desde o ano passado, principiastes não só a prática, mas também o querer, convém isto.
11 Imuac ai imi mema medacmu. Waŋu wésé polaŋgina he énécmizac séc, iwawaigina he énécmizac séc méndacma wamma medacmu.
11 Completai, agora, a obra começada, para que, assim como revelastes prontidão no querer, assim a leveis a termo, segundo as vossas posses.
12 Wammuac siŋgina he énécmizaciguc, iwawai he énécmizac séc haigic memeyawac séc wammac, waŋu ménda he énécmizac igucnec imi ménda memeya wammac.
12 Porque, se há boa vontade, será aceita conforme o que o homem tem e não segundo o que ele não tem.
13 Imi mia tosara meefi énécmima ini meyéwéri énécmimaŋ niŋac qahac, néŋ séc éréréŋ waŋu kecmu niŋac.
13 Porque não é para que os outros tenham alívio, e vós, sobrecarga; mas para que haja igualdade,
14 Onac saméŋaginanéŋ ionac mété qététaŋginawac, imuhucyanec ionac saméŋaginanéŋ onac séc mété qététaŋginawac haigic keŋha waŋu, séc éréréŋnec hiabia wammac.
14 suprindo a vossa abundância, no presente, a falta daqueles, de modo que a abundância daqueles venha a suprir a vossa falta, e, assim, haja igualdade,
15 Imuac mia yomuhuc ooyawac hezac, sasala tocgégic imi eneŋ saméŋa ginaguc ménda waŋgic. Waŋu komodia tocgégic imi eneŋ acguc mété qététaŋ ginaguc ménda waŋgic.
15 como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve falta.
16 16a Onac niŋac wamma wésé polaŋ nenamuru henénʒac imuhucyanec Anutunéŋ Titoac ewa qeriaiguc momacnec haimiyec.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por amor de vós;
17 Miyu inéŋ nonac ʒénaŋgé ac késayec imi sac qahac, néŋ wésé polaŋ hemiyecac deguc kuneŋnec ogicma hemiyu eŋeya ewa siŋ méndacma onac muru kemmaŋ ʒé kenʒac imuac niŋac 16b Anutu ewa hia ac wammizua.
17 porque atendeu ao nosso apelo e, mostrando-se mais cuidadoso, partiu voluntariamente para vós outros.
18 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna méŋ i guc momacnec mélini hazac. Waŋu inéŋ mia buŋa suruc hiabia ʒéau énécmima hénaoriŋ tuŋa tuŋa ionac sucginaiguc qac buŋayaguc waŋanʒac.
18 E, com ele, enviamos o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Imi sac qahac, nini Miŋ Kewuninawac edamuyawac niŋac ʒéma nonac ewa siŋ héla imi énézéyu hémmu niŋac ʒéma ewa hiawac haleŋ ai meni ic imi momacnec keŋha wammac niŋac hénaoriŋ tuŋa tuŋa ieneŋ gésimima kumugic.
19 E não só isto, mas foi também eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade;
20 Nini imi haleŋ kuneŋ yanda nonac méraninaiguc haigic galeŋgéanʒiŋ ai imuac méŋnéŋ méŋ ʒébiri nénécmiwac niŋ técnina nimma kecanʒiŋ.
20 evitando, assim, que alguém nos acuse em face desta generosa dádiva administrada por nós;
21 Hénia imi yomuhuc, nini Miŋ Kewuninawac kiwaiguc sac qahac, néŋ ic embac ionac kicginaiguc momacnec haka hiabia wambiŋ ʒé, técnina nimma kecbiŋ ʒé wanʒiŋ.
21 pois o que nos preocupa é procedermos honestamente, não só perante o Senhor, como também diante dos homens.
22 Waŋu iriguc momacnec ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna méŋ mélini keŋec. Iwac mia héŋgésima niŋni, ic imi ai sasala imuac wésé polaŋaguc kerec. Waŋu deguc imi onac niŋu ewa qeriaiguc niŋkinʒéŋ kuneŋ yanda hicŋimiyu, wésé polaŋ imi ogicma kuneŋ yanda ai imi memaŋ ʒé wanʒac.
22 Com eles, enviamos nosso irmão cujo zelo, em muitas ocasiões e de muitos modos, temos experimentado; agora, porém, se mostra ainda mais zeloso pela muita confiança em vós.
23 Titoac ʒéwa niŋgic, inéŋ onac weleŋ qeqe ainaiguc mérana ʒéma ai momacna wanʒac, waŋu ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna éréhécna niŋac ʒéwa, iereŋ imi hénaoriŋ tuŋa tuŋa ionac méliméli ic éréhécgina ʒéma Kristoac edamuya wanʒaoc.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Imuac niŋac ini imi hénaoriŋ tuŋa tuŋa ionac kicginaiguc eŋaŋ siŋginawac héla ʒéma ʒézé bipi ac waŋ énécmiyiŋ imuac hénia imi eŋaŋ haihaka ginaiguc haima ic haréwéc ionac mewinini énécmigic hémmu.
24 Manifestai, pois, perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa exultação a vosso respeito na presença destes homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.