2 Coríntios 8
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARIB
1 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécna Anutunéŋ Makedonia hénaoriŋ goi héihéiya qeénécmiyec imi ini nimmu niŋac wanʒua.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Ʒéra waiyawac manam batuc kuneŋ yandaiguc ségiségigina qesalecgé énécmima mayu maqeqe osiqosiyaiguc kileŋ haihulac wamma haleŋgina kuneŋ yanda aleŋ aleŋ késama haigic.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Ni héipuc ac wamma ʒéau énécmizua, ieneŋ hia wammuac séc haleŋ hai énécmima eŋaŋ ewa siŋgina méndacma sécgina ogicma hai énécmigic.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Ieneŋ imi ic embac téréya tosara weleŋ qeénécmima haleŋ hai énécmimiawac ai imuaru toroqewiŋ ʒé niŋénécmiwiŋ niŋac hélacnec ʒéwelec nénécmigic.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Kic hihi waŋiŋ imuacnec sac qahac néŋ toroqema ieneŋ walac eŋaŋ kekecgina Miŋ Kewuninawac muru haimigic, waŋu imuhucyanec Anutuac ewa siŋiguc nonac muru hai nénécmigic.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Titonéŋ bec sucginaiguc ai imi héniyec imuac niŋac ewa hiawac haleŋ ai imi meyacgéma metecgémac niŋac ʒénaŋgé miziŋ.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Ini ninʒéŋ ninʒéŋ ʒéma ackuaʒécgina ʒéma niniŋgina ʒéma wésé polaŋgina ʒéma goinina héianʒu ai imuhucya mocʒoŋiguc séc méŋ ogicma wamma meanʒu ésécnec ewa hiawac haleŋ haihai aiiguc acguc imuhuc séc méŋ ogicma wamma memu.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Ni ʒéseli énécmima ménda ʒézua, néŋ onac siŋgina iminéŋ hélacnec me qahac imi tosara ionac wésé polaŋ hakaginaguc haiséséc wamma niŋgésima kecʒua.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Imi mia hénia yomuhuc niŋac imuhuc ʒéma mayi; Miŋ Kewunina Yesu Kristoac ewa hiayawac haka yomi ini ninʒu. Inéŋ eŋeya maqeqeya néŋnec ini sécgina séc wamma kecmu niŋac eŋeya saméŋ bipiyaguc kerec, néŋ onac niŋac maqeqeya waŋec.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Ai imuac mia niniŋna ʒéwa niŋgic iminéŋ naŋgé énécmimac. Ini yawuŋ emumuac walac ai imi hénima megic. Waŋu imi sac qahac ini imuac muŋguc wammaŋ ʒé ewa siŋgina he énécmiyec.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 Imuac ai imi mema medacmu. Waŋu wésé polaŋgina he énécmizac séc, iwawaigina he énécmizac séc méndacma wamma medacmu.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Wammuac siŋgina he énécmizaciguc, iwawai he énécmizac séc haigic memeyawac séc wammac, waŋu ménda he énécmizac igucnec imi ménda memeya wammac.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Imi mia tosara meefi énécmima ini meyéwéri énécmimaŋ niŋac qahac, néŋ séc éréréŋ waŋu kecmu niŋac.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Onac saméŋaginanéŋ ionac mété qététaŋginawac, imuhucyanec ionac saméŋaginanéŋ onac séc mété qététaŋginawac haigic keŋha waŋu, séc éréréŋnec hiabia wammac.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Imuac mia yomuhuc ooyawac hezac, sasala tocgégic imi eneŋ saméŋa ginaguc ménda waŋgic. Waŋu komodia tocgégic imi eneŋ acguc mété qététaŋ ginaguc ménda waŋgic.
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 16a Onac niŋac wamma wésé polaŋ nenamuru henénʒac imuhucyanec Anutunéŋ Titoac ewa qeriaiguc momacnec haimiyec.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Miyu inéŋ nonac ʒénaŋgé ac késayec imi sac qahac, néŋ wésé polaŋ hemiyecac deguc kuneŋnec ogicma hemiyu eŋeya ewa siŋ méndacma onac muru kemmaŋ ʒé kenʒac imuac niŋac 16b Anutu ewa hia ac wammizua.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna méŋ i guc momacnec mélini hazac. Waŋu inéŋ mia buŋa suruc hiabia ʒéau énécmima hénaoriŋ tuŋa tuŋa ionac sucginaiguc qac buŋayaguc waŋanʒac.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Imi sac qahac, nini Miŋ Kewuninawac edamuyawac niŋac ʒéma nonac ewa siŋ héla imi énézéyu hémmu niŋac ʒéma ewa hiawac haleŋ ai meni ic imi momacnec keŋha wammac niŋac hénaoriŋ tuŋa tuŋa ieneŋ gésimima kumugic.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Nini imi haleŋ kuneŋ yanda nonac méraninaiguc haigic galeŋgéanʒiŋ ai imuac méŋnéŋ méŋ ʒébiri nénécmiwac niŋ técnina nimma kecanʒiŋ.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Hénia imi yomuhuc, nini Miŋ Kewuninawac kiwaiguc sac qahac, néŋ ic embac ionac kicginaiguc momacnec haka hiabia wambiŋ ʒé, técnina nimma kecbiŋ ʒé wanʒiŋ.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Waŋu iriguc momacnec ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna méŋ mélini keŋec. Iwac mia héŋgésima niŋni, ic imi ai sasala imuac wésé polaŋaguc kerec. Waŋu deguc imi onac niŋu ewa qeriaiguc niŋkinʒéŋ kuneŋ yanda hicŋimiyu, wésé polaŋ imi ogicma kuneŋ yanda ai imi memaŋ ʒé wanʒac.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Titoac ʒéwa niŋgic, inéŋ onac weleŋ qeqe ainaiguc mérana ʒéma ai momacna wanʒac, waŋu ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna éréhécna niŋac ʒéwa, iereŋ imi hénaoriŋ tuŋa tuŋa ionac méliméli ic éréhécgina ʒéma Kristoac edamuya wanʒaoc.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Imuac niŋac ini imi hénaoriŋ tuŋa tuŋa ionac kicginaiguc eŋaŋ siŋginawac héla ʒéma ʒézé bipi ac waŋ énécmiyiŋ imuac hénia imi eŋaŋ haihaka ginaiguc haima ic haréwéc ionac mewinini énécmigic hémmu.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.