2 Coríntios 1
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs BKJ
1 Anutuac ewa siŋ niŋac Kristo Yesuac Méliméli ic waŋi ni Paulo ʒéma ninʒéŋ ninʒéŋ munanina Timoteo niri hénaoriŋ Korinti ama areŋa yandaiguc kecʒu ʒéma ic embac téréya Akaia baec séc kecʒu ionac momacnec kiwi yomi oénécmizic;
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Neŋaŋ Maŋgocnina Anutu ʒéma Miŋ Kewunina Yesu Kristo iorarunec ewa hia ʒéma luaenéŋ onac muru he énécmimac.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Miŋ Kewunina Yesu Kristo iwac Maŋgocya Anutu mepésimiwiŋ. Inéŋ wésé niniŋac Maŋgoc ʒéma qeri mebélac qebélac hénia hénia mocʒoŋ imuac Anutu kecanʒac.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Inéŋ ʒéra waiya hénia héniaiguc qeri mebélac qebélac waŋ nénécmianʒac. Waŋu neŋaŋ qeri mebélac qebélac Anutuac murunec meyiŋ iminéŋnec ic embac tosara ʒéra béra hénia héniaiguc kecʒu imi bénʒéŋnec qeri mebélac qebélac waŋ énécmiwiŋ.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Imi mia hénia yomuac niŋac imuhuc ʒézua; Kristoac qenʒeŋ manʒeŋnéŋ neŋaŋ kekeciguc sécgéma hezac. Imuhucyanec qeri mebélac qebélacnéŋ Kristoac murunec hama neŋaŋ muru qesalecgé nénécmizac hénia imuac niŋac imuhuc ʒézua.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Nini ʒéra waiya mihicŋima kecanʒiciguc imi onac qeri mebélac qebélac ʒéma aŋgéŋ tiénécmimiawac niŋac, waŋu nini qeri mebélac qebélac waŋ nénéc mimiawac kecanʒiciguc imi acguc onac qeri mebélac qebélac niŋac, qeri mebélac qebélac iminéŋ onac muru ai meyu ʒéra béra nini mihicŋianʒiŋ imuhucya imi ini acguc hia bisiqatéŋ wamma naŋselimu.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Ini ʒéra waiya imuaru toroqema kecanʒu ésécnec qeri mebélac qebélaciguc imuhucyanec wamma kecmu imi ni ninʒua imuac niŋac niŋkinʒéŋnina onac muru hezac imi mimiŋʒalia qahac.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina, imi mia hénia yomuhuc niŋac, nini Asia baeciguc ʒéra waiya qahaiguc kecma éréyiŋ imi ini ménda nimmu niŋac ménda wanʒiŋ. Nalé imuaru ʒéra waiya yéwéria sécnina ogicogicya qacninaiguc emma kilanʒi nénécmiyu kekecninawac niŋkinʒéŋ imi acguc waiyiŋ.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Humucac buŋa ʒétecgé nénécmimia ʒéma niŋni hélaguc waŋec, néŋ haka imuhuc hicŋi nénécmiyec imi mia nini neŋaoc ménda héiseli amuma humuc ic meɋeli énécmianʒac Anutu iwac muru sac héiseliwiŋ niŋac imuhuc hicŋi nénécmiyec.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Waŋu inéŋ mia humucac déc igucnec metecgé nénécmiyec. Waŋu toroqema metecgé nénécmimac. Waŋu muŋgucnec metecgé nénécmimac ʒéma iwac muru niŋkinʒéŋnina haianʒiŋ.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Waŋu ini acguc toroqe nénécmima ʒéwelec wamma méra nénécmimu. Imi mia ic embac sasalanéŋ naŋgé nénécmima ʒéwelecgic ewa hiawac ai buŋa nénécmiyu iminéŋ ai meni, nonac niŋac wamma Anutu ewa hia ac wammimu.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Nini baeciguc kecma haihaka wamma onac muru geŋ imi ogicogicyawac wamma Anutuac haka méndacma keŋhéi hahéi qahac hélacnec wamma baecac niŋtegic qiŋtegiciguc qahac, néŋ Anutuac ewa hiayaiguc héima namma ai meanʒiŋ imi nonac ewa qeri solaŋa ninanéŋ héipuc waŋ nénécmizac. Waŋu nini imi imuac niŋni eeyaguc waŋanʒac.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Imi mia hénia yomuhuc niŋac, Nini kiwi tosara qahac, néŋ ini hia olomma hia niŋtegicmuac séc imuhucya sac oénécmianʒiŋ. Ini niŋasaridacmu ʒéma niŋkewu waŋ énécmizua.
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 Ini hénianina bakianec sac niŋasarianʒu imuac séc Miŋ Kewunina Yesuac nalé yandaiguc nini onac ʒézé ségiségigina wanni, ini acguc nonac ʒézé ségiséginina wammu.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Ni imi hélacnec ninʒéŋgéyi. Hénia imuac niŋac onac muru walac hamaŋ ʒé niŋareŋgéyi. Imuhuc wamba ini hatac éréhécnec mériaŋginaguc wammu.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Hénaiguc keŋ inicma Makedonia baeciguc kemmaguc muŋguc Makedonia baec imuacnec onac muru liliŋgé hawa méli néŋu Yuda baeciguc kemmaŋ ʒé niŋ areŋgéyi.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Ini niŋgic ni sic saoc nimma hénia qahac imuhuc waŋi tanec wanʒac me séwinawac siŋ méndacma eŋ hia hia qahac qahac ʒéma niŋareŋgéyi tanec wanʒac me?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Anutu imi méŋʒé méŋʒéya qahac, imuac séciguc acna imi acguc hia ʒémaguc duŋa melemma qahac ménda ʒémaŋ.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ni ʒéma Siliwano ʒéma Timoteo neneŋ Anutuac naŋa Yesu Kristo iwac hénia imi sucginaiguc ʒéau énécmiyiŋ. Waŋu inéŋ hia ʒéma qahac ménda ʒéyec. Imuac niŋac iwac muru imi hia sac heanʒac.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Kristoac qeriaiguc imi Anutuac sisipac ac imi mocʒoŋ yanda hia ʒézéya. Imuac niŋac nini iwac muru héima namma hélacnec ʒéma Anutu mepésimianʒiŋ.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Nini ʒéma ini momacnec Kristoac qeriaiguc meseli nénécmima halécnéŋ météré nénécmiyec imi mia Anutu.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Inéŋ mia eŋeya qara asé kiwi ésécnec ewa qerininaiguc oma Uŋa Téréya nénécmiyec. Waŋu Uŋa Téréya iminéŋ iwawai kecma hicŋi nénécmimac imuac qérawia wanʒac.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Ac geriwaguc waŋ énécmiwi niŋac ni Korinti ama areŋa yandaiguc ménda hayi. Ac imi hélacnec ʒézua, Anutunéŋ qeri uŋanawac héipucya wanʒac.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Ini ninʒéŋ ninʒéŋiguc naŋselima kecʒu imuac niŋac, nini onac ninʒéŋ ninʒéŋ imuac galeŋ kecʒiŋ ʒéma ménda ʒézua, néŋ néwécgeŋa iguc ini ségiségigina mihicŋimu niŋac, ai momacgina kecʒiŋ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.