2 Coríntios 1

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anutuac ewa siŋ niŋac Kristo Yesuac Méliméli ic waŋi ni Paulo ʒéma ninʒéŋ ninʒéŋ munanina Timoteo niri hénaoriŋ Korinti ama areŋa yandaiguc kecʒu ʒéma ic embac téréya Akaia baec séc kecʒu ionac momacnec kiwi yomi oénécmizic;
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Neŋaŋ Maŋgocnina Anutu ʒéma Miŋ Kewunina Yesu Kristo iorarunec ewa hia ʒéma luaenéŋ onac muru he énécmimac.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Miŋ Kewunina Yesu Kristo iwac Maŋgocya Anutu mepésimiwiŋ. Inéŋ wésé niniŋac Maŋgoc ʒéma qeri mebélac qebélac hénia hénia mocʒoŋ imuac Anutu kecanʒac.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Inéŋ ʒéra waiya hénia héniaiguc qeri mebélac qebélac waŋ nénécmianʒac. Waŋu neŋaŋ qeri mebélac qebélac Anutuac murunec meyiŋ iminéŋnec ic embac tosara ʒéra béra hénia héniaiguc kecʒu imi bénʒéŋnec qeri mebélac qebélac waŋ énécmiwiŋ.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Imi mia hénia yomuac niŋac imuhuc ʒézua; Kristoac qenʒeŋ manʒeŋnéŋ neŋaŋ kekeciguc sécgéma hezac. Imuhucyanec qeri mebélac qebélacnéŋ Kristoac murunec hama neŋaŋ muru qesalecgé nénécmizac hénia imuac niŋac imuhuc ʒézua.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Nini ʒéra waiya mihicŋima kecanʒiciguc imi onac qeri mebélac qebélac ʒéma aŋgéŋ tiénécmimiawac niŋac, waŋu nini qeri mebélac qebélac waŋ nénéc mimiawac kecanʒiciguc imi acguc onac qeri mebélac qebélac niŋac, qeri mebélac qebélac iminéŋ onac muru ai meyu ʒéra béra nini mihicŋianʒiŋ imuhucya imi ini acguc hia bisiqatéŋ wamma naŋselimu.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Ini ʒéra waiya imuaru toroqema kecanʒu ésécnec qeri mebélac qebélaciguc imuhucyanec wamma kecmu imi ni ninʒua imuac niŋac niŋkinʒéŋnina onac muru hezac imi mimiŋʒalia qahac.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina, imi mia hénia yomuhuc niŋac, nini Asia baeciguc ʒéra waiya qahaiguc kecma éréyiŋ imi ini ménda nimmu niŋac ménda wanʒiŋ. Nalé imuaru ʒéra waiya yéwéria sécnina ogicogicya qacninaiguc emma kilanʒi nénécmiyu kekecninawac niŋkinʒéŋ imi acguc waiyiŋ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Humucac buŋa ʒétecgé nénécmimia ʒéma niŋni hélaguc waŋec, néŋ haka imuhuc hicŋi nénécmiyec imi mia nini neŋaoc ménda héiseli amuma humuc ic meɋeli énécmianʒac Anutu iwac muru sac héiseliwiŋ niŋac imuhuc hicŋi nénécmiyec.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Waŋu inéŋ mia humucac déc igucnec metecgé nénécmiyec. Waŋu toroqema metecgé nénécmimac. Waŋu muŋgucnec metecgé nénécmimac ʒéma iwac muru niŋkinʒéŋnina haianʒiŋ.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Waŋu ini acguc toroqe nénécmima ʒéwelec wamma méra nénécmimu. Imi mia ic embac sasalanéŋ naŋgé nénécmima ʒéwelecgic ewa hiawac ai buŋa nénécmiyu iminéŋ ai meni, nonac niŋac wamma Anutu ewa hia ac wammimu.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Nini baeciguc kecma haihaka wamma onac muru geŋ imi ogicogicyawac wamma Anutuac haka méndacma keŋhéi hahéi qahac hélacnec wamma baecac niŋtegic qiŋtegiciguc qahac, néŋ Anutuac ewa hiayaiguc héima namma ai meanʒiŋ imi nonac ewa qeri solaŋa ninanéŋ héipuc waŋ nénécmizac. Waŋu nini imi imuac niŋni eeyaguc waŋanʒac.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Imi mia hénia yomuhuc niŋac, Nini kiwi tosara qahac, néŋ ini hia olomma hia niŋtegicmuac séc imuhucya sac oénécmianʒiŋ. Ini niŋasaridacmu ʒéma niŋkewu waŋ énécmizua.
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 Ini hénianina bakianec sac niŋasarianʒu imuac séc Miŋ Kewunina Yesuac nalé yandaiguc nini onac ʒézé ségiségigina wanni, ini acguc nonac ʒézé ségiséginina wammu.
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Ni imi hélacnec ninʒéŋgéyi. Hénia imuac niŋac onac muru walac hamaŋ ʒé niŋareŋgéyi. Imuhuc wamba ini hatac éréhécnec mériaŋginaguc wammu.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Hénaiguc keŋ inicma Makedonia baeciguc kemmaguc muŋguc Makedonia baec imuacnec onac muru liliŋgé hawa méli néŋu Yuda baeciguc kemmaŋ ʒé niŋ areŋgéyi.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Ini niŋgic ni sic saoc nimma hénia qahac imuhuc waŋi tanec wanʒac me séwinawac siŋ méndacma eŋ hia hia qahac qahac ʒéma niŋareŋgéyi tanec wanʒac me?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Anutu imi méŋʒé méŋʒéya qahac, imuac séciguc acna imi acguc hia ʒémaguc duŋa melemma qahac ménda ʒémaŋ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Ni ʒéma Siliwano ʒéma Timoteo neneŋ Anutuac naŋa Yesu Kristo iwac hénia imi sucginaiguc ʒéau énécmiyiŋ. Waŋu inéŋ hia ʒéma qahac ménda ʒéyec. Imuac niŋac iwac muru imi hia sac heanʒac.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Kristoac qeriaiguc imi Anutuac sisipac ac imi mocʒoŋ yanda hia ʒézéya. Imuac niŋac nini iwac muru héima namma hélacnec ʒéma Anutu mepésimianʒiŋ.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Nini ʒéma ini momacnec Kristoac qeriaiguc meseli nénécmima halécnéŋ météré nénécmiyec imi mia Anutu.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Inéŋ mia eŋeya qara asé kiwi ésécnec ewa qerininaiguc oma Uŋa Téréya nénécmiyec. Waŋu Uŋa Téréya iminéŋ iwawai kecma hicŋi nénécmimac imuac qérawia wanʒac.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Ac geriwaguc waŋ énécmiwi niŋac ni Korinti ama areŋa yandaiguc ménda hayi. Ac imi hélacnec ʒézua, Anutunéŋ qeri uŋanawac héipucya wanʒac.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Ini ninʒéŋ ninʒéŋiguc naŋselima kecʒu imuac niŋac, nini onac ninʒéŋ ninʒéŋ imuac galeŋ kecʒiŋ ʒéma ménda ʒézua, néŋ néwécgeŋa iguc ini ségiségigina mihicŋimu niŋac, ai momacgina kecʒiŋ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.