1 Tessalonicenses 2

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécna ʒéma nauŋ hécnina, neneŋ sucginaiguc kereŋiŋ imi héla qahac ménda waŋec imi ini eŋaoc ninʒu.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Ini ninʒu ésécnec, nini walac Filipi ama areŋa yandaiguc ʒérabéra ʒéma gamu qeqe mihicŋi nénécmigic, néŋ Anutuninawac kuhanéŋ naŋgé nénécmiyu onac muru hama Anutuac buŋa suruc hiabia imi kileŋ énézédariŋ.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Memeseli acnina imi ikoc me niniŋ biria me manam batuc igucnec hahaya qahac,
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 néŋ Anutunéŋ ninʒéŋgé nénécmima buŋa suruc hiabia imi énézéwiŋ niŋac qutuŋgé nénécmiyec. Nini ac yomuhuc ʒéziŋ imi baec ic ségiségi mihicŋi énécmiwiŋ ʒé qahac, néŋ qeri héhéŋ miŋina Anutu ségiségi mihicŋi miwiŋ ʒé yomuhuc ʒéziŋ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Nini nalé méŋac méŋ ic méŋac méŋ haléc ac me iwawai méŋac hémbaoc wamma musunina haihoturu wamma féŋgéc ménda waŋ énécmianʒiŋ imi Anutunéŋ héipuc waŋ nénécmizac imi ini ninʒu.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Onac murunec me tosara ionac murunec, houhouyawac buŋa, baec ic méŋac murunec mepé qepési ac méŋ mihicŋiwiŋ ʒé, kic hihi ménda waŋanʒiŋ,
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 néŋ nini onac sucginaiguc ic gum bénʒénʒéŋa wamma neŋgoc merachéra namu gumu énécmianʒac iminéŋ nambérac héra loloŋgé énécmima héwiwiŋgé énécmianʒac ésécnec waŋ énécmiyiŋ.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Ini wéiwéc sorocnina kecʒu imuac niŋac qerinanéŋ imuhuc doŋgé énécmima buŋa suruc hiabia imuacnec sac qahac, néŋ kekecnina momacnec efima wai énécmiwiŋ ʒé ewa hia ninʒiŋ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina, ai kuneŋ yanda mema kuc qema keriŋ imi ini niŋɋelima ninʒu ésécnec onac muru méŋac méŋ yéwéri ménda énécmiwiŋ ʒé siŋi kaiwe méraninanéŋ ai mema buŋa suruc hiabia Anutu arunec imi énézéaŋiŋ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Nini ninʒéŋ ninʒéŋ ic onac muru dimuhuc météré amuma haka dindiŋanec képésic qahac keŋha waŋiŋ imi eneŋ kicginanéŋ ninicma héipucnina wanʒu. Waŋu Anutu i acguc imuhucyanec.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Ini ninʒu ésécnec, neneŋ imi maŋgocnéŋ nambérac héra waŋ énécmianʒac ésécnec eŋac eŋac waŋ énécmiyiŋ.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Waŋu eŋeya héŋgaleŋ amaya ʒéma edamuyaiguc keremmu niŋac héihéré énécmianʒac Anutu iwac ic embachéra séciguc kecmu niŋac hinocgé énécmima meme seli ac waŋ énécmima ʒéseli énécmiyiŋ.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Waŋu nini imuac niŋ nalé séc Anutu ewa hia ac ézéanʒiŋ. Waŋu ini Anutuac ackuaʒéc nonac murunec niŋgic nalé imuaru eneŋ niŋgic ackuaʒéc imi ic onac ac suruc éséc ménda waŋec, néŋ Anutuac ackuaʒéc héla téŋgéŋ waŋu aŋgétigic. Imi hélacnec, ackuaʒéc iminéŋ mia ninʒéŋ ninʒéŋ ic embac onac ewa qeriginaiguc ai mema hezac.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina ʒéma nauŋ hécnina, ini Kristo Yesuac qeriaiguc hénaoriŋ Yuda baeciguc kecʒu ionac haka silic méndacma waŋgic. Héna oriŋ imi eneŋ Yuda ic ionac murunec ʒéra béra mihicŋigic ésécnec ini acguc eŋaŋ baecac ic embac ionac murunec réwéri imuhucya mihicŋigic.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Yuda ic eneŋ Miŋ Kewunina Yesu ʒéma kua meme ic unugic humudacgic. Waŋu duŋa nini nununesi waŋ nénécmima Anutu ségiségi ménda mihicŋi mima néwécgeŋa baec ic onac ségiségi mihicŋi énécmianʒu.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Waŋu ic enia ackuaʒéc énézéni nimma hiaruwu niŋac neuŋ héinénécmima képésicgina toroqegic kuaya qeqeya waŋu imuac tetecgiaiguc Anutuac qeri biricnéŋ qacginaiguc mama énépésiyec.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina ʒéma nauŋ hécnina, nini séwiguc nalé hotoŋadac wai énécmiyiŋ, waŋu qerinéŋ qahac. Nini muŋguc kic tanecgina inicbiŋ ʒé onac ewa siŋsiŋ hia waŋ nénécmiyu imuac wammanec wamma kecʒiŋ.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Nini onacmuru hawiŋ ʒé waŋ nénécmiyu, hélacnec ni Paulonéŋ muŋguc muŋguc onacmuru hamaŋ ʒé batucgéyi. Waŋu Biria miŋinanéŋ héʒicgé nénécmiyec.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Miŋ kewunina Yesu Kristo hamac nalé imuaru némacnéŋ neŋaŋ niŋkumu ʒéma ségiségi ʒéma ic kewuac opocnina eebipiyaguc imuac buŋa wammac? Eneŋ imi nonacmuru imuac buŋa wanʒu.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Hélacnec, eneŋ imi nonac eebipinina ʒéma ʒézé ségiséginina wanʒu.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.