1 Tessalonicenses 2
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARIB
1 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécna ʒéma nauŋ hécnina, neneŋ sucginaiguc kereŋiŋ imi héla qahac ménda waŋec imi ini eŋaoc ninʒu.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Ini ninʒu ésécnec, nini walac Filipi ama areŋa yandaiguc ʒérabéra ʒéma gamu qeqe mihicŋi nénécmigic, néŋ Anutuninawac kuhanéŋ naŋgé nénécmiyu onac muru hama Anutuac buŋa suruc hiabia imi kileŋ énézédariŋ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Memeseli acnina imi ikoc me niniŋ biria me manam batuc igucnec hahaya qahac,
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 néŋ Anutunéŋ ninʒéŋgé nénécmima buŋa suruc hiabia imi énézéwiŋ niŋac qutuŋgé nénécmiyec. Nini ac yomuhuc ʒéziŋ imi baec ic ségiségi mihicŋi énécmiwiŋ ʒé qahac, néŋ qeri héhéŋ miŋina Anutu ségiségi mihicŋi miwiŋ ʒé yomuhuc ʒéziŋ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Nini nalé méŋac méŋ ic méŋac méŋ haléc ac me iwawai méŋac hémbaoc wamma musunina haihoturu wamma féŋgéc ménda waŋ énécmianʒiŋ imi Anutunéŋ héipuc waŋ nénécmizac imi ini ninʒu.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Onac murunec me tosara ionac murunec, houhouyawac buŋa, baec ic méŋac murunec mepé qepési ac méŋ mihicŋiwiŋ ʒé, kic hihi ménda waŋanʒiŋ,
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 néŋ nini onac sucginaiguc ic gum bénʒénʒéŋa wamma neŋgoc merachéra namu gumu énécmianʒac iminéŋ nambérac héra loloŋgé énécmima héwiwiŋgé énécmianʒac ésécnec waŋ énécmiyiŋ.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Ini wéiwéc sorocnina kecʒu imuac niŋac qerinanéŋ imuhuc doŋgé énécmima buŋa suruc hiabia imuacnec sac qahac, néŋ kekecnina momacnec efima wai énécmiwiŋ ʒé ewa hia ninʒiŋ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina, ai kuneŋ yanda mema kuc qema keriŋ imi ini niŋɋelima ninʒu ésécnec onac muru méŋac méŋ yéwéri ménda énécmiwiŋ ʒé siŋi kaiwe méraninanéŋ ai mema buŋa suruc hiabia Anutu arunec imi énézéaŋiŋ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Nini ninʒéŋ ninʒéŋ ic onac muru dimuhuc météré amuma haka dindiŋanec képésic qahac keŋha waŋiŋ imi eneŋ kicginanéŋ ninicma héipucnina wanʒu. Waŋu Anutu i acguc imuhucyanec.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Ini ninʒu ésécnec, neneŋ imi maŋgocnéŋ nambérac héra waŋ énécmianʒac ésécnec eŋac eŋac waŋ énécmiyiŋ.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Waŋu eŋeya héŋgaleŋ amaya ʒéma edamuyaiguc keremmu niŋac héihéré énécmianʒac Anutu iwac ic embachéra séciguc kecmu niŋac hinocgé énécmima meme seli ac waŋ énécmima ʒéseli énécmiyiŋ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Waŋu nini imuac niŋ nalé séc Anutu ewa hia ac ézéanʒiŋ. Waŋu ini Anutuac ackuaʒéc nonac murunec niŋgic nalé imuaru eneŋ niŋgic ackuaʒéc imi ic onac ac suruc éséc ménda waŋec, néŋ Anutuac ackuaʒéc héla téŋgéŋ waŋu aŋgétigic. Imi hélacnec, ackuaʒéc iminéŋ mia ninʒéŋ ninʒéŋ ic embac onac ewa qeriginaiguc ai mema hezac.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina ʒéma nauŋ hécnina, ini Kristo Yesuac qeriaiguc hénaoriŋ Yuda baeciguc kecʒu ionac haka silic méndacma waŋgic. Héna oriŋ imi eneŋ Yuda ic ionac murunec ʒéra béra mihicŋigic ésécnec ini acguc eŋaŋ baecac ic embac ionac murunec réwéri imuhucya mihicŋigic.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Yuda ic eneŋ Miŋ Kewunina Yesu ʒéma kua meme ic unugic humudacgic. Waŋu duŋa nini nununesi waŋ nénécmima Anutu ségiségi ménda mihicŋi mima néwécgeŋa baec ic onac ségiségi mihicŋi énécmianʒu.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Waŋu ic enia ackuaʒéc énézéni nimma hiaruwu niŋac neuŋ héinénécmima képésicgina toroqegic kuaya qeqeya waŋu imuac tetecgiaiguc Anutuac qeri biricnéŋ qacginaiguc mama énépésiyec.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna hécnina ʒéma nauŋ hécnina, nini séwiguc nalé hotoŋadac wai énécmiyiŋ, waŋu qerinéŋ qahac. Nini muŋguc kic tanecgina inicbiŋ ʒé onac ewa siŋsiŋ hia waŋ nénécmiyu imuac wammanec wamma kecʒiŋ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Nini onacmuru hawiŋ ʒé waŋ nénécmiyu, hélacnec ni Paulonéŋ muŋguc muŋguc onacmuru hamaŋ ʒé batucgéyi. Waŋu Biria miŋinanéŋ héʒicgé nénécmiyec.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Miŋ kewunina Yesu Kristo hamac nalé imuaru némacnéŋ neŋaŋ niŋkumu ʒéma ségiségi ʒéma ic kewuac opocnina eebipiyaguc imuac buŋa wammac? Eneŋ imi nonacmuru imuac buŋa wanʒu.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Hélacnec, eneŋ imi nonac eebipinina ʒéma ʒézé ségiséginina wanʒu.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.