Lucas 15
The New Testament in Kharam (KFW) vs ARC
1 Nisuokhat rampar kakhoom ngaili manukaroon ngai'n Jisu chong inngaisik ah inheiwa. Luk 5:29,30
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Halli Pharisee ngaili Dan karu ngai'n nemnum inleiti, “Hiwa mi in manu karoonngai idonle inruoiya inmanile aleibaksuom!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Khawajarra Jisu'n hiwa minkhinahi inmani diang aleirilpi.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Etichu miring inkhat in keelngam rajakhat aneiya inmani karra inkhat aminmang inchu, angme ama'n athosik? Ama'n soomkuo leikuo ngaikha sachik billa data keelngam kamangkha amumaklaiseng kaentok simakniabe?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Halli ama'n khawa amu phakhan, roktheiya adarkhoiya ada,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 halli inntiang achoiya akirphakhan, asappui ngaili indiang inwaipui ngaikha koita inmani diang atisik, kamang keelngam kha kei'n kamujei, keile roksuomrui!
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Hiwa angnga, kei'n nangnidiang kanati, malung thuulsik arei kaommak mi kadik soomkuo leikuo ngai neek ah, manu karoon miring inkhat in malung athuul phakhan marwaanna kheella rokna omsik eii.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kha emakli numeisa inkhat in dangkapum soom neili ama'n inkhatkha aminmang inle, ama'n sariakmei kha minkaita khat-um inn kha phiatta amumaklaiseng takkachangnga amun rakip ah ratokmak niabe?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Halli ama'n amu phakhan, asappui ngaili indiang inwaipui ngaikha akoichunna inmani diang aleiti, ‘Kiminmang dangkapum kha kamujei, keile roksuomrui!’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Hiwa angnga kei'n nangnidiang kanati, manukaroon miring inkhat in amalung ahongthuul phakhan, Pathian tirton ngai'n inroksik eii.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Halli Jisu'n aleitinook, “Miring inkhat sapa inni kanei aleiom.
11 E disse:
12 Naipangpa'n apa diang aleiti, ‘Pa, kei kachansik kasuok neinaak ngaikha napetaro,’ halli ama'n aneinaak ngaikha inmani diang aleisempi.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Nikhuo sootlekleiya neipangpa'n ama achangsik kasouk ngaikha khoomchunna ram kalaak inkhattiang aleisi, khawakhan ama'n neinaak rakip kathamak lamma aminheksuojei.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Khawasuoli ineirakip aminheksuo phakhan, khawa ramsuungnga bukawaang ahong suokjei, halli ama'n iteii leineimakjei.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Khawajarra ama'n khawa ramsuungnga kaleiom miring inkhat diang juokabeiya, khawa naipa khan wokdoonna munna ama kha wok kakhaal sik-ah aleiminsi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Halli tuteii innum amadiang baksik leipemuwa, ama'n wok ngai'n inbak bukhan awon aleiminsip zootjei.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Takkha ama'n atheinuo beiya alei inmudong, ‘Kapa'n chuon kathosik-ah ida suok angjet ngaisik ah baksik inliak bu ada, takkha kei'n hiwahin wonchaamma kathisik ka-ejeii!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Kei'n intheikata kapa koolla sikata, halli kei'n amadiang katisik eii, “Kapa, kei'n Pathian khat-um nangdiang manu kathojei.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Keihi nang nasapa tisik rahoi suokmongjei; keihi nangdiang sial kalousik suok inkhat angnga nadaro.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Khawasuoli ama'n intheiya apa koolla aleisi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Asapa'n aleiti, ‘Kapa,’ ‘Kei'n Pathian li nangdiang manu kathojei, keihi nasapa tisik rahoi suokmongjei.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Takkha apa'n suok ngaidiang aleitipi, ‘Innottheiya!’ ‘Retruo katha khetkha heichoi inlang ama kha minlukru, halli akutkhan kutsabi mintiangru, akeiya kekok milukru,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 han sarat tuoiteii kanool khetkha heichoi inlang juothatru halli eini'n rokpuirui.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Tichu kei kasapa hi kathi makheiya kahongringnook ejei, ama hi kamangkha eii, halli nimunook ejei,’ khale inruoiya inmani'n karokpui inleiphut.”
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Khawa phakhan asapa upapa kha leiya aleiom, ama'n a-inn ahong naipha khan khuonglidar khat-um laamsiam rasa aleijet.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Halli ama'n suok inkhat akoiya aleirakel, ‘Angme kasuokjei?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Halli suokpa'n aleimasang, ‘Nang nanaipa kha ahongkirnook ah,’ ‘Napa'n kahoi kadamma amunook jarra saraat tuoiteii kanool inkha athatpijei.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Halli ama'n araangtheiya inna luutsik leizootmakjei, apa'n aheisuok ah ama kha insuungnga heiluutro tia aleimatheem.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Takkha ama'n apadiang aleimasang, ‘Enro, kum angjet nang nasuok ka-angnga sepa katho halli nang nachongkha rakaanmong, kha e-innum kei kasappui ngaile roknasik-ah nang in keeltei inkhat-um angtik niteii nalape ngaimakche.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Takkha hiwa nasapa'n zool-inthai ngaile naneinaak rakip aminmangnga heikir lichu ama sik-ah saraat tuoiteii kanool inkhat nathatpi!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Halli apa'n amadiang aheiti, ‘Sapa,’ ‘Nangchu keile apha rakip niomsuom, halli ang rakip kei i-nei ngaihi nang nata eii.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Eini'n kahoi nithoa nirokpuisik adik, ajarchu nanai pahi leikathi ejei, halli ahong ringnookjei, amahi aleimangjei takkha nimunook ejei.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.