Lucas 15
The New Testament in Kharam (KFW) vs ARIB
1 Nisuokhat rampar kakhoom ngaili manukaroon ngai'n Jisu chong inngaisik ah inheiwa. Luk 5:29,30
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Halli Pharisee ngaili Dan karu ngai'n nemnum inleiti, “Hiwa mi in manu karoonngai idonle inruoiya inmanile aleibaksuom!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Khawajarra Jisu'n hiwa minkhinahi inmani diang aleirilpi.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Etichu miring inkhat in keelngam rajakhat aneiya inmani karra inkhat aminmang inchu, angme ama'n athosik? Ama'n soomkuo leikuo ngaikha sachik billa data keelngam kamangkha amumaklaiseng kaentok simakniabe?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Halli ama'n khawa amu phakhan, roktheiya adarkhoiya ada,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 halli inntiang achoiya akirphakhan, asappui ngaili indiang inwaipui ngaikha koita inmani diang atisik, kamang keelngam kha kei'n kamujei, keile roksuomrui!
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Hiwa angnga, kei'n nangnidiang kanati, malung thuulsik arei kaommak mi kadik soomkuo leikuo ngai neek ah, manu karoon miring inkhat in malung athuul phakhan marwaanna kheella rokna omsik eii.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kha emakli numeisa inkhat in dangkapum soom neili ama'n inkhatkha aminmang inle, ama'n sariakmei kha minkaita khat-um inn kha phiatta amumaklaiseng takkachangnga amun rakip ah ratokmak niabe?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Halli ama'n amu phakhan, asappui ngaili indiang inwaipui ngaikha akoichunna inmani diang aleiti, ‘Kiminmang dangkapum kha kamujei, keile roksuomrui!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Hiwa angnga kei'n nangnidiang kanati, manukaroon miring inkhat in amalung ahongthuul phakhan, Pathian tirton ngai'n inroksik eii.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Halli Jisu'n aleitinook, “Miring inkhat sapa inni kanei aleiom.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Naipangpa'n apa diang aleiti, ‘Pa, kei kachansik kasuok neinaak ngaikha napetaro,’ halli ama'n aneinaak ngaikha inmani diang aleisempi.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Nikhuo sootlekleiya neipangpa'n ama achangsik kasouk ngaikha khoomchunna ram kalaak inkhattiang aleisi, khawakhan ama'n neinaak rakip kathamak lamma aminheksuojei.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Khawasuoli ineirakip aminheksuo phakhan, khawa ramsuungnga bukawaang ahong suokjei, halli ama'n iteii leineimakjei.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Khawajarra ama'n khawa ramsuungnga kaleiom miring inkhat diang juokabeiya, khawa naipa khan wokdoonna munna ama kha wok kakhaal sik-ah aleiminsi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Halli tuteii innum amadiang baksik leipemuwa, ama'n wok ngai'n inbak bukhan awon aleiminsip zootjei.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Takkha ama'n atheinuo beiya alei inmudong, ‘Kapa'n chuon kathosik-ah ida suok angjet ngaisik ah baksik inliak bu ada, takkha kei'n hiwahin wonchaamma kathisik ka-ejeii!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Kei'n intheikata kapa koolla sikata, halli kei'n amadiang katisik eii, “Kapa, kei'n Pathian khat-um nangdiang manu kathojei.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Keihi nang nasapa tisik rahoi suokmongjei; keihi nangdiang sial kalousik suok inkhat angnga nadaro.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Khawasuoli ama'n intheiya apa koolla aleisi.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Asapa'n aleiti, ‘Kapa,’ ‘Kei'n Pathian li nangdiang manu kathojei, keihi nasapa tisik rahoi suokmongjei.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Takkha apa'n suok ngaidiang aleitipi, ‘Innottheiya!’ ‘Retruo katha khetkha heichoi inlang ama kha minlukru, halli akutkhan kutsabi mintiangru, akeiya kekok milukru,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 han sarat tuoiteii kanool khetkha heichoi inlang juothatru halli eini'n rokpuirui.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Tichu kei kasapa hi kathi makheiya kahongringnook ejei, ama hi kamangkha eii, halli nimunook ejei,’ khale inruoiya inmani'n karokpui inleiphut.”
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Khawa phakhan asapa upapa kha leiya aleiom, ama'n a-inn ahong naipha khan khuonglidar khat-um laamsiam rasa aleijet.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Halli ama'n suok inkhat akoiya aleirakel, ‘Angme kasuokjei?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Halli suokpa'n aleimasang, ‘Nang nanaipa kha ahongkirnook ah,’ ‘Napa'n kahoi kadamma amunook jarra saraat tuoiteii kanool inkha athatpijei.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Halli ama'n araangtheiya inna luutsik leizootmakjei, apa'n aheisuok ah ama kha insuungnga heiluutro tia aleimatheem.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Takkha ama'n apadiang aleimasang, ‘Enro, kum angjet nang nasuok ka-angnga sepa katho halli nang nachongkha rakaanmong, kha e-innum kei kasappui ngaile roknasik-ah nang in keeltei inkhat-um angtik niteii nalape ngaimakche.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Takkha hiwa nasapa'n zool-inthai ngaile naneinaak rakip aminmangnga heikir lichu ama sik-ah saraat tuoiteii kanool inkhat nathatpi!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Halli apa'n amadiang aheiti, ‘Sapa,’ ‘Nangchu keile apha rakip niomsuom, halli ang rakip kei i-nei ngaihi nang nata eii.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Eini'n kahoi nithoa nirokpuisik adik, ajarchu nanai pahi leikathi ejei, halli ahong ringnookjei, amahi aleimangjei takkha nimunook ejei.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.