Lucas 15
The New Testament in Kharam (KFW) vs ARA
1 Nisuokhat rampar kakhoom ngaili manukaroon ngai'n Jisu chong inngaisik ah inheiwa. Luk 5:29,30
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Halli Pharisee ngaili Dan karu ngai'n nemnum inleiti, “Hiwa mi in manu karoonngai idonle inruoiya inmanile aleibaksuom!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Khawajarra Jisu'n hiwa minkhinahi inmani diang aleirilpi.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Etichu miring inkhat in keelngam rajakhat aneiya inmani karra inkhat aminmang inchu, angme ama'n athosik? Ama'n soomkuo leikuo ngaikha sachik billa data keelngam kamangkha amumaklaiseng kaentok simakniabe?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Halli ama'n khawa amu phakhan, roktheiya adarkhoiya ada,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 halli inntiang achoiya akirphakhan, asappui ngaili indiang inwaipui ngaikha koita inmani diang atisik, kamang keelngam kha kei'n kamujei, keile roksuomrui!
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Hiwa angnga, kei'n nangnidiang kanati, malung thuulsik arei kaommak mi kadik soomkuo leikuo ngai neek ah, manu karoon miring inkhat in malung athuul phakhan marwaanna kheella rokna omsik eii.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kha emakli numeisa inkhat in dangkapum soom neili ama'n inkhatkha aminmang inle, ama'n sariakmei kha minkaita khat-um inn kha phiatta amumaklaiseng takkachangnga amun rakip ah ratokmak niabe?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Halli ama'n amu phakhan, asappui ngaili indiang inwaipui ngaikha akoichunna inmani diang aleiti, ‘Kiminmang dangkapum kha kamujei, keile roksuomrui!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Hiwa angnga kei'n nangnidiang kanati, manukaroon miring inkhat in amalung ahongthuul phakhan, Pathian tirton ngai'n inroksik eii.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Halli Jisu'n aleitinook, “Miring inkhat sapa inni kanei aleiom.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Naipangpa'n apa diang aleiti, ‘Pa, kei kachansik kasuok neinaak ngaikha napetaro,’ halli ama'n aneinaak ngaikha inmani diang aleisempi.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Nikhuo sootlekleiya neipangpa'n ama achangsik kasouk ngaikha khoomchunna ram kalaak inkhattiang aleisi, khawakhan ama'n neinaak rakip kathamak lamma aminheksuojei.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Khawasuoli ineirakip aminheksuo phakhan, khawa ramsuungnga bukawaang ahong suokjei, halli ama'n iteii leineimakjei.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Khawajarra ama'n khawa ramsuungnga kaleiom miring inkhat diang juokabeiya, khawa naipa khan wokdoonna munna ama kha wok kakhaal sik-ah aleiminsi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Halli tuteii innum amadiang baksik leipemuwa, ama'n wok ngai'n inbak bukhan awon aleiminsip zootjei.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Takkha ama'n atheinuo beiya alei inmudong, ‘Kapa'n chuon kathosik-ah ida suok angjet ngaisik ah baksik inliak bu ada, takkha kei'n hiwahin wonchaamma kathisik ka-ejeii!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Kei'n intheikata kapa koolla sikata, halli kei'n amadiang katisik eii, “Kapa, kei'n Pathian khat-um nangdiang manu kathojei.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Keihi nang nasapa tisik rahoi suokmongjei; keihi nangdiang sial kalousik suok inkhat angnga nadaro.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Khawasuoli ama'n intheiya apa koolla aleisi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Asapa'n aleiti, ‘Kapa,’ ‘Kei'n Pathian li nangdiang manu kathojei, keihi nasapa tisik rahoi suokmongjei.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Takkha apa'n suok ngaidiang aleitipi, ‘Innottheiya!’ ‘Retruo katha khetkha heichoi inlang ama kha minlukru, halli akutkhan kutsabi mintiangru, akeiya kekok milukru,
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 han sarat tuoiteii kanool khetkha heichoi inlang juothatru halli eini'n rokpuirui.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Tichu kei kasapa hi kathi makheiya kahongringnook ejei, ama hi kamangkha eii, halli nimunook ejei,’ khale inruoiya inmani'n karokpui inleiphut.”
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Khawa phakhan asapa upapa kha leiya aleiom, ama'n a-inn ahong naipha khan khuonglidar khat-um laamsiam rasa aleijet.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Halli ama'n suok inkhat akoiya aleirakel, ‘Angme kasuokjei?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Halli suokpa'n aleimasang, ‘Nang nanaipa kha ahongkirnook ah,’ ‘Napa'n kahoi kadamma amunook jarra saraat tuoiteii kanool inkha athatpijei.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Halli ama'n araangtheiya inna luutsik leizootmakjei, apa'n aheisuok ah ama kha insuungnga heiluutro tia aleimatheem.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Takkha ama'n apadiang aleimasang, ‘Enro, kum angjet nang nasuok ka-angnga sepa katho halli nang nachongkha rakaanmong, kha e-innum kei kasappui ngaile roknasik-ah nang in keeltei inkhat-um angtik niteii nalape ngaimakche.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Takkha hiwa nasapa'n zool-inthai ngaile naneinaak rakip aminmangnga heikir lichu ama sik-ah saraat tuoiteii kanool inkhat nathatpi!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Halli apa'n amadiang aheiti, ‘Sapa,’ ‘Nangchu keile apha rakip niomsuom, halli ang rakip kei i-nei ngaihi nang nata eii.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Eini'n kahoi nithoa nirokpuisik adik, ajarchu nanai pahi leikathi ejei, halli ahong ringnookjei, amahi aleimangjei takkha nimunook ejei.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.