João 4

The New Testament in Kharam (KFW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisu'n John neek-ah siamruoi tamwiai baptize amintho tikha Pharisee ngai'n inleijet,
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ka etakchu, baptize kamintho kha Jisu lei-emak takkha asiamruoi ngai in-eii.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Hiwa chonghi Jisu'n aleijet phakhan, Ama'n Judea mathaanna Galilee ah aleikirnook;
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 halli Samaria ram rakaanli sisik kha alei eii.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Samaria ah Sychar inti khuopui, Jacob in asapa Joseph diang ileipeii leimun koolla aheiwa. Inphut 33:19; Josh 24:32
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jacob tuikhur kha khawakhan aleiom, Jisu'n akasikha aleipoongnga, tuikhur koolla alei in-ong. Kani indingdeng phakhan alei eii.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Samaritan numeisa inkhat tui kachoi aheiwa, khat-um Jisu'n numeisanu diang aleiti, “Keidiang insik-ah tui napero.””
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Ajarchu asiamruoi ngaikha khopuiya baksik-ah bakphur karacho inleisi.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Samaritan numeisanu khan aleimasang, “Angjarra Jihudi nang in, Samaritan numeisa keidiang tui insik-ah ninanime?”” ajarchu Jihudi ngai chu Samaritan ngai'n inliingna rabing khat-um kheeng inliingnamu.Ezra 4:1; Neh 4:1-2
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jisu'n aleimasang, “Nang in Pathian kutchoi kha naleijetngai suok-ah khat-um nangdiang tui insik-ah kanani amahi naleijet inchu, nang in amadiang naleinisik eii, halli ama'n nangdiang ringna tuikha analeipesik eii.””
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Numeisanu khan aleiti, “Ocha”” “Nangchu tuiluok nasik neimakche, tuikhur hi inthuuk. Hu makheiya khawa ringna tuikha naleisik me?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Hiwa tuikhur kanaleipeii, ama sangai khat-um asadon rakip ngai'n in-in, keini kinpa Jacob neek-ah nalokwiaibe?””
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jisu'n aleimasang, “ Hiwa tui ka-in miring rakip khachu woikhat araalpinook sik eii,
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Takkha kei'n kapesik tuikha ka-in ama khachu woikhat inlet-ah tuikaraal omnuni. Kei'n amadiang kapesik tui khan amadiang tuiring inchangta kumsoot ringna kha esik eii.””
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Numeisanu khan amadiang aleiti “Karu, khawa tuikha keidiang napero! Tichu kei'n woikhat tuikaraal ommaknasik, khat-um woikhat tui kachoi kaheiwa maknasik.””
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jisu'n numeisanu diang aleiti, “Si inlang naruothar juokoiro, halli heikirnook ro.””
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Numeisanu in aleimasang, “Kei karuothar ommak.””
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ajarchu nang pasal ra-ngadiang inn naneijei, halli tuun tuunna niompui pasal kha-um nang naruothar emak. Nang in inthiang kha nariljei.””
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Numeisanu khan aleimasang, Karu, “Kei'n kamujei nang Pathian chongkachoi na eii.””
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 “Keini kinpi kinpu ngai'n hiwa chingbung hin Pathian chubei inleitho, takkha nangni Jihudi ngai inchu Jerusalem khankeeng Pathian chubei nithonasik mun ningti.””
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jisu'n numeisanu diang aleiti, “Numeisa, Keidiang ngamnaro, miring ngai'n Pa Pathian kha hiwa chingbung emakli Jerusalem ma chubei inthomaknasik aphakha aheiwasik eii.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Nangni'n ning ijetmak kha chubei ningtho; takkha keini chu kin-ijetkha chubei kintho, ajarchu sanminringna kha Jihudi diangnga inphut kajuo eii.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Takkha aphakha ahongjei khat-um tuun aphakha ejei, inthiangnga chubei katho ngai'n Pa Pathian kha ratha khat-um akadik ah chubei inthosik eii, Pa Pathian khan inmani ka-ang ngai'n chubei inhongtho kha a-entok.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Pathian chu Ratha eii, khat-um amadiang chubei katho ngai'n ratha khat-um akadik ah chubei inthosik eii.””
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Numeisanu khan amadiang aleiti, “Kei'n kajet Messiah (Christa tia inkoi) kha ajuosik eii, Ama'n ajuo phakhan, keini diang angrakip kha narilpisik eii.””
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jisu'n numeisanu diang aleimasang, “Nangle inbiak-ah kaom keihi ama kha ka eii.””
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Khawapha takkhan asiamruoi ngaikha inheitung, khat-um ama'n numeisanu khale inlei-inbiak inmupha khan asiamruoi ngai'n inleingak, takkha tuteii innum, “Angme nimanuom?”” emakli, “Angjarra numeisanu hile thurchi nithome?”” tia leirakelmu.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Numeisanu kha atuibeel da-ah, khuopui tiang aleisi, halli mipui ngaidiang aleirilpi,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Heiwaru, kei ileitho rakip jarra karilwiak miring kha juo-enru. Ama hi Messiah lei-emak niabe?””
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Inmani ngai'n khuopui inmathaanna Jisu diang inheiwa.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Khawa phakhan, “Karu, bakphur lekkhat bakro!”” tia asiamruoi ngai'n ama kha inleimatheem.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Takkha ama'n inmani diang aleiti, “Nangni ijetmak bakphur kha kei kanei.””
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Khawa jarra asiamruoi ngai'n inkhatli khatdiang inlei inti, “Tu miring inkhat in amasik bakphur heikachoipi inombe?””
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jisu'n inmani diang aleiti, “Kei kabu chu”” “Kei kanajuotirpa imanuom katho khat-um ama chuon huui kamintung kha eii.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Nangni'n “‘Tha mili esuoli lei rakhoolpha eii timak chuwabe?’’ Takkha kei'n nangni diang kanati, khuo thir-inlang leirajei kha enru; lei ngaikha aminjei khat-um lei rakhoolpha ejei!
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Lei karakhool mi kha arakhool man achang halli akara kha kumsoot ringna sik-ah akhomchun; ajarchu kawor pa-um karakhool pa-um inrok suomnasik eii.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Chongngil ileiti kha adik, “‘Miring khat in aru awor halli miring inkhat in arakhool.’’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Kei'n nangni itho ka-emak chuon munkhan akara karakhool sik-ah kinatir ejei; aleiilaak mi ngai'n chuon inleithojei, halli inmani chuonleitho khan nangni'n ninghoi kha eii.””
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 “Kei ileitho rakip ama'n atiwiak”” iti numeisanu sakhi jarra khawa khopuiya kaom Samaritan mi katamtak in Jisu diang inlei-ngamna.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Samaritan mi ngai'n amadiang inheiwa phakhan, inmanile omsuomrui tia amadiang inleimatheem, halli Jisu'n inmani ngaile khawa munkhan nini aleiom.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Halli ama chongril khan miring katamtak-um ngamna inleineinook.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Halli inmani'n numeisanu diang inleiti, “Tuunchu keini'n kinngamnajei, nang in nati jarra emak, takkha keini kinpum tak-in amadiang kinrangaijei, khat-um keini'n kinjetjei khachu amahi inthiangnga manmasituol kakatanpa kha a-eii.””
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Khawa nini thengnga, Jisu'n Galilee ah aleisi.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Ma apumtak in aleiti, “Pathian chongkachoi ngaikha inramtak inchu khoya thomu.”” Matt 13:57; Luk 4:24
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Khawa jarra ama'n Galilee aheitung phakhan, Galilee mi ngai'n ama kha katha-ah inleidon, ajarchu Jerusalemma rakaanna kahoi khan inmani ngaikha inleisi khat-um ama'n kahoi suungnga ileitho rakip ngaikha inleimu. Jn 2:23
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Halli Jisu'n Galilee suungnga Cana inti, ama'n tuikha theibomju aleimin-uolna ramkhan inlet-ah aheiwa. Halli Capernaumma asapa kanapi kalok kalian miring inkhat aleiom. Jn 2:1-11
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ama'n Jisu kha Judea makheiya Galilee ah aheiwa tikha aleijet phakhan, ama'n Jisu diang asiya ajuoti, kasapa najomindam piro tia chubei aleitho, ajarchu ama kha thisik thoa omjei.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jisu'n amadiang aleiti, “Chuon inlak khat-um ngak kaom ningmu maklaiseng nangni'n ngamnanutun.””
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Kalok kalianpa'n Jisu diang aleiti, “Karu, kasapa thima-ah keile inruoiya situi.””
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jisu'n amadiang aleiti, “Sitro; nang nasapa aringsik eii!””
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Inn tiang asina lamma ama suok ngai'n intongpuiya, halli nasapa aringjei tia inleitipi.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ama'n inmani diang aleirakel asapa ihongdam kha phadan angjet chulpha khan me, khat-um inmani'n inleimasang, “Miyanni suun phadan inkhat khan eii ritun khan ama imathaankha.””
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Apa khan aleijet khachu khawa phadan khan eii Jisu'n ama diang ileiti, “Nang nasapa aringsik eii.”” Halli ma apumtak khat-um ama insuungkhur in inleingamna.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Judea makheiya Galilee ah aheiwasuo thengnga hiwahi Jisu'n woini huuina ileitho chuon inlak kha eii.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.