João 4
The New Testament in Kharam (KFW) vs BKJ
1 Jisu'n John neek-ah siamruoi tamwiai baptize amintho tikha Pharisee ngai'n inleijet,
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Ka etakchu, baptize kamintho kha Jisu lei-emak takkha asiamruoi ngai in-eii.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Hiwa chonghi Jisu'n aleijet phakhan, Ama'n Judea mathaanna Galilee ah aleikirnook;
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 halli Samaria ram rakaanli sisik kha alei eii.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Samaria ah Sychar inti khuopui, Jacob in asapa Joseph diang ileipeii leimun koolla aheiwa. Inphut 33:19; Josh 24:32
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Jacob tuikhur kha khawakhan aleiom, Jisu'n akasikha aleipoongnga, tuikhur koolla alei in-ong. Kani indingdeng phakhan alei eii.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Samaritan numeisa inkhat tui kachoi aheiwa, khat-um Jisu'n numeisanu diang aleiti, “Keidiang insik-ah tui napero.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ajarchu asiamruoi ngaikha khopuiya baksik-ah bakphur karacho inleisi.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Samaritan numeisanu khan aleimasang, “Angjarra Jihudi nang in, Samaritan numeisa keidiang tui insik-ah ninanime?” ajarchu Jihudi ngai chu Samaritan ngai'n inliingna rabing khat-um kheeng inliingnamu.Ezra 4:1; Neh 4:1-2
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jisu'n aleimasang, “Nang in Pathian kutchoi kha naleijetngai suok-ah khat-um nangdiang tui insik-ah kanani amahi naleijet inchu, nang in amadiang naleinisik eii, halli ama'n nangdiang ringna tuikha analeipesik eii.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Numeisanu khan aleiti, “Ocha” “Nangchu tuiluok nasik neimakche, tuikhur hi inthuuk. Hu makheiya khawa ringna tuikha naleisik me?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Hiwa tuikhur kanaleipeii, ama sangai khat-um asadon rakip ngai'n in-in, keini kinpa Jacob neek-ah nalokwiaibe?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisu'n aleimasang, “ Hiwa tui ka-in miring rakip khachu woikhat araalpinook sik eii,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Takkha kei'n kapesik tuikha ka-in ama khachu woikhat inlet-ah tuikaraal omnuni. Kei'n amadiang kapesik tui khan amadiang tuiring inchangta kumsoot ringna kha esik eii.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Numeisanu khan amadiang aleiti “Karu, khawa tuikha keidiang napero! Tichu kei'n woikhat tuikaraal ommaknasik, khat-um woikhat tui kachoi kaheiwa maknasik.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jisu'n numeisanu diang aleiti, “Si inlang naruothar juokoiro, halli heikirnook ro.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Numeisanu in aleimasang, “Kei karuothar ommak.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Ajarchu nang pasal ra-ngadiang inn naneijei, halli tuun tuunna niompui pasal kha-um nang naruothar emak. Nang in inthiang kha nariljei.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Numeisanu khan aleimasang, Karu, “Kei'n kamujei nang Pathian chongkachoi na eii.”
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 “Keini kinpi kinpu ngai'n hiwa chingbung hin Pathian chubei inleitho, takkha nangni Jihudi ngai inchu Jerusalem khankeeng Pathian chubei nithonasik mun ningti.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jisu'n numeisanu diang aleiti, “Numeisa, Keidiang ngamnaro, miring ngai'n Pa Pathian kha hiwa chingbung emakli Jerusalem ma chubei inthomaknasik aphakha aheiwasik eii.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nangni'n ning ijetmak kha chubei ningtho; takkha keini chu kin-ijetkha chubei kintho, ajarchu sanminringna kha Jihudi diangnga inphut kajuo eii.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Takkha aphakha ahongjei khat-um tuun aphakha ejei, inthiangnga chubei katho ngai'n Pa Pathian kha ratha khat-um akadik ah chubei inthosik eii, Pa Pathian khan inmani ka-ang ngai'n chubei inhongtho kha a-entok.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Pathian chu Ratha eii, khat-um amadiang chubei katho ngai'n ratha khat-um akadik ah chubei inthosik eii.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Numeisanu khan amadiang aleiti, “Kei'n kajet Messiah (Christa tia inkoi) kha ajuosik eii, Ama'n ajuo phakhan, keini diang angrakip kha narilpisik eii.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jisu'n numeisanu diang aleimasang, “Nangle inbiak-ah kaom keihi ama kha ka eii.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Khawapha takkhan asiamruoi ngaikha inheitung, khat-um ama'n numeisanu khale inlei-inbiak inmupha khan asiamruoi ngai'n inleingak, takkha tuteii innum, “Angme nimanuom?” emakli, “Angjarra numeisanu hile thurchi nithome?” tia leirakelmu.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Numeisanu kha atuibeel da-ah, khuopui tiang aleisi, halli mipui ngaidiang aleirilpi,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Heiwaru, kei ileitho rakip jarra karilwiak miring kha juo-enru. Ama hi Messiah lei-emak niabe?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Inmani ngai'n khuopui inmathaanna Jisu diang inheiwa.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Khawa phakhan, “Karu, bakphur lekkhat bakro!” tia asiamruoi ngai'n ama kha inleimatheem.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Takkha ama'n inmani diang aleiti, “Nangni ijetmak bakphur kha kei kanei.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Khawa jarra asiamruoi ngai'n inkhatli khatdiang inlei inti, “Tu miring inkhat in amasik bakphur heikachoipi inombe?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Jisu'n inmani diang aleiti, “Kei kabu chu” “Kei kanajuotirpa imanuom katho khat-um ama chuon huui kamintung kha eii.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nangni'n ‘Tha mili esuoli lei rakhoolpha eii timak chuwabe?’ Takkha kei'n nangni diang kanati, khuo thir-inlang leirajei kha enru; lei ngaikha aminjei khat-um lei rakhoolpha ejei!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Lei karakhool mi kha arakhool man achang halli akara kha kumsoot ringna sik-ah akhomchun; ajarchu kawor pa-um karakhool pa-um inrok suomnasik eii.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Chongngil ileiti kha adik, ‘Miring khat in aru awor halli miring inkhat in arakhool.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Kei'n nangni itho ka-emak chuon munkhan akara karakhool sik-ah kinatir ejei; aleiilaak mi ngai'n chuon inleithojei, halli inmani chuonleitho khan nangni'n ninghoi kha eii.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 “Kei ileitho rakip ama'n atiwiak” iti numeisanu sakhi jarra khawa khopuiya kaom Samaritan mi katamtak in Jisu diang inlei-ngamna.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Samaritan mi ngai'n amadiang inheiwa phakhan, inmanile omsuomrui tia amadiang inleimatheem, halli Jisu'n inmani ngaile khawa munkhan nini aleiom.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Halli ama chongril khan miring katamtak-um ngamna inleineinook.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Halli inmani'n numeisanu diang inleiti, “Tuunchu keini'n kinngamnajei, nang in nati jarra emak, takkha keini kinpum tak-in amadiang kinrangaijei, khat-um keini'n kinjetjei khachu amahi inthiangnga manmasituol kakatanpa kha a-eii.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Khawa nini thengnga, Jisu'n Galilee ah aleisi.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Ma apumtak in aleiti, “Pathian chongkachoi ngaikha inramtak inchu khoya thomu.” Matt 13:57; Luk 4:24
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Khawa jarra ama'n Galilee aheitung phakhan, Galilee mi ngai'n ama kha katha-ah inleidon, ajarchu Jerusalemma rakaanna kahoi khan inmani ngaikha inleisi khat-um ama'n kahoi suungnga ileitho rakip ngaikha inleimu. Jn 2:23
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Halli Jisu'n Galilee suungnga Cana inti, ama'n tuikha theibomju aleimin-uolna ramkhan inlet-ah aheiwa. Halli Capernaumma asapa kanapi kalok kalian miring inkhat aleiom. Jn 2:1-11
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ama'n Jisu kha Judea makheiya Galilee ah aheiwa tikha aleijet phakhan, ama'n Jisu diang asiya ajuoti, kasapa najomindam piro tia chubei aleitho, ajarchu ama kha thisik thoa omjei.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Jisu'n amadiang aleiti, “Chuon inlak khat-um ngak kaom ningmu maklaiseng nangni'n ngamnanutun.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Kalok kalianpa'n Jisu diang aleiti, “Karu, kasapa thima-ah keile inruoiya situi.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisu'n amadiang aleiti, “Sitro; nang nasapa aringsik eii!”
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Inn tiang asina lamma ama suok ngai'n intongpuiya, halli nasapa aringjei tia inleitipi.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ama'n inmani diang aleirakel asapa ihongdam kha phadan angjet chulpha khan me, khat-um inmani'n inleimasang, “Miyanni suun phadan inkhat khan eii ritun khan ama imathaankha.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Apa khan aleijet khachu khawa phadan khan eii Jisu'n ama diang ileiti, “Nang nasapa aringsik eii.” Halli ma apumtak khat-um ama insuungkhur in inleingamna.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Judea makheiya Galilee ah aheiwasuo thengnga hiwahi Jisu'n woini huuina ileitho chuon inlak kha eii.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.