Tiago 2

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bɔ̌ma, tɛ̌ndu bǎbhɔŋɔ nɛka nɛ Yesu Kristo Acha ywɛsɛ mmu ábhɔ́ŋɔ́ kɛnókó kɛnkɛm, bǎkɛ́ chyɛ kɛnókó ntá bo abhɛn bǎghɔ́ bɛ́ báchí sayri, mǎmbyak abhɛn ɛyap ɛ́pú.
1 Meus irmãos, na vossa fé em nosso glorioso Senhor Jesus Cristo, guardai-vos de toda consideração de pessoas.
2 Sɛ́nsɔ́t bɛ́ bǒ bati apay bátwɔ ndǔ ɛchɛmɛ ɛyɛká. Amɔt ansɔbhɛri mmʉɛt nɛ ndɛn bɛyǎ nkáp nɛ mɛnyɨŋ ŋwaŋwǎŋwaŋ amʉɛt, nchɛ́bhɛ́mu nkwɔ́ antwɔ́ nɛ bɛsɨ́ ndɛn amʉɛt.
2 Suponde que entre na vossa reunião um homem com anel de ouro e ricos trajes, e entre também um pobre com trajes gastos;
3 Mbák mǎmfyɛ́ amɨ́k ntá anɛ áchí mǔnkáp mǎndɛm bɛ, “Ɛta twɔ́ chɔkɔ́ fá”, kɛ ntá nchɛ́bhɛ́ mmu mǎndɛm chí bɛ, “Tě awu. Mbák ɔbhɨ́kɨ́ te awu, twɔ́ sɛbhɛrí fá”.
3 se atenderdes ao que está magnificamente trajado, e lhe disserdes: Senta-te aqui, neste lugar de honra, e disserdes ao pobre: Fica ali de pé, ou: Senta-te aqui junto ao estrado dos meus pés,
4 Mbák mǎnkʉ́ nɔ, pú kɛ́rɨ́ŋámík nɔ bǎtɔ̀ŋ nɛ́ntɨ ɛnɛká? Ɛ́rɨ nɔ? Nɛ ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ́ nkaysi yɛká abhɨ́kɨ́ rɨ.
4 não é verdade que fazeis distinção entre vós, e que sois juízes de pensamentos iníquos?
5 Abhɛn ɛkɔŋ, tá ká batú mǎngók. Mandɛm ayap bo abhɛn báchí bachɛ́bhɛ́bho bɛsí bǒ mmɨk bɛ́ mámbɔ́ŋ nɛka nɛ Yesu, mámbɔŋ kɛfɔ bɛsí Mandɛm. Akʉ nkwɔ́ bɛ́ bɔ́ mámbák bo abhɛn yí ábhàk nɛ bhɔ́ mbɔ Mfɔ wap. Ɛnyu yɔ kɛ̌ yí afyɛ́ nyaka bariɛp bɛkʉ nɛ bo abhɛn bákɔ́ŋ yi.
5 Ouvi, meus caríssimos irmãos: porventura não escolheu Deus os pobres deste mundo para que fossem ricos na fé e herdeiros do Reino prometido por Deus aos que o amam?
6 Kɛ mbák chí bhe, bǎchyɛ bachɛ́bhɛ́bho ntíánwɔ́p! Ntɨkɨ bo báchyɛ̀ bhe ɛsɔŋɔri mánja nɔkɔ bhe ndǔ báchá manyé? Pú bǒ bakábhɛ?
6 Mas vós desprezastes o pobre! Não são porventura os ricos os que vos oprimem e vos arrastam aos tribunais?
7 Pú bɔ́ bhɔ kɛ bárɛ̀m bɛbɛ́ptí mɛnyɨŋ ndu bɛ́chɔ́ŋti ɛrɨ́tɨ́ nnyɛ́n Ɛtayɛka mmu ábhɔ́ŋɔ́ bhe?
7 Não blasfemam eles o belo nome que trazeis?
8 Mbák tɛtɛ̌tɛp bǎbhʉɛrɛ nnɛ́m ɛbhé Mandɛm Mfɔ ywɛsɛ mbɔ ɛnyu ɛ́chí amɛm Ɛkáti Mandɛm bɛ, “Kɔŋ ntɨ nkwǎ mbɔ mmʉɛt ɛyɛ”, nɔ́ bǎkʉ̀ sayri.
8 Se cumprirdes a lei régia da Escritura: Amarás o teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}, sem dúvida fazeis bem.
9 Kɛ mbák bǎchyɛ̀ kɛnókó ntá mbɔk bho, mǎmbyaka nɔkɔ abhɛ́nɛ́fú, nɔ́ bǎkʉ bɛbʉ́ ndǔ bǎkwɛ̀n ɛbhé Mandɛm nɛ ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ́ bǎchí bo abhɛn bǎpú bhʉɛrɛ bɛbhé Mandɛm.
9 Mas se vos deixais levar por distinção de pessoas, cometeis uma falta e sereis condenados pela lei como transgressores.
10 Bǎrɨ́ŋɨ́ bɛ́ yɛ̌ agha anɛ ábhʉ̀ɛrɛ bɛbhé Mandɛm mɛnkɛm kɛ ankwɛ́n bɛ́bhʉrɛ ɛbhé ɛ́mɔ́t, bɛsí Mandɛm, achí ɛnyumɔ́t mbɔ mmu anɛ ákwɛ́nɛ́ bɛbhé mɛnkɛm.
10 Pois quem guardar os preceitos da lei, mas faltar em um só ponto, tornar-se-á culpado de toda ela.
11 Ɛ́chí ɛnyu ɛyɔ mbɔnyunɛ Mandɛm mmu árɛ́mɛ́ bɛ, “Ɔ́kɛ́ kwɛn bɛrwɔp”. Nkúbhɛ́ yí kɛ árɛ́mɛ́ bɛ, “Ɔ́kɛ́ wáy”. Ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ yɛ bɛ́ mbák ɔ́ngwáy mmu, nɔ́ ɔ́kwɛ̌n ɛbhé Mandɛm yɛ̌ndu ɔ́bhɨ́kɨ́ kwɛ́n bɛrwɔp.
11 Porque aquele que disse: Não cometerás adultério, disse também: Não matarás {Ex 20,13s}. Se, pois, matares, embora não tenhas cometido adultério, tornas-te transgressor da lei.
12 Bǎbhɔŋ yɛ́ bɛ́ghɔ bɛ́ bɛyɔŋɔ́nyu ɛbhɛká nɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛ́n bǎkʉ, mǎnkʉ bhɔ mbɔ bo abhɛn bákòŋo ɛbhé Mandɛm ɛnɛ́ ɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛtaŋ bɛ́fɛ́rɛ bɛsɛ́ ndǔ bɛbʉ́. Ɛbhé ɛyɔ kɛ̌ Mandɛm ásɔ̀t bɛ́táŋ bɛsɛ ndǔ ɛwak manyé.
12 Falai, pois, de tal modo e de tal modo procedei, como se estivésseis para ser julgados pela lei da liberdade.
13 Bǎbhɔŋ bɛkʉ nɔ́ mbɔnyunɛ bo abhɛn bápú bhɔ́ŋ ntínso nɛ batɨ, Mandɛm ǎtáŋ bhɔ ɛwak manyé kɛbhɔ́ŋ ntínso. Kɛ mmu anɛ ábhɔ̀ŋ ntínso nɛ batɨ, Mandɛm ǎtɔ́ŋ yí ntínso ɛwak manyé.
13 Haverá juízo sem misericórdia para aquele que não usou de misericórdia. A misericórdia triunfa sobre o julgamento.
14 Bɔ̌ma, mbák mmu árɛm bɛ́ yí abhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm kɛ yí kɛkʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm áyàŋ yi ánkʉ, ɛyɔ ɛ́kwàk yi ná? Bɛ́rɛ́m chi nɛ nyu bɛ yi abhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm, apú kwáy bɛ́pɛ́mɛ yi wáwák ndǔ ɛwak ɛnɛ Mandɛm átàŋ bo.
14 De que aproveitará, irmãos, a alguém dizer que tem fé, se não tiver obras? Acaso esta fé poderá salvá-lo?
15 Sɛ́nsɔ́t bɛ́ mmu ywɛká amɔt, yɛ̌ ngɔrɛ́, yɛ̌ mbakanɛm, anɛ áchí ntɨ mmu Mandɛm abhɨ́kɨ́ bhɔŋ ndɛn ɛnɛ yí afyɛ́ amʉɛt nɛ nɛnyíɛ́ ɛnɛn yi ányìɛ.
15 Se a um irmão ou a uma irmã faltarem roupas e o alimento cotidiano,
16 Nɛ mmǔ ywɛka amɔt ághɔ́ nɔ́kɔ́ yi, andɔk antɨ́k yí nɛfí andɛm bɛ, “Ɔ́nkɔ sayri, Mandɛm anjɛt wɔ ɔ́mbɔ́ŋ bɛyǎ ndɛn nɛ nɛnyíɛ́”, kɛ yí kɛchyɛ yi mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi áchɛ́bhɛ́, nɔ́ akwak yi ndǔ ntɨkɨ mbi?
16 e algum de vós lhes disser: Ide em paz, aquecei-vos e fartai-vos, mas não lhes der o necessário para o corpo, de que lhes aproveitará?
17 Ɛnyu yɔ kɛ ɛ́chí nɛ nɛka. Mbák mmu ǎrɛm bɛ ábhɔ̌ŋ nɛka nɛ Mandɛm, kɛ yí kɛkʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm áyàŋ yi ánkʉ́, nɔ́ nɛrɛm yí árɛ̀m bɛ abhɔ̌ŋ nɛka nɛ Mandɛm achi chi ndɛ́ndɛm.
17 Assim também a fé: se não tiver obras, é morta em si mesma.
18 Ngufú mmu ǎkwáy bɛ́kɛm ɛpʉ́ítí bɛ, “Akap Mandɛm áchyɛ́ mbɔk bho chi nɛka ɛnɛ́n bɔ́ bábhɔ́ŋ nɛ yí, ɛnɛ́ akap anɛ bo báchák chi bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn Mandɛm áyàŋ bo mánkʉ”. Kɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ mbɔ́ŋɔ́ bɛ́rɛ́m ntá ɛnyǔ mmǔ wu chí bɛ, “Ghatí mɛ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ ɔbhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm mbák ɔpú kʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn Mandɛm áyàŋ bo mánkʉ́?” Mbák chí mɛ́, mɛ̌kwáy bɛ́sɔ́t mɛnyɨŋ ɛbhɛn mɛ̌kʉ̀ ntɔ́ŋ wɔ́ bɛ́ nká nɛ Mandɛm tɛtɛp.
18 Mas alguém dirá: Tu tens fé, e eu tenho obras. Mostra-me a tua fé sem obras e eu te mostrarei a minha fé pelas minhas obras.
19 Ɔnókó bɛ́ Mandɛm amɔt kɛ áchí, achák ápú? Ɛrɨ! Kɛ ɔ́kɛ́ ghɔkɔntɨk bɛ́ yɛ̌ chí bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ mɛ́nókó nkwɔ́ bɛ́ Mandɛm amɔt kɛ áchí nɛ ɛyɔ ɛ́chyɛ̀ bhɔ́ bɛcháy, mángwɛrɛ nɔkɔ gbagbǎgbak.
19 Crês que há um só Deus. Fazes bem. Também os demônios crêem e tremem.
20 Wɔ ɛchɨŋtɨ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ, ɔ̌yàŋ mántɔ́ŋ wɔ́ bɛ mbák mmu anókó bɛ Mandɛm achi kɛ yi kɛbháká kʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn Mandɛm áyàŋ bo mánkʉ́, nɔ nɛnoko yi ánókó bɛ Mandɛm achi, achí chí ndɛ́ndɛmɛ́?
20 Queres ver, ó homem vão, como a fé sem obras é estéril?
21 Ɔ́kɛ́ ghɔkɔntɨk bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ ɛtayɛsɛ Ábraham achi chak bɛsí bhi ɛ̌ti ɛnyɨŋ ɛnɛ yi ákʉ́. Nɔ́ chí ndǔ ásɔ́rɛ́ mɔ́ywi Áisek arɔk bɛchyɛ mbɔ akap ndǔ mpok anɛ Mandɛm aghati yi ánkʉ ɛnyuyɔ.
21 Abraão, nosso pai, não foi justificado pelas obras, oferecendo o seu filho Isaac sobre o altar?
22 Ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ́ Ábraham abhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm tɛtɛp, aka bɛkʉ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm ághátí yi ánkʉ́. Ɛnyɨŋ ɛnɛ yí ákʉ́, kɛ ɛ́tɔ́ŋ bɛ́ yi aká nɛ Mandɛm tɛtɛp.
22 Vês como a fé cooperava com as suas obras e era completada por elas.
23 Ɛnyɨŋ ɛnɛ kɛ básɨ́ŋɨ amɛm Ɛkáti Mandɛm bɛ, “Ábraham anókó nyaka Mandɛm, ɛ́kʉ́ Mandɛm arɛm bɛ́ Ábraham achí chak bɛsí bhi, nɛ bo báré bhɨŋɨ Ábraham bɛ́ mmʉɛrɛ Mandɛm”.
23 Assim se cumpriu a Escritura, que diz: Abraão creu em Deus e isto lhe foi tido em conta de justiça, e foi chamado amigo de Deus {Gn 15,6}.
24 Bě babhɔŋ bǎkwáy yɛ́ bɛ́ghɔ bɛ́ bɛrɨ ɛbhɛn mmu ákʉ̀ kɛ bɛ́kʉ̀ Mandɛm ánsɔ́t yí mbɔ mmu anɛ áchí chak bɛsí bhi. Púyɛ chí nɛrɛm yí árɛ̀m nɛ nyu bɛ́ áká nɛ Mandɛm.
24 Vedes como o homem é justificado pelas obras e não somente pela fé?
25 Nkúbhɛ́ ɛnyu yɔ kɛ ɛ́chí nyaka nɛ Ráhab, ngɔrɛ́-nɛkɔ. Ɛnyɨŋ ɛnɛ yí ákʉ́ kɛ̌ Mandɛm ághɔ́, asɔt bɛ́ yí achí chak bɛsí bhi. Nɔ́ chí, Ráhab asɔt baghokotǐ kɛpɨ abhɛn báfú Israɛl abhɛsɛ amɛm ɛkɛt ɛyi, achyɛ bhɔ́ maniɛ́. Báfʉɛ́t yɛ́ mbi áchák bápɛtnsɛm Israɛl kɛbhɔ́ŋ ɛsɔŋɔri.
25 Do mesmo modo Raab, a meretriz, não foi ela justificada pelas obras, por ter recebido os mensageiros e os ter feito sair por outro caminho?
26 Tɛ̌ndu yi ákʉ́ ɛnyu yɔ kɛ Mandɛm ǎsɔ́t bɛ yi achi chak bɛsí bhi, dɨŋɨ́ ká bɛ, nkúbhɛ́ mbɔnyǔ mmu apu kway bɛbhak nɛpɛ́m mbák abhɨkɨ pɛrɛ bhɔŋ ɛ̌yú, nɔ́ kɛ ɛchi bɛ mbák mmu apú kʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn Mandɛm áyàŋ bo mankʉ, nɛrɛm yi árɛ̀m bɛ abhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm ǎbhak chi ndɛ́ndɛm.
26 Assim como o corpo sem a alma é morto, assim também a fé sem obras é morta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.