Hebreus 4
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NVT
1 Bariɛp amɛn Mandɛm afyɛ́ tɛsáy bɛ chɔŋ bǒbhi mǎnchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛni abhʉɛ́t. Sɛbhɔŋ yɛ bɛsɔt mpok bɛ yɛ̌ mmu ywɛka akɛ bhak anɛ bárɛm ɛ̌ti yi bɛ abhɨkɨ kway mmu anɛ achwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ.
1 Assim, uma vez que permanece a promessa de que entraremos no descanso de Deus, devemos ter cuidado para que nenhum de vocês pense que falhou.
2 Sɛ́ghok nkwɔ Mbok Ndɨ́ndɨ́ nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyǔ bo abhɛn tɛntɛp bághókó nyaka. Kɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ bɔ bághòk ɛ́kɛ kwak bhɔ mbɔnyunɛ batɨ yap apu nyaka arɛ.
2 Porque essas boas-novas também nos foram anunciadas, como a eles, mas a mensagem de nada lhes valeu, pois não a receberam com fé e não se uniram àqueles que ouviram.
3 Ndiɛrɛ bɛsɛ bho sɛ́nókó kɛ sɛ́chwè ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ, puyɛ̌ bǒ abhɛn bábhɨ́kɨ́ noko. Kɛ Mandɛm árɛ́m nyaka ɛ̌ti yap bɛ, “Njɨ́kɨ́ ndǔ bɛběntɨ ɛbha bɛ, ‘Bápú kway bɛchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛna wáwák.’” Mandɛm arɛm nɔ yɛ̌ndu ánáŋ ánáŋá nyaka bɛghoko nɛbhʉɛt nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi atɨ bɛkʉ tɛ mpok anɛ yí ághókó mmɨk.
3 Pois nós, os que cremos, entramos em seu descanso. Quanto aos demais, Deus disse: “Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”, embora suas obras estejam prontas desde a criação do mundo.
4 Sɛ́rɨŋɨ bɛ ɛchi ɛnyu ɛyɔ mbɔnyunɛ, ndǔ nɛbhʉ́ɛ́rɛ́fu amɛm Ɛkáti Mandɛm, bárɛm ɛ̌ti nywɔp ɛnɛn nɛjwi tándrámɔt bɛ, “Mandɛm anaŋa nɔkɔ bɛkʉ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi abhɔ̌ŋ nyaka bɛkʉ, aywe mmʉɛ́t ndǔ nywɔp ɛnɛn nɛjwi tándrámɔt.”
4 Sabemos que estão prontas por causa da passagem que menciona o sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todo o seu trabalho”.
5 Ndǔ nɛbhʉɛt achak amɛm ɛkáti ɛyi, Mandɛm apɛt ǎrɛm nyaka bɛ, “Bɔ́ bápú kway bɛchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛna wáwák.”
5 Mas, em outra passagem, Deus diz: “Jamais entrarão em meu descanso”.
6 Mbi anɛ báchwè ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt Mandɛm abhʉɛ́t yɛ fúú. Kɛ bo abhɛn baghoko Mbok Ndɨ́ndɨ́ mpok ɛyɔ bábhɨ́kɨ́ chwe arɛ ɛ̌ti nɛtaŋántɨ ɛnap.
6 Portanto, o descanso está disponível para que alguns entrem nele, mas os primeiros que ouviram essas boas-novas não entraram por causa de sua desobediência.
7 Ɛ̌ti yɔ, Mandɛm afyɛ́ mpok achak anɛ bábhɨŋɨ bɛ, “Ɛchɔŋ”. Debhít kɛ ákʉ́ sɛ́rɨ́ŋɨ́ nɔ mbɔnyunɛ Mandɛm afʉɛt nyaka ntá yi tɛntɛp arɛm mɛnyɨŋ ɛbhɛn mánáŋ bárɛ́mɛ́ bɛ yi arɛm bɛ, “Ɛchɔŋ, mpok bǎghoko ɛyɔŋ ɛyi, bǎkɛ́ gwɔt ntɨ.”
7 Por isso Deus estabeleceu outra ocasião para que entrem em seu descanso, e essa ocasião é “hoje”. Ele anunciou isso por meio de Davi muito tempo depois, nas palavras já citadas: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração”.
8 Mbɔ bo abhɛn Jóshua ásɔ́rɛ́ achwe ɛtɔk Kánǎn nɛ bhɔ bábhɔ̌ŋ nyaka nɛywɛ̌mʉɛt tɛtɛp, mbʉ Mandɛm abhɨ́kɨ́ pɛrɛ rɛm ɛ̌ti mpok nɛywɛ̌mʉɛt achak.
8 Se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado de outro dia de descanso por vir.
9 Ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ yɛ bɛ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt nɛchak nɛbhʉɛt ambɨ ntá bo Mandɛm.
9 Logo, ainda há um descanso definitivo à espera do povo de Deus.
10 Yɛ̌ agha anɛ áchwe ndu nɛywɛ̌mʉɛt Mandɛm, ǎywɛ́mʉɛt ndǔ bɛtɨk ɛbhi mbɔ ɛnyu Mandɛm ábhɔ́ŋ nyaka nɛywɛ̌mʉɛt mpok ánáŋá bɛghoko mmɨk.
10 Porque todos que entraram no descanso de Deus descansam de seu trabalho, como Deus o fez após a criação do mundo.
11 Sɛ́nú yɛ bɛchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ bɛ ɛnyǔ nɛtaŋa ntɨ bo Israɛl nɛ́kɛ́ kʉ yɛ̌ mmu ywɛsɛ ankwɛn.
11 Portanto, esforcemo-nos para entrar nesse descanso. Mas, se desobedecermos, como no exemplo citado, cairemos.
12 Dɨŋɨ́ ká bɛ Ɛyɔŋ Mandɛm ɛchi nɛpɛ́m nɛ ɛbhɔŋ bɛtaŋ. Ɛ́chap ɛcha yɛ̌ntɨkɨ akparɛnja nsɛm ɛpay. Ɛ́chwè tɛ ndǔ nɛbhʉɛt anɛ nɛpɛ́m nkwǎ nɛ́chɛm nɛ ɛfóŋó ɛyi. Ɛ́chwè mmu antɨ ɛ́ntɔŋ mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi átɨ́ bɛkʉ.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa. É mais cortante que qualquer espada de dois gumes, penetrando entre a alma e o espírito, entre a junta e a medula, e trazendo à luz até os pensamentos e desejos mais íntimos.
13 Yɛ̌nyɨŋ ɛ́pú bhɛ́sɛ́ bhɛ́sɛ́ bɛsí Mandɛm. Yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi aghoko ɛchi kpoŋoroŋ bɛsí bhi. Ntá yi kɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu ywɛsɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛrɛm ntí anɛ yi ákʉ́ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi ákʉ́.
13 Nada, em toda a criação, está escondido de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante de seus olhos, e é a ele que prestamos contas.
14 Sɛ́ghɔ bɛ sɛbhɔŋ mǔngo bachiǎkap anɛ ákó áchí amfay nɛ Mandɛm. Yí chí Yesu, Mmɔ Mandɛm. Sɛ́ndɔ́k yɛ ambɨ bɛkɛm sayri mɛnyɨŋ ɛbhɛn sɛ́nókó ɛ̌ti yi.
14 Visto, portanto, que temos um grande Sumo Sacerdote que entrou no céu, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos firmemente àquilo em que cremos.
15 Mǔngo bachiǎkap ywɛsɛ chi mmu anɛ ághɔ̀ bhɛsɛ ntínso ndu mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛ́bè bhɛsɛ mmʉɛt mbɔnyunɛ yímbɔŋ abhɔ̌ŋ nyaka mamɔ mɛnyu nɛ mɛnyu, Yɛ̌ nɔ, akɛ kʉ bɛbʉ́.
15 Nosso Sumo Sacerdote entende nossas fraquezas, pois enfrentou as mesmas tentações que nós, mas nunca pecou.
16 Sɛ́ndɔ́k yɛ kɛkwɔt kɛbhɔŋ bɛcháy ntá Mandɛm mmu achi ndǔ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛyi. Achí Mandɛm bɛrɨ̌ndu nɛ chɔŋ angɔ́ bhɛsɛ ntínso, antɔŋ bhɛsɛ bɛrɨ̌ndu ɛbhi ndu bɛkwak bhɛsɛ́ ndǔ mpok anɛ sɛ́chɛ́bhɛ́ ɛnyɨŋ.
16 Assim, aproximemo-nos com toda confiança do trono da graça, onde receberemos misericórdia e encontraremos graça para nos ajudar quando for preciso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.