Hebreus 4
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs BKJ
1 Bariɛp amɛn Mandɛm afyɛ́ tɛsáy bɛ chɔŋ bǒbhi mǎnchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛni abhʉɛ́t. Sɛbhɔŋ yɛ bɛsɔt mpok bɛ yɛ̌ mmu ywɛka akɛ bhak anɛ bárɛm ɛ̌ti yi bɛ abhɨkɨ kway mmu anɛ achwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ.
1 Portanto, temamos, a fim de que, uma promessa nos foi deixada de entrar em seu descanso, qualquer um de vocês deve parecer estar aquém disso.
2 Sɛ́ghok nkwɔ Mbok Ndɨ́ndɨ́ nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyǔ bo abhɛn tɛntɛp bághókó nyaka. Kɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ bɔ bághòk ɛ́kɛ kwak bhɔ mbɔnyunɛ batɨ yap apu nyaka arɛ.
2 Porque para nós o evangelho foi pregado, assim também como a eles, mas a palavra pregada não lhes serviu, não estando esta misturada com a fé daqueles que a ouviram.
3 Ndiɛrɛ bɛsɛ bho sɛ́nókó kɛ sɛ́chwè ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ, puyɛ̌ bǒ abhɛn bábhɨ́kɨ́ noko. Kɛ Mandɛm árɛ́m nyaka ɛ̌ti yap bɛ, “Njɨ́kɨ́ ndǔ bɛběntɨ ɛbha bɛ, ‘Bápú kway bɛchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛna wáwák.’” Mandɛm arɛm nɔ yɛ̌ndu ánáŋ ánáŋá nyaka bɛghoko nɛbhʉɛt nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi atɨ bɛkʉ tɛ mpok anɛ yí ághókó mmɨk.
3 Porque nós, que temos crido, entramos no repouso, tal como ele disse: Assim como jurei na minha ira eles não entrarão no meu repouso; embora as obras estivessem consumadas desde a fundação do mundo.
4 Sɛ́rɨŋɨ bɛ ɛchi ɛnyu ɛyɔ mbɔnyunɛ, ndǔ nɛbhʉ́ɛ́rɛ́fu amɛm Ɛkáti Mandɛm, bárɛm ɛ̌ti nywɔp ɛnɛn nɛjwi tándrámɔt bɛ, “Mandɛm anaŋa nɔkɔ bɛkʉ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi abhɔ̌ŋ nyaka bɛkʉ, aywe mmʉɛ́t ndǔ nywɔp ɛnɛn nɛjwi tándrámɔt.”
4 Porque ele falou em um determinado lugar do sétimo dia: E Deus repousou no sétimo dia de todas as suas obras.
5 Ndǔ nɛbhʉɛt achak amɛm ɛkáti ɛyi, Mandɛm apɛt ǎrɛm nyaka bɛ, “Bɔ́ bápú kway bɛchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛna wáwák.”
5 E neste lugar novamente: Não entrarão no meu repouso.
6 Mbi anɛ báchwè ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt Mandɛm abhʉɛ́t yɛ fúú. Kɛ bo abhɛn baghoko Mbok Ndɨ́ndɨ́ mpok ɛyɔ bábhɨ́kɨ́ chwe arɛ ɛ̌ti nɛtaŋántɨ ɛnap.
6 Vendo, portanto, que ainda há alguns que devem entrar, e que aqueles que primeiro receberam a pregação não entraram por causa da incredulidade,
7 Ɛ̌ti yɔ, Mandɛm afyɛ́ mpok achak anɛ bábhɨŋɨ bɛ, “Ɛchɔŋ”. Debhít kɛ ákʉ́ sɛ́rɨ́ŋɨ́ nɔ mbɔnyunɛ Mandɛm afʉɛt nyaka ntá yi tɛntɛp arɛm mɛnyɨŋ ɛbhɛn mánáŋ bárɛ́mɛ́ bɛ yi arɛm bɛ, “Ɛchɔŋ, mpok bǎghoko ɛyɔŋ ɛyi, bǎkɛ́ gwɔt ntɨ.”
7 novamente, ele determina um certo dia, dizendo através de Davi: Hoje, depois de muito tempo, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Mbɔ bo abhɛn Jóshua ásɔ́rɛ́ achwe ɛtɔk Kánǎn nɛ bhɔ bábhɔ̌ŋ nyaka nɛywɛ̌mʉɛt tɛtɛp, mbʉ Mandɛm abhɨ́kɨ́ pɛrɛ rɛm ɛ̌ti mpok nɛywɛ̌mʉɛt achak.
8 Porque, se Jesus lhes houvesse dado repouso, não teria falado depois disso a respeito de um outro dia.
9 Ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ yɛ bɛ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt nɛchak nɛbhʉɛt ambɨ ntá bo Mandɛm.
9 Portanto, ainda resta um repouso para o povo de Deus.
10 Yɛ̌ agha anɛ áchwe ndu nɛywɛ̌mʉɛt Mandɛm, ǎywɛ́mʉɛt ndǔ bɛtɨk ɛbhi mbɔ ɛnyu Mandɛm ábhɔ́ŋ nyaka nɛywɛ̌mʉɛt mpok ánáŋá bɛghoko mmɨk.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, também cessou as suas próprias obras, assim como Deus repousou das suas.
11 Sɛ́nú yɛ bɛchwe ndǔ nɛywɛ̌mʉɛt ɛnɔ bɛ ɛnyǔ nɛtaŋa ntɨ bo Israɛl nɛ́kɛ́ kʉ yɛ̌ mmu ywɛsɛ ankwɛn.
11 Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele repouso, a fim de que nenhum homem caia no mesmo exemplo de incredulidade.
12 Dɨŋɨ́ ká bɛ Ɛyɔŋ Mandɛm ɛchi nɛpɛ́m nɛ ɛbhɔŋ bɛtaŋ. Ɛ́chap ɛcha yɛ̌ntɨkɨ akparɛnja nsɛm ɛpay. Ɛ́chwè tɛ ndǔ nɛbhʉɛt anɛ nɛpɛ́m nkwǎ nɛ́chɛm nɛ ɛfóŋó ɛyi. Ɛ́chwè mmu antɨ ɛ́ntɔŋ mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi átɨ́ bɛkʉ.
12 Porque a palavra de Deus é viva e poderosa, e mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Yɛ̌nyɨŋ ɛ́pú bhɛ́sɛ́ bhɛ́sɛ́ bɛsí Mandɛm. Yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi aghoko ɛchi kpoŋoroŋ bɛsí bhi. Ntá yi kɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu ywɛsɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛrɛm ntí anɛ yi ákʉ́ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi ákʉ́.
13 E não há criatura alguma que não se manifeste à sua vista; porém todas as coisas estão nuas e abertas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Sɛ́ghɔ bɛ sɛbhɔŋ mǔngo bachiǎkap anɛ ákó áchí amfay nɛ Mandɛm. Yí chí Yesu, Mmɔ Mandɛm. Sɛ́ndɔ́k yɛ ambɨ bɛkɛm sayri mɛnyɨŋ ɛbhɛn sɛ́nókó ɛ̌ti yi.
14 Sabendo que temos um grande sumo sacerdote, que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, retenhamos firmemente a nossa fé.
15 Mǔngo bachiǎkap ywɛsɛ chi mmu anɛ ághɔ̀ bhɛsɛ ntínso ndu mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛ́bè bhɛsɛ mmʉɛt mbɔnyunɛ yímbɔŋ abhɔ̌ŋ nyaka mamɔ mɛnyu nɛ mɛnyu, Yɛ̌ nɔ, akɛ kʉ bɛbʉ́.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa ser tocado com o sentimento de nossas fraquezas, porém um que em todos os pontos foi tentado, assim como nós, porém sem pecado.
16 Sɛ́ndɔ́k yɛ kɛkwɔt kɛbhɔŋ bɛcháy ntá Mandɛm mmu achi ndǔ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛyi. Achí Mandɛm bɛrɨ̌ndu nɛ chɔŋ angɔ́ bhɛsɛ ntínso, antɔŋ bhɛsɛ bɛrɨ̌ndu ɛbhi ndu bɛkwak bhɛsɛ́ ndǔ mpok anɛ sɛ́chɛ́bhɛ́ ɛnyɨŋ.
16 Portanto, acheguemo-nos confiantemente ao trono da graça, para que possamos obter misericórdia e achar graça e auxílio em tempo de necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.