Gálatas 2

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛ́fʉɛ́rɛ́ nɔ́kɔ́ mamiɛ́ byo nɛ anwi, mpɛt nkó ndɔk Yerúsalɛm nɛ Banábas. Nsɔt Táytɔs sɛ́rɔ́k nɛ yi.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Ndɔk mbɔ ɛnyǔ Mandɛm akʉ nyaka mɛndɨ́ŋɨ́ bɛ mbɔŋ bɛ́rɔŋ arɛ́. Ngáká nɔ́kɔ́ arɛ, mɛ nɛ bǒbati sɛ́chɔ́kɔ́ ansɛm ansɛm, nkʉ bɔ mándɨ́ŋɨ́ Mbok Ndɨ́ndɨ́ anɛ mɛ́ghàti bo abhɛn bápú bo Israɛl. Nkʉ nɔ bɛ bɛtɨk ɛbhɛn mɛ̌kʉ̀ nɛ ɛbhɛn mbʉ́ɛ́t bɛkʉ bɛkɛ bhak ndɛ́ndɛm.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Táytɔs mmu ákɔ̀ nɛ mɛ abhak mmu Grik. Yɛ̌ nɔ, bákɛ te mbɔŋ kákáti bɛ mánsíɛ́p yi.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Kɛ bǒ nse bachwe ndu nkwɔ bakoŋo Yesu ansɛm ansɛm mánjaŋa nɔkɔ bɛ mansyɛp yi. Mánɔ́nɛ báchwe ndu nkwɔ ywɛsɛ ndu bɛghɔ ɛnyu sɛ́bhɔ́ŋɔ́ ngangaŋ amfǎy bɛbhé bo Israɛl, ndu sɛbharɛ mmʉɛt nɛ Yesu Kristo. Báyàŋ nyaka bɛ sɛ́mpɛ́tnsɛm ndu kɛsɛm antɛnɛ bɛbhé bo Israɛl.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Sɛ́kɛ chyɛ bhɔ mbi yɛ mandú. Sɛ́kɛ yáŋ bɛ bɔ manchɔŋti tɛtɛp anɛ Mbok Ndɨ́ndɨ́, tɛ̌ndu bǎbhɔ́ŋɔ́ bɛrɔŋ ambɨ mɛnoko yɔ.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Mbák chí bo abhɛn báyábhɛ́ bɛ́ mámbák bǒbati ntá bǒnkwɔ, bɛtaŋ ɛbhap bɛbhɨkɨ bhɔŋ yɛ̌nyɨŋ bɛkʉ nɛ mɛ. Mandɛm ápú tɔŋ kɛ́rɨ́ŋámík. Bɔ́ bábhɨ́kɨ́ tɔ́ŋ mɛ yɛ̌nyɨŋ ɛkɔ mɛ́máka ndǔ Mbok Ndɨ́ndɨ́ anɛ mɛ̌ghàti bho.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Bághɔ́ bɛ tɛtɛp, Mandɛm kɛ afyɛ́ Mbok Ndɨ́ndɨ́ amɔya bɛ ngati bo abhɛn bápú bo Israɛl, nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyǔ yi akʉ nɛ Píta bɛ yi angati Mbok Ndɨ́ndɨ́ ntá bo Israɛl.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nkúbhɛ́ mmu anɛ áchyɛ́ Píta bɛtaŋ bɛkʉ bɛtɨk ɛbhɛn ntá bo Israɛl, kɛ áchyɛ́ mɛ nkwɔ bɛtaŋ, bɛkʉ bɔ ntá abhɛn bápú bo Israɛl.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Jems nɛ Píta nɛ Jɔ̌n báchí nyaka mbɔ bɛkwap nɛntɨ bǒnkwɔ. Bághɔ́ nɔkɔ bɛ́ Mandɛm afyɛ́ bɛtɨk ɛbhɛn amɔ́ya tɛtɛp, bákáka mɛ nɛ Banábas nɛ amɔ́ ndu bɛ́tɔŋ bɛ́ bɛsɛ́ nɛ bhɔ sɛchi ɛyɔŋ ɛ́mɔt. Sɛ́ka nɛ bhɔ bɛ́ mɛ nɛ Banábas sɛbhɔŋ bɛ́rɔŋ ntá bo abhɛn bápú bo Israɛl nɛ Mbok Ndɨ́ndɨ́, bɔ mándɔk ntá bo Israɛl.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Ɛnyɨŋ ɛ́mɔt kɛ baghati bɛsɛ, nɔ chi bɛ, sɛkɛ ghɔkɔntɨk bɛchyɛ nɔkɔ nɛkwak ntá bachɛ́bhɛ́bho abhɛn Yerúsalɛm, nkúbhɛ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛchi nyaka mɛ antɨ bɛ́kʉ.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Píta átwɔ́ nɔ́kɔ́ Antiɔk, nji yi bɛsí bhi mbɔnyunɛ akʉ nyaka ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛpu chak.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Mpok yí áyámbɨ átwɔ́, are nyíɛ́ nɛnyíɛ́ nɛ bo abhɛn bápú bo Israɛl. Kɛ bo abhɛn Jems átó bátwɔ́ nɔ́kɔ́, abho bɛya mmʉɛt ansɛm, akɛpɛrɛ nyíɛ́ nɛnyíɛ́ nɛ bo abhɛn bapu bo Israɛl, ndu áchay nkwɔ́ bo abhɛn bárɛ̀m bɛ babhɔŋ bɛsyɛp yɛ̌ntɨkɨ nkoŋo Yesu anɛ apu mmu Israɛl.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Bo Israɛl bachak abhɛn bachi bakoŋo Yesu babho bɛkʉ bɛtábhá mbɔ Píta, ɛnyu ɛnɛ́, yɛ̌ chi Banábas nkwɔ akʉ́ ɛnyumɔt mbɔ bhɔ.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Kɛ ngɔ́ nɔ́kɔ́ bɛ bápú kɔ ndɔ́ŋ amɔt nɛ tɛtɛp anɛ achi ndu Mbok Ndɨ́ndɨ́, mfate ngati Píta bɛsí bhap mankɛm bɛ, “Mbák wɔ mmu Israɛl ɔ̌kʉ̀ mbɔ mmu anɛ apu mmu Israɛl, ndaká yi ɔ́nù bɛkʉ bo abhɛn bápú bo Israɛl mámbák mbɔ bo Israɛl?”
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Bɛsɛ́ babhɔŋ sɛ́chí bo Israɛl, bɔtayɛsɛ nkwɔ bo Israɛl. Sɛ́pú bo abhɛn bápú bo Israɛl, bɔ́ bhǒ bo bárɛ̀m bɛ báchi bǒ bɛbʉ́.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Yɛ̌ nɔ, bɛsɛ bo Israɛl sɛ́rɨŋɨ bɛ puyɛ̌ bɛbhʉrɛ bɛbhé bo Israɛl kɛ ákʉ mmu ambak chak bɛsí Mandɛm, chi bɛsɨkɨ ntɨ nɛ Yesu Kristo. Yɛ̌ chi bɛsɛ sɛ́nókó Yesu Kristo bɛ Mandɛm ansɔt bɛsɛ mbɔ bo abhɛn bachi chak ɛ̌ti nɛka ɛnɛsɛ nɛ Kristo, puyɛ̌ chi ɛ̌ti sɛ́bhʉ̀rɛ bɛbhé. Ɛchi ɛnyu ɛyɔ mbɔnyunɛ, bɛbhʉrɛ bɛbhé apú kʉ yɛ̌ mmu ambak chak bɛsí Mandɛm.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Mbák ndu sɛ́yaŋ bɛbhak chak bɛsí Mandɛm kɛ sɛ́bhárɛ́ mmʉɛt nɛ Kristo, kɛ ɛ́mfakari bɛ bɛsɛ babhɔŋ sɛ́kʉ̀ bɛbʉ́, nɔ Kristo ǎtó bhɛsɛ ndǔ bɛbʉ́ kɛ? Wáwák!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Kɛ mbák mpɛ́tnsɛm ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn nnáŋ ndɔ́, nɔ nchí mbɔ̌ŋ mmu bɛbʉ́.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Mbák chi mɛ, bɛyɨŋɨ bɛbhé Moses ndɔp chi ngú, mbɔnyunɛ bɛbhɨ́kɨ́ pɛrɛ bhɔŋ yɛ̌nyɨŋ bɛkʉ nɛ mɛ. Ɛ́fákári ɛnyu ɛyɔ bɛ́ mbák nɛpɛ́m bɛsí Mandɛm.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Bágó mɛ ndǔ ɛkotákátí nɛ Kristo. Nɛ́nɛ, nɛpɛ́m ɛna fá amɨk puyɛ̌ ɛna, chi ɛ́nɛ́n Kristo mmu achi nɛ mɛ. Nɛ nɛpɛ́m ɛna nɛ́nɛ chi ɛnɛn Mmɔ Mandɛm mmu akɔŋ mɛ, achyɛ nɛpɛ́m ɛni ɛ̌ti ya ndu mbɔ́ŋ nɛka nɛ yi.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Mpu sɔt bɛrɨ̌ndu Mandɛm mbɔ bɛ bɛ́pú yɛ̌nyɨŋ, mbɔnyunɛ mbák mmu ǎbhák chak bɛsí Mandɛm chi ndu yi ákoŋo bɛbhé, nɔ nɛwú Kristo agu nɛ́chí ndɛ́ndɛm!
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.