Apocalipse 12

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Awu áfʉ́ɛ́rɛ́ nɔ́kɔ́, ngɔ́ ɛrɛmɛ́ ɛrɨŋɨ́ maknkay ɛnɛ ɛ́bhésí amfay. Ɛ́bhak chí ngɔrɛ́ anɛ afyɛ́ mmok amʉɛt mbɔ nkú. Ntaŋ ábhák antɛn bɛkak ɛbhi, nɛ nta kɛfɔ anɛ áchí yi anti abhɔ́ŋ mambe byo nɛ apay.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Asɛnɛ nɛ mɛniɛ, ambɨkɨ nɔkɔ ndǔ ánòŋsi nɛ bɛyǎ bɛbe.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Ɛrɨŋɨ́ maknkay ɛchak ɛ́bhésí amfay. Ngɔ́ ɛrɛmɛ nnya mbʉ́mbʉ anɛ ápe chuuu nɛ batí tándrámɔt, nɛ babhaŋ byo. Yɛ̌ntɨkɨ ntí ábhɔ́ŋ aywi mɔ́nta kɛfɔ.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Ngɔ́ ywi áyá ndǔ mambe amɔt ndǔ baru arat ámɛ́sɛ amɨk. Ate bɛsí ngɔrɛ́ wu nɔ ánòŋsi, ánoŋ nɔkɔ mɛnyiɛ mmɔ̌ anɛ yi ánòŋsi bɛbhe.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Abhé mɔ́mbakanɛm anɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛkɛm bǒ yɛ̌ntɨkɨ ɛtɔk mbɔ Mfɔ nɛ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛyi ɛnɛ bághókó nɛ ɛse awɔ. Báfɔ́ŋɔ mɔ́wu tɛ́mté bárɔk nɛ yi ntá Mandɛm bɛsí ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛyi.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Ngɔrɛ́ abʉɛ́ arɔk amɛm baso, nɛbhʉɛt anɛ Mandɛm atoŋti ntá yi bɛ máne yi arɛ ndǔ manywɔp nka amɔt nɛ.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Nɛnu nɛ́kwɛ́n amfay. Máykɛl nɛ bɔángɛl abhɛn bachi antɛn yi báre nu nɛ nnya mbʉ́mbʉ nɛ bɔángɛl abhɛn bákòŋo yi.
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 Kɛ Máykɛl nɛ abhi bɔángɛl básɔt awɔ́nɛm amfǎy yap, bɔ́ kɛpɛrɛ bhɔŋ nɛbhʉɛt amfay.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Básɔt yɛ ɛtaŋtí nnya mbʉ́mbʉ nɛ bɔángɛl abhɛn bachi antɛn yi báfɛmɛri amɨk. Bábhɨ̀ŋɨ nnyɔ́ anɛ tɛ nyaka yɔ bɛ Mfɔ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ, nɛ nnyɛ́n ɛni nɛchak bɛ Satan, ndu yi achi mmu árwɔ̀ bǒ mmɨk.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Awu áfʉ́ɛ́rɛ́ nɔ́kɔ́, ngók ɛyɔŋ ɛtaŋataŋ amfay. Ɛ́re rɛm bɛ, “Nɛ́nɛ, Mandɛm aywɛsɛ apɛ́mɛ́ bǒbhi. Chɔŋ ambak Mfɔ bǒbhi, ankɛm bɔ nɛ bɛtaŋ ɛbhi. Nɛ́nɛ, chɔŋ Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò ambɔ́ŋ bɛtaŋ amfǎy mmɨk nkɛm, mbɔnyunɛ mánaŋ basɔt mmu anɛ ábharɛ nɔkɔ bɔ̌mayɛsɛ barak amʉɛt bɛsí Mandɛm bɛti nɛ ngósí, báfɛmɛri fá amɨk.
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Bɛfʉɛt ndǔ manoŋ Mɔ́nkwɔmɛ́n nɛ ndǔ Mbok Ndɨ́ndɨ́ anɛ baghati bho, bɔ̌mayɛsɛ mánu nɛ yi basɔt awɔ́nɛm. Báka nyaka bɛchyɛ nɛpɛ́m ɛnap nkwɔ.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Ndu ɛchi nɔ, mfǎy, bɔ́ŋ yɛ maŋák. Bě mankɛm abhɛn bǎchi amfay, bɔ́ŋ ká maŋák! Kɛ mbák chi mmɨk nɛ manyu, ɛyak ɛchí nɛ bhe mbɔnyunɛ Mfɔ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ asɛp atwɔ ntá yɛka nɛ bɛyǎ ɛchók mbɔnyunɛ yi arɨŋɨ bɛ mpok ayi arɔp chi kɛkwɔt!”
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Mpok nnya mbʉ́mbʉ ághɔ́ bɛ básɔt yi báfɛmɛri amɨk, abho bɛkoŋo ngɔrɛ́ anɛ ábhé mɔ́mbakanɛm anɛt.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Kɛ báchyɛ́ ngɔrɛ́ wu bɛbhap bɛpay ɛbhɛ́n nnɛ́m ɛbhɔkɔ bɛ yi ándé, ámbʉ́ɛ́ nnya mbʉ́mbʉ andɔk amɛm baso, ndǔ nɛbhʉɛt anɛ bábhɔ́ŋɔ́ mɛne yi ndǔ mamiɛ́ arat nɛ ɛbhɔk ndǔ nɛbhʉɛt anɛ nnya mbʉ́mbʉ apu kway bɛkʉ yi yɛ̌nyɨŋ.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Nnyɔ́ áré gboko manyiɛp anyu amɛn achi mbɔ nnyɛ́n bɛ́ nɛ́mpɔ́kɔ́ yi mbɔ ɛghori manyiɛp.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Kɛ mmɨk akwak yi. Bɛghárɛ́ bɛ́fú arɛ́ mɛnyu nnyɛ́n ɛnɛn nɛ́fù anyǔ nnyɔ́.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Nnya mbʉ́mbʉ ábé yɛ́ ntɨ nɛ ngɔrɛ́ wu. Arɔk mɛnu nɛ bɔ̌bhi nɛ bɛbhárɛ́ bɔ̌bhi. Bɔ̌bhi bhɔ chi bo abhɛn bábhʉ̀rɛ bɛbhé Mandɛm, nɛ báte batísiɛ ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn Yesu ákʉ́ bo barɨŋɨ.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 Nnyɔ́ áte yɛ ndǔ ɛ̌siɛ́p, angɔkɔ manyu ánoŋ nɔkɔ arɛ́.
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.