2 Coríntios 10

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɛmbɔŋ Pɔ̌l kɛ nchí nɨk be mmʉɛt ndǔ nnyɛ́n Kristo mmu ábhɔ́ŋɔ́ ɛkɛ́bhɛ́ntɨ nɛ nɛsɛptǐmʉɛt. Chi mɛ mmu mbɔk bho bárɛ̀m bɛ mpok nchí nɛ bhe bɛsí nɛ bɛsi nchí rɛm kɛpɨ nɛ bɛcháy, kɛ mpok mpu nɛ bhe nchí sɨŋ be bɛkáti nɛ bɛtaŋtí bɛyɔŋ.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Nchí nɨk be mmʉɛt bɛ bǎkɛ́ puri mɛ bɛ mbák bɛběbɛbe nɛ bhe mpok ntwɔ́ awu. Ndɨ́ŋɨ́ bɛ mbɔŋ bɛ́bhak bɛběbɛbe chi nɛ bo abhɛn bákàysi bɛ sɛ́kʉ̀ mɛnyɨŋ mbɔ bǒ mmɨk.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Yɛ̌ndu sɛ́chí ndǔ mmɨkɨ nɛ sɛ́pú nu mbɔ bǒ mmɨk.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Mɛnyɨŋɨ́ nɛnu ɛbhɛsɛ puyɛ̌ chi ɛbhɛn bakwǎŋwaŋ. Mandɛm kɛ áchyɛ̀ bhɛsɛ bhɔ, nɛ bɛ́bhɔŋ bɛtaŋ bɛchɔŋti bɛpok ɛbhɛn bǒmpap abhɛsɛ bábhɛ̀sɛ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Sɛ́chɔ̀ŋti nɛtaŋányu nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́té bɛchɛt bo mbi bɛ bákɛ́ rɨŋɨ baraka Mandɛm. Sɛ́kɛ̀m yɛ̌ntɨkɨ ɛnyǔ nkaysi mbɔ mǔkɛnɔŋ anɛ bákɛ́mɛ́ ɛbhɨ̌nɛnu, nɛ sɛ́kʉ̀ yɔ ándɔ́bhɛ ghok chi Kristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Mpok mǎnaŋ bǎchyɛ mmʉɛt ɛnkɛm ntá Mandɛm, chɔŋ sɛ̌ntoŋti mmʉɛt bɛ́tɛ́msi yɛ̌ntɨkɨ mmǔ anɛ átaŋntí nɛ Kristo.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Bǎrɨŋɨ mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛyɨŋɨ mɛ chi amfay amfay. Mbák yɛ mmu arɨŋɨ sayri bɛ yi achi nkoŋo Kristo, ándɨŋɨ bɛ bɛsɛ nkwɔ sɛchi bakoŋo Kristo mbɔ yi.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Yɛ̌ ɛmbak chi bɛ nchí dɛp awɔ antɨ tontó mandú ncha ɛnyǔ mbɔ́ŋɔ́ bɛkʉ ɛ̌ti bɛtaŋ ɛbhɛn Yesu Acha áchyɛ́ bhɛsɛ, ɛyɔ ɛpu kʉ mbɔ̌ŋ ntíánwɔ́p. Achyɛ́ mɛ bɛtaŋ ɛbhɔ chi bɛkʉ mǎngo, puyɛ̌ bɛkʉ mǎnkwɛn.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mbɨ́kɨ́ yaŋ ɛmbak mbɔ bɛ mɛ̌sɔ̀t bɛkáti ɛbhɛn mɛ̌sɨ̀ŋ bɛkʉ mǎmbɔŋ bɛcháy.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Mbɔk bho bárɛ̀m bɛ, “Bɛkati Pɔ̌l ásɨ̀ŋ bɛtaŋ bɛcha nɛ bɛyɔŋ ɛbhi bɛ́tɔ̀k mmu tɛ antɨ, kɛ mpok yi achi nɛ bhɛsɛ, apú bhɔŋ bɛtaŋ nɛ apú rɛm yɛ̌nyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́chwè bo antɨ.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Mɛnyǔ bǒbhɔ bábhɔŋ bɛrɨŋɨ bɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛn sɛ́sɨ̀ŋ ndǔ bɛkáti mpok sɛ́pú awu, bɔ́ kɛ sɛ́kʉ chɔŋ mpok sɛ́bhak awu nɛ bhe.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Puyɛ̌ bɛ sɛ́mɔ̀ bɛyɛnti mmʉɛt nɛ bo abhɛn bákàk mmʉɛt. Kɛ nɛyɛnti mmʉɛt ɛnap nɛ batɨ ndu bɛtɔŋ bɛ bácha bhɔ, nɛ́tɔ̀ŋ chi bɛ bábhɨ́kɨ́ bhɔŋ mbɔ̌ŋ kɛboŋ.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Mbák chi bhɛsɛ, sɛ́pú pányu ɛncha ɛnyu sɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ. Sɛ́tɨ bɛwɛnti chi ndǔ ndiɛrɛ anɛ Mandɛm afyɛ́ bɛ sɛ́nkʉ sɛ́ngwɛnti arɛ́, nɛ be nkwɔ bǎchí ɛbhe ɛyɛsɛ.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Sɛ́bhɨ́kɨ́ kɨŋɨ ndiɛrɛ anɛ Mandɛm afyɛ́ mpok sɛ́yambɨ sɛ́twɔ́ ntá yɛka. Bɛsɛ babhɔŋ kɛ sɛ́yambɨ sɛ́twɔ́ bhe nɛ Mbok Ndɨ́ndɨ́ ɛ̌ti Yesu Kristo.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Sɛ́pú kɨŋɨ ndiɛrɛ anɛ Mandɛm afyɛ́ ndu ɛbhɛsɛ bɛtɨk. Sɛ́bhaka ntɨ chi bɛ ndǔ nɛka ɛnɛka nɛ Kristo nɛ́gò nɛ́ndɔk nɔkɔ chi ambɨ, chɔŋ bɛtɨk ɛbhɛsɛ nkwɔ nɛntɨ ɛnɛka mɛ́ngo mɛndɔk nɔkɔ chí ambɨ.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Mbák ɛchi nɔ, chɔŋ sɛ́nkway bɛrɔŋ bɛghati Mbok Ndɨ́ndɨ́ amɛm bɛtɔk bɛchak ɛbhɛn yɛ̌ mmu abhɨkɨ re kʉ bɛtɨk arɛ́, kɛpányu ɛ̌ti bɛtɨk ɛbhɛn bɔ bákʉ́ ndǔ ɛbhe mmu achak.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Kɛ Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ, “Yɛ̌ agha anɛ áyaŋ bɛ́panyu, ámpányu ɛ̌ti ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm Acha ákʉ́.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Puyɛ̌ mmu anɛ árɛ̀m ɛrɨ́rɨ́ ɛ̌ti mmʉɛt ɛyi kɛ Mandɛm Acha ásɔt nɛ maŋák, chi mmu anɛ Mandɛm árɛ̀m ɛrɨrɨ ɛ̌ti yi.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.